Artykuł 1

1. Wewnętrzna metoda instytucji, lub część tej metody, wykorzystywana do szacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania zgodnie z art. 325bp ust. 5 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 spełnia takie same wymogi jak te, które mają zastosowanie do metod wykorzystywanych przez instytucje, którym zezwolono na oszacowanie wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 3 tego rozporządzenia.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 wewnętrzna metoda instytucji, lub część tej metody, wykorzystywana do szacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania spełnia wymogi określone, odpowiednio, w ust. 3 lub 4, gdy w odniesieniu do danego emitenta w wymiarze kwartalnym spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) nie są jeszcze dostępne żadne źródła zewnętrzne spełniające wymogi określone w art. 2, które można by wykorzystać do oszacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania w odniesieniu do tego emitenta;

b) wykorzystanie wewnętrznej metody, lub jej części, spełniającej wymogi określone w ust. 1 jest:

(i) niemożliwe z powodu braku danych wejściowych dotyczących tego emitenta; albo

(ii) nieproporcjonalne w stosunku do istotności lub okresu utrzymywania stosownych pozycji dotyczących tego emitenta na podstawie strategii handlowej przyjętej w odniesieniu do takich pozycji;

c) wartość „m” obliczana zgodnie ze wzorem określonym w ust. 5 jest jedną z poniższych wartości:

(i) niższą niż 10 % lub równą tej wartości;

(ii) wyższą niż 10 %, a instytucja podejmuje wszystkie poniższe działania:

1) instytucja sprawdza dostępność dodatkowych źródeł zewnętrznych spełniających wymogi określone w art. 2 i wykorzystuje te źródła, aby zmniejszyć wartość „m” do wartości równej 10 % lub niższej;

2) instytucja przeprowadza analizę wrażliwości i scenariuszy w celu dokonania oceny wiarygodności wewnętrznej metody lub jej części w kategoriach jakościowych i ilościowych.

Na potrzeby analizy wrażliwości, o której mowa w lit. c) pkt (ii) ppkt 2), instytucja ocenia wrażliwość wymogów w zakresie funduszy własnych obliczonych zgodnie z art. 325bn ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wszystkich pozycji portfela handlowego, o których mowa w art. 325bl tego rozporządzenia. Instytucja dokonuje tego, przypisując emitentom objętym w momencie dokonywania obliczeń wewnętrzną metodą, lub jej częścią, spełniającą wymogi określone odpowiednio w ust. 3 lub 4 klasę ratingową o jeden stopień wyższą i o jeden stopień niższą niż ta wykorzystywana do celów zachowania zgodności z wymogami określonymi w przedmiotowych ustępach.

3. O ile spełnione są warunki określone w ust. 2, w ramach wewnętrznej metody instytucji, lub części tej metody, emitentowi przypisuje się oszacowanie wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania, które jest równe największej z następujących wartości lub od niej wyższe:

a) najwyższej wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania przypisanej należącym do klasy inwestycyjnej emitentom pozycji objętych zakresem przyjętego przez instytucję wewnętrznego modelu pomiaru ryzyka niewykonania zobowiązania, w przypadku których nie są spełnione warunki określone w ust. 2;

b) równo ważonej średniej wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania przypisanych emitentom pozycji objętych zakresem przyjętego przez instytucję wewnętrznego modelu pomiaru ryzyka niewykonania zobowiązania, w przypadku których nie są spełnione warunki określone w ust. 2.

Do celów lit. b) instytucje mogą wykluczyć emitentów, którzy nie wykonali zobowiązana, przy obliczaniu równo ważonej średniej wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania, o ile są w stanie zapewnić w odniesieniu do takich emitentów, którzy nie wykonali zobowiązania, aby warunki określone w ust. 2 nie były spełnione.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3, o ile spełnione są warunki określone w ust. 2, a wartość wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka niewykonania zobowiązania spada przy wzroście wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania przypisanej danemu emitentowi, w ramach wewnętrznej metody instytucji, lub części tej metody, emitentowi temu przypisuje się oszacowanie wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania, które jest równe wartości przypisanej zgodnie z ust. 3 lit. b) lub niższe od niej.

5. Do celów ust. 2 lit. c) instytucje obliczają wartość „m” zgodnie z następującym wzorem:

,

gdzie:

DRC(pełny zakres)

=

wymogi w zakresie funduszy własnych obliczone zgodnie z art. 325bn ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 na podstawie pełnego zakresu pozycji portfela handlowego, o których mowa w art. 325bl tego rozporządzenia;

DRC(inne metody i źródła zewnętrzne)

=

wymogi w zakresie funduszy własnych obliczone zgodnie z art. 325bn ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które odnoszą się wyłącznie do pozycji portfela handlowego, o których mowa w art. 325bl tego rozporządzenia, dotyczących emitentów, w przypadku których nie są spełnione warunki określone w ust. 2.