Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej

Załącznik XXII

W mocy

WZÓR STRATEGII AUDYTU – ART. 78

1. WPROWADZENIE

a) Określenie programu lub programów (nazwa(-y) i kody CCI (

63

), Funduszy i okresu objętego strategią audytu.

b) Określenie instytucji audytowej odpowiedzialnej za opracowanie, monitorowanie i aktualizowanie strategii audytu oraz wszelkich innych podmiotów, które wniosły swój wkład w ten dokument.

c) Odniesienie do statusu instytucji audytowej (krajowy, regionalny lub lokalny podmiot publiczny) i podmiotu, w którym się ona znajduje.

d) Odniesienie do deklaracji misji, karty audytu lub przepisów krajowych (w stosownych przypadkach) określających wszystkie funkcje i obowiązki instytucji audytowej i innych instytucji prowadzących audyty na odpowiedzialność instytucji audytowej.

e) Potwierdzenie przez instytucję audytową, że instytucje prowadzące audyty dysponują wymaganą niezależnością funkcjonalną i organizacyjną.

2. OCENA RYZYKA

a) wyjaśnienie stosowanej metody oceny ryzyka; oraz

b) wewnętrzne procedury aktualizacji oceny ryzyka.

3. METODYKA

3.1. Informacje ogólne

a) Odniesienie do przyjętych na szczeblu międzynarodowym standardów audytu, które instytucja audytowa będzie stosować w swoich pracach audytowych.

b) Informacje dotyczące sposobu, w jaki instytucja audytowa uzyska pewność w odniesieniu do programów w standardowym systemie zarządzania i kontroli oraz programów, w których zastosowano zaawansowane rozwiązania w zakresie proporcjonalności (opis głównych elementów – rodzaje audytów i ich zakres).

c) Odniesienie do istniejących procedur sporządzania rocznego sprawozdania z kontroli i opinii audytowej, które mają zostać przedłożone Komisji zgodnie z art. 77 ust. 3 niniejszego rozporządzenia z niezbędnymi wyjątkami dotyczącymi programów Interreg w oparciu o szczególne zasady dotyczące audytów operacji mające zastosowanie do programów Interreg, jak określono w art. 49 rozporządzenia w sprawie Interreg.

d) Odniesienie do podręczników lub procedur dotyczących audytu zawierających opis głównych etapów prac audytowych, w tym klasyfikacji i traktowania błędów wykrytych podczas przygotowywania rocznego sprawozdania z kontroli, które ma zostać przedłożone Komisji zgodnie z art. 77 ust. 3 lit. b).

e) W przypadku programów Interreg, odniesienie do szczególnych rozwiązań audytowych i wyjaśnienie, w jaki sposób instytucja audytowa zamierza zapewnić współpracę z Komisją w kwestii audytów operacji prowadzonych na wspólnej próbie Interreg, która ma zostać sporządzona przez Komisję, jak określono w art. 49 rozporządzenia w sprawie Interreg.

f) W przypadku programów Interreg, gdy mogą być wymagane dodatkowe prace audytowe, jak określono w art. 49 rozporządzenia w sprawie Interreg (odniesienie do szczególnych rozwiązań audytowych w tym względzie i do działań follow-up po tych dodatkowych pracach audytowych).

3.2. Audyty właściwego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli (audyty systemu)

Wskazanie podmiotów/struktur, które mają zostać objęte audytem, oraz odpowiednich kluczowych wymogów w kontekście audytów systemu. Wykaz powinien zawierać wszystkie instytucje, które zostały wyznaczone w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy.

W stosownych przypadkach, odniesienie do podmiotu audytowego, któremu instytucja audytowa powierza zadanie przeprowadzenia audytów.

