Artykuł 38

1. Koniowate uznaje się za przeznaczone do uboju w celu spożycia przez ludzi, o ile nie są nieodwracalnie wykluczone z uboju w celu spożycia przez ludzi poprzez wypełnienie i podpisanie odpowiedniego punktu w sekcji II część II wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II przez:

a) odpowiedzialnego lekarza weterynarii przed przeprowadzeniem leczenia zgodnie z art. 39 ust. 2 niniejszego rozporządzenia; lub

b) właściwy organ:

(i) w przypadku wydania nowego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 21 ust. 3 dla zwierzęcia koniowatego, w przypadku którego wcześniejsze wykluczenie z uboju w celu spożycia przez ludzi zarejestrowano albo w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym, albo w komputerowej bazie danych;

(ii) w przypadku wydania duplikatu unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 25 lub zastępczego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 26;

(iii) w przypadku koniowatych, które wprowadzono do Unii z państwa trzeciego lub terytorium, które nie jest umieszczone w wykazie dla koniowatych w załączniku do decyzji Komisji 2011/163/UE, lub w przypadku których poświadczenia zdrowia publicznego w pkt II.6 świadectwa urzędowego na potrzeby wprowadzania do Unii koniowatych nieprzeznaczonych do uboju (WZÓR „EQUI–X”) towarzyszącego zwierzęciu koniowatemu do granicy, określonego w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/403, nie certyfikowano z innych powodów.

2. Ubój zwierzęcia koniowatego, od którego lub z którego pozyskuje się żywność, zostaje odroczony na okres co najmniej sześciu miesięcy:

a) przez odpowiedzialnego lekarza weterynarii przed przeprowadzeniem leczenia produktem leczniczym zawierającym substancję umieszczoną w wykazie substancji określonym w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1950/2006, udokumentowanego w sekcji II część III wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia;

b) na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) ppkt (ii) oraz na podstawie decyzji właściwego organu udokumentowanej w sekcji II część V wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia, w przypadku wydania duplikatu dokumentu identyfikacyjnego w terminie 30 dni od daty zgłoszonej i uzasadnionej utraty unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego, jeżeli podmiot jest w stanie udowodnić w sposób zadowalający, że status danego zwierzęcia koniowatego jako przeznaczonego do uboju w celu spożycia przez ludzi nie został naruszony wskutek jakiegokolwiek leczenia.