Artykuł 8

1. Komisja realizuje następujące działania na rzecz zapewnienia gotowości:

a) zarządzanie ERCC;

b) zarządzanie CECIS w celu umożliwienia komunikacji pomiędzy ERCC a punktami kontaktowymi w państwach członkowskich i wymiany informacji między nimi;

c) współpraca z państwami członkowskimi w celu:

(i) opracowania transnarodowych systemów wykrywania i wczesnego ostrzegania stanowiących przedmiot zainteresowania Unii w celu łagodzenia bezpośrednich skutków klęsk i katastrof;

(ii) lepszego zintegrowania istniejących transnarodowych systemów wykrywania i wczesnego ostrzegania zgodnie z podejściem uwzględniającym wiele rodzajów ryzyka, w celu minimalizacji czasu potrzebnego na rozpoczęcie reagowania na klęski lub katastrofy;

(iii) utrzymania i rozwoju zdolności w zakresie orientacji sytuacyjnej i analizy;

(iv) monitorowania klęsk i katastrof, a w stosownych przypadkach również skutków zmiany klimatu, oraz zapewniania doradztwa na podstawie wiedzy naukowej dotyczącej tych zagadnień;

(v) przełożenia informacji naukowych na informacje operacyjne;

(vi) stworzenia, utrzymania i rozwoju europejskich partnerstw naukowych w zakresie ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi i katastrofami spowodowanymi przez człowieka, co z kolei powinno sprzyjać tworzeniu powiązań między krajowymi systemami wczesnego ostrzegania i systemami alarmowania, jak również powiązaniu takich systemów z ERCC i CECIS;

(vii) wsparcia – za pomocą wiedzy naukowej, innowacyjnych technologii i wiedzy fachowej – wysiłków podejmowanych przez państwa członkowskie i upoważnione organizacje międzynarodowe przy tworzeniu przez państwa członkowskie i takie organizacje własnych systemów wczesnego ostrzegania, w tym za pośrednictwem sieci wiedzy w zakresie ochrony ludności, o której mowa w art. 13;

d) ustanowienie zdolności – i zarządzanie nią – w zakresie mobilizacji i wysyłania zespołów ekspertów odpowiedzialnych za:

(i) ocenę potrzeb, które mogą potencjalnie zostać zaspokojone w ramach unijnego mechanizmu, w państwie członkowskim lub państwie trzecim, które występuje o pomoc;

(ii) w razie potrzeby wspomaganie koordynacji pomocy w zakresie reagowania na klęski i katastrofy na miejscu oraz zapewnienie łączności z właściwymi organami państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, które występuje o pomoc; oraz

(iii) wspieranie państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, które występuje o pomoc, wiedzą fachową z zakresu działań podejmowanych w ramach zapobiegania, zapewniania gotowości i reagowania;

e) ustanowienie i utrzymywanie zdolności na potrzeby zapewnienia wsparcia logistycznego zespołom ekspertów, o których mowa w lit. d);

f) ustanowienie i utrzymywanie sieci wyszkolonych ekspertów z państw członkowskich, którzy mogą być niezwłocznie dostępni, jeżeli zajdzie potrzeba udzielenia ERCC pomocy w monitorowaniu, przekazywaniu informacji i wspomaganiu koordynacji;

g) wspomaganie koordynacji wstępnie rozlokowanych przez państwa członkowskie wewnątrz Unii zdolności reagowania na klęski i katastrofy;

h) wspieranie wysiłków na rzecz poprawy interoperacyjności modułów i innych zdolności reagowania, przy uwzględnieniu najlepszych praktyk na szczeblu państw członkowskich i na szczeblu międzynarodowym;

i) podejmowanie w ramach swoich kompetencji działań niezbędnych do umożliwiania wsparcia państwa przyjmującego; działania te obejmują opracowywanie i uaktualnianie, we współpracy z państwami członkowskimi, wytycznych w sprawie wsparcia państwa przyjmującego na podstawie doświadczenia operacyjnego;

j) pomoc w tworzeniu programów służących opiniowaniu dobrowolnych ocen wzajemnych w zakresie strategii gotowości przygotowywanych przez poszczególne państwa członkowskie; programy te przygotowuje się na podstawie wcześniej ustalonych kryteriów, które umożliwią sformułowanie zaleceń w celu podniesienia unijnego poziomu gotowości;

k) podejmowanie w ścisłej konsultacji z państwami członkowskimi niezbędnych dodatkowych działań wspierających i uzupełniających w zakresie zapewniania gotowości z zamiarem osiągnięcia celu określonego w art. 3 ust. 1 lit. b); oraz

l) wspieranie państw członkowskich na ich wniosek w odniesieniu do klęsk i katastrof występujących na ich terytoriach poprzez umożliwienie im wykorzystania europejskich partnerstw naukowych do ukierunkowanej analizy naukowej. Otrzymane w taki sposób analizy mogą być udostępniane za pośrednictwem CECIS za zgodą państw członkowskich dotkniętych klęską lub katastrofą.

2. Na wniosek państwa członkowskiego, państwa trzeciego lub Organizacji Narodów Zjednoczonych bądź jej agencji Komisja może wysłać na miejsce zespół ekspertów w celu świadczenia doradztwa w odniesieniu do środków służących zapewnieniu gotowości.”;

7) w art. 9 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„10. Każde państwo członkowskie może podjąć decyzję o skorzystaniu z usług w zakresie zarządzania kryzysowego zapewnianych przez Galileo, Copernicus, GovSatCom lub inne elementy programu kosmicznego ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/696 (*1).

Jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się korzystać z usług w zakresie zarządzania kryzysowego zapewnianych przez Galileo, o których mowa w akapicie pierwszym, wyznacza i zgłasza Komisji organy krajowe upoważnione do korzystania z tych usług.

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/696 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiające Unijny program kosmiczny i Agencję Unii Europejskiej ds. Programu Kosmicznego oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 912/2010, (UE) nr 1285/2013 i (UE) nr 377/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE (Dz.U. L 170 z 12.5.2021, s. 69).”;"

8) art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Przygotowywanie scenariuszy oraz planowanie zarządzania klęskami i katastrofami

1. Komisja i państwa członkowskie współpracują ze sobą w celu usprawnienia na poziomie Unii międzysektorowego planowania zarządzania ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi i katastrofami spowodowanymi przez człowieka, które wywołują lub mogą wywołać skutki transgraniczne w kilku państwach, w tym niekorzystne skutki zmiany klimatu. Planowanie to obejmuje przygotowywanie scenariuszy na poziomie Unii dotyczących zapobiegania klęskom i katastrofom, zapewniania gotowości i reagowania na nie z uwzględnieniem prowadzonych prac dotyczących unijnych celów w zakresie odporności na klęski i katastrofy, o których mowa w art. 6 ust. 5, oraz prac unijnej sieci wiedzy w zakresie ochrony ludności, o której mowa w art. 13, i na podstawie:

(i) ocen ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. a);

(ii) zestawienia ryzyk, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. c);

(iii) oceny zdolności zarządzania ryzykiem przez państwa członkowskie, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. b);

(iv) dostępnych danych na temat strat poniesionych w wyniku klęsk i katastrof, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. f);

(v) dobrowolnej wymiany dostępnych informacji na temat zarządzania ryzykiem związanym z klęskami i katastrofami na poziomie krajowym lub odpowiednim niższym poziomie;

(vi) mapowania zasobów; oraz

(vii) opracowywania planów rozmieszczenia zdolności reagowania.

2. Komisja i państwa członkowskie określają i propagują synergie między pomocą w zakresie ochrony ludności a finansowaniem pomocy humanitarnej świadczonej przez Unię i państwa członkowskie przy planowaniu operacji reagowania na kryzysy humanitarne poza terytorium Unii.”;

9) art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Na podstawie zidentyfikowanych rodzajów ryzyka, ogólnych zdolności i braków oraz na podstawie istniejących scenariuszy, o których mowa w art. 10 ust. 1, Komisja, w drodze aktów wykonawczych, określa rodzaje i liczbę kluczowych zdolności reagowania wymaganych na potrzeby europejskiej puli ochrony ludności (»cele w zakresie zdolności«). Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 33 ust. 2.

Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, monitoruje postępy na rzecz osiągnięcia celów w zakresie zdolności określonych w aktach wykonawczych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, oraz identyfikuje potencjalnie znaczące braki w zakresie zdolności reagowania w ramach europejskiej puli ochrony ludności. W przypadku zidentyfikowania takich braków, Komisja analizuje, czy państwa członkowskie dysponują niezbędnymi zdolnościami poza europejską pulą ochrony ludności. Komisja zachęca państwa członkowskie do usunięcia znaczących braków w zakresie zdolności reagowania w ramach europejskiej puli ochrony ludności. Może ona wspierać państwa członkowskie w tym zakresie zgodnie z art. 20, art. 21 ust. 1 lit. i) i art. 21 ust. 2.”;

10) art. 12 ust. 2 i 3 zastępuje się następującym tekstem:

„2. Komisja, w drodze aktów wykonawczych, określa, z czego składają się zdolności rescEU, w tym na podstawie istniejących scenariuszy, o których mowa w art. 10 ust. 1, z uwzględnieniem zidentyfikowanych i pojawiających się rodzajów ryzyka, ogólnych zdolności i braków na poziomie Unii, w szczególności w zakresie gaszenia pożarów lasów z powietrza, incydentów chemicznych, biologicznych, radiacyjnych i jądrowych, pilnej pomocy medycznej, a także transportu i logistyki. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 33 ust. 2. Komisja regularnie aktualizuje informacje na temat rodzaju i liczby zdolności rescEU i udostępnia te informacje bezpośrednio Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

3. Zdolności rescEU są pozyskiwane, wynajmowane, leasingowane lub w inny sposób pozyskiwane przez państwa członkowskie.

3a. Zdolności rescEU – określone w aktach wykonawczych przyjętych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 33 ust. 2 – mogą być wynajmowane, leasingowane lub w inny sposób pozyskiwane przez Komisję w zakresie niezbędnym do wypełnienia luk w dziedzinie transportu i logistyki.

3b. W należycie uzasadnionych pilnych przypadkach Komisja może pozyskiwać, wynajmować, leasingować lub w inny sposób pozyskiwać zdolności określone w aktach wykonawczych przyjętych zgodnie z procedurą w trybie pilnym, o której mowa w art. 33 ust. 3. W takich aktach wykonawczych:

(i) wskazuje się niezbędny rodzaj i niezbędną ilość środków materialnych oraz niezbędnych usług wspomagających, umożliwiających ich wykorzystanie, określonych już jako zdolności rescEU; lub

(ii) określa się dodatkowe środki materialne i niezbędne usługi wspomagające, umożliwiające ich wykorzystanie jako zdolności rescEU oraz określa się niezbędny rodzaj i niezbędną ilość tych zdolności.

