Artykuł 1

Oceniając to, w jaki sposób kluczowy wskaźnik referencyjny ma zostać powierzony nowemu administratorowi, właściwe organy biorą pod uwagę wszystkie następujące kryteria:

a) czy nowy administrator zaproponowany w ocenie przedłożonej przez obecnego administratora zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (UE) 2016/1011:

(i) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w tym samym państwie członkowskim co dotychczasowy administrator czy w innym państwie członkowskim, w którym to przypadku właściwy organ, w razie potrzeby, współpracuje z właściwym organem państwa członkowskiego nowego administratora w celu oceny, czy nadzór nad kluczowym wskaźnikiem referencyjnym będzie zapewniony podczas całego procesu powierzania wskaźnika nowemu administratorowi;

(ii) jest podmiotem nadzorowanym, a jeżeli tak, to w odniesieniu do jakich rodzajów działalności jest nadzorowany oraz czy istnieją faktyczne lub potencjalne konflikty interesów z dotychczasową działalnością tego podmiotu;

(iii) jest użytkownikiem wskaźnika, a jeżeli tak, to czy potencjalne konflikty interesów są odpowiednio łagodzone;

(iv) uzyskał już zezwolenie na administrowanie innym wskaźnikiem referencyjnym zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) 2016/1011;

(v) już opracowuje wskaźniki referencyjne, a jeżeli tak, to czy są to wskaźniki kluczowe, istotne, pozaistotne lub towarowe czy też są to wskaźniki stóp procentowych;

b) czy dotychczasowy administrator kluczowego wskaźnika referencyjnego poinformował podmioty przekazujące dane, użytkowników i inne zainteresowane strony, czy też przeprowadził konsultacje publiczne na temat ewentualnego powierzenia kluczowego wskaźnika nowemu administratorowi;

c) sposób, w jaki nowy administrator zamierza obliczać kluczowy wskaźnik referencyjny, oraz to, czy zamierza on zmienić którykolwiek z poniższych elementów związanych z kluczowym wskaźnikiem referencyjnym, a jeżeli tak – w jaki sposób administrator zapewni zgodność tych elementów z rozporządzeniem (UE) 2016/1011:

(i) metoda, w tym jakość danych wejściowych, oraz dokonywanie jej przeglądu;

(ii) procedury awaryjne na potrzeby obliczania wskaźnika referencyjnego;

(iii) procedury postępowania w przypadku błędów w danych wejściowych lub przy ponownym wyznaczaniu wskaźnika referencyjnego;

(iv) kodeks postępowania;

d) czy nowy administrator będzie miał dostęp do tych samych danych wejściowych co obecny administrator, w tym historycznych danych wejściowych będących w posiadaniu obecnego administratora;

e) czy infrastruktura informatyczna nowego administratora została odpowiednio przetestowana pod kątem opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego;

f) w przypadku gdy kluczowy wskaźnik referencyjny opiera się na danych wejściowych przekazywanych przez panel podmiotów przekazujących dane – w jaki sposób nowy administrator zamierza spełnić wymóg określony w art. 11 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) 2016/1011 oraz czy obecne podmioty przekazujące dane będą nadal uczestniczyć w panelu po powierzeniu wskaźnika referencyjnego nowemu administratorowi;

g) sposób, w jaki nowy administrator zamierza publikować kluczowy wskaźnik referencyjny, w tym standardowe uzgodnienia dotyczące codziennej publikacji, częstotliwość publikacji, adres strony internetowej oraz to, czy kluczowy wskaźnik referencyjny będzie dostępny za opłatą lub bezpłatnie;

h) czy istnieje szczegółowy plan dotyczący terminu powierzenia wskaźnika, a jeżeli tak, to czy plan ten dotyczy wszystkich możliwych kwestii, w tym kwestii umownych wynikających z powierzenia kluczowego wskaźnika referencyjnego nowemu administratorowi;

i) ryzyko prawne związane z przekazaniem wskaźnika, w tym ryzyko niemożności wywiązania się z umowy;

j) rachunkowe i podatkowe implikacje opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego przez nowego administratora;

k) wpływ przekazania wskaźnika na infrastrukturę rynków finansowych, w tym izby rozliczeniowe.