Artykuł 11

1. Jeżeli właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego nakłada wymóg okresowej sprawozdawczości w celu monitorowania przestrzegania przepisów prawa krajowego transponujących przepisy tytułów III i IV dyrektywy (UE) 2015/2366, wszystkie instytucje płatnicze świadczące usługi płatnicze na jego terytorium za pośrednictwem oddziałów lub agentów w ramach swobody przedsiębiorczości zamieszczają w swoich sprawozdaniach wszystkie informacje, o których mowa w art. 10, a także następujące informacje:

a) w stosownych przypadkach – imię i nazwisko oraz dane kontaktowe osoby lub osób odpowiedzialnych za działalność instytucji płatniczej oraz pracownika ds. zgodności z prawem, jeżeli jest to inna osoba, w przyjmującym państwie członkowskim;

b) w stosownych przypadkach – nazwę (imię i nazwisko) oraz dane kontaktowe (osoby pełniącej funkcję) centralnego punktu kontaktowego zgodnie z art. 29 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/2366;

c) liczbę skarg otrzymanych od użytkowników usług płatniczych w przyjmującym państwie członkowskim dotyczących praw i obowiązków wynikających z tytułów III i IV dyrektywy (UE) 2015/2366 oraz skarg klientów dotyczących bezpieczeństwa w okresie sprawozdawczym, w podziale na liczbę skarg, które zostały zamknięte, oraz liczbę skarg, które nie zostały zamknięte, a także na liczbę skarg, w przypadku których udzielono odpowiedzi, oraz liczbę skarg, w przypadku których nie udzielono odpowiedzi, na agenta lub oddział;

d) krótki opis obowiązującej procedury rozpatrywania skarg klientów i podejmowania działań następczych w związku z tymi skargami;

e) zmiany w umowach ramowych w okresie sprawozdawczym;

f) liczbę poważnych incydentów operacyjnych i incydentów związanych z bezpieczeństwem, które dotknęły użytkowników usług płatniczych w przyjmującym państwie członkowskim w okresie sprawozdawczym;

g) łączną liczbę wniosków o zwrot otrzymanych od użytkowników usług płatniczych w okresie sprawozdawczym z tytułu nieautoryzowanych lub nieprawidłowo wykonanych transakcji płatniczych oraz, w stosownych przypadkach, łączną liczbę wniosków o zwrot otrzymanych od użytkowników usług płatniczych i od dostawców usług płatniczych prowadzących rachunek w okresie sprawozdawczym z tytułu strat wynikających z jednego lub większej liczby zobowiązań, o których mowa w art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy (UE) 2015/2366, w podziale na liczbę transakcji, w przypadku których dokonano zwrotu na rachunek płatniczy, oraz liczbę transakcji, w przypadku których takiego zwrotu nie dokonano;

h) całkowitą wartość zwrotów dokonanych na rzecz użytkowników usług płatniczych w okresie sprawozdawczym, w podziale na nieautoryzowane i nieprawidłowo wykonane transakcje płatnicze oraz, w stosownych przypadkach, całkowitą wartość zwrotów dokonanych na rzecz użytkowników usług płatniczych i dostawców usług płatniczych prowadzących rachunek wynikających z zobowiązań, o których mowa w art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy (UE) 2015/2366, w podziale na nieautoryzowane i nieprawidłowo wykonane transakcje płatnicze, na nieautoryzowany i nielegalny dostęp do informacji o rachunku płatniczym oraz na nieautoryzowane lub nielegalne użycie takich informacji;

i) krótki opis modelu biznesowego instytucji płatniczej, koncentrujący się na sposobie świadczenia usług płatniczych w przyjmującym państwie członkowskim.

2. Instytucje płatnicze zgłaszają wartości w walucie przyjmującego państwa członkowskiego oraz, jeżeli muszą dokonać przeliczenia waluty, stosują średni referencyjny kurs wymiany Europejskiego Banku Centralnego w mającym zastosowanie okresie sprawozdawczym.

3. Instytucje płatnicze przekazują informacje wymienione w ust. 1 właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, korzystając ze wzoru określonego w załączniku VI. Instytucje płatnicze przekazują te informacje corocznie, za rok kalendarzowy, w terminie dwóch miesięcy po zakończeniu każdego roku kalendarzowego.