Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/1722 z dnia 18 czerwca 2021 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających ramy współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia a właściwymi organami przyjmującego państwa członkowskiego w kontekście nadzoru nad instytucjami płatniczymi i instytucjami pieniądza elektronicznego świadczącymi usługi płatnicze w wymiarze transgranicznym
Artykuł 10
W mocyInformacje i dane, które należy przekazywać do celów informacyjnych lub statystycznych
1. Jeżeli okresowa sprawozdawczość, o której mowa w art. 9, jest wymagana do celów informacyjnych lub statystycznych, sprawozdania te zawierają następujące informacje:
a) nazwę, adres oraz, w stosownych przypadkach, numer zezwolenia i niepowtarzalny numer identyfikacyjny instytucji płatniczej w państwie członkowskim pochodzenia zgodnie ze wzorem określonym w załączniku V;
b) tożsamość i dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej za złożenie sprawozdania;
c) rodzaje usług płatniczych i, w stosownych przypadkach, usług w zakresie pieniądza elektronicznego;
d) liczbę miejsc prowadzenia działalności uznawanych za odrębny oddział zgodnie z definicją w art. 4 pkt 39 dyrektywy (UE) 2015/2366, ich adresy oraz liczbę zatrudnionych;
e) liczbę agentów działających w imieniu instytucji płatniczej w okresie sprawozdawczym oraz łączną liczbę agentów, w podziale na liczbę agentów działających w ramach swobody świadczenia usług i liczbę agentów działających w ramach swobody przedsiębiorczości;
f) w stosownych przypadkach – liczbę podmiotów prowadzących dystrybucję pieniądza elektronicznego działających w imieniu instytucji płatniczej w okresie sprawozdawczym oraz łączną liczbę tych podmiotów, w podziale na liczbę podmiotów działających w ramach swobody świadczenia usług i liczbę podmiotów działających w ramach swobody przedsiębiorczości;
g) imiona i nazwiska lub nazwy oraz adresy dziesięciu największych agentów i, w stosownych przypadkach, dziesięciu największych podmiotów prowadzących dystrybucję w przyjmującym państwie członkowskim według wolumenu transakcji;
h) całkowity wolumen transakcji przeprowadzonych przez instytucję płatniczą w okresie sprawozdawczym, w podziale według rodzaju usługi płatniczej, kanału dystrybucji (za pośrednictwem oddziału, internetu, urządzeń przenośnych, bankomatów, telefonicznie itp.) oraz na agentów/oddziały (należy również określić wolumen transakcji przychodzących do przyjmującego państwa członkowskiego i transakcji z niego wychodzących);
i) całkowitą wartość transakcji przeprowadzonych przez instytucję płatniczą w okresie sprawozdawczym, w podziale na:
(i) rodzaje usług płatniczych;
(ii) kanały dystrybucji;
(iii) agentów lub oddziały;
(iv) transakcje przychodzące do przyjmującego państwa członkowskiego i transakcje z niego wychodzące;
j) w przypadku instytucji pieniądza elektronicznego – wartość pieniądza elektronicznego rozdystrybuowanego i wykupionego w przyjmującym państwie członkowskim;
k) liczbę rachunków płatniczych, w tym rachunków, na których przechowywany jest pieniądz elektroniczny, otwartych w przyjmującym państwie członkowskim w okresie sprawozdawczym lub do których dostęp następuje w przyjmującym państwie członkowskim w okresie sprawozdawczym oraz całkowitą liczbę rachunków płatniczych prowadzonych lub utrzymywanych w przyjmującym państwie członkowskim;
l) liczbę instrumentów płatniczych opartych na karcie wydanych w przyjmującym państwie członkowskim w okresie sprawozdawczym, w podziale według rodzaju instrumentu płatniczego opartego na karcie oraz z podaniem liczby nadal ważnych instrumentów płatniczych opartych na karcie w przyjmującym państwie członkowskim;
m) w stosownych przypadkach liczbę bankomatów obsługiwanych lub zarządzanych przez instytucję płatniczą w przyjmującym państwie członkowskim, a także wypłaty gotówki z rachunków płatniczych i wpłaty gotówki na rachunki płatnicze za pośrednictwem tych bankomatów obsługiwanych lub zarządzanych przez instytucję płatniczą w przyjmującym państwie członkowskim;
n) liczbę klientów (umowy ramowe) i użytkowników usług płatniczych (pojedyncze transakcje płatnicze) w przyjmującym państwie członkowskim zarejestrowanych w okresie sprawozdawczym oraz łączną liczbę na koniec okresu;
o) łączną liczbę skarg dotyczących praw i obowiązków wynikających z tytułów III i IV dyrektywy (UE) 2015/2366 oraz skarg klientów dotyczących bezpieczeństwa otrzymanych od użytkowników usług płatniczych w przyjmującym państwie członkowskim w okresie sprawozdawczym;
p) wolumen oszukańczych transakcji płatniczych oraz wartość brutto oszukańczych transakcji płatniczych dokonanych w przyjmującym państwie członkowskim w okresie sprawozdawczym; oraz
q) liczbę zgłoszeń podejrzanych transakcji przesłanych do jednostek analityki finansowej w przyjmującym państwie członkowskim.
2. Instytucje płatnicze zgłaszają wartości w walucie przyjmującego państwa członkowskiego oraz, jeżeli muszą dokonać przeliczenia waluty, stosują średni referencyjny kurs wymiany Europejskiego Banku Centralnego w mającym zastosowanie okresie sprawozdawczym.
3. Instytucje płatnicze przekazują te informacje właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, korzystając ze wzoru określonego w załączniku V. Instytucje płatnicze przekazują te informacje corocznie, za rok kalendarzowy, w terminie dwóch miesięcy po zakończeniu każdego roku kalendarzowego.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.