Załącznik I

Tabela 1 zawiera następujące informacje:

Kolumna 1:

numer przydzielony technologii recyklingu;

Kolumna 2:

nazwa technologii recyklingu;

Kolumna 3:

rodzaje polimeru, które technologia recyklingu pozwala poddać recyklingowi;

Kolumna 4:

krótki opis technologii recyklingu i odniesienie do szczegółowego opisu w tabeli 3;

Kolumna 5:

rodzaj surowca, którego dekontaminację technologia recyklingu może zapewnić, gdzie:

— PCW: „odpady pokonsumenckie” oznaczają odpady z tworzyw sztucznych zebrane zgodnie z art. 6;

— FG: „dopuszczone do kontaktu z żywnością” oznacza tworzywo sztuczne, które jako materiał podstawowy było zgodne z rozporządzeniem (UE) nr 10/2011;

— „odpady pokonsumenckie niewchodzące w kontakt z żywnością” oznaczają opakowanie, które nie było wykorzystywane do pakowania żywności i mogło nie zostać wyprodukowane w pełnej zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 10/2011, oraz inne materiały z tworzyw sztucznych stanowiące odpady pokonsumenckie, które nie były przeznaczone do kontaktu z żywnością;

— „% odpadów niewchodzących w kontakt z żywnością” (% w/w) oznacza maksymalną ilość odpadów pokonsumenckich niewchodzących w kontakt z żywnością obecnych w surowcu;

Kolumna 6:

rodzaj produktu wytwarzanego przy zastosowaniu technologii recyklingu;

Kolumna 7:

w przypadku zaznaczenia odpowiedzi „tak” w kolumnie 7 na pojedyncze procesy recyklingu udziela się zezwolenia zgodnie z art. 17–19;

Kolumna 8:

odniesienie do tabeli 4 zawierającej wymagania mające zastosowanie do wykorzystywania technologii zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. b), uzupełniające wymogi określone w art. 6–8;

Kolumna 9:

odstępstwa od art. 6–8 zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. b) i odstępstwa od art. 9 ust. 8;

Kolumna 10:

w przypadku zaznaczenia odpowiedzi „tak” w kolumnie 10 technologia recyklingu jest wykorzystywana wyłącznie jako element programu recyklingu zgodnie z art. 9.

Tabela 1

Wykaz odpowiednich technologii recyklingu

(1) (2)

(3) (4)

(5) (6)

(7) (8)

(9) (10)

Numer technologii recyklingu

Nazwa technologii

Rodzaj polimeru (szczegółowe wymagania w tabeli 2)

Krótki opis technologii recyklingu (szczegółowe wymagania w tabeli 3)

Wymagania dotyczące surowca z tworzywa sztucznego

Wymagania dotyczące produktu

Z zastrzeżeniem zezwolenia na pojedyncze procesy

Wymagania (odniesienie do tabeli 4)

Odstępstwa (odniesienie do tabeli 5)

Obowiązuje program recyklingu

1. Recykling mechaniczny pokonsumenckiego politereftalanu etylenu

Politereftalan etylenu (2.1)

Recykling mechaniczny (3.1)

Wyłącznie odpady pokonsumenckie z politereftalanu etylenu zawierające maksymalnie 5 % materiałów i wyrobów, które były wykorzystywane do kontaktu z materiałami lub substancjami niewchodzącymi w kontakt z żywnością.

Poddany dekontaminacji politereftalan etylenu, gotowych materiałów i wyrobów nie należy używać w kuchenkach mikrofalowych i tradycyjnych piekarnikach; dodatkowe wymagania mogą mieć zastosowanie do produktu uzyskanego w ramach pojedynczych procesów

Tak

– –

Nie

2. Recykling z obiegu zamkniętego

Wszystkie polimery wyprodukowane jako materiały pierwotne zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 10/2011

Podstawowe oczyszczanie i dekontaminacja mikrobiologiczna podczas ponownego formowania (3.2)

Niezanieczyszczone chemicznie materiały i wyroby z tworzyw sztucznych wyprodukowane z pojedynczego polimeru lub z kompatybilnych polimerów, które zostały użyte lub były przeznaczone do użycia w tych samych warunkach i wyłącznie uzyskane z produktu w obiegu zamkniętym, z wyłączeniem zbierania od konsumentów

Materiały i wyroby poddawane ponownemu formowaniu przeznaczone do wykorzystania w tym samym celu i w takich samych warunkach co materiały i wyroby znajdujące się w programie recyklingu, z których otrzymano surowiec z tworzywa sztucznego.

Nie

4.1.

– Tak

Tabela 2

Szczegółowe wymagania dotyczące polimerów

Numer referencyjny

Nazwa skrócona

Numer żywicy lub symbol recyklingu, jeżeli istnieje (1)

Szczegółowe wymagania do celów niniejszego rozporządzenia

2.1.

Politereftalan etylenu

1

Polimer politereftalanu etylenu otrzymany w drodze polikondensacji komonomerów glikolu etylenowego i kwasu tereftalowego lub tereftalanu dimetylu, którego rdzeń polimerowy zawiera do 10 % w/w innych komonomerów wymienionych w tabeli 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 10/2011, takich jak kwas izoftalowy i glikol dietylenowy

(1) Zgodnie z definicją w decyzji 97/129/WE, ASTM D7611 lub GB/T 16288-2008.

Tabela 3

Szczegółowy opis technologii dekontaminacji

Numer referencyjny

Nazwa

Szczegółowy opis

3.1.

Recykling mechaniczny

Ta technologia recyklingu zapewnia odzysk zebranych tworzyw sztucznych przy użyciu procesów mechanicznych i fizycznych – zwykle sortowania, rozdrabniania, mycia, oddzielania materiałów, suszenia i ponownej krystalizacji – w celu uzyskania surowca z tworzywa sztucznego, który zachowuje nazwę chemiczną zebranego tworzywa sztucznego.

