Artykuł 20

1. Podczas oceny, czy ratingi wewnętrzne oraz oszacowania niewykonania zobowiązań i strat w ramach systemów ratingowych stosowane do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych odgrywają kluczową rolę w alokacji kapitału wewnętrznego instytucji, o której mowa w art. 144 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy oceniają, czy przedmiotowe ratingi i oszacowania odgrywają istotną rolę w przypadku:

a) oceny kwoty kapitału wewnętrznego, którą instytucja uważa za odpowiednią do zabezpieczenia rodzaju i skali ryzyka, na które jest lub może być narażona, o czym mowa w art. 73 dyrektywy 2013/36/UE;

b) alokacji kapitału wewnętrznego w odniesieniu do rodzajów ryzyka, jednostek zależnych i portfeli.

2. Jeżeli instytucje uwzględniają wewnętrzne ratingi oraz oszacowania niewykonania zobowiązań i strat do celów obliczania kosztu ryzyka ponoszonego przez instytucję na potrzeby sporządzenia budżetu, właściwe organy oceniają, w jaki sposób uwzględnienie tych elementów przyczynia się do odgrywania przez te ratingi i oszacowania kluczowej roli w alokacji kapitału wewnętrznego instytucji.