Artykuł 2

1. Państwa członkowskie, o których mowa w art. 1 ust. 1, realizujące krajowe programy wsparcia w sektorze wina, mogą również wykorzystywać swoje przydziały finansowe określone w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia do finansowania tymczasowego środka dotyczącego destylacji w sytuacji kryzysowej przewidzianego w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/1225 zgodnie z tymi samymi wymogami i warunkami, jakie w nim przewidziano, z wyjątkiem jego art. 1 ust. 2 i art. 6 akapit pierwszy.

2. Operacje destylacji finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą być realizowane później niż dnia 15 października 2023 r. W takim przypadku art. 39–54 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a także art. 4 ust. 1 lit. b), art. 5, art. 7 ust. 3, art. 17, art. 40–43 oraz art. 51, 52, 54, 59, 63 i 65 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (8) nadal mają zastosowanie do tych operacji i płatności dokonanych w związku z nimi. Podobnie stosuje się nadal odpowiednio art. 1, 2, 43, art. 48–54 i art. 56 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1149 (9) oraz art. 1, 2 i 3, art. 19–23, art. 25–31, art. 32 ust. 1 akapit drugi oraz art. 33–40 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1150 (10) . Ponadto art. 5, art. 11 ust. 1 akapit drugi oraz art. 12 i 13 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (11) nadal mają zastosowanie do wydatków poniesionych i płatności dokonanych z tytułu tych procesów destylacji.

3. Operacje destylacji finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia są realizowane z wystarczającym wyprzedzeniem, aby umożliwić dokonywanie płatności zgodnie z datą kwalifikowalności do płatności, o której mowa w art. 1 ust. 5.

4. Państwa członkowskie mogą przyznawać dodatkowe wsparcie krajowe na operacje destylacji finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia do maksymalnie 200 % zgodnie z dodatkową pomocą krajową, o której mowa w art. 3 ust. 2.

5. Wsparcie finansowe Unii wypłacone na operacje destylacji finansowane zgodnie z ust. 1 uznaje się za wkład finansowy Unii na rok budżetowy, w którym dokonywane są płatności przez państwa członkowskie.