Artykuł 2

1. Oceniając sposób, w jaki zaprzestaje się opracowywania wskaźnika referencyjnego, właściwe organy biorą pod uwagę wszystkie następujące kryteria:

a) skuteczność procedury ustanowionej zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011, a w szczególności:

(i) czy procedura ta precyzyjnie określa działania, które administrator ma podjąć w celu uporządkowanego zaprzestania opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego;

(ii) czy, biorąc pod uwagę okoliczności danego przypadku, działania te będą odpowiednie do zapewnienia uporządkowanego zaprzestania opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego, również z uwzględnieniem kryterium, o którym mowa w lit. b) niniejszego ustępu;

(iii) kiedy procedura ta została opracowana i kiedy ostatnio została zaktualizowana;

b) pisemne plany, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1011, a w szczególności:

(i) czy w tych pisemnych planach wyznaczono odpowiednie alternatywne wskaźniki referencyjne, które można stosować jako odniesienie w celu zastąpienia kluczowego wskaźnika, a jeżeli tak, to czy wyznaczono w nich ten sam czy różne alternatywne wskaźniki referencyjne;

(ii) w przypadku gdy w tych pisemnych planach wyznaczono ten sam alternatywny wskaźnik referencyjny – czy wskaźnik ten został przyjęty dla różnych klas aktywów;

(iii) o ile można to ocenić – czy zdarzenia inicjujące zaprzestanie opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego uwzględnione w pisemnych planach są takie same w ramach planów opracowywanych przez podmioty nadzorowane stosujące ten kluczowy wskaźnik referencyjny;

c) czy administratorzy alternatywnych wskaźników referencyjnych, o których mowa w lit. b) ppkt (i) niniejszego ustępu, posiadają zezwolenie;

d) o ile to możliwe – czy zaprzestanie opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego miałoby negatywny wpływ na integralność rynku, stabilność finansową, konsumentów, gospodarkę realną lub finansowanie gospodarstw domowych i przedsiębiorstw (4);

e) czy zaprzestanie opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego skutkowałoby wystąpieniem siły wyższej;

f) dynamikę rynku lub realiów gospodarczych, których pomiar jest celem kluczowego wskaźnika referencyjnego, oraz informację, czy istnieją dane wejściowe o wystarczającej jakości i ilości, aby dokładnie odzwierciedlić ten rynek lub realia gospodarcze;

g) czy administrator poinformował podmioty przekazujące dane na potrzeby kluczowego wskaźnika referencyjnego, użytkowników tego wskaźnika i inne zainteresowane strony, czy też przeprowadził konsultacje publiczne na temat ewentualnego zaprzestania opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego;

h) wszelkie ryzyko prawne związane z zaprzestaniem opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego;

i) rachunkowe i podatkowe implikacje zaprzestania opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego;

j) wpływ zaprzestania opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego na infrastrukturę rynkową, w tym izby rozliczeniowe.

Do celów lit. c), w przypadku gdy administratorzy alternatywnych wskaźników referencyjnych, o których mowa w lit. b) ppkt (i) niniejszego ustępu, nie uzyskali zezwolenia, właściwy organ ocenia warunki udzielenia im zezwolenia na podstawie art. 34 rozporządzenia (UE) 2016/1011 i ocenia, czy konieczny jest okres obowiązkowego administrowania kluczowym wskaźnikiem referencyjnym, aby umożliwić udzielenie zezwolenia administratorom tych alternatywnych wskaźników referencyjnych.

2. Oprócz kryteriów, o których mowa w ust. 1 lit. a), właściwy organ może ocenić, czy procedura ustanowiona przez administratora zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011 jest właściwa, biorąc pod uwagę następujące elementy dotyczące instrumentów finansowych, umów finansowych lub funduszy inwestycyjnych, które odnoszą się do kluczowego wskaźnika referencyjnego:

a) ich wielkość i wartość;

b) termin, czas trwania, termin zapadalności lub datę wygaśnięcia instrumentów finansowych, umów finansowych i wszelkich innych dokumentów zawartych na potrzeby pomiaru wyników funduszu inwestycyjnego z wykorzystaniem indeksu lub kombinacji indeksów w celu śledzenia stopy zwrotu takiego indeksu lub kombinacji indeksów, określenia alokacji aktywów z portfela lub obliczania opłat za wyniki;

c) czy kluczowy wskaźnik referencyjny będzie nadal opracowywany w celu stosowania go w okresie przejściowym lub okresie wycofywania wskaźnika;

d) czy procedura, o której mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011, przewiduje takie zmiany kluczowego wskaźnika referencyjnego, jakie mogą być konieczne do zapewnienia, aby wskaźnik ten pozostawał wiarygodny i reprezentatywny dla danego rynku lub danych realiów gospodarczych, których pomiar jest celem tego wskaźnika, przez cały okres, o którym mowa w ust. 2 lit. c) niniejszego artykułu;

e) prawdopodobieństwo, że – w przypadku zaprzestania opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego – wszelkie takie instrumenty finansowe, umowy finansowe lub inne dokumenty, zawarte na potrzeby pomiaru wyników funduszu inwestycyjnego z wykorzystaniem indeksu lub kombinacji indeksów do celów śledzenia stopy zwrotu takiego indeksu lub kombinacji indeksów, określenia alokacji aktywów z portfela lub obliczania opłat za wyniki, stałyby się niemożliwe do realizacji lub ich warunki zostałyby naruszone.