Artykuł 6

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 właściwe organy mogą podjąć decyzję o nieustanawianiu obszaru wyznaczonego, jeżeli spełniono co najmniej jeden z następujących warunków:

a) istnieją dowody na to, że określony agrofag został wprowadzony na obszar z roślinami, na których wykryto tego agrofaga, a rośliny te zostały porażone przed ich wprowadzeniem na dany obszar oraz nie doszło do namnożenia określonego agrofaga;

b) istnieją dowody na to, że jest to odosobniony przypadek, który prawdopodobnie nie spowoduje zadomowienia się określonego agrofaga;

c) występowanie określonego agrofaga zostało urzędowo potwierdzone w punkcie produkcji posiadającym izolację fizyczną przed nim;

d) występowanie określonego agrofaga zostało urzędowo potwierdzone w szklarni i istnieją dowody na to, że określony agrofag nie jest w stanie przetrwać w warunkach zimowych poza tą szklarnią.

2. W przypadku gdy właściwy organ korzysta z odstępstwa przewidzianego w ust. 1:

a) wprowadza środki w celu zapewnienia szybkiego zwalczenia określonego agrofaga i wykluczenia możliwości jego rozprzestrzeniania się;

b) niezwłocznie zwiększa liczbę pułapek i częstotliwość kontroli pułapek na tym obszarze;

c) intensyfikuje oceny wizualne, w tym wstępne badania w punktach produkcji;

d) regularnie i intensywnie przez co najmniej dwa lata przeprowadza kontrolę występowania przy pomocy pułapek na obszarze o szerokości co najmniej 5 km wokół porażonych roślin lub punktu produkcji, w którym wykryto określonego agrofaga. Na obszarach, na których określony agrofag nie jest w stanie przetrwać w warunkach zimowych, okres kontroli występowania może być ograniczony do okresu poprzedzającego rozpoczęcie warunków zimowych;

e) podnosi świadomość społeczną na temat zagrożeń związanych z określonym agrofagiem; oraz

f) wprowadza wszelkie inne odpowiednie środki w celu zwalczenia określonego agrofaga.