Artykuł 2

1. Wykorzystując źródła zewnętrzne do szacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania zgodnie z art. 325bp ust. 5 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje, zgodnie z art. 325bj ust. 2 i art. 325bp ust. 7 tego rozporządzenia, przeprowadzają okresową walidację oszacowań wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania na potrzeby wykorzystania ich w ramach wewnętrznego modelu pomiaru ryzyka niewykonania zobowiązania.

2. Instytucje uzyskują oszacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania ze źródeł zewnętrznych z zastosowaniem metody opartej na solidnych założeniach i zgodnej z wymogami określonymi w ust. 4.

3. Instytucje korzystające z więcej niż jednego źródła zewnętrznego ustalają hierarchię tych źródeł zewnętrznych.

4. Przed zastosowaniem dolnego pułapu, o którym mowa w art. 325bp ust. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje zapewniają zgodność metody, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, ze wszystkimi poniższymi wymogami:

a) metoda oparta na wykorzystywanej skali klasy jakości dłużnika, gdzie skala ta mogłaby również być ciągła, zapewnia oszacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania odpowiadające mającemu zastosowanie horyzontowi czasowemu, o którym mowa w art. 325bp ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, i spełniające wszystkie poniższe warunki:

(i) oszacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania uznaje się za odpowiednie w odniesieniu do wszystkich klas jakości dłużników po przeanalizowaniu przewidywanego zakresu błędów tych oszacowań;

(ii) oszacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania są spójne we wszystkich klasach jakości dłużników;

(iii) oszacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania zapewniają miarodajne zróżnicowanie ryzyka, a ich wartość wyraźnie wzrasta przy spadku zdolności kredytowej dłużnika;

(iv) wartości oszacowań prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania w odniesieniu do danej klasy jakości dłużnika nie zostały ustalone na zero jedynie na takiej podstawie, że w odniesieniu do tej klasy jakości dłużnika nie zaobserwowano w przeszłości żadnych przypadków niewykonania zobowiązania;

b) jeżeli dokonanych z wykorzystaniem danej metody oszacowań wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania nie uzyskano w połączeniu z bieżącymi cenami rynkowymi, instytucje analizują ewentualne różnice, jakie zaobserwowały między tymi oszacowaniami a oszacowaniami uzyskanymi w połączeniu z bieżącymi cenami rynkowymi, o których mowa w art. 325bp ust. 5 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.