Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/691 z dnia 28 kwietnia 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG) oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1309/2013
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 21 maja 2026 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2021/691
z dnia 28 kwietnia 2021 r.
w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG) oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1309/2013
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (zwany dalej „EFG”) na okres obowiązywania WRF 2021–2027.
W niniejszym rozporządzeniu określono cele EFG, formy finansowania unijnego, a także zasady dotyczące jego zapewniania, w tym w odniesieniu do wniosków państw członkowskich o przyznanie wkładu finansowego z EFG na instrumenty skierowane do beneficjentów, o których mowa w art. 6.
2. Zgodnie z art. 4 EFG udziela wsparcia zwalnianym pracownikom oraz osobom prowadzącym działalność na własny rachunek, które zaprzestały prowadzenia działalności w trakcie istotnych działań restrukturyzacyjnych, oraz pracownikom stojącym w obliczu nieuchronnego zwolnienia w przedsiębiorstwach będących w trakcie restrukturyzacji.
Artykuł 2
Misja i cele
1. EFG wspiera transformacje społeczno-gospodarcze będące wynikiem globalizacji oraz zmian technologicznych i środowiskowych, pomagając zwalnianym pracownikom oraz osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, w dostosowaniu się do zmian strukturalnych. EFG wspiera również pracowników zagrożonych nieuchronnym zwolnieniem. EFG jest funduszem kryzysowym, który działa w odpowiedzi na zmiany. W związku z tym EFG przyczynia się do realizacji zasad określonych w Europejskim filarze praw socjalnych, wspiera trwałe zatrudnienie oraz wzmacnia spójność społeczną i gospodarczą między regionami i państwami członkowskimi.
2. Celami EFG są okazywanie solidarności oraz wspieranie godnego i trwałego zatrudnienia w Unii poprzez udzielanie pomocy w przypadku istotnych działań restrukturyzacyjnych, w szczególności spowodowanych wyzwaniami związanymi z globalizacją, takimi jak zmiany we wzorcach światowej wymiany handlowej, spory handlowe, znaczące zmiany w stosunkach handlowych Unii lub strukturze rynku wewnętrznego i kryzysy finansowe lub gospodarcze oraz przejście na gospodarkę niskoemisyjną w ramach dwojakiej zielonej i sprawiedliwej transformacji, lub będących konsekwencją cyfryzacji lub automatyzacji. EFG wspiera beneficjentów w jak najszybszym powrocie do godnego i trwałego zatrudnienia. Szczególny nacisk kładzie się na instrumenty, które pomagają grupom znajdującym się w najbardziej niekorzystnej sytuacji. EFG wspiera również pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia, umożliwiając im zdobycie umiejętności potrzebnych do przejścia na inne stanowisko w ich obecnym przedsiębiorstwie albo do innego przedsiębiorstwa.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) „zwalniany pracownik” oznacza pracownika – bez względu na rodzaj i czas trwania jego stosunku pracy – którego umowa o pracę lub stosunek pracy zostały przedwcześnie zakończone w wyniku zwolnienia lub którego umowa o pracę lub stosunek pracy nie zostały przedłużone, z przyczyn ekonomicznych;
1a) „pracownik stojący w obliczu nieuchronnego zwolnienia” oznacza pracownika w przedsiębiorstwie będącym w trakcie restrukturyzacji, którego umowa o pracę lub stosunek pracy, niezależnie od ich rodzaju lub czasu trwania, mają zostać zakończone w wyniku zwolnienia w następstwie pisemnego powiadomienia przedstawicieli pracowników przez pracodawcę, informującego ich – w trakcie konsultacji – między innymi o liczbie i kategoriach pracowników, którzy mają zostać zwolnieni, zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. b) dyrektywy 98/59/WE;
2) „osoba prowadząca działalność na własny rachunek” oznacza osobę fizyczną zatrudniającą mniej niż dziesięciu pracowników;
3) „beneficjent” oznacza osobę fizyczną uczestniczącą w instrumentach współfinansowanych z EFG;
4) „nieprawidłowość” oznacza naruszenie mającego zastosowanie prawa, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego uczestniczącego we wdrażaniu EFG, które ma lub miałoby szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie go nieuzasadnionymi wydatkami;
5) „okres realizacji” oznacza okres rozpoczynający się w dniach, o których mowa w art. 8 ust. 7 lit. j), i kończący się 24 miesiące od dnia wejścia w życie decyzji w sprawie przyznania wkładu finansowego zgodnie z art. 15 ust. 2;
6) „przedsiębiorstwo będące w trakcie restrukturyzacji” oznacza przedsiębiorstwo przechodzące proces obejmujący zwolnienia grupowe, zdefiniowane w art. 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy 98/59/WE.
Artykuł 4
Kryteria interwencji
1. Państwa członkowskie mogą wnioskować o przyznanie wkładu finansowego z EFG na instrumenty skierowane do zwalnianych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek zgodnie z przepisami określonymi w niniejszym artykule. W przypadku wniosków przedsiębiorstw będących w trakcie restrukturyzacji dotyczących instrumentów skierowanych do pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia, państwa członkowskie występują o wkład finansowy z EFG.
2. W przypadku istotnych działań restrukturyzacyjnych wkład finansowy z EFG jest przyznawany, gdy zachodzi jedna z następujących okoliczności:
a) zaprzestanie działalności przez co najmniej 200 zwalnianych pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, łącznie z przypadkami, gdy to zaprzestanie działalności dotyczy dostawców tego przedsiębiorstwa lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw;
b) zaprzestanie działalności przez co najmniej 200 zwalnianych pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek w sześciomiesięcznym okresie odniesienia, w szczególności w MŚP, w przypadku gdy wszystkie te osoby działają w tym samym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 na poziomie działów i są zlokalizowane w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach na poziomie NUTS 2 lub w więcej niż dwóch sąsiadujących regionach na poziomie NUTS 2, pod warunkiem że liczba pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, których dotyczy zaprzestanie działalności, wynosi co najmniej 200 w dwóch regionach łącznie;
c) zaprzestanie działalności przez co najmniej 200 zwalnianych pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek w czteromiesięcznym okresie odniesienia, w szczególności w MŚP, w przypadku gdy wszystkie te osoby działają w tych samych lub różnych sektorach gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 na poziomie działów i są zlokalizowane w tym samym regionie na poziomie NUTS 2;
d) istnienie planowanych zwolnień grupowych dotyczących co najmniej 200 pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia w jednym przedsiębiorstwie będącym w trakcie restrukturyzacji w jednym państwie członkowskim.
3. Na niewielkich rynkach pracy, w należycie uzasadnionych przypadkach, w szczególności w odniesieniu do wniosków obejmujących MŚP, wniosek o przyznanie wkładu finansowego na podstawie niniejszego artykułu uznaje się za dopuszczalny, nawet jeżeli kryteria określone w ust. 2 nie są całkowicie spełnione, pod warunkiem że zwolnienia lub planowane zwolnienia grupowe mają istotny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową.
W przypadku wniosków na podstawie art. 8, państwo członkowskie należycie uzasadnia wniosek oraz wskazuje, które z kryteriów określonych w ust. 2 niniejszego artykułu nie są całkowicie spełnione.
W przypadku wniosków na podstawie art. 8a, państwo członkowskie składa wniosek po otrzymaniu od przedsiębiorstwa należycie uzasadnionego wniosku, w którym wskazano, które z kryteriów określonych w ust. 2 niniejszego artykułu nie zostały całkowicie spełnione.
4. W wyjątkowych okolicznościach, a w szczególności w odniesieniu do wniosków obejmujących MŚP, ust. 3 stosuje się także do rynków pracy innych niż niewielkie rynki pracy. Łączna kwota wkładów finansowych w takich przypadkach nie może przekroczyć 15 % rocznego pułapu EFG.
5. EFG nie może zostać uruchomiony w przypadku gdy pracownicy sektora publicznego zostali zwolnieni w wyniku cięć budżetowych podjętych przez państwo członkowskie.
Artykuł 5
Obliczanie liczby zwolnień i przypadków zaprzestania działalności
Państwo członkowskie składające wniosek wskazuje metodę wykorzystaną do obliczania do celów art. 4 liczby zwalnianych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek, które zaprzestały prowadzenia działalności, według stanu na co najmniej jeden z następujących dni:
a) dzień, w którym pracodawca notyfikował na piśmie właściwemu organowi władzy publicznej zamiar zwolnienia grupowego zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 98/59/WE (
1
);
b) dzień indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę o zwolnieniu lub wypowiedzenia zawartej z pracownikiem umowy o pracę lub stosunku pracy;
c) dzień faktycznego rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę lub stosunku pracy;
d) dzień zakończenia okresu skierowania pracownika do przedsiębiorstwa użytkownika;
e) w przypadku osoby prowadzącej działalność na własny rachunek – dzień zaprzestania działalności, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi lub administracyjnymi.