3c. Unijne przepisy finansowe mają zastosowanie w przypadku pozyskiwania, wynajmowania, leasingu lub pozyskiwania w inny sposób zdolności rescEU przez Komisję. W przypadku gdy zdolności rescEU są pozyskiwane, wynajmowane, leasingowane lub w inny sposób pozyskiwane przez państwa członkowskie, Komisja może przyznawać państwom członkowskim dotacje bezpośrednie bez zaproszenia do składania wniosków. Komisja oraz państwo członkowskie, które wyrazi taką wolę, może uruchomić postępowanie w sprawie wspólnego udzielenia zamówienia zgodnie z art. 165 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1046 (*2) (rozporządzenia finansowego) w celu pozyskiwania zdolności rescEU.

Zdolności rescEU są przyjmowane przez państwa członkowskie, które pozyskują, wynajmują, leasingują lub w inny sposób pozyskują te zdolności.

(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).”;"

11) art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Unijna sieć wiedzy w zakresie ochrony ludności

1. Komisja ustanawia unijną sieć wiedzy w zakresie ochrony ludności (zwaną dalej »Siecią«) w celu gromadzenia, przetwarzania i rozpowszechniania wiedzy i informacji istotnych dla unijnego mechanizmu, w oparciu o podejście uwzględniające wiele rodzajów ryzyka i obejmujące odpowiednie podmioty zajmujące się ochroną ludności i zarządzaniem klęskami i katastrofami, centra doskonałości, uniwersytety i naukowców.

Za pośrednictwem Sieci Komisja należycie uwzględnia wiedzę fachową dostępną w państwach członkowskich, na poziomie Unii, na poziomie innych organizacji i podmiotów międzynarodowych, państw trzecich oraz na poziomie organizacji działających w terenie.

Komisja i państwa członkowskie propagują zrównoważony pod względem płci udział w tworzeniu i funkcjonowaniu Sieci.

Za pośrednictwem Sieci Komisja wspiera spójność procesów planowania i podejmowania decyzji przez ułatwianie ciągłej wymiany wiedzy i informacji obejmującej wszystkie obszary działalności w ramach unijnego mechanizmu.

W tym celu Komisja – za pośrednictwem Sieci – prowadzi między innymi następujące działania:

a) stworzenie programu szkoleń i ćwiczeń dla personelu zajmującego się ochroną ludności oraz zarządzaniem klęskami i katastrofami, który to program ma dotyczyć zapobiegania klęskom lub katastrofom, zapewniania gotowości i reagowania na klęski lub katastrofy, a także zarządzanie takim programem. Program jest zorientowany na ułatwianie wymiany najlepszych praktyk w dziedzinie ochrony ludności oraz zarządzania klęskami lub katastrofami, w tym w odniesieniu do klęsk i katastrof spowodowanych zmianą klimatu, i zachęcanie do takiej wymiany oraz obejmuje wspólne kursy i system wymiany wiedzy fachowej w dziedzinie zarządzania klęskami i katastrofami, w tym wymiany specjalistów i doświadczonych wolontariuszy oraz delegowanie ekspertów z państw członkowskich.

Program szkoleń i ćwiczeń ma na celu poprawę koordynacji, kompatybilności oraz komplementarności zdolności, o których mowa w art. 9, 11 i 12, a także zwiększenie kompetencji ekspertów, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. d) i f);

b) stworzenie programu wykorzystującego doświadczenia zdobyte w trakcie działań na rzecz ochrony ludności podjętych w ramach unijnego mechanizmu, obejmującego aspekty odnoszące się do całego cyklu zarządzania klęskami i katastrofami, w celu zapewnienia szerokiej podstawy procesów uczenia się i rozwijania wiedzy, a także zarządzanie tym programem. Program obejmuje:

(i) monitorowanie, analizowanie i ocenianie wszystkich stosownych działań na rzecz ochrony ludności w ramach unijnego mechanizmu;

(ii) propagowanie wdrażania zdobytych doświadczeń, aby uzyskać oparte na doświadczeniu podstawy rozwoju działań w ramach cyklu zarządzania klęskami i katastrofami; oraz

(iii) opracowanie metod i narzędzi gromadzenia, analizowania, propagowania i wdrażania zdobytych doświadczeń.

Program ten obejmuje również, w stosownych przypadkach, doświadczenia zdobyte w trakcie interwencji przeprowadzonych poza terytorium Unii w zakresie wykorzystywania powiązań i synergii między pomocą udzielaną w ramach unijnego mechanizmu a pomocą humanitarną;

c) stymulowanie badań i innowacji oraz zachęcanie do wprowadzania i wykorzystywania odpowiednich nowych podejść lub nowych technologii na potrzeby unijnego mechanizmu;

d) utworzenie i obsługa platformy internetowej na potrzeby Sieci w celu wspierania i ułatwiania realizacji poszczególnych zadań, o których mowa w lit. a), b) i c).

2. Wykonując zadania określone w ust. 1, Komisja zwraca szczególną uwagę na potrzeby i interesy państw członkowskich narażonych na podobne ryzyko klęsk i katastrof, a także potrzebę wzmocnienia ochrony różnorodności biologicznej i dziedzictwa kulturowego.

