Artykuł 2

Na użytek niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

1) „usługodawca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która świadczy usługi należące do co najmniej jednej z poniższych kategorii, z wyjątkiem usług finansowych, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14):

a) usługi łączności elektronicznej zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 4 dyrektywy (UE) 2018/1972;

b) usługi dotyczące nazw domen internetowych i numeracji IP, takie jak przypisywanie adresów IP, usługi rejestru nazw domen, usługi rejestratora nazwy domen, oraz powiązane z nazwami domen usługi ochrony prywatności i usługi proxy;

c) inne usługi społeczeństwa informacyjnego, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b) dyrektywy (UE) 2015/1535, umożliwiające:

(i) ich użytkownikom komunikowanie się ze sobą; lub

(ii) przechowywanie lub przetwarzanie w inny sposób danych w imieniu użytkowników, na rzecz których świadczona jest usługa, o ile przechowywanie danych jest elementem definiującym usługę świadczoną na rzecz użytkownika;

2) „oferowanie usług na terytorium państwa członkowskiego” oznacza:

a) umożliwianie osobom fizycznym lub prawnym w danym państwie członkowskim korzystania z usług wymienionych w pkt 1; oraz

b) posiadanie istotnego powiązania – na podstawie określonych kryteriów faktycznych – z państwem członkowskim, o którym mowa w lit. a); uznaje się, że takie istotne powiązanie istnieje, gdy usługodawca posiada zakład w tym państwie członkowskim lub, w przypadku braku zakładu w państwie członkowskim, gdy istnieje znaczna liczba użytkowników w tym państwie członkowskim lub gdy działalność jest ukierunkowana na to państwo członkowskie;

3) „oferowanie usług w Unii” oznacza:

a) umożliwianie korzystania z usług, o których mowa w pkt 1, osobom fizycznym lub prawnym w państwie członkowskim; oraz

b) posiadanie istotnego powiązania – na podstawie określonych kryteriów faktycznych – z państwem członkowskim, o którym mowa w lit. a); uznaje się, że takie istotne powiązanie istnieje, gdy usługodawca ma zakład w państwie członkowskim lub, w przypadku braku takiego zakładu, gdy istnieje znaczna liczba użytkowników w co najmniej jednym państwie członkowskim lub gdy działalność jest ukierunkowana na co najmniej jedno państwo członkowskie;

4) „zakład” oznacza podmiot, który faktycznie prowadzi działalność gospodarczą przez nieokreślony czas przy wykorzystaniu stałej infrastruktury, za pomocą której świadczone są usługi lub za pomocą której zarządza się prowadzoną działalnością;

5) „wyznaczony zakład” oznacza zakład posiadający osobowość prawną, wskazany na piśmie przez usługodawcę prowadzącego działalność w państwie członkowskim uczestniczącym w instrumencie prawnym, o którym mowa w art. 1 ust. 2, do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1;

6) „przedstawiciel prawny” oznacza osobę fizyczną lub prawną wyznaczoną na piśmie przez usługodawcę nieposiadającego zakładu w państwie członkowskim uczestniczącym w instrumencie prawnym, o którym mowa w art. 1 ust. 2, do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1.