W przypadku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a) niniejszego artykułu, państwo członkowskie składające wniosek przekazuje Komisji, przed dokonaniem przez nią oceny, dodatkowe informacje na temat faktycznej liczby zwolnień dokonanych zgodnie z art. 4.
Artykuł 5a
Powiadomienie o liczbie pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia
Do celów art. 4 niniejszego rozporządzenia państwo członkowskie składające wniosek powiadamia Komisję o liczbie pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia, którzy zostali wskazani w co najmniej jednym pisemnym powiadomieniu przedstawicieli pracowników przez pracodawcę, zgodnie z art. 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 98/59/WE.
Artykuł 6
Kwalifikujący się beneficjenci
Państwo członkowskie składające wniosek może, zgodnie z art. 7, świadczyć na rzecz kwalifikujących się beneficjentów współfinansowany przez EFG skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług (zwany dalej „skoordynowanym pakietem”). Do takich kwalifikujących się beneficjentów mogą należeć:
a) zwalniani pracownicy i osoby prowadzące działalność na własny rachunek, które zaprzestały prowadzenia takiej działalności, określeni zgodnie z art. 5, w okresach odniesienia przewidzianych w art. 4 ust. 1–4;
b) zwalniani pracownicy i osoby prowadzące działalność na własny rachunek, które zaprzestały prowadzenia takiej działalności, określeni zgodnie z art. 5, poza okresem odniesienia przewidzianym w art. 4, a mianowicie sześć miesięcy przed rozpoczęciem okresu odniesienia lub między końcem okresu odniesienia a ostatnim dniem przed datą dokonania oceny przez Komisję;
c) pracownicy stojący w obliczu nieuchronnego zwolnienia w przedsiębiorstwie będącym w trakcie restrukturyzacji, w tym, w stosownych przypadkach, u bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw tego przedsiębiorstwa.
Pracowników i osoby prowadzące działalność na własny rachunek, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), uznaje się za kwalifikujących się beneficjentów, pod warunkiem że można ustalić wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które spowodowało zwolnienia w okresie odniesienia.
Pracownicy, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), nadal kwalifikują się jako należący do pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia, nawet jeżeli ich umowa o pracę lub stosunek pracy ustały. Kwalifikują się jedynie te działania restrukturyzacyjne, w tym – w stosownych przypadkach – działania u bezpośrednich dostawców oraz producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw przedsiębiorstwa będącego w trakcie restrukturyzacji, które uznaje się za zwolnienia grupowe na podstawie dyrektywy 98/59/WE.
Pracownicy, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), kwalifikują się do otrzymania pomocy, niezależnie od instrumentów wsparcia zapewnianych przez zainteresowane państwo członkowskie i finansowanych wyłącznie z ich zasobów, pod warunkiem że instrumenty te nie są częścią skoordynowanego pakietu.
Pracowników, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), uznaje się za kwalifikujących się beneficjentów, jeżeli zostali oni wskazani w pisemnym powiadomieniu, o którym mowa w art. 5a, dotyczącym nieuchronnego zwolnienia lub w kolejnych takich pisemnych powiadomieniach dotyczących dodatkowych planowanych zwolnień grupowych w przedsiębiorstwie składającym wniosek lub u jego bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, w stosownych przypadkach, pod warunkiem że odpowiednie informacje zostały przekazane najpóźniej ostatniego dnia przed dniem zakończenia oceny przez Komisję.
Pracowników bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), uznaje się za kwalifikujących się beneficjentów, pod warunkiem że:
a) są oni objęci planowanymi zwolnieniami grupowymi, które mają miejsce w tym samym państwie członkowskim co planowane zwolnienia grupowe przez przedsiębiorstwo składające wniosek; oraz
b) istnieje wyraźny związek przyczynowy między planowanymi zwolnieniami grupowymi przez przedsiębiorstwo składające wniosek a planowanymi zwolnieniami grupowymi przez jego bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw.
Artykuł 7
Instrumenty kwalifikowalne
1. Wkład finansowy z EFG może zostać przyznany na instrumenty aktywnej polityki rynku pracy, które stanowią część skoordynowanego pakietu, mające na celu ułatwienie reintegracji beneficjentów objętych pomocą, w szczególności tych spośród nich, którzy znajdują się w najbardziej niekorzystnej sytuacji, z myślą o ich zatrudnieniu lub podjęciu przez nich działalności na własny rachunek, lub w celu pomocy pracownikom, o których mowa w art. 6 akapit pierwszy lit. c), w podnoszeniu lub zdobywaniu umiejętności niezbędnych do przejścia na inne stanowisko w ich obecnym przedsiębiorstwie albo do innego przedsiębiorstwa.
2. Z uwagi na znaczenie umiejętności wymaganych w cyfrowej epoce przemysłowej i w zasobooszczędnej gospodarce, upowszechnianie takich umiejętności jest uważane za element przekrojowy przy opracowywaniu skoordynowanych pakietów. Potrzeby w zakresie szkoleń i ich poziom dostosowywane są do kwalifikacji i umiejętności każdego beneficjenta.
Skoordynowany pakiet może zawierać:
a) zindywidualizowane szkolenia, w tym umożliwiające zmianę kwalifikacji, dotyczące między innymi umiejętności w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz innych umiejętności wymaganych w epoce cyfrowej, poświadczanie zdobytej wiedzy i umiejętności, usługi w zakresie indywidualnej pomocy w poszukiwaniu pracy oraz działania na rzecz grup docelowych, poradnictwo zawodowe, usługi doradcze, mentoring, zwolnienia monitorowane, promowanie przedsiębiorczości, pomoc w zakresie prowadzenia działalności na własny rachunek, uruchamiania działalności gospodarczej i, w przypadku przejmowania działalności przez pracowników oraz działania w zakresie współpracy;
b) specjalne ograniczone w czasie instrumenty, takie jak dodatki na poszukiwanie pracy, skierowane do pracodawców zachęty do zatrudniania, dodatki na koszty przeniesienia, świadczenia z tytułu opieki nad dzieckiem, dodatki szkoleniowe, dodatki na koszty utrzymania oraz świadczenia dla opiekunów;
c) w przypadku beneficjentów, o których mowa w art. 6 akapit pierwszy lit. c), skoordynowany pakiet może obejmować szkolenia i przekwalifikowanie, w uzupełnieniu istniejących form wsparcia dostępnych w ramach instrumentów krajowych lub wymogów wynikających z układów zbiorowych, dostosowane do indywidualnych potrzeb pracownika, w tym w zakresie umiejętności wymaganych w zasobooszczędnej i zrównoważonej gospodarce, technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz innych umiejętności wymaganych w epoce cyfrowej, poświadczanie zdobytej wiedzy i umiejętności, usługi w zakresie indywidualnej pomocy w poszukiwaniu pracy oraz działania na rzecz grup docelowych, poradnictwo zawodowe, usługi doradcze, mentoring, zwolnienia monitorowane, promowanie przedsiębiorczości oraz działania w zakresie współpracy.
Koszty instrumentów, o których mowa w akapicie drugim lit. b), nie mogą przekraczać 35 % łącznych kosztów skoordynowanego pakietu.
Koszty inwestycji w przypadku działalności na własny rachunek, uruchamiania działalności gospodarczej lub przejmowania działalności przez pracowników nie mogą przekraczać 22 000 EUR na beneficjenta.
Podczas opracowywania skoordynowanego pakietu należy przewidywać przyszłe prognozy sytuacji na rynku pracy i wymagane umiejętności. Skoordynowany pakiet musi być zgodny z przejściem na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę, koncentrować się na upowszechnianiu umiejętności wymaganych w cyfrowej epoce przemysłowej oraz uwzględniać popyt na lokalnym rynku pracy.
Skoordynowany pakiet nie obejmuje rozwiązań w zakresie pracy w zmniejszonym wymiarze czasu, dodatków ani dotacji na rozpoczęcie działalności.