3. Komisja zacieśnia współpracę w zakresie szkoleń oraz propaguje wymianę wiedzy i doświadczeń między Siecią a organizacjami międzynarodowymi i państwami trzecimi, w szczególności w celu przyczynienia się do realizacji międzynarodowych zobowiązań, zwłaszcza zobowiązań wynikających z ram z Sendai dotyczących ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych w latach 2015–2030.”;

12) art. 14 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku wystąpienia klęski lub katastrofy na terytorium Unii lub groźby jej wystąpienia, mającej lub mogącej mieć skutki transgraniczne w kilku państwach lub dotykającej lub mogącej dotknąć inne państwa członkowskie, państwo członkowskie, w którym klęska lub katastrofa nastąpiła lub przypuszczalnie nastąpi, niezwłocznie zawiadamia o tym państwa członkowskie, które mogą zostać dotknięte, oraz, jeśli skutki mogą okazać się istotne – Komisję.”;

13) art. 15 ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

gromadzi i analizuje, razem z dotkniętym państwem członkowskim, zweryfikowane informacje na temat sytuacji w celu opracowania wspólnej oceny sytuacji i reakcji na tę sytuację oraz rozsyła je bezpośrednio do państw członkowskich;”;

14) art. 17 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Komisja może wybrać, powołać i wysłać zespół ekspertów złożony z ekspertów udostępnionych przez państwa członkowskie:

a) na wniosek o udostępnienie wiedzy fachowej w zakresie zapobiegania, zgodnie z art. 5 ust. 2;

b) na wniosek o udostępnienie wiedzy fachowej w zakresie zapewniania gotowości, zgodnie z art. 8 ust. 2;

c) w przypadku klęski lub katastrofy na terytorium Unii, zgodnie z art. 15 ust. 5;

d) w przypadku klęski lub katastrofy poza terytorium Unii, zgodnie z art. 16 ust. 3.

Eksperci Komisji i innych służb Unii mogą zostać włączeni do zespołu w celu wsparcia zespołu i ułatwienia utrzymywania kontaktów z ERCC. Eksperci udostępnieni przez agencje ONZ lub inne organizacje międzynarodowe mogą zostać włączeni do zespołu w celu zacieśnienia współpracy i ułatwienia wspólnych ocen sytuacji.

Gdy wymaga tego skuteczność operacyjna, Komisja – w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi – może ułatwiać zaangażowanie dodatkowych ekspertów, poprzez ich wysłanie, oraz wsparcie techniczne i naukowe i pozyskanie specjalistycznej wiedzy naukowej, wiedzy z zakresu ratownictwa medycznego i wiedzy sektorowej.

2. Procedura wyboru i powołania ekspertów jest następująca:

a) państwa członkowskie wyznaczają ekspertów, którzy, na ich odpowiedzialność, mogą być wysłani jako członkowie zespołów ekspertów;

b) Komisja wybiera ekspertów i kierownika zespołu na podstawie ich kwalifikacji i doświadczenia, w tym odbytych szkoleń w ramach unijnego mechanizmu, doświadczenia z wcześniejszych misji zrealizowanych w ramach unijnego mechanizmu oraz uczestnictwa w innych międzynarodowych działaniach mających na celu niesienie pomocy; wybór opiera się także na innych kryteriach, takich jak znajomość języków, tak aby zapewnić, by zespół jako całość dysponował umiejętnościami niezbędnymi w danej sytuacji;

c) Komisja powołuje ekspertów i kierowników zespołów do misji w porozumieniu z wyznaczającymi ich państwami członkowskimi.

Komisja zawiadamia państwa członkowskie o dodatkowym wsparciu eksperckim zapewnianym zgodnie z ust. 1.”;

15) art. 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

Transport i sprzęt

1. W przypadku wystąpienia klęski lub katastrofy na terytorium Unii lub poza nim Komisja może wspierać państwa członkowskie w uzyskiwaniu dostępu do sprzętu lub zasobów transportowych i logistycznych poprzez:

a) dostarczanie i wymianę informacji dotyczących sprzętu oraz zasobów transportowych i logistycznych, które mogą być udostępniane przez państwa członkowskie, z myślą o ułatwianiu łączenia takiego sprzętu i takich zasobów w jedną pulę;

b) opracowanie materiałów kartograficznych w celu sprawnego rozmieszczenia i mobilizacji zasobów, mając na uwadze w szczególności specyfikę regionów transgranicznych na wypadek ryzyk transgranicznych w kilku państwach;

c) pomaganie państwom członkowskim w określaniu zasobów transportowych i logistycznych mogących pochodzić z innych źródeł, w tym z rynku komercyjnego, i ułatwianie im dostępu do takich zasobów; lub

d) pomaganie państwom członkowskim w określaniu sprzętu, który może być dostępny z innych źródeł, w tym z rynku komercyjnego.

2. Komisja może uzupełniać zasoby transportowe i logistyczne dostarczone przez państwa członkowskie dodatkowymi zasobami koniecznymi do zapewnienia szybkiego reagowania w przypadku klęski lub katastrofy.

