Załącznik VI

1. Ogólne informacje na temat wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji

Wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi umożliwiać gromadzenie, przechowywanie, aktualizowanie i udostępnianie następujących rodzajów kodów lokalizacji i kodów obiektów portowych:

a) kodów lokalizacji Narodów Zjednoczonych obowiązujących w handlu i transporcie (UN/LOCODE) (1);

b) kodów obiektów portowych w zarządzanym przez IMO systemie GISIS;

c) kodów specyficznych dla systemu SafeSeaNet.

Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie i dostępność tych informacji, wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi spełniać minimalne wymogi w zakresie wydajności systemu wyszczególnione w pkt 4 oraz być wyposażona w minimalne środki bezpieczeństwa systemowego wyszczególnione w pkt 5.

Komisja, korzystając ze wsparcia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego:

— zapewnia ustanowienie wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji oraz jej interfejsów, usług i mechanizmów zarządzania użytkownikami,

— gwarantuje morskim krajowym pojedynczym punktom kontaktowym możliwość nawiązania połączenia ze wspólną bazą danych dotyczących lokalizacji,

— koordynuje proces przeprowadzania prób rozruchowych,

— zapewnia udostępnianie dokumentacji operacyjnej i technicznej wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji koordynatorom krajowym i dba o aktualność tej dokumentacji.

2. Interfejsy i usługi wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji

Wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi przekazywać kody lokalizacji i kody obiektów portowych za pośrednictwem interfejsu międzysystemowego i interfejsu sieciowego, o których mowa w pkt 2.1 i 2.2.

Komisja, działając w porozumieniu z koordynatorami krajowymi, publikuje przewodnik interfejsu systemowego określający komunikaty międzysystemowe, środki rozruchowe i procedury nawiązywania połączenia ze wspólną bazą danych dotyczących lokalizacji, uwzględniając polityki w zakresie praw dostępu przysługujących użytkownikom i przebieg procesu rejestracji użytkowników.

2.1. Interfejs międzysystemowy

Morskim krajowym pojedynczym punktom kontaktowym należy udostępnić interfejs międzysystemowy, aby zapewnić im możliwość przekazywania informacji w zautomatyzowany sposób przy wykorzystaniu zbioru opracowanych wcześniej komunikatów. Interfejs międzysystemowy musi zapewniać możliwość skorzystania z usługi przesyłania powiadomień, o której mowa w pkt 2.1.1.

2.1.1. Usługa przesyłania powiadomień

Wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi zapewniać możliwość skorzystania z usługi przesyłania powiadomień, aby przekazywać morskim krajowym pojedynczym punktom kontaktowym, które zasubskrybowały wcześniej tę usługę, najnowsze szczegółowe informacje o wszelkich zmianach (utworzenie, aktualizacja lub usunięcie) informacji dotyczących lokalizacji lub obiektu portowego. Po zasubskrybowaniu tej usługi danemu morskiemu krajowemu pojedynczemu punktowi kontaktowemu należy przekazać pełny wykaz kodów lokalizacji i kodów obiektów portowych.

Interfejs sieciowy

Uprawnieni użytkownicy muszą dysponować dostępem do interfejsu sieciowego w celu:

— przeglądania zawartości wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji,

— pobierania wykazu kodów lokalizacji i kodów obiektów portowych w oparciu o różne kryteria i w różnych formatach.

Koordynatorom krajowym należy udzielić dostępu do interfejsu sieciowego wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji po wystąpieniu przez nich ze stosownym wnioskiem.

3. Procedury aktualizowania informacji przechowywanych we wspólnej bazie danych dotyczących lokalizacji

Wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi być aktualizowana poprzez synchronizowanie jej zawartości z zawartością najnowszych wykazów kodów lokalizacji i kodów obiektów portowych, przy zapewnieniu zgodności z następującymi procedurami w odniesieniu do poszczególnych rodzajów kodów:

