Artykuł 25

1. Celem certyfikacji biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy jako produktów o niskim ryzyku ILUC systemy dobrowolne i jednostki certyfikujące działające w ich imieniu weryfikują, czy podmioty gospodarcze zastosowały środki skutecznie zwiększające wydajność surowca w stosunku do dotychczasowego scenariusza postępowania. W przypadku stosowania takich środków na gruntach leżących odłogiem lub terenach poważnie zdegradowanych lub przez posiadaczy małych gospodarstw w ramach audytu bazowego weryfikuje się, czy podmioty gospodarcze spełniają odpowiednie wymogi rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/807. We wszystkich innych sytuacjach dowód dodatkowości przedstawia się, przeprowadzając ocenę atrakcyjności finansowej lub analizę barier.

2. Aby spełnić wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/807 w odniesieniu do środków wynikających z zasady dodatkowości, proponowane inwestycje muszą przejść badanie atrakcyjności finansowej lub badanie barier niefinansowych zgodnie z załącznikiem VIII.

3. Środki kwalifikują się do certyfikacji niskiego ryzyka ILUC tylko wtedy, gdy wynik badania atrakcyjności finansowej jest negatywny, tj. gdy wartość bieżąca netto inwestycji jest ujemna bez uwzględnienia premii rynkowej, lub gdy wykazują one obecność barier niefinansowych, które można pokonać tylko dlatego, że biopaliwa, biopłyny i paliwa z biomasy wytworzone z dodatkowych surowców można zaliczyć na poczet celów w zakresie energii odnawialnej określonych w dyrektywie (UE) 2018/2001.