Artykuł 1

1. Przy obliczaniu wymogów w zakresie funduszy własnych mających zastosowanie do pozycji portfela bankowego obciążonych ryzykiem walutowym z zastosowaniem metody opartej na wskaźnikach wrażliwości zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 1a sekcja 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje stosują jako podstawę ostatnią dostępną wartość księgową tych pozycji.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 instytucje mogą stosować ostatnią dostępną wartość godziwą pozycji portfela bankowego obciążonych ryzykiem walutowym, pod warunkiem że dokonują wyceny wszystkich swoich pozycji portfela bankowego według wartości godziwej co najmniej raz na kwartał. Korzystając z tego odstępstwa, instytucje stosują je konsekwentnie do wszystkich pozycji portfela bankowego obciążonych ryzykiem walutowym.

3. Instytucje aktualizują ostatnią dostępną wartość wykorzystywaną jako podstawa obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka walutowego zgodnie z ust. 1 i 2 co najmniej raz w miesiącu poprzez uwzględnienie zmian wartości czynników ryzyka walutowego.

4. Instytucje określają walutę denominacji pozycji jako walutę obcą, której deprecjacja w stosunku do ich waluty sprawozdawczej doprowadziłaby do największej utraty wartości pozycji, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a) pozycja nie jest wyceniana według wartości godziwej;

b) pozycja jest obciążona ryzykiem utraty wartości w związku z ryzykiem walutowym;

c) wartość księgowa pozycji nie jest aktualizowana na każdy dzień sprawozdawczy w celu odzwierciedlenia zmian w kursie wymiany pomiędzy walutą obcą a walutą sprawozdawczą.

W przypadku gdy instytucje obliczają wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego na zasadzie skonsolidowanej, określają one walutę denominacji danej pozycji jako walutę sprawozdawczą instytucji, która ujmuje tę pozycję w swoim jednostkowym sprawozdaniu finansowym, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a) pozycja nie jest wyceniana według wartości godziwej;

b) pozycja jest obciążona ryzykiem utraty wartości w związku z ryzykiem walutowym;

c) waluta sprawozdawcza instytucji różni się od waluty sprawozdawczej instytucji, która ujmuje tę pozycję w swoim jednostkowym sprawozdaniu finansowym;

d) wartość księgowa pozycji nie jest aktualizowana na każdy dzień sprawozdawczy w celu odzwierciedlenia zmian w kursie wymiany pomiędzy walutą obcą a walutą sprawozdawczą instytucji ujmującej tę pozycję w swoim jednostkowym sprawozdaniu finansowym.

5. Wartość wskaźnika wrażliwości ryzyka walutowego delta obliczona zgodnie z art. 325r ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, odpowiadająca pozycjom, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, musi być równa wartości, jaką te pozycje mają w walucie denominacji określonej zgodnie ze wspomnianym ustępem, pomnożonej przez natychmiastowy kurs wymiany między walutą denominacji a walutą sprawozdawczą instytucji.

6. Przy obliczaniu wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego na zasadzie skonsolidowanej, zgodnie z art. 325b rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje są w stanie zidentyfikować w swoich systemach wewnętrznego zarządzania ryzykiem pozycje, które zostały uwzględnione w ekspozycji instytucji na ryzyko walutowe w związku z ryzykiem związanym z przeliczeniem występującym przy przeliczaniu pozycji każdej instytucji lub przedsiębiorstwa należącego do grupy na tę samą walutę sprawozdawczą zgodnie z tym artykułem.