Artykuł 17

1. Unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny musi mieć jeden z poniższych formatów:

a) standardowy format (standardowy dokument identyfikacyjny) wystarczający do uwzględnienia minimalnej ilości informacji potrzebnych do identyfikacji koniowatych, wymaganych zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2016/429 i (UE) 2019/6, oraz obejmujący sekcje I, II i III wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia, a także spełniający dodatkowe wymagania określone w części 2 tego załącznika;

b) rozszerzony format (rozszerzony dokument identyfikacyjny) wystarczający do uwzględnienia minimalnej ilości informacji potrzebnych do identyfikacji koniowatych, wymaganych zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2016/429, (UE) 2019/6 i (UE) 2016/1012 oraz zgodnie z art. 65 ust. 2 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, jak również obejmujący sekcje I–X wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia, a także spełniający dodatkowe wymagania określone w części 2 tego załącznika.

2. Unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny wydaje się wyłącznie po wprowadzeniu co najmniej informacji wymaganych zgodnie z częścią A pkt 1, 2 i 4–7 oraz częścią B pkt 12–18, a także, w stosownych przypadkach, zgodnie z art. 16 i sekcją X wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II.

3. Kształt sylwetki zwierzęcia koniowatego w opisie graficznym przewidzianym w sekcji I część B wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II można dostosować, jeżeli dokument ten wydaje się dla koniowatego innego niż koń.

4. Właściwy organ może dopuścić, aby w przypadku standardowego dokumentu identyfikacyjnego następujące informacje były podawane tylko wtedy, gdy zwierzę koniowate zostało wyłączone z uboju w celu spożycia przez ludzi zgodnie z art. 39 ust. 2:

a) sekcja I część A pkt 3 lit. a)–h) wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II;

b) sekcja I część B pkt 12–18 wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II.

5. Opisu kasztanów w sekcji X wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II wymaga się jedynie w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym wydawanym dla koniowatych, których nie identyfikuje się za pomocą wszczepianego transpondera lub kolczyka i które nie posiadają odmian lub posiadają mniej niż trzy wicherki.

6. Anatomiczne miejsce wszczepienia wszczepianego transpondera wskazuje się w opisie graficznym przewidzianym w sekcji I część B wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II.