3. Następujące instrumenty nie kwalifikują się do uzyskania wkładu finansowego z EFG:
a) specjalne ograniczone w czasie instrumenty, o których mowa w ust. 2 akapit drugi lit. b), jeżeli instrumenty te nie są uzależnione od aktywnego udziału beneficjentów objętych pomocą w poszukiwaniu pracy lub działaniach szkoleniowych;
b) instrumenty, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych.
Instrumenty wspierane z EFG nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.
4. Skoordynowany pakiet jest sporządzany w konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą, ich przedstawicielami lub z partnerami społecznymi, stosownie do okoliczności.
5. Z inicjatywy państwa członkowskiego składającego wniosek wkład finansowy z EFG może zostać przyznany na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, działania informacyjne i promocyjne oraz działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości.
Artykuł 8
Wnioski o pomoc z EFG dla zwolnionych pracowników oraz osób prowadzących działalność na własny rachunek, które zaprzestały prowadzenia działalności
1. Państwo członkowskie składające wniosek składa wniosek o przyznanie wkładu finansowego z EFG do Komisji w terminie 12 tygodni od dnia, w którym spełnione zostały kryteria określone w art. 4 ust. 2, 3 lub 4.
2. Termin, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu między dniem 1 stycznia 2021 r. a dniem 3 maja 2021 r.
3. Jeżeli państwo członkowskie składające wniosek o to się zwróci, Komisja udziela wskazówek w trakcie całej procedury wnioskowej.
4. W terminie 10 dni roboczych od dnia złożenia wniosku lub, w stosownym przypadku, w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania przez Komisję tłumaczenia wniosku, w zależności od tego, co nastąpi później, Komisja potwierdza otrzymanie wniosku i zwraca się do państwa członkowskiego składającego wniosek o przekazanie dodatkowych informacji wymaganych przez nią do oceny wniosku.
5. W przypadku gdy Komisja zwraca się o przekazanie dodatkowych informacji, państwo członkowskie udziela odpowiedzi w terminie 15 dni roboczych od dnia zwrócenia się przez Komisję o takie informacje. Na wniosek państwa członkowskiego składającego wniosek Komisja przedłuża ten termin o 10 dni roboczych. Takie wnioski o przedłużenie terminu muszą być należycie uzasadnione.
6. Na podstawie informacji przekazanych przez państwo członkowskie składające wniosek Komisja dokonuje oceny zgodności wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego w terminie 50 dni roboczych od otrzymania kompletnego wniosku lub, w stosownych przypadkach, tłumaczenia wniosku.
W przypadku gdy Komisja nie jest w stanie dotrzymać tego terminu, przed jego upływem informuje o tym państwo członkowskie składające wniosek, wyjaśniając przyczyny opóźnienia i wyznaczając nowy termin dokonania oceny. Nowy termin nie może przypadać później niż 20 dni roboczych po terminie, o którym mowa w akapicie pierwszym.
7. Wniosek zawiera następujące informacje:
a) szacowaną liczbę zwolnień zgodnie z art. 5, a także metodę ich obliczania;
b) jeżeli przedsiębiorstwo dokonujące zwolnień kontynuowało działalność po dokonaniu zwolnień, potwierdzenie, że wypełniło wszystkie obowiązki prawne dotyczące tych zwolnień i odpowiednio zadbało o swoich pracowników;
c) wyjaśnienie, w jakim stopniu uwzględniono zalecenia określone w unijnych ramach jakości na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji oraz w jaki sposób skoordynowany pakiet uzupełnia działania finansowane z innych unijnych lub krajowych środków finansowych, w tym informacje dotyczące instrumentów obowiązkowych na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych dotyczących danych przedsiębiorstw dokonujących zwolnień oraz informacje dotyczące działań już podjętych przez państwa członkowskie w celu udzielenia pomocy zwalnianym pracownikom;
d) krótki opis zdarzeń, które doprowadziły do zwolnienia pracowników;
e) w stosownych przypadkach, dane identyfikacyjne przedsiębiorstw dokonujących zwolnień, dostawców lub producentów oraz sektorów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw;
f) szacunkowa struktura objętych pomocą beneficjentów w podziale na płeć, grupę wiekową i poziom wykształcenia, wykorzystywana do opracowania skoordynowanego pakietu;
g) spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę i zatrudnienie w wymiarze lokalnym, regionalnym lub krajowym;
h) szczegółowy opis skoordynowanego pakietu i związanych z nim wydatków, w tym w szczególności instrumenty wspierające inicjatywy dotyczące zatrudnienia podejmowane na rzecz beneficjentów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji oraz młodych i starszych beneficjentów;
i) szacunkowy budżet w odniesieniu do każdego elementu skoordynowanego pakietu na rzecz beneficjentów objętych pomocą oraz do działań przygotowawczych, działań w zakresie zarządzania, działań informacyjnych i promocyjnych, a także działań w zakresie kontroli i sprawozdawczości;
j) dni, w których rozpoczęto lub planuje się rozpoczęcie świadczenia skoordynowanego pakietu dla beneficjentów objętych pomocą oraz działań wdrażających EFG, zgodnie z art. 7;
k) procedury stosowane do celów konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi lub innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami, stosownie do okoliczności;
l) oświadczenie wyjaśniające powody, dla których skoordynowany pakiet nie zastępuje instrumentów, za które na podstawie prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialni są pracodawcy;
m) źródła krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowej lub współfinansowania krajowego oraz innego współfinansowania, w stosownych przypadkach.
Artykuł 8a
Wnioski o pomoc z EFG dla pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia
1. Przedsiębiorstwa będące w trakcie restrukturyzacji mogą zwrócić się do zainteresowanego państwa członkowskiego o złożenie wniosku o przyznanie wkładu finansowego z EFG, jeżeli spełnione są kryteria interwencji określone w art. 4 ust. 2 lit. d) i jeżeli przedsiębiorstwo chce zaoferować współfinansowaną z EFG pomoc pracownikom, którzy stoją w obliczu nieuchronnego zwolnienia, zgodnie z art. 6 akapit pierwszy lit. c), przez cały okres realizacji. Przedsiębiorstwo może złożyć taki wniosek w terminie 14 tygodni od dnia przekazania przez nie właściwemu organowi publicznemu, zgodnie z art. 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 98/59/WE, pierwszego pisemnego powiadomienia przedstawicieli pracowników, zawierającego między innymi liczbę i kategorie pracowników, którzy mają zostać zwolnieni.
2. Przedsiębiorstwo składające wniosek może zgodzić się na objęcie swoim wnioskiem pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia u jego bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, którzy kwalifikują się zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c), pod warunkiem że wszystkie zwolnienia grupowe objęte wnioskiem, niezależnie od tego, czy mają miejsce w przedsiębiorstwie składającym wniosek, czy u jego bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, mają miejsce w tym samym państwie członkowskim.
Przedsiębiorstwo składające wniosek, które zgadza się objęć swoim wnioskiem pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia u swoich bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw zgodnie z akapitem pierwszym, pozostaje w pełni odpowiedzialne za wniosek na podstawie niniejszego rozporządzenia. W szczególności nadal ponosi pełną odpowiedzialność za:
a) złożenie wniosku;
b) przekazanie państwom członkowskim wszelkich niezbędnych informacji;
c) zapewnienie współfinansowania krajowego; oraz
d) wdrożenie skoordynowanego pakietu.
Przedsiębiorstwo składające wniosek może uzgodnić otrzymanie wkładów finansowych od swoich bezpośrednich dostawców i producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, proporcjonalnie do wsparcia otrzymanego przez ich pracowników.
3. Do celów niniejszego artykułu, Komisja zapewnia niewiążące wytyczne, listy kontrolne i wzory formularzy wniosków we współpracy z państwami członkowskimi. Państwa członkowskie mogą zadecydować o wprowadzeniu obowiązku stosowania takich wzorów przy składaniu wniosków.
Państwa członkowskie publikują w internecie wytyczne i wzory, aby pomóc przedsiębiorstwom w przygotowaniu ich wniosków.
Informacje, które mają być przekazane przez przedsiębiorstwo za pomocą wzorów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, obejmują wszystkie informacje, które są niezbędne do złożenia wniosku o przyznanie wkładu finansowego z EFG, zgodnie z ust. 12.
