Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/439 z dnia 20 października 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia metodyki oceny, którą właściwe organy mają stosować podczas oceny spełniania przez instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne wymogów stosowania metody wewnętrznych ratingów
Rozdział 9 — METODYKA OCENY DOTYCZĄCA KLASYFIKACJI EKSPOZYCJI DO KATEGORII EKSPOZYCJI
Artykuł 61
W mocyKolejność klasyfikacji
Oceniając, czy instytucja klasyfikuje ekspozycje do kategorii ekspozycji zgodnie z art. 147 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy klasyfikacja odbywa się w następującej kolejności:
a) po pierwsze, ekspozycje kwalifikujące się do zaklasyfikowania do ekspozycji kapitałowych, elementy stanowiące pozycje sekurytyzacyjne oraz inne aktywa niezwiązane z zobowiązaniem kredytowym klasyfikuje się do tych kategorii zgodnie z art. 147 ust. 2 lit. e), f) i g) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
b) po drugie, ekspozycje, które nie zostały sklasyfikowane zgodnie z lit. a) i kwalifikują się do zaklasyfikowania do kategorii ekspozycji wobec rządów centralnych i banków centralnych, ekspozycji wobec instytucji, ekspozycji wobec przedsiębiorstw lub ekspozycji detalicznych, klasyfikuje się do tych kategorii, zgodnie z art. 147 ust. 2 lit. a), b), c) i d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
c) po trzecie, wszelkie zobowiązania kredytowe niesklasyfikowane zgodnie z lit. a) lub b) klasyfikuje się do kategorii ekspozycji wobec przedsiębiorstw, zgodnie z art. 147 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.