Artykuł 19

1. Oceniając, czy wewnętrzne ratingi oraz oszacowania dotyczące niewykonania zobowiązania i strat w ramach systemów ratingowych stosowane do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych odgrywają kluczową rolę w procesie zarządzania ryzykiem i procesie decyzyjnym instytucji oraz przy przyznawaniu przez nią kredytów zgodnie z wymogami z art. 144 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do klasyfikacji do klas lub pul zgodnie z art. 171 ust. 1 lit. c) i ust. 2 tego rozporządzenia, w odniesieniu do klasyfikacji ekspozycji zgodnie z art. 172 ust. 1 lit. a), b) i c) tego rozporządzenia oraz w odniesieniu do dokumentacji systemów ratingowych zgodnie z art. 175 ust. 3 tego rozporządzenia, właściwe organy sprawdzają, czy:

a) liczba ekspozycji nieposiadających ratingu i nieaktualnych ratingów jest nieistotna;

b) przedmiotowe wewnętrzne ratingi oraz oszacowania dotyczące niewykonania zobowiązań i strat odgrywają istotną rolę, w szczególności w przypadku:

(i) podejmowania decyzji o przyznaniu, odrzuceniu, restrukturyzacji i odnowieniu instrumentu kredytowego;

(ii) opracowywania polityki kredytowej poprzez wpływanie na maksymalne limity ekspozycji, wymagane techniki ograniczania ryzyka i wsparcia jakości kredytowej lub na wszelkie inne aspekty ogólnego profilu ryzyka kredytowego instytucji;

(iii) przeprowadzania procesu monitorowania dłużników i ekspozycji.

2. Jeżeli instytucje korzystają z wewnętrznych ratingów oraz oszacowań niewykonania zobowiązań i strat w którymkolwiek z poniższych obszarów, właściwe organy oceniają sposób, w jaki korzystanie z przedmiotowych ratingów i oszacowań przyczynia się do tego, że odgrywają one kluczową rolę w procesie zarządzania ryzykiem i procesie decyzyjnym instytucji oraz w procesie przyznawania przez nią kredytów, o którym mowa w ust. 1:

a) wycena każdego instrumentu kredytowego lub dłużnika;

b) systemy wczesnego ostrzegania stosowane do zarządzania ryzykiem kredytowym;

c) określanie i wdrażanie zasad i procesów dochodzenia i odzyskiwania należności;

d) obliczanie korekt ryzyka kredytowego, jeżeli jest to zgodne z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości;

e) przydzielanie lub przekazywanie przez zarząd komitetom wewnętrznym, kadrze kierowniczej wyższego szczebla i pracownikom uprawnień w zakresie procesu przyznawania kredytów.