4. Państwa członkowskie składają swoje wnioski na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1. Bez uszczerbku dla przeprowadzenia przez Komisję niezależnej oceny wniosku o przyznanie wkładu finansowego z EFG zgodnie z ust. 11, państwo członkowskie składające wniosek może przeprowadzać kontrole ex ante w celu sprawdzenia:
a) możliwości finansowych i administracyjnych przedsiębiorstwa składającego wniosek w zakresie realizacji wkładu finansowego z EFG na rzecz zainteresowanych pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia;
b) informacji przekazanych zgodnie z ust. 12 lit. g), k) i o);
c) czy skoordynowany pakiet ma zostać zrealizowany zgodnie z prawem krajowym; oraz
d) czy w przypadku państwa członkowskiego składającego wniosek zachodzi ryzyko finansowe, w tym ryzyko potencjalnie nieuczciwych działań i ryzyko podwójnego finansowania.
W przypadku przeprowadzania takich kontroli ex ante, państwa członkowskie przekazują ich wyniki, wraz ze swoją ocenę wniosku złożonego przez przedsiębiorstwo, w momencie złożenia wniosku do Komisji. Komisja uwzględnia te informacje w swojej ocenie wniosku państwa członkowskiego. Jeżeli przeprowadzona przez Komisję ocena różni się od wyników kontroli ex ante, Komisja przedstawia odpowiednie wyjaśnienie w tym zakresie w streszczeniu informacji, o którym mowa w art. 15 ust. 3 lit. a).
5. Państwa członkowskie traktują wszystkie wnioski na równych zasadach oraz rozpatrują je zgodnie z kolejnością wpłynięcia, a także nie korzystają z jakiejkolwiek swobody uznania w odniesieniu do ich dopuszczalności i kwalifikowalności, oraz składają wnioski w odniesieniu do tych wniosków do Komisji. Państwa członkowskie nie wprowadzają jakichkolwiek dodatkowych wymogów ani nie zmieniają wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.
6. Państwo członkowskie składające wniosek przedkłada Komisji wniosek o przyznanie wkładu finansowego z EFG w terminie 15 dni roboczych od dnia otrzymania przez nie kompletnego wniosku.
7. Na wniosek przedsiębiorstwa, zainteresowane państwo członkowskie udziela wskazówek w trakcie całej procedury wnioskowej, o której mowa w ust. 1, uwzględniając wielkość i możliwości administracyjne przedsiębiorstwa.
8. Na wniosek państwa członkowskiego składającego wniosek, Komisja udziela wskazówek w trakcie całej procedury wnioskowej.
9. W terminie 10 dni roboczych od dnia złożenia wniosku lub, w stosownych przypadkach, w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania przez Komisję tłumaczenia wniosku, w zależności od tego, co nastąpi później, Komisja potwierdza otrzymanie wniosku i zwraca się do państwa członkowskiego składającego wniosek o przekazanie wszelkich dodatkowych informacji wymaganych przez nią do oceny wniosku. Jeżeli wymagane dodatkowe informacje obejmują informacje, które mogą zostać przekazane przez przedsiębiorstwo, przedsiębiorstwo przekazuje te informacje państwu członkowskiemu.
10. W przypadku gdy Komisja zwraca się o przekazanie dodatkowych informacji, zgodnie z ust. 9, państwo członkowskie udziela odpowiedzi w terminie 15 dni roboczych od dnia zwrócenia się przez Komisję o takie informacje. Na wniosek państwa członkowskiego składającego wniosek Komisja przedłuża ten termin o 10 dni roboczych. Każdy wniosek o przedłużenie terminu musi być należycie uzasadniony.
11. Na podstawie informacji przekazanych we wniosku Komisja kończy ocenę zgodności wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego w terminie 50 dni roboczych od otrzymania kompletnego wniosku lub, w stosownych przypadkach, jego tłumaczenia. Komisja ocenia informacje przekazane zgodnie z ust. 12. W swojej ewaluacji Komisja ocenia również adekwatność procesu konsultacji, o którym mowa w art. 7 ust. 4, a także skoordynowanego pakietu.
W przypadku gdy Komisja nie jest w stanie dotrzymać tego terminu, informuje o tym państwo członkowskie składające wniosek przed jego upływem, wyjaśniając przyczyny opóźnienia oraz wyznaczając nowy termin zakończenia oceny. Ten nowy termin nie może przypadać później niż 20 dni roboczych po terminie, o którym mowa w akapicie pierwszym.
12. Wniosek zawiera następujące informacje:
a) dane identyfikacyjne przedsiębiorstw składających wniosek, w tym – w stosownych przypadkach – jego bezpośrednich dostawców i producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw;
b) liczbę pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia w przedsiębiorstwie będącym w trakcie restrukturyzacji, które składa wniosek, zgodnie z art. 5a;
c) liczbę kwalifikujących się beneficjentów, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), oraz liczbę beneficjentów objętych pomocą spośród nich, którzy mają skorzystać, zgodnie z zamiarem przedsiębiorstwa składającego wniosek, z instrumentów skoordynowanego pakietu;
d) w stosownych przypadkach i gdy tylko będą dostępne – wszelkie pisemne ustalenia między przedsiębiorstwem składającym wniosek a jego bezpośrednimi dostawcami lub producentami znajdującymi się poniżej w łańcuchu dostaw;
e) krótki opis wydarzeń, które doprowadziły do restrukturyzacji;
f) w przypadku gdy wniosek obejmuje pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia u bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw przedsiębiorstwa składającego wniosek – uzasadnioną analizę przekazaną przez przedsiębiorstwo składające wniosek, szczegółowo wskazującą na istnienie wyraźnego związku przyczynowego między planowanymi zwolnieniami grupowymi u jego bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw a planowanymi zwolnieniami grupowymi przez przedsiębiorstwo składające wniosek;
g) potwierdzenie, oparte na informacjach przekazanych przez przedsiębiorstwo, że to przedsiębiorstwo wywiązało się i nadal wywiązuje się ze swoich obowiązków prawnych, w tym obowiązków określonych w art. 2 dyrektywy 98/59/WE, oraz wszelkich układów zbiorowych regulujących te planowane zwolnienia grupowe oraz że zapewnia swoim pracownikom odpowiednie świadczenia.;
h) opis procedur stosowanych przez przedsiębiorstwo do celów konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami, stosownie do przypadku, w odniesieniu do opracowywania skoordynowanego pakietu, a także opis procedur stosowanych do celów konsultacji z organami lokalnymi i regionalnymi lub innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami w odniesieniu do instrumentów zawartych w skoordynowanym pakiecie, stosownie do przypadku;
i) wyjaśnienie zakresu, w jakim uwzględniono zalecenia określone w unijnych ramach jakości na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji, oraz, w stosownych przypadkach, sposobu, w jaki skoordynowany pakiet uzupełnia działania finansowane z innych funduszy unijnych lub krajowych;
j) szacunkową strukturę beneficjentów objętych pomocą w podziale na płeć, grupę wiekową i poziom wykształcenia, wykorzystywaną do opracowania skoordynowanego pakietu;
k) szczegółowy opis skoordynowanego pakietu i związanych z nim wydatków, w tym w szczególności wszelkich instrumentów wspierających inicjatywy dotyczące zatrudnienia na rzecz beneficjentów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji oraz młodych i starszych beneficjentów;
l) szacunkowy budżet w odniesieniu do każdego elementu skoordynowanego pakietu na rzecz beneficjentów objętych pomocą;
m) dni, w których rozpoczęto lub planuje się rozpoczęcie świadczenia skoordynowanego pakietu dla beneficjentów objętych pomocą oraz działań wdrażających EFG, zgodnie z art. 7;
n) szacunkowy budżet w odniesieniu do wszelkich działań przygotowawczych, w tym kontroli ex ante, a także działań w zakresie zarządzania, działań informacyjnych i promocyjnych oraz działań w zakresie kontroli i sprawozdawczości prowadzonych przez państwo członkowskie składające wniosek w związku z wnioskiem;
o) oświadczenie wyjaśniające powody, dla których skoordynowany pakiet nie zastępuje instrumentów, za które na podstawie prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialni są pracodawcy;
p) potwierdzenie ze strony zainteresowanego przedsiębiorstwa, że będzie ono współfinansować instrumenty skoordynowanego pakietu i że jego współfinansowanie stanowi jedyne źródło współfinansowania krajowego, z wyjątkiem jakichkolwiek wkładów od bezpośrednich dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw tego przedsiębiorstwa;
q) potwierdzenie ze strony państwa członkowskiego składającego wniosek, że nie zapewniło ono jakiegokolwiek finansowania skoordynowanego pakietu.
W przypadku gdy liczby, o których mowa w lit. c) i l) akapitu pierwszego, ulegną zmianie przed zakończeniem oceny przez Komisję, o zmianach tych powiadamia się Komisję.
