Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/1858 z dnia 10 czerwca 2022 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających procedury uzgadniania danych między repozytoriami transakcji i procedury, które repozytorium transakcji ma stosować w celu weryfikacji spełnienia przez kontrahenta dokonującego zgłoszenia lub podmiot przekazujący zgłoszenie wymogów dotyczących zgłaszania oraz w celu weryfikacji kompletności i poprawności zgłaszanych danych
Artykuł 1
W mocyWeryfikacja instrumentów pochodnych przez repozytoria transakcji
1. W otrzymanym zgłoszeniu instrumentu pochodnego repozytorium transakcji weryfikuje wszystkie następujące elementy:
a) tożsamość podmiotu przekazującego zgłoszenie, o którym mowa w polu 2 tabeli 1 i w polu 2 tabeli 3 w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1860 (3);
b) czy formularz w formacie XML użyty do zgłoszenia instrumentu pochodnego jest zgodny z metodyką określoną w normie ISO 20022, zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/1860;
c) czy podmiot przekazujący zgłoszenie, jeżeli jest to inny podmiot niż podmiot odpowiedzialny za zgłaszanie, o którym mowa w polu 3 tabeli 1 oraz w polu 3 tabeli 3 załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/1860, jest należycie upoważniony do dokonywania zgłoszeń w imieniu kontrahenta 1 lub podmiotu odpowiedzialnego za zgłaszanie, jeżeli jest to inny podmiot niż kontrahent 1, o którym mowa w polu 4 tabeli 1 oraz w polu 4 tabeli 3 załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/1860;
d) czy tego samego instrumentu pochodnego nie zgłoszono już wcześniej;
e) czy zgłoszenie instrumentu pochodnego z oznaczeniem rodzaju operacji „zmiana”, „aktualizacja depozytu zabezpieczającego”, „wycena”, „korekta”, „błąd” lub „rozwiązanie” odnosi się do instrumentu pochodnego, który uprzednio zgłoszono;
f) czy zgłoszenie instrumentu pochodnego z oznaczeniem rodzaju operacji „zmiana” nie odnosi się do instrumentu pochodnego zgłoszonego jako anulowany z oznaczeniem rodzaju operacji „błąd”, który nie został następnie zgłoszony z oznaczeniem rodzaju operacji „wznowienie”;
g) czy zgłoszenia instrumentu pochodnego nie opatrzono rodzajem operacji „nowy” w odniesieniu do instrumentu pochodnego, który uprzednio zgłoszono;
h) czy zgłoszenia instrumentu pochodnego nie opatrzono rodzajem operacji „składnik pozycji” w odniesieniu do instrumentu pochodnego, który uprzednio zgłoszono;
i) czy zgłoszenie instrumentu pochodnego nie ma na celu zmiany szczegółowych informacji w polach „kontrahent 1” lub „kontrahent 2” w odniesieniu do uprzednio zgłoszonego instrumentu pochodnego;
j) czy zgłoszenie instrumentu pochodnego nie ma na celu zmiany istniejącego zgłoszenia instrumentu pochodnego poprzez określenie daty rozpoczęcia obowiązywania, która przypada później niż zgłoszony termin zapadalności instrumentu pochodnego;
k) czy zgłoszenie instrumentu pochodnego z oznaczeniem rodzaju operacji „wznowienie” odnosi się do uprzednio przekazanego zgłoszenia instrumentu pochodnego opatrzonego rodzajem operacji „błąd” lub „rozwiązanie”, lub do instrumentu pochodnego, którego termin zapadalności upłynął;
l) prawidłowość i kompletność zgłoszenia instrumentu pochodnego.
2. Repozytorium transakcji odrzuca zgłoszenie instrumentu pochodnego, które nie spełnia jednego z wymogów określonych w ust. 1, i przypisuje mu jedną z kategorii odrzucenia zgłoszenia określonych w tabeli 1 w załączniku.
3. Repozytorium transakcji dostarcza podmiotom przekazującym zgłoszenia szczegółowe informacje na temat wyników weryfikacji danych, o której mowa w ust. 1, w ciągu sześćdziesięciu minut od otrzymania zgłoszenia instrumentu pochodnego. Repozytorium transakcji przekazuje wspomniane informacje na temat wyników weryfikacji w formacie XML na formularzu opracowanym zgodnie z metodyką określoną w normie ISO 20022. W informacjach tych wskazuje się powody odrzucenia zgłoszenia instrumentu pochodnego zgodnie z tabelą 1 w załączniku.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.