3. Pomoc, o którą zwróci się państwo członkowskie lub państwo trzecie, może składać się wyłącznie z zasobów transportowych i logistycznych, a reakcja na klęskę lub katastrofę może polegać na dostarczeniu artykułów pierwszej potrzeby lub sprzętu pozyskanych w państwie trzecim przez wnioskujące państwo członkowskie lub państwo trzecie.”;

16) w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Pula środków finansowych na realizację unijnego mechanizmu na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. wynosi 1 263 000 000 EUR w cenach bieżących.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Środki pochodzące ze zwrotów dokonanych przez beneficjentów z tytułu działań podejmowanych w ramach reagowania kryzysowego zalicza się do dochodów przeznaczonych na określony cel w rozumieniu art. 21 ust. 5 rozporządzenia finansowego.”;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Przydział środków finansowych, o których mowa w ust. 1 i 1a niniejszego artykułu oraz w art. 19a, może również obejmować wydatki z tytułu działań przygotowawczych, monitorujących, kontrolnych oraz związanych z audytem i oceną, wymaganych do zarządzania unijnym mechanizmem i do realizacji jego celów.

Takie wydatki mogą w szczególności obejmować badania, spotkania ekspertów, działania informacyjne i komunikacyjne, w tym komunikację instytucjonalną w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z ogólnymi celami unijnego mechanizmu, wydatki związane z sieciami informatycznymi służącymi głównie do przetwarzania i wymiany informacji, w tym z ich wzajemnymi połączeniami z istniejącymi lub przyszłymi systemami służącymi wspieraniu międzysektorowej wymiany danych i z powiązanym sprzętem, jak również wszelkie inne wydatki na pomoc techniczną i administracyjną poniesione przez Komisję w ramach zarządzania programem.”;

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Pulę środków finansowych, o której mowa w ust. 1a niniejszego artykułu, i kwotę, o której mowa w art. 19a ust. 1, przydziela się w okresie 2021–2027 zgodnie z podziałem procentowym i zasadami określonymi w załączniku I.”;

e) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Komisja ocenia podział określony w załączniku I w świetle wyników oceny, o której mowa w art. 34 ust. 3.”;

f) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Jeżeli wymaga tego rekcja na klęskę lub katastrofę z uwagi na szczególnie pilną potrzebę lub w świetle nieoczekiwanych zdarzeń mających wpływ na wykonanie budżetu lub ustanowienie zdolności rescEU, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30 w celu zmiany załącznika I w ramach dostępnych środków budżetowych i zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 31.”;

17) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 19a

Zasoby z Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy

1. Środki, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. d) i e) rozporządzenia Rady (UE) 2020/2094 (*3), są wykonywane na podstawie niniejszej decyzji poprzez wydatki w kwocie do 2 056 480 000 EUR w cenach bieżących, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) tego rozporządzenia w cenach z 2018 r., z zastrzeżeniem art. 3 ust. 3, 4, 7 i 9 tego rozporządzenia.

2. Kwota, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stanowi zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, jak określono w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2020/2094.

3. Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, kwalifikują się do pomocy finansowej zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji i są wykonywane w pełnej zgodności z celami rozporządzenia (UE) 2020/2094.

4. Bez uszczerbku dla warunków kwalifikowalności działań na rzecz państw trzecich określonych w niniejszej decyzji, pomocy finansowej, o której mowa w niniejszym artykule, można udzielić państwu trzeciemu wyłącznie wtedy, gdy pomoc tę świadczy się w pełnej zgodności z celami rozporządzenia (UE) 2020/2094, niezależnie od tego, czy dane państwo trzecie uczestniczy w unijnym mechanizmie.

(*3) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/2094 z dnia 14 grudnia 2020 r. ustanawiające Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 23).”;"

18) art. 20a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 20a

Wyeksponowanie wkładu Unii i nagrody

1. Odbiorcy finansowania unijnego, a także beneficjenci dostarczonej pomocy, podają informacje o pochodzeniu tych środków oraz zapewniają eksponowanie finansowania unijnego, w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów, poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych ukierunkowanych informacji przeznaczonych dla różnych grup odbiorców, w tym dla mediów i opinii publicznej.

Finansowanie lub pomoc udzielane na podstawie niniejszej decyzji muszą być odpowiednio wyeksponowane zgodnie z wydanymi przez Komisję szczegółowymi wytycznymi dotyczącymi konkretnych interwencji. Państwa członkowskie zapewniają w szczególności, by komunikacja publiczna dotycząca operacji finansowanych w ramach unijnego mechanizmu:

a) zawierała odpowiednie odniesienia do unijnego mechanizmu;

b) obejmowała identyfikację wizualną umieszczaną na zdolnościach finansowanych lub współfinansowanych z unijnego mechanizmu;

c) realizowała działania opatrzone symbolem Unii;

d) proaktywnie przekazywała szczegółowe informacje o wsparciu unijnym w mediach krajowych i wśród zainteresowanych podmiotów, a także poprzez własne kanały komunikacyjne; oraz

e) wspierała działania komunikacyjne Komisji na temat prowadzonych operacji.

Gdy zdolności rescEU wykorzystuje się do celów krajowych, o których mowa w art. 12 ust. 5, państwa członkowskie w taki sam sposób, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, podają informacje o pochodzeniu tych zdolności oraz zapewniają eksponowanie finansowania unijnego wykorzystanego do pozyskania tych zdolności.

