Załącznik II

1. DEFINICJE

Do celów niniejszego załącznika oraz załączników III, IV i VIII–IX stosuje się następujące definicje:

0) „dane dotyczące działalności” oznaczają ilości paliw lub materiałów zużytych lub wyprodukowanych w wyniku prowadzonych działań, mające znaczenie dla metodyki opartej na obliczeniach, wyrażone w teradżulach, przy czym masa jest wyrażona w tonach lub (w przypadku gazów) objętość jest wyrażona w normalnych metrach sześciennych, stosownie do sytuacji;

1) „poziom działalności” oznacza ilość towarów wyprodukowanych w granicach procesu produkcji (wyrażoną w MWh w przypadku energii elektrycznej lub w tonach w przypadku innych towarów);

2) „okres sprawozdawczy” oznacza okres, który operator instalacji wybrał jako okres odniesienia do celów określania wielkości emisji wbudowanych;

3) „strumień materiałów wsadowych” oznacza którąkolwiek z następujących pozycji:

a) określony typ paliwa, surowca lub produktu, którego zużycie lub produkcja powoduje emisje odnośnych gazów cieplarnianych w jednym źródle emisji lub w ich większej liczbie;

b) określony typ paliwa, surowca lub produktu zawierający węgiel pierwiastkowy i uwzględniany w obliczeniach emisji gazów cieplarnianych z zastosowaniem metody bilansu masowego;

4) „źródło emisji” oznacza możliwą do zidentyfikowania część instalacji lub proces odbywający się w instalacji, z których emitowane są odnośne gazy cieplarniane;

5) „niepewność” oznacza parametr związany z wynikiem określania wielkości, charakteryzujący rozproszenie wartości, jakie można racjonalnie przypisać danej wielkości, odzwierciedlający wpływ zarówno czynników systematycznych, jak i losowych, wyrażony w procentach oraz o przedziale ufności wokół wartości średniej wynoszącym 95 %, z uwzględnieniem wszelkiej asymetrii w rozkładzie wartości;

6) „współczynniki obliczeniowe” oznaczają wartość opałową, współczynnik emisji, wstępny współczynnik emisji, współczynnik utleniania, współczynnik konwersji, zawartość węgla pierwiastkowego lub frakcję biomasy;

7) „emisje pochodzące ze spalania” oznaczają emisje gazów cieplarnianych powstające podczas reakcji egzotermicznej paliwa z tlenem;

8) „współczynnik emisji” oznacza średnie natężenie emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do danych dotyczących działalności w związku ze strumieniem materiałów wsadowych, przy założeniu pełnego utlenienia przy spalaniu oraz pełnej konwersji przy wszystkich pozostałych reakcjach chemicznych;

9) „współczynnik utleniania” oznacza stosunek węgla pierwiastkowego utlenionego do CO2 w wyniku spalania do węgla całkowitego zawartego w paliwie, wyrażony jako ułamek, przy czym tlenek węgla (CO) emitowany do atmosfery traktuje się jako molowo równoważną ilość CO2;

10) „współczynnik konwersji” oznacza stosunek węgla pierwiastkowego emitowanego jako CO2 do węgla całkowitego zawartego w strumieniu materiałów wsadowych przed rozpoczęciem procesu emisji, wyrażony jako ułamek, przy czym CO emitowany do atmosfery traktuje się jako molowo równoważną ilość CO2;

11) „dokładność” oznacza stopień bliskości wyniku pomiaru i rzeczywistej wartości danej wielkości lub wartości referencyjnej określonej empirycznie przy zastosowaniu przyjętych w skali międzynarodowej i identyfikowalnych materiałów kalibracyjnych oraz metod standardowych, przy uwzględnieniu zarówno czynników losowych, jak i systematycznych;

12) „kalibracja” oznacza zbiór czynności służących ustaleniu, w określonych warunkach, zależności między wartościami wskazywanymi przez przyrząd pomiarowy lub system pomiarowy bądź wartościami reprezentowanymi przez wzorzec miary lub materiał referencyjny a odpowiednimi wartościami wielkości uzyskanymi z wzorca porównawczego;

13) „zachowawczy” oznacza, że zbiór założeń zdefiniowano w sposób zapobiegający niedoszacowaniu zgłaszanych emisji lub przeszacowaniu produkcji ciepła, energii elektrycznej lub towarów;

14) „biomasa” oznacza ulegającą biodegradacji frakcję produktów, odpadów lub pozostałości pochodzenia biologicznego z rolnictwa, łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi, z leśnictwa i powiązanych gałęzi przemysłu, w tym rybołówstwa i akwakultury, a także ulegającą biodegradacji frakcję odpadów, w tym odpadów przemysłowych i komunalnych pochodzenia biologicznego;

15) „odpady” oznaczają każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się został zobowiązany, z wyłączeniem substancji, które zostały w sposób zamierzony zmodyfikowane lub zanieczyszczone w celu zapewnienia zgodności z niniejszą definicją;