Przedsiębiorstwo składające wniosek przekazuje państwu członkowskiemu składającemu wniosek informacje, o których mowa w lit. a)–f), j)–m) i o)–p) akapitu pierwszego.
Artykuł 9
Komplementarność, zgodność i koordynacja
1. Wkład finansowy z EFG nie zastępuje instrumentów, za które na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialni są pracodawcy.
2. Wsparcie dla beneficjentów objętych pomocą uzupełnia instrumenty państw członkowskich na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, w tym takie instrumenty, które także otrzymują inne wsparcie finansowe z budżetu Unii, zgodnie z zaleceniami określonymi w unijnych ramach jakości na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji.
3. Wkład finansowy z EFG jest ograniczony do tego, co jest niezbędne, aby zapewnić tymczasowe, jednorazowe wsparcie dla beneficjentów objętych pomocą. Instrumenty otrzymujące wsparcie z EFG muszą być zgodne z prawem Unii i prawem krajowym, w tym z przepisami w zakresie pomocy państwa.
4. Komisja i państwo członkowskie składające wniosek zapewniają, zgodnie z ich zakresami odpowiedzialności, koordynację pomocy pochodzącej z innego wsparcia finansowego udzielanego z budżetu Unii.
5. Państwo członkowskie składające wniosek zapewnia, by konkretne instrumenty, które otrzymują wkład finansowy z EFG, nie otrzymywały innego wsparcia finansowego z budżetu Unii.
Artykuł 10
Równość mężczyzn i kobiet oraz niedyskryminacja
Komisja i państwa członkowskie zapewniają, by równość mężczyzn i kobiet oraz uwzględnianie problematyki płci stanowiły integralną część okresu realizacji i były promowane przez cały okres realizacji.
Komisja i państwa członkowskie podejmują wszelkie odpowiednie kroki, aby zapobiec dyskryminacji ze względu na płeć, tożsamość płciową, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, w zakresie dostępu do wkładu finansowego z EFG i podczas poszczególnych etapów okresu realizacji.
Artykuł 11
Pomoc techniczna z inicjatywy Komisji
1. Z inicjatywy Komisji maksymalnie 1,5 % maksymalnej rocznej kwoty EFG można przeznaczyć na wydatki techniczne i administracyjne związane z jego wdrożeniem, takie jak działania przygotowawcze, działania w zakresie monitorowania, kontroli, audytu i oceny, a także zbieranie danych, w tym dotyczące instytucjonalnych systemów informatycznych, działania komunikacyjne i działania na rzecz lepszego eksponowania EFG jako funduszu lub na konkretne projekty i inne środki pomocy technicznej. Takie środki mogą obejmować przyszłe i wcześniejsze okresy programowania.
2. Z zastrzeżeniem pułapu określonego w ust. 1 niniejszego artykułu Komisja przedkłada wniosek w sprawie przesunięcia środków na pomoc techniczną do odpowiednich linii budżetowych zgodnie z art. 31 rozporządzenia finansowego.
3. Komisja wdraża pomoc techniczną z własnej inicjatywy w ramach zarządzania bezpośredniego lub pośredniego zgodnie z art. 62 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i c) rozporządzenia finansowego.
W przypadku gdy Komisja wdraża pomoc techniczną w ramach zarządzania pośredniego zapewnia przejrzystą procedurę w celu wyznaczenia strony trzeciej odpowiedzialnej za realizację zadań powierzonych jej zgodnie z rozporządzeniem finansowym. Informuje ona Parlament Europejski i Radę, jak również opinię publiczną, o podwykonawcach wybranych do tego celu.
4. Pomoc techniczna Komisji obejmuje przekazywanie państwom członkowskim informacji i wskazówek dotyczących wykorzystywania, monitorowania i oceny EFG, a także specjalne działania informacyjne skierowane do państw członkowskich, które w przeszłości nie korzystały ze wsparcia z EFG lub korzystały z niego w małym stopniu. Komisja zapewnia również partnerom społecznym na poziomie unijnym i krajowym informacje, wraz z jasnymi wskazówkami, na temat wykorzystywania EFG. Zapewnianie wskazówek może również obejmować tworzenie grup zadaniowych w przypadkach poważnych zakłóceń gospodarczych w państwie członkowskim.
Artykuł 12
Informacja, komunikacja i promocja
1. Państwa członkowskie podają informacje o pochodzeniu finansowania unijnego i zapewniają jego wyeksponowanie oraz podkreślają unijną wartość dodaną interwencji, dostarczając spójnych, skutecznych i ukierunkowanych informacji przeznaczonych dla różnych grup odbiorców, w tym ukierunkowanych informacji dla beneficjentów, władz lokalnych i regionalnych, partnerów społecznych, mediów i opinii publicznej.
Państwa członkowskie wykorzystują symbol UE zgodnie z załącznikiem IX do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie wspólnych przepisów na lata 2021–2027”) wraz ze zwykłym oświadczeniem o źródłach finansowania „współfinansowano przez Unię Europejską”.
2. Komisja prowadzi i regularnie uaktualnia stronę internetową dostępną we wszystkich językach urzędowych instytucji Unii, zawierającą aktualne informacje na temat EFG, wskazówki dotyczące składania wniosków, przykłady instrumentów kwalifikowalnych i regularnie aktualizowany wykaz punktów kontaktowych w państwach członkowskich, jak również informacje dotyczące przyjętych i odrzuconych wniosków, a także roli Parlamentu Europejskiego i Rady w procedurze budżetowej.
3. Komisja wspiera szerokie upowszechnianie istniejących najlepszych praktyk oraz prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne w celu zwiększenia świadomości obywateli Unii i pracowników unijnych, w tym osób mających trudności z dostępem do informacji, na temat EFG.
Państwa członkowskie zapewniają, by materiały związane z komunikacją i eksponowaniem były udostępniane na wniosek instytucjom, organom lub agencjom Unii i aby Unii udzielano nieodpłatnej, niewyłącznej i nieodwołalnej licencji na korzystanie z takich materiałów oraz wcześniej istniejących praw związanych z taką licencją, w celu promocji EFG lub w związku ze sprawozdawczością na temat wykorzystania budżetu Unii. Obowiązek ten nie stanowi wymogu dla państw członkowskich do poniesienia znacznych dodatkowych kosztów ani znacznego obciążenia administracyjnego.
Licencja przyznaje Unii prawa określone w załączniku I.
4. Zasoby przeznaczone na działania komunikacyjne na podstawie niniejszego rozporządzenia przyczyniają się również do zapewniania komunikacji instytucjonalnej na temat priorytetów politycznych Unii, pod warunkiem że takie priorytety są powiązane z celami określonymi w art. 2.
Artykuł 13
Ustalenie wkładu finansowego
1. Na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 lub 8a, uwzględniając w szczególności liczbę beneficjentów objętych pomocą, zaproponowane instrumenty i szacunkowe koszty, Komisja ocenia i proponuje kwotę ewentualnego wkładu finansowego z EFG, który może zostać przyznany w granicach dostępnych zasobów.
2. Stopa współfinansowania z EFG w odniesieniu do oferowanych instrumentów odpowiada najwyższej stopie współfinansowania z EFS+ w danym państwie członkowskim zgodnie z art. 112 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów na lata 2021–2027, lub 60 %, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa.
2a. Stopa współfinansowania w odniesieniu do wydatków poniesionych przez państwo członkowskie na rzecz beneficjentów, o których mowa w art. 6 akapit pierwszy lit. c), w związku z instrumentami określonymi w art. 7 ust. 5 wynosi 100 %.
3. W przypadku gdy na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 lub 8a Komisja uzna, że spełnione są warunki przyznania wkładu finansowego na podstawie niniejszego rozporządzenia, natychmiast rozpoczyna procedurę określoną w art. 15.
4. Jeżeli na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 Komisja uzna, że warunki przyznania wkładu finansowego na mocy niniejszego rozporządzenia nie zostały spełnione, niezwłocznie powiadamia o tym państwo członkowskie składające wniosek, Parlament Europejski i Radę.
5. Co najmniej 40 % maksymalnej rocznej kwoty EFG rezerwuje się na wnioski dotyczące zaprzestania działalności przez zwalnianych pracowników lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, o których mowa w art. 8. Dowolna część tej kwoty niewykorzystana lub niezarezerwowana do dnia 30 czerwca każdego roku może zostać również wykorzystana na wnioski dotyczące pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia, o których mowa w art. 8a. Wszelki wkład finansowy na rzecz pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. d), nie może przekraczać 4 000 000 EUR na jedno przedsiębiorstwo, w jednym państwie członkowskim, w dowolnym roku budżetowym.