Zasadniczym etapem tej technologii recyklingu jest dekontaminacja, podczas której surowiec z tworzywa sztucznego poddaje się przez co najmniej minimalny czas działaniu ciepła oraz próżni lub gazu przepływającego, aby usunąć przypadkowe zanieczyszczenie do poziomu, który nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. Po tym etapie mogą nastąpić dalsze etapy recyklingu i przetwarzania, takie jak etapy filtracji, ponownej granulacji, mieszania, wytłaczania i formowania.

Dzięki zastosowaniu tej technologii recyklingu zachowane zostają łańcuchy polimerowe, które stanowią tworzywo sztuczne, i możliwe jest zwiększenie ich masy cząsteczkowej. Może również nastąpić niewielki niezamierzony spadek masy cząsteczkowej.

3.2.

Recykling z obiegu zamkniętego

Technologia recyklingu, w ramach której recyklingowi poddaje się wyłącznie surowiec z tworzywa sztucznego pochodzący od podmiotów uczestniczących w cyklach zamkniętych, na które składają się etapy produkcji, dystrybucji lub zaopatrzenia, i uczestniczących w programie recyklingu zgodnie z art. 9.

Surowiec z tworzywa sztucznego pochodzi wyłącznie z materiałów i wyrobów przeznaczonych i używanych do kontaktu z żywnością i można wykluczyć wszelkie zanieczyszczenia inne niż pozostałości żywności i etykiet na powierzchni. Surowiec z tworzywa sztucznego może zawierać rozdrobnione materiały i wyroby oraz ścinki i skrawki z produkcji materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych. Program nie obejmuje zbierania materiałów i wyrobów jako surowca z tworzywa sztucznego, jeżeli były one dostarczane konsumentom do użytku poza pomieszczeniami lub kontrolą podmiotów uczestniczących w programie recyklingu.

Technologia dekontaminacji wykorzystywana w ramach tej technologii recyklingu zapewnia dekontaminację mikrobiologiczną dzięki zastosowaniu wysokiej temperatury podczas ponownego formowania, które poprzedza podstawowe czyszczenie powierzchni poprzez mycie lub w innym sposób odpowiedni, aby przygotować materiał do ponownego formowania. Ponadto w ramach tej technologii istnieje możliwość dodania nowego tworzywa sztucznego, aby zapobiec utracie jakości tworzywa sztucznego pochodzącego z recyklingu, która sprawiłaby, że nie nadawałoby się ono do użytku zgodnie z jego przeznaczeniem.

Tworzywo sztuczne pochodzące z recyklingu jest wykorzystywane wyłącznie do produkcji materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych do kontaktu z taką samą żywnością i w tych samych warunkach, do jakich przeznaczone były zebrane materiały i wyroby, i w odniesieniu do których początkowo weryfikowano zgodność z rozporządzeniem (UE) nr 10/2011.

Tabela 4

Wymagania mające zastosowanie do wykorzystywania technologii zgodnie z art. 4 ust. 4

Numer referencyjny

Wymagania

4.1.

a) technologia i jej funkcjonowanie w pełni odpowiadają opisowi przedstawionemu w pkt 3.2 tabeli 3;

b) jeżeli materiały są przeznaczone do ponownego użycia w ramach sieci dystrybucji bez przeprowadzania czynności w ramach recyklingu, są one czyszczone w sposób regularny i wystarczający, aby zapobiec gromadzeniu się pozostałości pochodzących z żywności, używania i etykietowania;

c) użycie, ponowne użycie i czyszczenie zgodnie z lit. b) oraz recykling są prowadzone w sposób zapobiegający przypadkowemu zanieczyszczeniu surowca z tworzywa sztucznego, którego nie można usunąć poprzez czyszczenie powierzchni;

d) wyklucza się umieszczanie na materiałach i wyrobach z tworzyw sztucznych etykiet lub nadruku, których nie można w całości usunąć poprzez czyszczenie wykonywane przed ponownym formowaniem;

e) dokument przedstawiony zgodnie z art. 9 ust. 3 powinien zawierać wyraźne zalecenia i procedury dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze uczestniczących w programie recyklingu, aby zapobiec wprowadzeniu zewnętrznego materiału i przypadkowemu zanieczyszczeniu;

f) surowiec z tworzywa sztucznego oraz tworzywo sztuczne pochodzące z recyklingu muszą przez cały czas zachowywać zgodność z rozporządzeniem (UE) nr 10/2011; nagromadzenie składników materiałów z tworzyw sztucznych, obecnych ze względu na powtarzany recykling, takich jak pozostałości dodatków, lub produktów degeneracji uznaje się za substancje dodane w sposób niezamierzony zgodnie z art. 6 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 10/2011. Ich obecność nie może przekraczać poziomu uznawanego za niebezpieczny w ocenie ryzyka zgodnie z art. 19 tego rozporządzenia. Jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia jakości materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, dodaje się nowe tworzywo sztuczne wyprodukowane zgodnie z tym rozporządzeniem;

g) istnieją udokumentowane dowody naukowe potwierdzające, że materiały i wyroby z tworzyw sztucznych pochodzące z recyklingu w ramach programu nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi ze względu na:

— nagromadzenie składników materiałów z tworzyw sztucznych, takich jak pozostałości dodatków lub produktów degeneracji będących wynikiem powtarzanego recyklingu lub

— obecność typowych pozostałości z innych źródeł, takich jak żywność, detergenty i etykiety;

Tabela 5

Odstępstwa mające zastosowanie do wykorzystywania technologii zgodnie z art. 4 ust. 5

Numer referencyjny

Wymagania