Artykuł 41

1. Pomoc przeznaczona na środki z zakresu zdrowia i dobrostanu zwierząt w przedsiębiorstwach sektora akwakultury, spełniająca warunki określone w rozdziale I niniejszego rozporządzenia, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia określonego w art. 108 ust. 3 TFUE, pod warunkiem że:

a) pomoc ma na celu poprawę zdrowia i dobrostanu zwierząt w przedsiębiorstwach zajmujących się akwakulturą, między innymi w zakresie profilaktyki i bioasekuracji; oraz

b) pomoc może obejmować tylko jedno z następujących działań:

(i) opracowanie ogólnych i specyficznych dla danego gatunku najlepszych praktyk lub kodeksów postępowania w zakresie bioasekuracji lub potrzeb związanych ze zdrowiem i dobrostanem zwierząt w akwakulturze;

(ii) inicjatywy mające na celu zmniejszenie zależności akwakultury od weterynaryjnych produktów leczniczych;

(iii) badania weterynaryjne lub farmaceutyczne oraz rozpowszechnianie i wymiana informacji i najlepszych praktyk dotyczących chorób weterynaryjnych w akwakulturze, w celu propagowania odpowiedniego stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych;

(iv) tworzenie i funkcjonowanie grup ochrony zdrowia w sektorze akwakultury, uznanych przez państwa członkowskie; lub

(v) rekompensaty dla hodowców mięczaków za czasowe zawieszenie działalności z powodu wyjątkowej masowej śmiertelności, jeśli roczny wskaźnik śmiertelności przekracza 20 % lub jeśli strata poniesiona w wyniku zawieszenia działalności wynosi ponad 30 % rocznego obrotu danego przedsiębiorstwa, wyliczonego na podstawie jego średnich obrotów za trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok, w którym zawieszono działalność.

Do celów lit. b) państwa członkowskie mogą ustanowić specjalne zasady obliczania w odniesieniu do przedsiębiorstw prowadzących działalność krócej niż trzy lata.

Pomoc, o której mowa w lit. b) pkt (iii), nie obejmuje zakupu weterynaryjnych produktów leczniczych.

Wyniki badań finansowanych na mocy lit. b) pkt (iii) są odpowiednio zgłaszane i upubliczniane przez państwo członkowskie.

2. Pomoc udzielana jest w formie usług dotowanych lub dotacji bezpośredniej.

3. Do celów ust. 1 lit. b) pkt (i)–(iv) kosztami kwalifikowalnymi są bezpośrednie koszty dodatkowe poniesione w wyniku zastosowania danego środka. Do celów ust. 1 lit. b) pkt (v) kosztami kwalifikowalnymi są bezpośrednie koszty dodatkowe poniesione lub dochody utracone w wyniku zastosowania danego środka.

4. Kwota pomocy przyznanej na podstawie niniejszego artykułu nie może przekraczać, w ekwiwalencie dotacji brutto, stawki maksymalnej intensywności pomocy wynoszącej 100 % łącznych kosztów kwalifikowalnych.