Artykuł 4

Jeżeli dowody zgodności z co najmniej jednym z kryteriów pozyskiwania na poziomie krajowym lub regionalnym nie są dostępne, państwa członkowskie wymagają od podmiotów gospodarczych przedstawienia informacji z audytu potwierdzających, że kryteria te zostały spełnione w ramach systemów zarządzania istniejących i wdrożonych na poziomie obszaru pozyskiwania. W tym celu podmioty gospodarcze przedstawiają dokładne, aktualne i możliwe do zweryfikowania dowody potwierdzające następujące elementy:

a) granice przestrzenne obszaru pozyskiwania, w odniesieniu do którego należy wykazać zgodność i na którym stosuje się systemy zarządzania, o których mowa w lit. b), wskazane między innymi za pomocą współrzędnych geograficznych lub działek;

b) systemy zarządzania stosowane na danym obszarze pozyskiwania zapewniające:

(i) legalność operacji pozyskiwania poprzez przedstawienie dowodów potwierdzających zgodność pozyskiwania z systemem zasad należytej staranności zdefiniowanym w art. 6 rozporządzenia (UE) nr 995/2010;

(ii) regenerację lasów prowadzoną w sposób zapewniający przynajmniej utrzymanie jakości i ilości obszarów leśnych pozyskiwania, co można udowodnić poprzez przedstawienie dowodów na utworzenie nowego lasu na tym samym obszarze w ciągu maksymalnie dziesięciu lat od pozyskania drewna. Powyższe udowadnia się, korzystając między innymi z planów urządzenia lasu, protokołów operacyjnych, ocen oddziaływania na środowisko i wyników odpowiednich audytów i kontroli zgodności;

(iii) aby biomasa leśna nie pochodziła z obszarów wyznaczonych do celów ochrony przyrody na podstawie przepisów międzynarodowych lub krajowych, lub przez odpowiedni właściwy organ ds. ochrony przyrody, w tym z terenów podmokłych i torfowisk, chyba że istnieją dowody potwierdzające, że działania w zakresie pozyskiwania surowca nie są sprzeczne z odpowiednimi celami ochrony przyrody określonymi dla tych wyznaczonych obszarów. Powyższe udowadnia się, korzystając z międzynarodowych i krajowych baz danych, oficjalnych map, planów urządzenia lasu, protokołów operacyjnych, protokołów pozyskiwania, zdjęć satelitarnych, ocen oddziaływania na środowisko, oficjalnych zezwoleń na pozyskanie drewna obejmujących warunki lub ograniczenia zapewniające, aby działania nie były sprzeczne z odpowiednimi celami ochrony przyrody, a także z wyników odpowiednich audytów i kontroli zgodności;

(iv) aby pozyskiwanie biomasy leśnej odbywało się przynajmniej w sposób zapobiegający negatywnemu wpływowi na jakość gleby i różnorodność biologiczną. Można to udowodnić, przedstawiając dowody na to, że istotne zagrożenia związane z pozyskiwaniem biomasy leśnej do celów produkcji energii zostały zidentyfikowane z wyprzedzeniem; oraz że wdrożono odpowiednie działania łagodzące, takie jak:

1) lasy pierwotne i obszary chronione zgodnie z lit. b) ppkt (iii) nie są degradowane do plantacji leśnych ani przez nie zastępowane;

2) pozyskiwanie pieńków i korzeni jest ograniczone do minimum;

3) nie prowadzi się pozyskiwania na glebach wrażliwych;

4) pozyskiwanie prowadzi się za pośrednictwem systemów pozyskiwania drewna, które minimalizują wpływ na jakość gleby, m.in. pomagają uniknąć zagęszczania gleby;

5) pozyskiwanie prowadzi się w sposób minimalizujący wpływ na cechy różnorodności biologicznej i siedliska, w tym na rośliny i zwierzęta objęte ochroną na mocy przepisów międzynarodowych lub krajowych;

6) w lesie pozostawia się odpowiednią dla danego miejsca ilość i rodzaje drewna posuszowego; oraz

7) ogranicza się do minimum duże zręby, z wyjątkiem przypadków, w których jest to czasowo uzasadnione w związku z udokumentowanym występowaniem szkodników leśnych, burz lub innych zjawisk katastrofalnych.

Prowadzenie takich działań łagodzących potwierdza się, przedstawiając międzynarodowe i krajowe bazy danych, oficjalne mapy i zdjęcia satelitarne, plany urządzenia lasu, protokoły operacyjne i protokoły pozyskiwania oraz wyniki odpowiednich audytów i kontroli zgodności;

(v) pozyskiwanie utrzymuje lub poprawia długoterminową zdolność produkcyjną lasu. Można to udowodnić, przedstawiając dowody na to, że roczne ilości drewna objętego wyrębem nie przekraczają średniego rocznego przyrostu netto na danym obszarze pozyskiwania w okresie dziesięciu lat przed interwencją w zakresie pozyskiwania, chyba że inne ilości są odpowiednio uzasadnione w celu zwiększenia przyszłej zdolności produkcyjnej lasu lub ze względu na udokumentowaną obecność szkodników leśnych, burz lub innych zjawisk katastrofalnych. Ich występowanie można udowodnić, korzystając z danych z rejestrów lasów publicznych lub prywatnych.