Artykuł 14

1. Przed planowanym audytem systemy dobrowolne wymagają od podmiotów gospodarczych dostarczenia audytorom wszystkich istotnych i aktualnych informacji dotyczących obliczania rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych. Informacje te obejmują dane wejściowe i wszelkie inne odnośne dowody, informacje o zastosowanych współczynnikach emisji i konwersji oraz wartościach standardowych, a także ich źródła referencyjne, obliczenia emisji gazów cieplarnianych oraz dowody dotyczące stosowania jednostek z tytułu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.

2. Audytor odnotowuje emisje występujące w obiekcie poddanym audytowi w sprawozdaniu z audytu. W przypadku przetwarzania biopaliw stanowiących końcowe produkty energetyczne audytor rejestruje emisje po ich przypisaniu oraz uzyskane ograniczenia emisji. W przypadku gdy emisje znacznie odbiegają od wartości typowych lub obliczone rzeczywiste wartości ograniczenia emisji są nienaturalnie wysokie, w sprawozdaniu należy podać przyczyny tych odchyleń. Systemy dobrowolne powinny ustanowić procedury zobowiązujące jednostki certyfikujące do natychmiastowego informowania ich o takich odchyleniach.

3. Audytorzy weryfikują, czy szacunki dotyczące ograniczenia emisji dzięki wychwytywaniu i zastępowaniu CO2 ograniczają się do emisji, których uniknięto dzięki wychwytywaniu CO2, w którym węgiel pochodzi z biomasy i który jest wykorzystywany do zastępowania CO2 pochodzącego z paliw kopalnych. Weryfikacja ta wymaga dostępu do następujących informacji:

a) w jakim celu wykorzystuje się wychwycony CO2;

b) jakie jest pochodzenie CO2, który jest zastępowany;

c) jakie jest pochodzenie CO2, który jest wychwytywany;

d) informacji dotyczących emisji związanych z wychwytywaniem i przetwarzaniem CO2.

Do celów lit. b) podmioty gospodarcze wykorzystujące wychwycony CO2 mogą podać, w jaki sposób CO2, który jest zastępowany, został wcześniej wytworzony, oraz zadeklarować na piśmie, że w wyniku zastąpienia uniknięto emisji równoważnej tej ilości. Dowody te uznaje się za wystarczające do zweryfikowania zgodności z wymogami dyrektywy (UE) 2018/2001 i uniknięcia emisji.

4. Podmioty gospodarcze mogą dokonywać zgłoszeń dotyczących rzeczywistych wartości gazów cieplarnianych dopiero po zweryfikowaniu w ramach audytu ich zdolności do przeprowadzania obliczeń wartości rzeczywistych.

5. Systemy dobrowolne udostępniają Komisji i organom krajowym odpowiedzialnym za nadzór nad jednostkami certyfikującymi, na ich wniosek, rzeczywiste obliczenia emisji gazów cieplarnianych poświadczone w ramach ich systemu dobrowolnego wraz z odpowiednimi sprawozdaniami z audytu.