Artykuł 3

1. Wydatki Unii poniesione zgodnie z art. 1 i 2 nie mogą przekroczyć łącznej kwoty:

a) 3 912 118 EUR w przypadku Belgii;

b) 6 862 150 EUR w przypadku Czech;

c) 6 352 520 EUR w przypadku Danii;

d) 35 767 119 EUR w przypadku Niemiec;

e) 1 722 597 EUR w przypadku Estonii;

f) 9 529 841 EUR w przypadku Irlandii;

g) 15 773 591 EUR w przypadku Grecji;

h) 81 082 911 EUR w przypadku Hiszpanii;

i) 53 100 820 EUR w przypadku Francji;

j) 3 371 029 EUR w przypadku Chorwacji;

k) 60 547 380 EUR w przypadku Włoch;

l) 574 358 EUR w przypadku Cypru;

m) 6 796 780 EUR w przypadku Łotwy;

n) 10 660 962 EUR w przypadku Litwy;

o) 462 680 EUR w przypadku Luksemburga;

p) 240 896 EUR w przypadku Malty;

q) 4 995 081 EUR w przypadku Niderlandów;

r) 5 529 091 EUR w przypadku Austrii;

s) 11 619 548 EUR w przypadku Portugalii;

t) 1 234 202 EUR w przypadku Słowenii;

u) 4 269 959 EUR w przypadku Finlandii;

v) 5 594 367 EUR w przypadku Szwecji.

2. Państwa członkowskie, o których mowa w art. 1 ust. 1, mogą przyznać dodatkową pomoc krajową na środki wprowadzone na podstawie art. 1 ust. 2 do wysokości maksymalnie 200 % odpowiedniej kwoty określonej w ust. 1 niniejszego artykułu, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, pod warunkiem że wynikające z tego płatności nie spowodują żadnych zakłóceń rynku ani konkurencji, ani nadmiernej rekompensaty.

3. Państwa członkowskie, o których mowa w art. 1 ust. 1, oraz państwa członkowskie, które wykorzystują swoje przydziały finansowe do celów finansowania tymczasowego środka dotyczącego destylacji w sytuacji kryzysowej, o którym mowa w art. 2 ust. 1, wypłacają dodatkowe wsparcie, o którym mowa, odpowiednio, w ust. 2 niniejszego artykułu i w art. 2 ust. 4 do dnia 31 stycznia 2024 r.