Artykuł 6

1. Instytucje, które korzystają z co najmniej jednej funkcji parametrycznej do przedstawienia krzywej, powierzchni lub sześcianu i które uwzględniają parametry funkcji jako czynniki ryzyka w swoich wewnętrznych modelach pomiaru ryzyka, oceniają możliwość modelowania tych parametrów funkcji, podejmując w odniesieniu do każdej funkcji parametrycznej następujące kroki w następującym porządku:

a) wspomniane instytucje identyfikują zbiór punktów na krzywej, powierzchni lub sześcianie, które wykorzystano do kalibracji funkcji parametrycznej;

b) wspomniane instytucje stosują podejście związane z przypisywaniem do koszyków opisane w art. 5 ust. 2 w taki sposób, jak gdyby czynniki ryzyka w ramach ich modelu pomiaru ryzyka stanowiły punkty zidentyfikowane zgodnie z lit. a);

c) wspomniane instytucje oceniają zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 możliwość modelowania koszyków utworzonych w rezultacie zastosowania podejścia związanego z przypisywaniem do koszyków opisanego w art. 5 ust. 2 w taki sposób, jak gdyby czynniki ryzyka w ramach ich modelu pomiaru ryzyka stanowiły punkty zidentyfikowane zgodnie z lit. a).

2. Możliwość modelowania parametru funkcji parametrycznej, o której mowa w ust. 1, ocenia się poprzez zidentyfikowanie zbioru punktów na krzywej, powierzchni lub sześcianie, które wykorzystano do kalibracji tego parametru funkcji. Jeżeli zidentyfikowane punkty należą wyłącznie do koszyków uznanych za możliwe do modelowania w rezultacie oceny przeprowadzonej zgodnie z ust. 1 lit. c), parametr funkcji uznaje się za możliwy do modelowania.