Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/439 z dnia 20 października 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia metodyki oceny, którą właściwe organy mają stosować podczas oceny spełniania przez instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne wymogów stosowania metody wewnętrznych ratingów
Rozdział 2 — METODYKA OCENY DOTYCZĄCA PLANÓW STOPNIOWEGO WDRAŻANIA I STAŁEGO STOSOWANIA W NIEPEŁNYM ZAKRESIE METODY STANDARDOWEJ
Artykuł 7
W mocyStopniowe wdrażanie metody IRB
1. Oceniając początkowy zakres i plan instytucji dotyczący stopniowego wdrażania metody IRB zgodnie z art. 148 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy:
a) plan stopniowego wdrażania obejmuje co najmniej następujące elementy:
(i) specyfikację zakresu stosowania każdego systemu ratingowego, a także rodzajów ekspozycji, które są oceniane w ramach każdego modelu ratingowego;
(ii) planowane daty rozpoczęcia stosowania metody IRB w odniesieniu do każdego rodzaju ekspozycji;
(iii) informacje na temat całkowitych wartości ekspozycji w momencie dokonywania oceny oraz kwot ekspozycji ważonych ryzykiem obliczonych zgodnie z metodą stosowaną w momencie dokonywania oceny w odniesieniu do każdego rodzaju ekspozycji;
b) plan stopniowego wdrażania obejmuje wszystkie ekspozycje instytucji oraz, w stosownych przypadkach, jej jednostki dominującej, a także wszystkie ekspozycje jednostek zależnych instytucji, chyba że ekspozycje te są oceniane zgodnie z art. 8;
c) planowane jest wdrożenie zgodnie z art. 148 ust. 1 akapit drugi i trzeci rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
d) instytucja stosuje metodę IRB w odniesieniu do ekspozycji kapitałowych, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 148 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli otrzymała zgodę na stosowanie metody IRB w odniesieniu do dowolnej kategorii ekspozycji;
e) kolejność i okresy wdrażania metody IRB zostały określone na podstawie rzeczywistych możliwości instytucji, z uwzględnieniem dostępności danych, systemów ratingowych i okresów wcześniejszych doświadczeń, o których mowa w art. 145 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, i nie są stosowane wybiórczo w celu osiągnięcia obniżonych wymogów w zakresie funduszy własnych;
f) kolejność wdrażania metody IRB zapewnia priorytetowe traktowanie wdrażania w odniesieniu do ekspozycji kredytowych związanych z podstawową działalnością instytucji;
g) ostateczny termin wdrożenia metody IRB został ustalony dla każdego rodzaju ekspozycji i jednostek gospodarczych i jest racjonalny z punktu widzenia charakteru i skali działalności instytucji.
2. Właściwe organy ustalają, czy termin, o którym mowa w ust. 1 lit. g), jest rozsądny, w oparciu o wszystkie poniższe elementy:
a) złożoność działalności instytucji, w tym działalności jednostki dominującej i jej jednostek zależnych;
b) liczbę jednostek gospodarczych i linii biznesowych w ramach instytucji oraz, w stosownych przypadkach, jej jednostki dominującej i jednostek zależnych;
c) liczbę i złożoność systemów ratingowych, które mają zostać wdrożone przez wszystkie podmioty objęte planem stopniowego wdrażania;
d) plany wdrożenia systemów ratingowych w jednostkach zależnych mających siedzibę w państwach trzecich, w których występują znaczne trudności prawne lub inne trudności związane z zatwierdzaniem modeli IRB;
e) dostępność dokładnych, odpowiednich i kompletnych szeregów czasowych;
f) zdolność operacyjną instytucji do opracowania i wdrożenia systemów ratingowych;
g) wcześniejsze doświadczenie instytucji w zarządzaniu określonymi rodzajami ekspozycji.
3. Oceniając przestrzeganie przez instytucję planu stopniowego wdrażania metody IRB, który był przedmiotem zezwolenia właściwych organów zgodnie z art. 148 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy mogą uznać zmiany kolejności i okresu wdrażania za właściwe wyłącznie w przypadku spełnienia co najmniej jednego z następujących warunków:
a) nastąpiły znaczące zmiany w otoczeniu biznesowym, a w szczególności zmiany w strategii, połączeniach i przejęciach;
b) nastąpiły znaczące zmiany w odpowiednich wymogach regulacyjnych;
c) istotne słabe strony systemów ratingowych zostały stwierdzone przez właściwy organ, audyt wewnętrzny lub komórkę ds. walidacji;
d) elementy, o których mowa w ust. 2, uległy znacznej zmianie lub którykolwiek z elementów, o których mowa w ust. 2, nie został odpowiednio uwzględniony w zatwierdzonym planie stopniowego wdrażania metody IRB.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.