Artykuł 8

1. Oceniając spełnienie przez instytucję warunków stałego stosowania w niepełnym zakresie metody standardowej w odniesieniu do ekspozycji, o których mowa w art. 150 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy:

a) instytucja ocenia i uwzględnia dostępność danych zewnętrznych dotyczących reprezentatywnych kontrahentów;

b) koszt opracowania przez instytucję systemu ratingowego dotyczącego kontrahentów należących do danej kategorii ekspozycji oszacowano z uwzględnieniem wielkości instytucji oraz charakteru i skali jej działalności;

c) ocena potencjału operacyjnego instytucji w zakresie opracowania i wdrożenia systemu ratingowego uwzględnia charakter i skalę działalności instytucji.

2. Oceniając spełnienie przez instytucję warunków stałego stosowania w niepełnym zakresie metody standardowej w odniesieniu do ekspozycji, o których mowa w art. 150 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy instytucja zweryfikowała i uwzględniła co najmniej jeden z poniższych faktów:

a) ekspozycje, w tym liczba odrębnie zarządzanych portfeli i linii biznesowych, nie są wystarczająco jednolite, aby umożliwić opracowanie solidnego i wiarygodnego systemu ratingowego;

b) kwota ekspozycji ważonych ryzykiem obliczona za pomocą metody standardowej jest znacząco wyższa niż oczekiwana kwota ekspozycji ważonych ryzykiem obliczona metodą IRB;

c) ekspozycje dotyczą jednostki gospodarczej lub linii biznesowej instytucji, której działalność ma zostać zakończona;

d) ekspozycje obejmują portfele podlegające konsolidacji proporcjonalnej jednostek zależnych będących przedmiotem częściowej własności zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

3. Oceniając spełnienie przez instytucję warunków stałego stosowania w niepełnym zakresie w ramach metody standardowej, właściwe organy sprawdzają, czy instytucja regularnie monitoruje zgodność z wymogami ustanowionymi w art. 150 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.