Artykuł 3

1. Państwa członkowskie wymagają od podmiotów gospodarczych przedstawienia informacji z audytu, które potwierdzają zgodność z kryteriami pozyskiwania na poziomie krajowym lub regionalnym. W tym celu podmioty gospodarcze przeprowadzają ocenę opartą na analizie ryzyka, zapewniającą dokładne, aktualne i możliwe do zweryfikowania dowody potwierdzające wszystkie następujące elementy:

a) kraj pozyskania i w stosownych przypadkach region, w którym pozyskano biomasę leśną; oraz

b) krajowe lub regionalne przepisy mające zastosowanie na obszarze pozyskiwania, zapewniające:

(i) legalność operacji pozyskiwania poprzez przedstawienie dowodów potwierdzających zgodność pozyskiwania z ustawodawstwem mającym zastosowanie w kraju pozyskania, zgodnie z definicją określoną w art. 2 lit. h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 (6);

(ii) regenerację lasów, którą można udowodnić, przedstawiając dowody na to, że obowiązujące przepisy wymagają naturalnej lub sztucznej regeneracji lub połączenia obu tych rodzajów regeneracji, w celu utworzenia nowego lasu na tym samym obszarze i w odpowiednim terminie zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi;

(iii) skuteczną ochronę obszarów wyznaczonych do celów ochrony przyrody na mocy prawa międzynarodowego lub krajowego lub przez właściwy organ, w tym terenów podmokłych i torfowisk;

(iv) pozyskiwanie drewna prowadzone w sposób minimalizujący negatywny wpływ na jakość gleby i różnorodność biologiczną, co można udowodnić poprzez przedstawienie dowodów na to, że mające zastosowanie prawo lub odpowiednie przepisy dotyczące gospodarki leśnej:

1) nakładają wymóg, aby lasy pierwotne i obszary chronione na mocy ust. 1 lit. b) ppkt (iii) nie były degradowane do plantacji leśnych lub zastępowane przez nie, co może obejmować również zagwarantowanie, że regenerowany obszar leśny zapewnia dostosowaną do lokalnych warunków i wystarczającą ilość roślin i gatunków drzew;

2) zapewniają ochronę gleb oraz gatunków i siedlisk, w tym chronionych na mocy prawa międzynarodowego lub krajowego. Aby ułatwić pracę podmiotów gospodarczych, państwa członkowskie starają się dostarczyć dane na temat cech środowiskowych specyficznych dla danego miejsca; oraz

3) w stosownych przypadkach minimalizują usuwanie pniaków, korzeni i drewna posuszowego;

(v) utrzymanie lub zwiększenie długoterminowej zdolności produkcyjnej lasu, co można udowodnić poprzez przedstawienie dowodów na to, że prawo mające zastosowanie na szczeblu krajowym lub niższym gwarantuje, że – na podstawie średnich danych rocznych – wycinki nie przekraczają przyrostu netto w odpowiednim okresie zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi, z wyjątkiem przypadków, w których jest to tymczasowo uzasadnione z powodu udokumentowanych szkodników leśnych, burz lub innych zjawisk katastrofalnych. Można to udowodnić przy pomocy:

1) krajowych sprawozdań z inwentaryzacji lasów;

2) dowodów, o których mowa w art. 5 ppkt (ii); lub

3) podobnych sprawozdań z inwentaryzacji na szczeblu niższym niż krajowy;

c) istnienie systemów zapewniających monitorowanie wdrażania i egzekwowania krajowych i regionalnych przepisów, o których mowa w lit. b), co obejmuje informacje na temat następujących elementów: organów właściwych do prowadzenia monitorowania, wdrażania i egzekwowania przepisów, sankcji za nieprzestrzeganie przepisów, systemów odwoływania się od decyzji oraz publicznego dostępu do informacji;

d) że nie zachodzi sytuacja znacznego braku egzekwowania krajowych lub regionalnych przepisów ustawowych i wykonawczych, o których mowa w lit. b).

2. Jeżeli chodzi o dowody wymagane w ust. 1 lit. d), podmioty gospodarcze uwzględniają wszelkie sporządzone przez krajowe lub międzynarodowe organizacje rządowe oceny prawne i sprawozdania zawierające informacje dotyczące braku przestrzegania przepisów krajowych lub regionalnych, o których mowa w ust. 1 lit. b). Uwzględnia się również każde toczące się istotne postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wszczęte przez Komisję Europejską wobec danego państwa członkowskiego na podstawie stosownych przepisów Unii. Za dowód takiego braku przestrzegania przepisów uznaje się istnienie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości przeciwko danemu państwu członkowskiemu w sprawie dotyczącej naruszenia stosownych przepisów Unii, takich jak rozporządzenie (UE) nr 995/2010.

3. Aby ograniczyć obciążenie administracyjne ciążące na podmiotach gospodarczych, państwa członkowskie mogą stworzyć publiczne bazy danych zawierające aktualne informacje na temat elementów, o których mowa w niniejszym artykule i ułatwiają podmiotom dostęp do informacji, w tym publicznych danych przestrzennych i rejestrów. W tym celu państwa członkowskie mogą zapewnić odpowiednie szkolenia.

4. Podmioty gospodarcze mogą zdecydować się na wykazanie zgodności bezpośrednio z kryteriami pozyskiwania na poziomie obszaru pozyskiwania zgodnie z art. 4.