Artykuł 16

1. W przypadku gdy zgodnie z art. 62 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 państwo członkowskie dopuściło odpowiednią alternatywną metodę identyfikacji do celów weryfikacji tożsamości utrzymywanych koniowatych urodzonych na jego terytorium, w tym odziedziczone lub nabyte znaki wyróżniające i markery genetyczne, właściwy organ – lub w stosownych przypadkach jednostka upoważniona – zapewnia, aby szczegółowe dane tej alternatywnej metody identyfikacji zostały zweryfikowane przed ich zapisaniem w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym i w komputerowej bazie danych.

2. Państwa członkowskie mogą wymagać stosowania alternatywnych metod weryfikowania tożsamości na podstawie markerów genetycznych jako uzupełnienia wymogów identyfikacyjnych określonych w art. 109 ust. 1 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) 2016/429, dotyczących koniowatych urodzonych lub posiadających miejsce zwykłego pobytu w tym państwie członkowskim.

3. Państwa członkowskie udostępniają informacje o swoich dopuszczonych alternatywnych metodach identyfikacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisji i pozostałym państwom członkowskim oraz podają je do wiadomości publicznej na stronie internetowej, o której mowa w art. 4 ust. 1.

4. W przypadku gdy do identyfikacji koniowatych stosuje się alternatywną metodę identyfikacji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, szczegółowe informacje zapisuje się w rozszerzonym formacie unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego.

5. W przypadku koniowatych o unikalnej odmianie, takich jak zebra, w zakładach odizolowanych właściwy organ może zezwolić na zastąpienie wypełnionego opisu graficznego fotografią wysokiej jakości.

6. W sytuacji gdy stosuje się alternatywną metodę identyfikacji, o której mowa w ust. 1, podmiot zapewnia dostęp do wspomnianych informacji identyfikacyjnych lub, w stosownych przypadkach, ponosi koszty lub konsekwencje opóźnień wynikających z weryfikowania tożsamości zwierzęcia koniowatego.