UN/LOCODE: synchronizację wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji z UN/LOCODE należy przeprowadzać przynajmniej dwa razy w roku. Zaktualizowany wykaz kodów LOCODE należy udostępnić państwom członkowskim do konsultacji z wyprzedzeniem;

kody obiektów portowych w zarządzanym przez IMO systemie GISIS: między wspólną bazą danych dotyczących lokalizacji a systemem GISIS zarządzanym przez IMO należy ustanowić łącze automatyczne zgodnie z wytycznymi dotyczącymi przesyłania informacji drogą elektroniczną z modułu bezpieczeństwa morskiego systemu GISIS i do tego modułu. Dwa razy dziennie wspólna baza danych dotyczących lokalizacji zwraca się o przesłanie jej wykazu zmian w module bezpieczeństwa morskiego zarządzanego przez IMO systemu GISIS i należycie uwzględnia te zmiany;

kody specyficzne dla systemu SafeSeaNet: aktualizacja kodów specyficznych dla systemu SafeSeaNet powinna być dostępna we wspólnej bazie danych dotyczących lokalizacji bezpośrednio po każdej aktualizacji kodów przechowywanych w centralnej bazie danych dotyczących lokalizacji systemu SafeSeaNet.

4. Minimalne wymogi w zakresie wydajności systemu

Czas, w jakim należy udostępnić dane: wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi być obsługiwana przez kanały i sieci transmisji danych zapewniające możliwość przesyłania informacji między dwoma systemami w czasie 1 minuty.

Czas, przez jaki należy przechowywać dane: aktywne kody lokalizacji i kody obiektów portowych należy udostępniać we wspólnej bazie danych dotyczących lokalizacji bez jakichkolwiek ograniczeń czasowych. Nieaktywne kody lokalizacji i kody obiektów portowych muszą być przechowywane we wspólnej bazie danych dotyczących lokalizacji przez okres co najmniej 5 lat.

Wymagania dotyczące dostępności systemu: wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi być utrzymywana w stanie zapewniającym jej funkcjonalność na poziomie 99 % przez okres jednego roku, przy czym maksymalny dopuszczalny okres przerwy w świadczeniu usług wynosi 12 godzin.

Informacje przechowywane we wspólnej bazie danych dotyczących lokalizacji muszą być możliwe do pozyskania w najszerszym dopuszczalnym zakresie po upływie okresu przerwy w dostępie do tej bazy danych.

W przypadku wystąpienia awarii lub planowej przerwy w dostępie do bazy danych państwom członkowskim należy przekazać stosowne powiadomienie.

5. Minimalne środki bezpieczeństwa systemowego

Identyfikacja: należy wdrożyć niezawodny mechanizm identyfikacji umożliwiający jednoznaczne identyfikowanie użytkowników wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji za pomocą niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika.

Uwierzytelnianie: procedura uwierzytelniania na potrzeby interfejsu międzysystemowego wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji musi bazować na uznanych metodach uwierzytelniania wykorzystujących dwustronny protokół SSL. Jeżeli chodzi o interfejs użytkownika sieci Web, użytkownicy muszą uwierzytelniać się za pomocą zestawu danych uwierzytelniających.

Autoryzacja: użytkowników należy autoryzować, stosując środki kontroli dostępu do interfejsów wspólnej bazy danych dotyczących lokalizacji. Każdy przypadek uzyskania dostępu do bazy danych musi zostać zarejestrowany. Należy przeprowadzać regularne przeglądy udzielonych autoryzacji.

Identyfikowalność i rozliczalność: wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi zapewniać niezaprzeczalność działań podejmowanych przez użytkowników za pośrednictwem jej interfejsów. W tym celu wspólna baza danych dotyczących lokalizacji monitoruje wszelkie przypadki uzyskania dostępu do przechowywanych w niej danych, wszelkie zdarzenia związane z tymi danymi oraz wszelkie przypadki wprowadzenia zmian w tych danych. W odniesieniu do każdego zdarzenia należy zarejestrować numer identyfikacyjny użytkownika, znacznik czasu oraz rodzaj dokonanej czynności.

Integralność: wspólna baza danych dotyczących lokalizacji musi przeprowadzać kontrole integralności, aby zapobiegać złośliwym zdarzeniom, które mogłyby narazić na szwank jej funkcjonalności.

(1) https://unece.org/trade/cefact/unlocode-code-list-country-and-territory