Artykuł 30

1. Państwa członkowskie zapewniają, by w uzupełnieniu obowiązków zgłaszania, o których mowa w art. 23, następujące podmioty mogły dobrowolnie przekazywać zgłoszenia CSIRT lub, w stosownych przypadkach, właściwym organom:

a) podmioty kluczowe i ważne w przypadku incydentów, cyberzagrożeń i potencjalnych zdarzeń dla cyberbezpieczeństwa;

b) podmioty inne niż te, o których mowa w lit. a), niezależnie od tego, czy są objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, w odniesieniu do poważnych incydentów, cyberzagrożeń oraz potencjalnych zdarzeń dla cyberbezpieczeństwa.

2. Państwa członkowskie rozpatrują zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą określoną w art. 23. Państwa członkowskie mogą rozpatrywać zgłoszenia obowiązkowe priorytetowo względem zgłoszeń dobrowolnych.

W razie potrzeby CSIRT oraz, w stosownych przypadkach, właściwe organy przekazują pojedynczym punktom kontaktowym informacje o zgłoszeniach otrzymanych na podstawie niniejszego artykułu, zapewniając przy tym poufność i odpowiednią ochronę informacji przekazanych przez podmiot zgłaszający. Bez uszczerbku dla zapobiegania, prowadzenia postępowań, wykrywania i ścigania przestępstw dobrowolne zgłaszanie nie może powodować nałożenia na podmiot zgłaszający żadnych dodatkowych obowiązków, którym by nie podlegał, gdyby nie przekazał zgłoszenia.