Wskazanie wszelkich audytów systemu ukierunkowanych na określone obszary tematyczne lub podmioty, takie jak:

a) jakość i liczba weryfikacji zarządczych administracyjnych i na miejscu w odniesieniu do mającego zastosowanie prawa, takiego jak przepisy dotyczące zamówień publicznych, zasady pomocy państwa lub wymogi środowiskowe;

b) jakość wyboru projektów i weryfikacji zarządczych na szczeblu instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej;

c) struktura i wdrożenie instrumentów finansowych na szczeblu podmiotów wdrażających instrumenty finansowe;

d) funkcjonowanie i bezpieczeństwo systemów elektronicznych oraz ich powiązanie z systemem elektronicznej wymiany danych Komisji;

e) wiarygodność danych związanych z celami końcowymi i celami pośrednimi oraz danych na temat postępów we wdrażaniu programu w osiąganiu jego celów przewidzianych przez instytucję zarządzającą;

f) korekty finansowe (i odliczenia z zestawienia wydatków);

g) wprowadzanie skutecznych i proporcjonalnych środków zwalczania nadużyć finansowych bazujących na ocenie ryzyka nadużyć finansowych.

3.3. Audyty operacji

3.3.1. W odniesieniu do wszystkich programów, z wyjątkiem programów Interreg

a) Opis metody (lub odniesienie do dokumentu wewnętrznego określającego metodę) doboru próby, która ma zostać zastosowana zgodnie z art. 79 (oraz innych szczególnych procedur wprowadzonych na potrzeby audytów operacji, a mianowicie związanych z klasyfikacją i traktowaniem wykrytych błędów, w tym podejrzeń popełnienia nadużycia finansowego).

b) Proponuje się oddzielny opis w odniesieniu do lat, w których państwo członkowskie zdecyduje się zastosować udoskonalony proporcjonalny system w przypadku co najmniej jednego programu, zgodnie z art. 83.

3.3.2. W odniesieniu do programów Interreg

a) Opis sposobu (lub odniesienie do dokumentu wewnętrznego określającego sposób) traktowania ustaleń i błędów, który ma zostać zastosowany zgodnie z art. 49 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Interreg oraz innych szczególnych procedur wprowadzonych na potrzeby audytów operacji, a mianowicie związanych ze wspólną próbą Interreg, która ma być sporządzana co roku przez Komisję.

b) Proponuje się oddzielny opis w odniesieniu do lat, w których wspólna próba na potrzeby audytów operacji dotyczących programów Interreg nie obejmuje operacji lub jednostek próby z przedmiotowego programu, i gdy instytucja audytowa przeprowadza dobór próby zgodnie z art. 49 ust. 10 rozporządzenia w sprawie Interreg.

W przypadku przeprowadzenia doboru próby, o którym mowa w lit. b) należy umieścić opis metody doboru próby, która ma zostać zastosowana przez instytucję audytową, oraz innych szczególnych procedur wprowadzonych na potrzeby audytów operacji, a mianowicie związanych z klasyfikacją i traktowaniem wykrytych błędów.

3.4. Audyty zestawień wydatków

Opis podejścia audytowego w odniesieniu do audytów zestawień wydatków.

3.5. Weryfikacja deklaracji zarządczej

Odniesienie do procedur wewnętrznych określających działania związane z weryfikacją twierdzeń zawartych w deklaracji zarządczej sporządzonej przez instytucję zarządzającą na potrzeby opinii audytowej.

4. PLANOWANE PRACE AUDYTOWE

a) Opis i uzasadnienie priorytetów i celów audytu w odniesieniu do bieżącego roku obrachunkowego i dwóch kolejnych lat obrachunkowych, wraz z wyjaśnieniem powiązania wyników oceny ryzyka z planowanymi pracami audytowymi.

b) Orientacyjny harmonogram audytów systemu, w tym audytów ukierunkowanych na określone obszary tematyczne, planowanych na bieżący rok obrachunkowy i dwa kolejne lata obrachunkowe, przedstawiający się następująco:

Instytucje/podmioty lub określone obszary tematyczne, które mają być objęte audytem

Kod CCI

Tytuł programu

Podmiot odpowiedzialny za audyt

Wyniki oceny ryzyka

20xx

Cel i zakres audytu

20xx

Cel i zakres audytu

20xx

Cel i zakres audytu

5. ZASOBY

a) Schemat organizacyjny instytucji audytowej.

b) Wskazanie planowanych zasobów , które mają być alokowane odniesieniu do bieżącego roku obrachunkowego i dwóch kolejnych lat obrachunkowych (w tym, w stosownych przypadkach, informacje dotyczące przewidywanego outsourcingu i jego zakresu).

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.