Artykuł 49

Jeżeli chodzi o traktowanie dłużników, którzy kilkakrotnie nie wykonują zobowiązania i odzyskują należności w ograniczonym czasie określonym przez instytucję („wiele przypadków niewykonania zobowiązania”), właściwe organy oceniają adekwatność metod stosowanych przez instytucję i sprawdzają, czy:

a) określono jednoznaczne warunki, zanim można będzie uznać, że instrument powrócił do statusu wykonanego zobowiązania;

b) wielokrotne przypadki niewykonania zobowiązania stwierdzone w okresie określonym przez instytucję są do celów oszacowania wartości LGD traktowane jako pojedyncze niewykonanie zobowiązania, przy czym data pierwszego zidentyfikowanego niewykonania zobowiązania jest traktowana jako właściwa data niewykonania zobowiązania i uwzględnia się proces odzyskiwania należności od tej daty do końca procesu odzyskiwania po ostatnim stwierdzonym niewykonaniu zobowiązania w tym okresie;

c) długość okresu, w którym wielokrotne niewykonanie zobowiązania jest uznawane za pojedyncze niewykonanie zobowiązania, ustala się, biorąc pod uwagę wewnętrzne zasady instytucji i analizę doświadczeń w zakresie niewykonywania zobowiązań;

d) przypadki niewykonania zobowiązania stosowane do celów oszacowania wartości PD i współczynników konwersji traktuje się konsekwentnie, tak jak przypadki niewykonania zobowiązania stosowane do celów oszacowania wartości LGD.