Artykuł 48

Oceniając metodę własnych oszacowań wartości LGD określoną w art. 181 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy:

a) instytucja ocenia LGD według jednolitej klasy lub puli instrumentów;

b) średnią zrealizowaną wartość LGD według klasy lub puli instrumentów oblicza się przy użyciu średniej ważonej liczby przypadków niewykonania zobowiązania;

c) wszystkie zaobserwowane przypadki niewykonania zobowiązania w ramach źródeł danych są wykorzystywane, w szczególności, czy niepełne procesy odzyskiwania należności uwzględnia się w sposób ostrożny na potrzeby oszacowania wartości LGD, oraz czy wybór okresu odzyskiwania należności i metod szacowania dodatkowych kosztów i odzyskiwania należności po tym okresie oraz – w stosownych przypadkach – w trakcie tego okresu, są odpowiednie;

d) oszacowania wartości LGD dla zabezpieczonych ekspozycji nie opierają się wyłącznie na szacowanej wartości rynkowej zabezpieczenia, uwzględniają zrealizowane przychody z poprzednich likwidacji i potencjalną niezdolność instytucji do przejęcia kontroli nad zabezpieczeniem i jego upłynnienia;

e) oszacowania wartości LGD dla zabezpieczonych ekspozycji uwzględniają potencjalne spadki wartości zabezpieczenia od momentu oszacowania wartości LGD do ostatecznego odzyskania;

f) stopień zależności między ryzykiem dłużnika a ryzykiem zabezpieczenia, a także koszt upłynnienia zabezpieczenia uwzględnia się w sposób ostrożny;

g) wszelkie zaległe opłaty za zwłokę, które przed niewykonaniem zobowiązania skapitalizowano w rachunku zysków i strat instytucji, dodaje się do pomiaru ekspozycji i strat tej instytucji;

h) należycie uwzględnia się możliwość pobrania kwot do wykorzystania w przyszłości po niewykonaniu zobowiązania;

i) wszystkie z poniższych aspektów są odpowiednie dla rodzaju ekspozycji, do których mają zastosowanie:

(i) funkcjonalna i strukturalna forma metody oszacowania;

(ii) założenia dotyczące metody oszacowania;

(iii) metoda oszacowania efektu pogorszenia koniunktury;

(iv) długość wykorzystanych serii danych;

(v) margines ostrożnościowy;

(vi) wykorzystanie osądu ludzkiego;

(vii) w stosownych przypadkach, wybór czynników ryzyka.