Artykuł 26

1. W celu oceny, czy instytucja identyfikuje wszystkie sytuacje, które należy uznać za niewykonanie zobowiązania zgodnie z art. 178 ust. 1–5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/171 (5), właściwe organy weryfikują wszystkie następujące elementy:

a) szczegółową specyfikację i praktyczne zastosowanie przesłanek stwierdzenia niewykonania zobowiązania przez dłużnika, zgodnie z art. 27;

b) prawidłowość i skuteczność procesu stosowanego przez instytucję w celu stwierdzenia niewykonania zobowiązania przez dłużnika, zgodnie z art. 28;

c) przesłanki i proces stosowane przez instytucję w celu reklasyfikacji dłużnika, który nie wykonuje zobowiązania, do statusu wykonującego zobowiązanie, zgodnie z art. 29.

2. Do celów weryfikacji przeprowadzanej na podstawie ust. 1 właściwe organy stosują wszystkie następujące metody:

a) dokonują przeglądu wewnętrznych kryteriów, zasad i procedur instytucji w celu ustalenia, czy doszło do niewykonania zobowiązania („definicja niewykonania zobowiązania”), oraz na potrzeby traktowania ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania;

b) dokonują przeglądu ról i obowiązków jednostek i organów zarządzających zaangażowanych w identyfikację niewykonania zobowiązania przez dłużnika oraz w zarządzanie ekspozycjami, których dotyczy niewykonanie zobowiązania;

c) dokonują przeglądu odpowiednich protokołów organów wewnętrznych instytucji, w tym organu zarządzającego, lub komitetów;

d) dokonują przeglądu istotnych ustaleń z audytu wewnętrznego lub innych funkcji kontrolnych instytucji;

e) dokonują przeglądu sprawozdań z postępu działań podjętych przez instytucję w celu skorygowania niedociągnięć i ograniczenia czynników ryzyka wykrytych podczas odpowiednich audytów;

f) uzyskują pisemne oświadczenia od odpowiednich pracowników i kadry kierowniczej wyższego szczebla instytucji lub przeprowadzają z nimi rozmowy;

g) dokonują przeglądu kryteriów stosowanych przez pracowników odpowiedzialnych za uznaniową klasyfikację danego dłużnika lub ekspozycji do statusu dotyczącego niewykonywania zobowiązania oraz za przywrócenie do statusu dotyczącego wykonywania zobowiązania.

3. Do celów weryfikacji przeprowadzanej na podstawie ust. 1 właściwe organy mogą także stosować dowolne spośród następujących dodatkowych metod:

a) przeprowadzanie przeglądu dokumentacji funkcjonalnej systemów informatycznych wykorzystywanych w procesie identyfikacji niewykonania zobowiązania przez dłużnika;

b) dokonywanie wyboru próby i przeprowadzenie przeglądu dokumentów dotyczących cech dłużnika oraz inicjowania i obsługi ekspozycji;

c) przeprowadzenie własnych testów na danych instytucji lub zażądanie od instytucji przeprowadzenia określonych testów;

d) przeprowadzanie przeglądu innych istotnych dokumentów instytucji.