2. Komisja prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne związane z niniejszą decyzją, działaniami podjętymi na podstawie niniejszej decyzji i uzyskanymi rezultatami oraz wspiera państwa członkowskie w ich działaniach komunikacyjnych. Zasoby finansowe przydzielone na niniejszą decyzję przyczyniają się również do komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile te priorytety są związane z celami, o których mowa w art. 3 ust. 1.

3. Komisja przyznaje medale, aby wyrazić uznanie i uhonorować długoterminowe zaangażowanie i nadzwyczajne wkłady na rzecz unijnego mechanizmu.”;

19) w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 lit. g) otrzymuje brzmienie:

„g)

opracowanie planowania zarządzania ryzykiem związanym z klęskami lub katastrofami, o którym mowa w art. 10.”;

b) ust. 3 zastępuje się następującym tekstem:

„3. Pomoc finansowa na działanie, o którym mowa w ust. 1 lit. j), obejmuje wszystkie koszty niezbędne do zapewnienia dostępności i możliwości rozmieszczenia zdolności rescEU w ramach unijnego mechanizmu, zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu. Kategorie kosztów kwalifikowalnych niezbędnych do zapewnienia dostępności i możliwości rozmieszczenia zdolności rescEU są określone w załączniku Ia.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30 w celu zmiany załącznika Ia w odniesieniu do kategorii kosztów kwalifikowalnych.

3a. Pomoc finansowa, o której mowa w niniejszym artykule, może być wdrażana w ramach wieloletnich programów prac. W przypadku działań trwających ponad rok zobowiązania budżetowe mogą być dzielone na transze roczne.”;

c) uchyla się ust. 4;

20) art. 22 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

w przypadku klęski lub katastrofy wspieranie państw członkowskich w uzyskiwaniu dostępu do sprzętu oraz zasobów transportowych i logistycznych określonych w art. 23; oraz”;

21) art. 23 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 23

Kwalifikowalne działania powiązane ze sprzętem i operacjami

1. W ramach umożliwiania dostępu – za pośrednictwem unijnego mechanizmu – do sprzętu oraz zasobów transportowych i logistycznych, do pomocy finansowej kwalifikują się następujące działania:

a) dostarczanie informacji na temat sprzętu oraz zasobów transportowych i logistycznych, które państwa członkowskie postanawiają udostępnić, oraz wymiana takich informacji w celu ułatwienia połączenia takiego sprzętu lub zasobów transportowych i logistycznych w jedną pulę;

b) pomaganie państwom członkowskim w określaniu zasobów transportowych i logistycznych mogących pochodzić z innych źródeł, w tym z rynku komercyjnego, i ułatwianie im dostępu do takich zasobów;

c) pomaganie państwom członkowskim w określaniu sprzętu, który może być dostępny z innych źródeł, w tym z rynku komercyjnego;

d) finansowanie zasobów transportowych i logistycznych niezbędnych do zagwarantowania szybkiego reagowania na klęski i katastrofy. Działania takie kwalifikują się do pomocy finansowej wyłącznie w przypadku spełnienia poniższych kryteriów:

(i) wniosek o pomoc został złożony w ramach unijnego mechanizmu zgodnie z art. 15 i 16;

(ii) dodatkowe zasoby transportowe i logistyczne są niezbędne do zapewnienia skuteczności reagowania w ramach unijnego mechanizmu w przypadku klęsk i katastrof;

(iii) pomoc odpowiada potrzebom ustalonym przez ERCC i udzielana jest zgodnie z zaleceniami wydanymi przez ERCC w sprawie specyfikacji technicznych, jakości, terminów oraz warunków jej udzielania;

(iv) pomoc została zaakceptowana przez państwo występujące o nią, bezpośrednio lub za pośrednictwem Organizacji Narodów Zjednoczonych lub jej agencji albo innej odpowiedniej organizacji międzynarodowej, w ramach unijnego mechanizmu; oraz

(v) pomoc uzupełnia, w przypadku klęsk lub katastrof w państwach trzecich, ogólne unijne działania humanitarne.

1a. Kwota unijnej pomocy finansowej w odniesieniu do transportu zdolności, które nie zostały wcześniej zgłoszone do europejskiej puli ochrony ludności, rozmieszczonych w razie wystąpienia klęski lub katastrofy, lub groźby ich wystąpienia w Unii lub poza nią, a także w odniesieniu do innego transportu potrzebnego do celów reakcji na klęskę lub katastrofę nie może przekraczać 75 % łącznych kwalifikowalnych kosztów.

2. Kwota unijnej pomocy finansowej w odniesieniu do zdolności zgłoszonych do europejskiej puli ochrony ludności nie może przekraczać 75 % kosztów wykorzystania tych zdolności, w tym ich transportu, w razie wystąpienia klęski lub katastrofy, lub groźby jej wystąpienia, wewnątrz Unii lub poza jej obszarem.

4. Unijna pomoc finansowa w odniesieniu do zasobów transportowych i logistycznych może obejmować do 100 % łącznych kwalifikowalnych kosztów określonych w lit. a)–d), jeżeli jest to niezbędne do tego, aby połączenie pomocy państw członkowskich było skuteczne pod względem operacyjnym, i jeżeli koszty odnoszą się do jednego z następujących:

a) krótkoterminowy najem zdolności magazynowej w celu tymczasowego przechowywania pomocy pochodzącej z państw członkowskich z myślą o ułatwieniu skoordynowanego transportu;

b) transport z państwa członkowskiego oferującego pomoc do państwa członkowskiego ułatwiającego jej skoordynowany transport;

c) przepakowanie pomocy państw członkowskich w celu wykorzystania w jak największym stopniu dostępnych zdolności transportowych lub w celu spełnienia określonych wymogów operacyjnych; lub

d) lokalny transport, tranzyt i magazynowanie pomocy połączonej w jedną pulę w celu zapewnienia skoordynowanej dostawy do miejsca przeznaczenia w państwie występującym o pomoc.