Artykuł 14
Okres kwalifikowalności
1. Wydatki kwalifikują się do uzyskania wkładu finansowego z EFG, począwszy od dni określonych we wniosku zgodnie z art. 8 ust. 7 lit. j) lub art. 8a ust. 12 lit. m), w których zainteresowane państwo członkowskie lub zainteresowane przedsiębiorstwo rozpoczęło lub planuje rozpocząć świadczenie skoordynowanego pakietu na rzecz beneficjentów objętych pomocą, lub od dnia, w którym państwo członkowskie poniosło wydatki administracyjne na wdrażanie EFG zgodnie z art. 7 ust. 1 i 5.
2. Państwo członkowskie lub przedsiębiorstwo rozpoczynają realizację instrumentów kwalifikowalnych określonych w art. 7 bez zbędnej zwłoki i realizują te instrumenty jak najszybciej, a w każdym przypadku w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie decyzji w sprawie przyznania wkładu finansowego.
3. W przypadku gdy beneficjent rozpoczyna kształcenie lub szkolenie trwające co najmniej dwa lata, wydatki związane z tym kursem kwalifikują się do uzyskania współfinansowania z EFG do dnia, w którym upływa termin przedstawienia sprawozdania końcowego, o którym mowa w art. 20 ust. 1, pod warunkiem że wydatki te zostały poniesione przed tym dniem.
4. Wydatki, o których mowa art. 7 ust. 5, kwalifikują się do uzyskania współfinansowania z EFG do dnia, w którym upływa termin przedstawienia sprawozdania końcowego zgodnie z art. 20 ust. 1.
Artykuł 15
Procedura budżetowa i wykonanie
1. W przypadku gdy Komisja uzna, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione, przedkłada wniosek w sprawie uruchomienia EFG Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Decyzja w sprawie uruchomienia EFG podejmowana jest wspólnie przez Parlament Europejski i Radę w terminie sześciu tygodni od przedłożenia im wniosku Komisji.
Równocześnie z przedłożeniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w sprawie przesunięcia środków do odpowiednich linii budżetowych.
Przesunięcia związane z EFG dokonywane są zgodnie z art. 31 rozporządzenia finansowego.
2. Komisja przyjmuje decyzję w sprawie przyznania wkładu finansowego, który wchodzi w życie w dniu powiadomienia Komisji o zatwierdzeniu przesunięcia budżetowego przez Parlament Europejski i Radę.
Decyzja ta stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 110 rozporządzenia finansowego.
3. Wniosek Komisji dotyczący decyzji w sprawie uruchomienia EFG zgodnie z ust. 1 zawiera:
a) ocenę przeprowadzoną zgodnie z art. 8 ust. 6 lub art. 8a ust. 11, wraz ze streszczeniem informacji, na których oparta jest ta ocena; oraz
b) uzasadnienie kwot zaproponowanych zgodnie z art. 13 ust. 1.
Artykuł 16
Niewystarczające środki finansowe
Na zasadzie odstępstwa od terminów określonych w art. 8, 8a i 15 oraz pod warunkiem że pozostałe środki na zobowiązania dostępne w ramach EFG nie są wystarczające do pokrycia kwoty pomocy, która jest niezbędna zgodnie z wnioskiem Komisji, Komisja może, w wyjątkowych przypadkach, odroczyć przedłożenie wniosku dotyczącego uruchomienia EFG i wynikający z niego wniosek dotyczący przesunięcia budżetowego do czasu udostępnienia środków na zobowiązania w roku następującym po wniosku. W każdych okolicznościach musi zostać zachowany roczny pułap budżetowy EFG.
Artykuł 17
Płatności i wykorzystanie wkładu finansowego
1. Komisja wypłaca zainteresowanemu państwu członkowskiemu wkład finansowy w formie pojedynczej płatności zaliczkowej w wysokości 100 % co do zasady w terminie 15 dni roboczych od wejścia w życie decyzji w sprawie przyznania wkładu finansowego zgodnie z art. 15 ust. 2. Płatność zaliczkowa jest rozliczana po przedłożeniu przez państwo członkowskie poświadczonej deklaracji wydatków zgodnie z art. 20 ust. 1. Niewykorzystane kwoty są zwracane Komisji.
2. Wkład finansowy, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jest realizowany w ramach zarządzania dzielonego zgodnie z art. 63 rozporządzenia finansowego.
3. Szczegółowe zasady techniczne dotyczące finansowania określa Komisja w decyzji w sprawie przyznania wkładu finansowego, o której mowa w art. 15 ust. 2.
4. Podczas przeprowadzania instrumentów ujętych w skoordynowanym pakiecie zainteresowane państwo członkowskie może przedłożyć Komisji wniosek dotyczący zmiany działań przez dodanie innych instrumentów kwalifikowalnych wymienionych w art. 7 ust. 2 lit. a) i b), pod warunkiem że zmiany te są należycie uzasadnione i łączna kwota nie przekracza wkładu finansowego, o którym mowa w art. 15 ust. 2. Komisja ocenia zaproponowane zmiany i, jeżeli wyraża na nie zgodę, wprowadza stosowne zmiany do decyzji w sprawie przyznania wkładu finansowego.
5. Zainteresowane państwo członkowskie może dokonać realokacji kwot między pozycjami budżetowymi określonymi w decyzji w sprawie przyznania wkładu finansowego zgodnie z art. 15 ust. 2. Jeżeli taka realokacja powoduje zwiększenie środków o więcej niż 20 % w przypadku co najmniej jednej z określonych pozycji, państwo członkowskie informuje o tym Komisję z wyprzedzeniem.
6. W odniesieniu do wniosków na podstawie art. 8a, zainteresowane państwo członkowskie, bez zbędnej zwłoki i najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych od otrzymania płatności zaliczkowej od Komisji, udostępnia zainteresowanemu przedsiębiorstwu tę część płatności zaliczkowej, która odnosi się do skoordynowanego pakietu instrumentów wdrażanego przez przedsiębiorstwo. Państwa członkowskie mogą umożliwić płatności zaliczkowe w ratach, w którym to przypadku pierwsza rata jest udostępniana bez zbędnej zwłoki i najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych. Szczegółowe ustalenia dotyczące płatności określane są w dokumencie regulującym wkład finansowy państwa członkowskiego na rzecz przedsiębiorstwa. Państwa członkowskie mogą, w stosownych przypadkach, kierować środki finansowe do przedsiębiorstwa za pośrednictwem właściwego organu regionalnego lub innego organu publicznego, pod warunkiem że nie opóźnia to płatności. Państwo członkowskie zatrzymuje lub kieruje do organu regionalnego lub innego organu publicznego tę część płatności zaliczkowej, która odnosi się do instrumentów, o których mowa w art. 7 ust. 5.
Artykuł 18
Stosowanie euro
Kwoty, o których mowa we wnioskach, decyzjach w sprawie przyznania wkładów finansowych i sprawozdaniach na podstawie niniejszego rozporządzenia, a także w innych związanych z nimi dokumentach wyrażane są w euro.
Artykuł 19
Wskaźniki
1. Wskaźniki na potrzeby sprawozdawczości dotyczącej postępów EFG w realizacji celów określonych w art. 2 zawarto w załączniku II. Dane osobowe dotyczące tych wskaźników gromadzone są na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz wyłącznie do celów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Dane te przetwarzane są zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (
2
).
2. System sprawozdawczości dotyczącej wykonania zapewnia efektywne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na potrzeby monitorowania wdrażania i rezultatów EFG.
W tym celu na państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości.
Artykuł 20
Sprawozdanie końcowe oraz zamknięcie
1. Nie później niż na koniec siódmego miesiąca po zakończeniu okresu realizacji zainteresowane państwo członkowskie przedstawia Komisji sprawozdanie końcowe dotyczące realizacji odpowiedniego wkładu finansowego, zawierające następujące informacje:
a) rodzaj instrumentów i rezultaty, wyjaśnienie wyzwań, zdobytych doświadczeń, synergii i komplementarności z innymi funduszami unijnymi, w szczególności EFS+, oraz wskazanie, w miarę możliwości, komplementarności instrumentów z instrumentami finansowanymi w ramach innych programów unijnych lub krajowych zgodnie z unijnymi ramami jakości na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji;
b) nazwy organów, które zrealizowały skoordynowany pakiet w danym państwie członkowskim;
c) wskaźniki określone w załączniku II pkt 1 i 2;
d) czy w ciągu ostatnich pięciu lat przedsiębiorstwo dokonujące zwolnień, z wyjątkiem mikroprzedsiębiorstwa lub MŚP, było beneficjentem pomocy państwa lub wcześniejszego finansowania z unijnych funduszy spójności lub strukturalnych; oraz
e) deklarację uzasadniającą wydatki.
