Artykuł 37

1. Podmioty zajmujące się koniowatymi, które wprowadzono do Unii z państwa trzeciego, składają wniosek do właściwego organu miejsca zwykłego pobytu zwierzęcia koniowatego, lub w stosownych przypadkach do jednostki upoważnionej, o wydanie unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego lub zarejestrowanie istniejącego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 36 niniejszego rozporządzenia, w komputerowej bazie danych w terminie 30 dni od dnia zakończenia procedury celnej do celów dopuszczenia do obrotu określonej w art. 201 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

2. W przypadku gdy istniejący dokument identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymogów określonych w art. 17, na wniosek podmiotu właściwy organ, lub w stosownych przypadkach jednostka upoważniona:

a) uzupełnia dokument identyfikacyjny, tak by był on zgodny z wymogami określonymi w art. 17;

b) rejestruje dane identyfikacyjne przedmiotowego zwierzęcia koniowatego wraz z informacjami uzupełniającymi w komputerowej bazie danych.

3. W przypadku gdy istniejącego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 36, nie można zmienić tak, by spełniał wymogi określone w art. 17, nie uznaje się go za ważny do celów identyfikacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a zwierzę koniowate identyfikuje się przez wydanie zgodnie z art. 21 ust. 3 nowego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego w oparciu o informacje zawarte w przedstawionym dokumencie identyfikacyjnym, na podstawie którego wprowadzono zwierzę koniowate do Unii.