4a. Jeżeli zdolności rescEU są wykorzystywane do celów krajowych zgodnie z art. 12 ust. 5, wszystkie koszty, w tym koszty utrzymania i naprawy, pokrywa państwo członkowskie korzystające ze zdolności.

4b. W przypadku rozmieszczania zdolności rescEU w ramach unijnego mechanizmu, unijna pomoc finansowa obejmuje 75 % kosztów operacyjnych.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego unijna pomoc finansowa obejmuje 100 % kosztów operacyjnych zdolności rescEU niezbędnych w przypadku mało prawdopodobnych klęsk lub katastrof o poważnych skutkach, gdy zdolności te są rozmieszczane w ramach unijnego mechanizmu.

4c. W przypadku rozmieszczania poza Unią, o którym mowa w art. 12 ust. 10, unijna pomoc finansowa obejmuje 100 % kosztów operacyjnych.

4d. Jeżeli unijna pomoc finansowa, o której mowa w niniejszym artykule, nie obejmuje 100 % kosztów, pozostała kwota kosztów jest pokrywana przez występującego o pomoc, chyba że uzgodniono inaczej z państwem członkowskim oferującym pomoc lub państwem członkowskim przyjmującym zdolności rescEU.

4e. W odniesieniu do rozmieszczenia zdolności rescEU unijna pomoc finansowa może pokrywać 100 % kosztów bezpośrednich związanych z transportem towarów, środków i usług logistycznych, wewnątrz Unii oraz do Unii z państw trzecich.

5. W przypadku łączenia w jedną pulę operacji transportowych z udziałem kilku państw członkowskich, jedno z państw członkowskich może objąć rolę przewodnią i wystąpić o unijną pomoc finansową na całą operację.

6. Jeżeli państwo członkowskie występuje do Komisji o zamówienie usług transportowych, Komisja wzywa do częściowego zwrotu kosztów, zgodnie ze stawkami finansowania określonymi w ust. 1a, 2 i 4.

6a. Bez uszczerbku dla ust. 1a i 2 wsparcie finansowe Unii na potrzeby transportu pomocy potrzebnej w przypadku katastrof ekologicznych, gdy zastosowanie ma zasada »zanieczyszczający płaci«, może obejmować maksymalnie 100 % całkowitych kosztów kwalifikowalnych. Zastosowanie mają następujące warunki:

a) o wsparcie finansowe Unii na potrzeby transportu zwróciło się dotknięte klęską lub katastrofą państwo członkowskie lub pomagające państwo członkowskie na podstawie należycie uzasadnionej oceny potrzeb;

b) dotknięte klęską państwo członkowskie lub, w stosownych przypadkach, pomagające państwo członkowskie, podejmuje wszelkie niezbędne kroki w celu zażądania i uzyskania odszkodowania od zanieczyszczającego zgodnie ze wszystkimi mającymi zastosowanie przepisami prawa międzynarodowego, unijnego lub krajowego;

c) po otrzymaniu odszkodowania od zanieczyszczającego, dotknięte klęską państwo członkowskie lub, w stosownych przypadkach, pomagające państwo członkowskie, natychmiast zwraca Unii pokryte przez nią koszty.

W przypadku katastrofy ekologicznej, o której mowa w akapicie pierwszym, niemającej wpływu na państwo członkowskie, działania, o których mowa w lit. a), b) i c), realizuje pomagające państwo członkowskie.

7. Na mocy niniejszego artykułu do unijnej pomocy finansowej dotyczącej zasobów transportowych i logistycznych kwalifikują się: wszystkie koszty związane z przemieszczaniem zasobów transportowych i logistycznych, w tym koszty wszystkich usług, opłaty, koszty logistyczne i koszty obsługi, koszty paliwa i ewentualnego zakwaterowania, jak również inne pośrednie koszty, takie jak podatki, cła i koszty tranzytu.

8. Koszty transportu mogą składać się z kosztów jednostkowych, sum ryczałtowych lub stawek ryczałtowych określonych dla kategorii kosztu.”;

22) art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

Rodzaje interwencji finansowych i procedury wykonawcze

1. Komisja wdraża wsparcie finansowe Unii zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

2. Komisja wdraża unijne wsparcie finansowe Unii w ramach zarządzania bezpośredniego zgodnie z rozporządzeniem finansowym lub, jeżeli uzasadnia to charakter i zakres danego działania, w ramach zarządzania pośredniego z udziałem organów, o których mowa w art. 62 ust. 1 lit. c) ppkt (ii), (iv), (v) i (vi) rozporządzenia finansowego.

3. Wsparcie finansowe udzielane na podstawie niniejszej decyzji może przybrać dowolną z form przewidzianych w rozporządzeniu finansowym, w szczególności formę dotacji, zamówień publicznych lub wkładów w fundusze powiernicze.

