Artykuł 1

W decyzji nr 1313/2013/UE wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 1 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Ochrona zapewniana w ramach unijnego mechanizmu obejmuje przede wszystkim ludzi, lecz także środowisko naturalne i mienie, w tym dziedzictwo kulturowe, i chroni je przed wszystkimi rodzajami klęsk żywiołowych i katastrof spowodowanych przez człowieka, w tym przed następstwami aktów terrorystycznych oraz klęskami i katastrofami technicznymi, radiacyjnymi lub ekologicznymi, zanieczyszczeniem mórz, niestabilnymi warunkami hydrogeologicznymi oraz nagłymi zagrożeniami dla zdrowia, występującymi na terytorium Unii lub poza nim. W przypadku następstw aktów terrorystycznych lub katastrof radiacyjnych unijny mechanizm może obejmować wyłącznie działania podejmowane w ramach zapewniania gotowości oraz reagowania.

3. Unijny mechanizm propaguje solidarność między państwami członkowskimi poprzez współpracę i koordynację w praktyce, bez uszczerbku dla spoczywającej na państwach członkowskich głównej odpowiedzialności za ochronę przed klęskami i katastrofami ludności, środowiska naturalnego i mienia, w tym dziedzictwa kulturowego, na ich terytorium, oraz za zapewnienie w ramach ich systemów zarządzania klęskami i katastrofami dostatecznych zdolności umożliwiających odpowiednie i spójne zapobieganie klęskom i katastrofom, których charakter i skalę można w racjonalny sposób przewidzieć i na które można się przygotować, oraz reagowanie na nie.”;

2) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

ułatwienie szybkiego i skutecznego reagowania w razie wystąpienia klęski lub katastrofy bądź groźby ich wystąpienia, w tym poprzez podjęcie środków mających na celu złagodzenie bezpośrednich skutków tej klęski lub katastrofy oraz zachęcanie państw członkowskich do działania na rzecz wyeliminowania barier biurokratycznych;”;

b) ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

postępy w zwiększaniu poziomu gotowości na klęski i katastrofy – mierzone liczbą zdolności reagowania zgłoszonych do europejskiej puli ochrony ludności w odniesieniu do celów w zakresie zdolności, o których mowa w art. 11, liczbą modułów zarejestrowanych we Wspólnym Systemie Łączności i Informacji w Sytuacjach Nadzwyczajnych (CECIS) oraz liczbą zgromadzonych zdolności rescEU przeznaczonych do udzielania pomocy w sytuacji przeciążenia;”;

3) w art. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. »unijne cele w zakresie odporności na klęski i katastrofy« oznaczają niewiążące cele ustanowione w dziedzinie ochrony ludności, aby wspierać działania w zakresie zapobiegania i zapewniania gotowości służące zwiększeniu zdolności Unii i jej państw członkowskich do stawienia czoła skutkom klęski lub katastrofy, która niesie ze sobą lub może nieść skutki transgraniczne w kilku państwach;”;

4) w art. 5 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

ustanawia i regularnie aktualizuje międzysektorowe zestawienie i mapy ryzyk wiążących się z klęskami żywiołowymi i katastrofami spowodowanymi przez człowieka, w tym wywołującymi lub mogącymi wywołać skutki transgraniczne w kilku państwach, w obliczu których stanąć może Unia – zgodnie ze spójnym podejściem obejmującym różne obszary polityki, które mogą być związane z zapobieganiem klęskom i katastrofom lub mieć na nie wpływ, oraz z należytym uwzględnieniem prawdopodobnych skutków związanych ze zmianą klimatu;”;

b) lit. g) otrzymuje brzmienie:

„g)

zgodnie z terminami określonymi w art. 6 ust. 1 lit. d) w regularnych odstępach czasu przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczące postępów we wdrażaniu art. 6;”;

5) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

dalej rozwijają i doskonalą plany zarządzania ryzykiem związanym z klęskami lub katastrofami na poziomie krajowym lub odpowiednim niższym poziomie, w tym w zakresie współpracy transgranicznej, uwzględniając, kiedy zostaną one określone, unijne cele w zakresie odporności na klęski i katastrofy, o których mowa w ust. 5, oraz ryzyka związane z klęskami i katastrofami, które niosą ze sobą lub mogą nieść skutki transgraniczne w kilku państwach;”;

(ii) lit. d) i e) zastępuje się następującym tekstem:

„d)

udostępniają Komisji streszczenie istotnych elementów ocen, o których mowa w lit. a) i b), koncentrując się na kluczowych rodzajach ryzyka. W przypadku kluczowych ryzyk mających skutek transgraniczny oraz ryzyk związanych z klęskami i katastrofami, które niosą ze sobą lub mogą nieść skutki transgraniczne w kilku państwach, a także – w stosownych przypadkach – mało prawdopodobnego ryzyka o poważnych skutkach, państwa członkowskie opisują priorytetowe środki zapobiegania i zapewniania gotowości. Streszczenie przekazuje się Komisji do dnia 31 grudnia 2020 r., a następnie co trzy lata, a także jeżeli zajdą istotne zmiany;

e) uczestniczą, na zasadzie dobrowolności, w ocenie wzajemnej dotyczącej zdolności zarządzania ryzykiem;

f) zgodnie z zobowiązaniami międzynarodowymi usprawniają gromadzenie danych na temat strat poniesionych w wyniku klęsk i katastrof na poziomie krajowym lub odpowiednim niższym poziomie, aby zapewnić przygotowywanie scenariuszy opartych na dowodach, o którym mowa w art. 10 ust. 1, oraz identyfikowanie braków w zdolnościach reagowania w wypadku klęsk i katastrof.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5. Komisja we współpracy z państwami członkowskimi określa i opracowuje unijne cele w zakresie odporności na klęski i katastrofy w obszarze ochrony ludności oraz przyjmuje zalecenia, aby uznać je za niewiążący wspólny scenariusz odniesienia, w celu przygotowania podstawy do wspierania działań w zakresie zapobiegania i zapewniania gotowości w przypadku klęsk i katastrof, które wywołują lub mogą wywołać skutki transgraniczne w kilku państwach. Cele te opracowywane są na podstawie scenariuszy dotyczących teraźniejszości i przyszłości, z uwzględnieniem wpływu zmiany klimatu na ryzyko związane z klęskami i katastrofami, danych dotyczących przeszłych zdarzeń oraz międzysektorowych analiz skutków, ze szczególnym uwzględnieniem grup szczególnie wrażliwych. Podczas opracowywania unijnych celów w zakresie odporności na klęski i katastrofy Komisja bierze pod uwagę powtarzające się w państwach członkowskich klęski i katastrofy oraz proponuje państwom członkowskim podjęcie określonych środków, w tym również środków, które mają być wdrażane z wykorzystaniem funduszy unijnych, w celu wzmocnienia odporności na takie klęski i katastrofy.”;

6) art. 7 i 8 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 7

Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego

1. Niniejszym ustanawia się Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego (ERCC). ERCC zapewnia zdolność operacyjną całodobowo we wszystkie dni tygodnia i służy państwom członkowskim i Komisji w realizacji celów unijnego mechanizmu.

W szczególności ERCC koordynuje, monitoruje i wspiera w czasie rzeczywistym reagowanie na sytuacje kryzysowe na poziomie Unii. ERCC ściśle współpracuje z krajowymi organami odpowiedzialnymi za ochronę ludności i odpowiednimi organami unijnymi, aby propagować międzysektorowe podejście do zarządzania klęskami i katastrofami.

2. ERCC ma dostęp do zdolności operacyjnych, analitycznych, a także zdolności w zakresie monitorowania, zarządzania informacją oraz komunikacji w odniesieniu do różnorodnych sytuacji kryzysowych wewnątrz Unii i poza jej terytorium.