2. Nie później niż sześć miesięcy po otrzymaniu przez Komisję wszystkich informacji wymaganych na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu Komisja zamyka wkład finansowy z EFG, określając jego ostateczną kwotę oraz ewentualne saldo należne od zainteresowanego państwa członkowskiego zgodnie z art. 24.
3. W przypadku gdy przedsiębiorstwo wdraża wkład finansowy z EFG na rzecz pracowników stojących w obliczu nieuchronnego zwolnienia, przedsiębiorstwo przekazuje, do końca szóstego miesiąca następującego po zakończeniu okresu realizacji, zainteresowanemu państwu członkowskiemu wszystkie odpowiednie informacje wyszczególnione w ust. 1.
Artykuł 21
Sprawozdanie dwuletnie
1. Do dnia 1 sierpnia 2021 r., a następnie co dwa lata Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie kompleksowe sprawozdanie ilościowe i jakościowe z działalności w ramach niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 w poprzednich dwóch latach. Sprawozdanie koncentruje się głównie na rezultatach osiągniętych przez EFG i zawiera w szczególności informacje dotyczące złożonych wniosków, czasu ich rozpatrywania, przyjętych decyzji, finansowanych instrumentów, w tym statystyk dotyczących wskaźników określonych w załączniku II, komplementarności takich instrumentów z instrumentami finansowanymi z innych funduszy unijnych, w szczególności z EFS +, oraz informacje dotyczące zamknięcia przyznanych wkładów finansowych. Sprawozdanie to dokumentuje przypadki wniosków, które zostały odrzucone ze względu na niekwalifikowalność lub w przypadku których zmniejszono kwotę ze względu na niewystarczające środki.
2. Sprawozdanie jest przedkładane również do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów oraz partnerom społecznym.
Artykuł 22
Ewaluacje
1. Z inicjatywy własnej i w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi Komisja przeprowadza:
a) ewaluację śródokresową – do dnia 30 czerwca 2025 r.; oraz
b) ewaluację retrospektywną – do dnia 31 grudnia 2029 r.
2. Wyniki ewaluacji, o których mowa w ust. 1, przedkładane są do wiadomości Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i partnerom społecznym. Przy opracowywaniu nowych programów w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych lub rozwijaniu istniejących programów należy wziąć pod uwagę zalecenia wynikające z tych ewaluacji.
3. Ewaluacje, o których mowa w ust. 1, obejmują odpowiednie statystyki dotyczące wkładów finansowych, w podziale na sektory i państwa członkowskie.
4. Komisja rozpoczyna ankietę dla beneficjentów w szóstym miesiącu po zakończeniu każdego okresu realizacji. Ankieta dla beneficjentów musi być otwarta dla uczestników przez co najmniej cztery tygodnie. Państwa członkowskie przekazują ankietę dla beneficjentów beneficjentom, wysyłają co najmniej jedno przypomnienie oraz informują Komisję o przekazaniu ankiety i wysłaniu przypomnienia.
W przypadkach obejmujących pomoc udzielaną beneficjentom przez przedsiębiorstwo na podstawie art. 6 akapit pierwszy lit. c) przedsiębiorstwo to jest odpowiedzialne za przekazanie ankiety, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, beneficjentom objętym instrumentami, a także do wiadomości przedstawicielom pracowników, oraz za wysłanie co najmniej jednego przypomnienia i za poinformowanie państwa członkowskiego o przekazaniu ankiety i wysłaniu przypomnienia. Odpowiedzi na ankietę dla beneficjentów są zbierane i analizowane przez Komisję w celu wykorzystania ich w przyszłych ewaluacjach.
5. Ankiety dla beneficjentów wykorzystuje się do zbierania danych na temat postrzeganej zmiany w zakresie szans beneficjentów na zatrudnienie lub, w przypadku beneficjentów, którzy już znaleźli zatrudnienie – danych na temat jakości znalezionego zatrudnienia, takich jak wszelkie zmiany dotyczące czasu pracy, rodzaju umowy o pracę lub stosunku pracy (praca w pełnym czy niepełnym wymiarze godzin; na czas określony czy nieokreślony), poziomu odpowiedzialności lub zmiany poziomu wynagrodzenia w porównaniu z poprzednim zatrudnieniem oraz sektora, w którym znaleziono zatrudnienie. W przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), obejmuje to również informacje na temat ewentualnego nowego stanowiska w tym samym przedsiębiorstwie, w stosownych przypadkach. Informacje te przedstawia się w podziale na płeć, grupę wiekową, poziom wykształcenia i poziom doświadczenia zawodowego.
6. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego artykułu Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający, kiedy i w jaki sposób ma zostać przeprowadzona ankieta dla beneficjentów oraz wzór, jaki należy stosować,.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Artykuł 23
Zarządzanie i kontrola finansowa
1. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności Komisji za wykonanie budżetu ogólnego Unii państwa członkowskie przyjmują odpowiedzialność za zarządzanie instrumentami wspieranymi z EFG i ich kontrolę finansową. Podejmują one co najmniej następujące kroki:
a) weryfikowanie, czy rozwiązania w zakresie zarządzania i kontroli zostały ustanowione i są wdrażane w sposób zapewniający efektywne i prawidłowe wykorzystywanie środków finansowych Unii, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;
b) zapewnienie, by dostarczanie danych na potrzeby monitorowania było obowiązkowym wymogiem w umowach z organami realizującymi skoordynowane pakiety;
c) weryfikowanie, czy finansowane instrumenty zostały właściwe przeprowadzone;
d) zapewnienie, by finansowane wydatki były oparte na weryfikowalnych dokumentach potwierdzających, a także by były zgodne z prawem i prawidłowe;
e) zapobieganie nieprawidłowościom, w tym nadużyciom finansowym, ich wykrywanie i korygowanie oraz odzyskiwanie nienależnie wypłaconych kwot wraz z odsetkami za zwłokę, w stosownych przypadkach.
Państwa członkowskie zgłaszają Komisji nieprawidłowości, w tym nadużycia finansowe, o których mowa w akapicie pierwszym lit. e).
2. Państwa członkowskie zapewniają zgodność z prawem i prawidłowość wydatków ujętych w zestawieniach wydatków przedkładanych Komisji i podejmują wszystkie niezbędne działania mające na celu zapobieganie nieprawidłowościom, w tym nadużyciom finansowym, oraz ich wykrywanie i korygowanie, a także ich zgłaszanie. Działania takie obejmują gromadzenie informacji na temat rzeczywistych beneficjentów odbiorców finansowania zgodnie z załącznikiem XVII do rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów na lata 2021–2027. Przepisy dotyczące gromadzenia i przetwarzania takich danych muszą być zgodne z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych. Komisja, OLAF i Trybunał Obrachunkowy mają niezbędny dostęp do tych informacji.
3. Do celów art. 63 ust. 3 rozporządzenia finansowego państwa członkowskie wyznaczają organy odpowiedzialne za zarządzanie instrumentami wspieranymi z EFG oraz kontrolę nad nimi. Przedkładając sprawozdanie końcowe, o którym mowa w art. 20 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, organy te przekazują Komisji informacje określone w art. 63 ust. 5, 6 i 7 rozporządzenia finansowego dotyczące realizacji wkładu finansowego.
W przypadku gdy organy wyznaczone zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1309/2013 przedstawiły wystarczające gwarancje, że płatności są zgodne z prawem, prawidłowe i właściwie zaksięgowane, zainteresowane państwo członkowskie może powiadomić Komisję o zatwierdzeniu tych organów na mocy niniejszego rozporządzenia. Dokonując takiego powiadomienia zainteresowane państwo członkowskie wskazuje, które organy zostały zatwierdzone, i ich funkcje.
4. Państwa członkowskie dokonują wymaganych korekt finansowych w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Korekty dokonane przez państwa członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu finansowego. Państwa członkowskie odzyskują kwoty nienależnie wypłacone w wyniku wykrytej nieprawidłowości i zwracają te kwoty Komisji. Jeżeli w wyznaczonym terminie kwota nie zostanie zwrócona przez dane państwo członkowskie, należne są odsetki za zwłokę.