4. Zgodnie z art. 193 ust. 2 akapit drugi lit. a) rozporządzenia finansowego, uwzględniając opóźnione wejście w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/836 (*4) oraz w celu zapewnienia ciągłości, w należycie uzasadnionych przypadkach określonych w decyzji w sprawie finansowania i przez ograniczony okres, koszty poniesione w związku z działaniami wspieranymi na podstawie niniejszej decyzji można uznać za kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2021 r., nawet jeżeli zostały one poniesione przed przedłożeniem wniosku o udzielenie dotacji.

5. W celu wdrożenia niniejszej decyzji Komisja przyjmuje roczne lub wieloletnie programy prac w drodze aktów wykonawczych. Akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 33 ust. 2. W rocznych lub wieloletnich programach prac określa się zamierzone cele, oczekiwane wyniki, metodę realizacji oraz ich całkowitą kwotę. Zawierają one także opis działań, które mają być finansowane, orientacyjne kwoty przeznaczone na każde działanie oraz orientacyjny harmonogram realizacji. W odniesieniu do pomocy finansowej, o której mowa w art. 28 ust. 2, roczne lub wieloletnie programy prac zawierają opis działań przewidzianych dla krajów, o których mowa w tym ustępie.

Roczne ani wieloletnie programy prac nie są wymagane w odniesieniu do działań wchodzących w zakres reagowania na klęski i katastrofy określonego w rozdziale IV, których to działań nie można przewidzieć z wyprzedzeniem.

6. Do celów przejrzystości i przewidywalności wykonanie budżetu i prognozowane przyszłe przydziały środków przedstawia się i omawia co roku na forum komitetu, o którym mowa w art. 33. Parlament Europejski jest informowany o nich na bieżąco.

7. W uzupełnieniu art. 12 ust. 4 rozporządzenia finansowego środki na zobowiązania i środki na płatności, które nie zostaną wykorzystane do końca roku finansowego, dla którego zostały wpisane w budżecie rocznym, zostają automatycznie przeniesione i mogą zostać rozdysponowane i wypłacone do dnia 31 grudnia kolejnego roku. Przeniesione środki wykorzystuje się wyłącznie na działania w zakresie reagowania na klęski i katastrofy. W kolejnym roku budżetowym w pierwszej kolejności wykorzystuje się środki przeniesione z poprzedniego roku.

(*4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/836 z dnia 20 maja 2021 r. zmieniające decyzję nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (Dz.U. L 185 z 26.5.2021, s. 1).”;"

23) art. 27 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 27

Ochrona interesów finansowych Unii

W przypadku gdy państwo trzecie uczestniczy w unijnym mechanizmie na podstawie decyzji przyjętej na mocy umowy międzynarodowej lub na podstawie jakiegokolwiek innego instrumentu prawnego, przyznaje ono właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, OLAF i Trybunałowi Obrachunkowemu niezbędne prawa i dostęp, umożliwiające tym podmiotom wykonywanie w pełni ich odpowiednich kompetencji. W przypadku OLAF takie prawa obejmują prawo do prowadzenia dochodzeń, w tym kontroli na miejscu i inspekcji, przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (*5).

(*5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).”;"

24) w art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 19 ust. 6 i w art. 21 ust. 3 akapit drugi, powierza się Komisji do dnia 31 grudnia 2027 r.”;

b) uchyla się ust. 3;

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Parlament Europejski lub Rada może w dowolnym momencie odwołać przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 19 ust. 6 i w art. 21 ust. 3 akapit drugi. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym określonym w niej terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”;

d) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 19 ust. 6 lub art. 21 ust. 3 akapit drugi wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

25) art. 32 ust. 1 lit. i) otrzymuje brzmienie:

„i)

organizowanie wsparcia w zakresie zasobów transportowych i logistycznych, o czym mowa w art. 18 i 23;”;

26) w art. 33 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5”;

27) art. 34 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Co dwa lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące operacji oraz postępów w działaniach realizowanych na podstawie art. 6 ust. 5 oraz art. 11 i 12. Sprawozdanie zawiera informacje dotyczące postępów w osiąganiu unijnych celów w zakresie odporności na klęski i katastrofy, celów w zakresie zdolności oraz dotyczące pozostałych braków, o których mowa w art. 11 ust. 2, z uwzględnieniem ustanowienia zdolności rescEU zgodnie z art. 12. Sprawozdanie zawiera również przegląd zmian sytuacji w zakresie budżetu i kosztów odnoszących się do zdolności reagowania oraz ocenę potrzeby dalszego rozwoju tych zdolności.

3. Do dnia 31 grudnia 2023 r., a następnie co pięć lat Komisja ocenia stosowanie niniejszej decyzji oraz przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie komunikat w sprawie skuteczności, efektywności pod względem kosztów i dalszego wdrażania niniejszej decyzji, w szczególności w odniesieniu do art. 6 ust. 4, a także zdolności rescEU oraz stopnia koordynacji i synergii osiągniętych z innymi politykami, programami i funduszami Unii, w tym dotyczącymi ratownictwa medycznego. W stosownych przypadkach Komisja może dołączyć do tego komunikatu wnioski dotyczące zmiany niniejszej decyzji.”;

28) załącznik I do decyzji nr 1313/2013/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia;

29) tytuł załącznika IA otrzymuje brzmienie:

„Kategorie kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w art. 21 ust. 3”.