Załącznik I

1. Substancje o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym, których stosowanie jest zakazane na mocy dyrektywy Rady 96/22/WE (

4

):

a) stilbeny;

b) środki tyreostatyczne;

c) sterydy;

d) laktony kwasu rezorcynowego, w tym zeranol;

e) beta-agoniści.

2. Substancje zakazane wymienione w tabeli 2 w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010:

a) chloramfenikol;

b) nitrofurany;

c) dimetridazol, metronidazol, ronidazol i pozostałe nitroimidazole;

d) inne substancje.

3. Substancje farmakologicznie czynne niewymienione w tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 (

5

) lub substancje niedopuszczone do stosowania w paszy dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, w Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (

6

):

a) barwniki;

b) środki ochrony roślin zdefiniowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1107/2009 (

7

) oraz produkty biobójcze zdefiniowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (

8

), które mogą być stosowane w hodowli zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność;

c) substancje przeciwdrobnoustrojowe;

d) kokcydiostatyki, histomonostatyki i inne środki przeciwpasożytnicze;

e) hormony białkowe i peptydowe;

f) leki przeciwzapalne, leki uspokajające i wszelkie inne substancje farmakologicznie czynne;

g) leki przeciwwirusowe.

Grupa B – Substancje farmakologicznie czynne dopuszczone do stosowania u zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność

1. Substancje farmakologicznie czynne wymienione w tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010:

a) substancje przeciwdrobnoustrojowe;

b) insektycydy, fungicydy, środki przeciwko robakom i inne środki przeciwpasożytnicze;

c) leki uspokajające;

d) niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), kortykosteroidy i glukokortyoidy;

e) inne substancje farmakologicznie czynne.

2. Kokcydiostatyki i histomonostatyki dopuszczone zgodnie z przepisami Unii, w odniesieniu do których najwyższe dopuszczalne poziomy i maksymalne limity pozostałości są określone w przepisach Unii.