5. Ponosząc odpowiedzialność za wykonanie budżetu ogólnego Unii, Komisja podejmuje wszelkie kroki niezbędne do zweryfikowania, czy finansowane działania przeprowadzane są zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Obowiązkiem zainteresowanego państwa członkowskiego jest zapewnienie sprawnie funkcjonujących systemów zarządzania i kontroli. Komisja upewnia się, że takie systemy zostały wprowadzone.
W tym celu, bez uszczerbku dla uprawnień Trybunału Obrachunkowego lub kontroli przeprowadzanych przez państwa członkowskie zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi, urzędnicy lub inni pracownicy Komisji mogą przeprowadzać kontrole na miejscu, w tym kontrole wyrywkowe, instrumentów finansowanych z EFG, po powiadomieniu z minimalnym wyprzedzeniem 12 dni roboczych. W celu otrzymania wszelkiej niezbędnej pomocy Komisja powiadamia z wyprzedzeniem zainteresowane państwo członkowskie. W takich kontrolach mogą uczestniczyć urzędnicy lub inni pracownicy zainteresowanego państwa członkowskiego.
6. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25 w celu uzupełnienia ust. 1 lit. e) niniejszego artykułu poprzez określenie kryteriów stosowanych do stwierdzania przypadków nieprawidłowości podlegających zgłoszeniu oraz danych, które mają zostać dostarczone.
7. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego artykułu Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający format stosowany do zgłaszania nieprawidłowości.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
8. Państwa członkowskie zapewniają, by wszystkie dokumenty potwierdzające dotyczące poniesionych wydatków były dostępne dla Komisji i Trybunału Obrachunkowego przez okres trzech lat po zamknięciu wkładów finansowych otrzymanych z EFG.
Artykuł 24
Odzyskanie wkładu finansowego
1. W przypadkach gdy rzeczywiste koszty skoordynowanego pakietu są niższe niż kwota wkładu finansowego zgodnie z art. 15, Komisja odzyskuje odpowiednią kwotę po umożliwieniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu przedstawienia swoich uwag.
2. Jeżeli po dokonaniu niezbędnych weryfikacji Komisja stwierdza, że państwo członkowskie nie wypełniło obowiązków określonych w decyzji w sprawie przyznania wkładu finansowego lub nie wypełnia obowiązków określonych w art. 23 ust. 1, daje zainteresowanemu państwu członkowskiemu możliwość przedstawienia swoich uwag.
Jeżeli nie osiągnięto porozumienia Komisja przyjmuje w terminie 12 miesięcy od otrzymania uwag od państwa członkowskiego decyzję w celu dokonania niezbędnych korekt finansowych w drodze anulowania całości lub części wkładu finansowego z EFG na przedmiotowy instrument.
Zainteresowane państwo członkowskie odzyskuje kwoty nienależnie wypłacone w wyniku wykrytej nieprawidłowości, a jeżeli w wyznaczonym terminie kwota nie zostanie zwrócona przez to państwo członkowskie, należne są odsetki za zwłokę.
Artykuł 25
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 23 ust. 6, powierza się Komisji na okres obowiązywania EFG.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 23 ust. 6, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.
5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 23 ust. 6 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 26
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 27
Uchylenie
1. Rozporządzenie (UE) nr 1309/2013 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2021 r.
2. Niezależnie od ust. 1 niniejszego artykułu, art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 stosuje się nadal do czasu przeprowadzenia oceny ex post, o której mowa w tej literze.
Artykuł 28
Przepisy przejściowe
1. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kontynuację ani modyfikację działań rozpoczętych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1309/2013, które nadal stosuje się do tych działań aż do ich zamknięcia.
2. Z puli środków finansowych przeznaczonych na EFG pokrywane mogą być również wydatki na pomoc techniczną niezbędne w celu zapewnienia przejścia między EFG a środkami przyjętymi na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.
3. W razie potrzeby w budżecie Unii obejmującym okres po roku 2027 mogą zostać zapisane środki na pokrycie instrumentów kwalifikowalnych przewidzianych w art. 7 ust. 1 i 5, aby umożliwić zarządzanie działaniami, które nie zostaną zakończone do dnia 31 grudnia 2027 r.
Artykuł 29
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem art. 15, który stosuje się od dnia 3 maja 2021 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Załącznik I
KOMUNIKACJA I EKSPONOWANIE
Licencja, o której mowa w art. 12 ust. 3 akapit drugi, przyznaje Unii co najmniej następujące prawa:
1) korzystanie wewnętrzne, mianowicie prawo do zwielokrotniania i kopiowania materiałów związanych z komunikacją i eksponowaniem oraz udostępniania ich instytucjom i agencjom Unii i państw członkowskich oraz ich personelowi;
2) zwielokrotnianie materiałów związanych z komunikacją i eksponowaniem za pomocą wszelkich środków i we wszelkich formach, w całości lub w części;
3) podawanie do publicznej wiadomości materiałów związanych z komunikacją i eksponowaniem przy wykorzystaniu wszelkich środków komunikacji;
4) publiczna dystrybucja materiałów związanych z komunikacją i eksponowaniem (lub ich kopii) we wszelkich formach;
5) przechowywanie i archiwizowanie materiałów związanych z komunikacją i eksponowaniem;
6) udzielanie osobom trzecim sublicencji na prawa do materiałów związanych z komunikacją i eksponowaniem.
Załącznik II
WSPÓLNE WSKAŹNIKI PRODUKTU I REZULTATU DOTYCZĄCE WNIOSKÓW EFG (o których mowa w art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1 lit. c) oraz art. 21 ust. 1)
Wszystkie dane osobowe (
3
) przedstawiane są w podziale na płeć (kobieta, mężczyzna, osoba niebinarna (
4
)) (
5
).
1. Wspólne wskaźniki produktu dotyczące beneficjentów
a) bezrobotni
*
;
b) osoby bierne zawodowo
*
;
c) osoby pracujące
*
;
d) osoby prowadzące działalność na własny rachunek
*
;
e) osoby poniżej 30 roku życia
*
;
f) osoby powyżej 54 roku życia
*
;
g) osoby z wykształceniem średnim I stopnia lub niższym (ISCED 0-2)
*
;
h) osoby z wykształceniem średnim II stopnia (ISCED 3) lub policealnym (ISCED 4)
*
;
i) osoby z wykształceniem wyższym (ISCED 5-8)
*
.
Łączną liczbę beneficjentów oblicza się automatycznie na podstawie wspólnych wskaźników produktu związanych ze statusem zatrudnienia (
6
).
2. Wspólne długoterminowe wskaźniki rezultatu dotyczące beneficjentów:
a) odsetek beneficjentów EFG, którzy są zatrudnieni lub prowadzą działalność na własny rachunek, sześć miesięcy po zakończeniu okresu realizacji
*
;
b) wartość procentowa beneficjentów EFG, którzy uzyskali kwalifikacje najpóźniej sześć miesięcy po zakończeniu okresu realizacji
*
;
c) wartość procentowa beneficjentów EFG, którzy biorą udział w kształceniu lub szkoleniu sześć miesięcy po zakończeniu okresu realizacji
*
.
W przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), wskaźnik, o którym mowa w lit. a) akapit pierwszy niniejszego punktu, przedstawia się w podziale na następujące zatrudnienie:
a) w innym przedsiębiorstwie;
b) w tym samym przedsiębiorstwie:
(i) na tym samym stanowisku;
(ii) na innym stanowisku.
Dane te obejmują obliczoną łączną liczbę beneficjentów zgłoszoną w ramach wspólnych wskaźników produktu określonych w pkt 1. Wartości procentowe muszą więc również odnosić się do tej obliczonej łącznej liczby.
(
1
) Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (Dz.U. L 225 z 12.8.1998, s. 16).
(
2
) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
(
3
) Instytucje zarządzające mają ustanowić system, który rejestruje i przechowuje dane indywidualnych uczestników w skomputeryzowanej formie. Rozwiązania dotyczące przetwarzania danych obowiązujące w państwach członkowskich mają być zgodne z rozporządzeniem (UE) 2016/679, w szczególności z jego art. 4, 6 i 9.
(
4
) Zgodnie z ustawodawstwem krajowym.
(
5
) Dane przekazane w związku ze wskaźnikami oznaczonymi gwiazdką (
*
) są danymi osobowymi zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679. Ich przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze (art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/679.
(
6
) Bezrobotni, osoby bierne zawodowo, zatrudnieni, osoby prowadzące działalność na własny rachunek.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 02021R0691-20260521. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.