16) „pozostałość” oznacza substancję niebędącą produktem końcowym (produktami końcowymi), którego (których) bezpośredniemu wytworzeniu służy dany proces produkcji; nie jest ona podstawowym celem tego procesu produkcji i proces ten nie został w sposób zamierzony zmodyfikowany w celu jej wytworzenia;

17) „pozostałości pochodzące z rolnictwa, akwakultury, rybołówstwa i leśnictwa” oznaczają pozostałości bezpośrednio wytworzone przez rolnictwo, akwakulturę, rybołówstwo i leśnictwo i które nie obejmują pozostałości pochodzących z powiązanych gałęzi przemysłu lub powiązanego przetwórstwa;

18) „prawna kontrola metrologiczna” oznacza kontrolę – przez organ publiczny lub regulacyjny – zadań pomiarowych, które mają być wykonywane w obszarze zastosowania przyrządu pomiarowego, przeprowadzaną ze względów interesu publicznego, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego, porządku publicznego, do celów ochrony środowiska, nakładania podatków i opłat, ochrony konsumentów i uczciwego handlu;

19) „działania w zakresie przepływu danych” oznaczają działania związane z nabywaniem, przetwarzaniem i obróbką danych potrzebnych do sporządzenia sprawozdania na temat wielkości emisji na podstawie pierwotnych danych źródłowych;

20) „system pomiarowy” oznacza kompletny zestaw przyrządów pomiarowych i innych urządzeń, takich jak urządzenia do pobierania próbek i przetwarzania danych, stosowany do określania takich zmiennych, jak dane dotyczące działalności, zawartość węgla pierwiastkowego, wartość opałowa lub współczynnik emisji dla emisji gazów cieplarnianych;

21) „wartość opałowa” (NCV) oznacza konkretną ilość energii uwalnianej w postaci ciepła, kiedy paliwo lub materiał ulega pełnemu spaleniu z użyciem tlenu, w standardowych warunkach, pomniejszoną o ciepło parowania ewentualnie powstałej wody;

22) „emisje z procesów technologicznych” oznaczają emisje gazów cieplarnianych inne niż emisje pochodzące ze spalania, występujące wskutek zarówno zamierzonych, jak i niezamierzonych reakcji między substancjami lub ich przemiany, których głównym celem nie jest wytwarzanie ciepła, w tym wskutek następujących procesów:

a) chemicznej, elektrolitycznej lub pirometalurgicznej redukcji związków metali w rudach, koncentratach i materiałach wtórnych;

b) usuwania zanieczyszczeń z metali i ich związków;

c) rozkładu węglanów, w tym węglanów stosowanych do oczyszczania spalin;

d) syntezy chemicznej produktów i produktów pośrednich, w przypadku których materiał zawierający węgiel uczestniczy w reakcjach;

e) stosowania dodatków lub surowców zawierających węgiel;

f) chemicznej lub elektrolitycznej redukcji tlenków metali lub tlenków niemetali, takich jak tlenki krzemu i fosforany;

23) „partia” oznacza ilość paliwa lub materiału poddaną reprezentatywnemu próbkowaniu i scharakteryzowaną, przekazywaną jako jednorazowa dostawa lub w sposób ciągły w określonym czasie;

24) „paliwo mieszane” oznacza paliwo zawierające zarówno węgiel pierwiastkowy z biomasy, jak i węgiel pierwiastkowy kopalny;

25) „materiał mieszany” oznacza materiał zawierający zarówno węgiel pierwiastkowy z biomasy, jak i węgiel pierwiastkowy kopalny;

26) „wstępny współczynnik emisji” oznacza zakładany całkowity współczynnik emisji paliwa lub materiału określony na podstawie zawartości węgla pierwiastkowego obejmującej jego frakcję biomasy i frakcję kopalną przed pomnożeniem go przez wartość frakcji kopalnej w celu uzyskania współczynnika emisji;

27) „frakcja kopalna” oznacza stosunek węgla pierwiastkowego kopalnego i nieorganicznego do całkowitej zawartości węgla pierwiastkowego w paliwie lub materiale, wyrażony jako ułamek;

28) „frakcja biomasy” oznacza stosunek węgla pierwiastkowego pochodzącego z biomasy do całkowitej zawartości węgla pierwiastkowego w paliwie lub materiale, wyrażony jako ułamek;

29) „ciągły pomiar emisji” oznacza zbiór czynności służących ustaleniu wartości wielkości poprzez okresowe pomiary, przy zastosowaniu pomiaru w kominie lub procedur ekstrakcyjnych za pomocą przyrządu pomiarowego zlokalizowanego w pobliżu komina, przy wyłączeniu metodyki opartej na pomiarach, polegającej na pobieraniu pojedynczych próbek z komina;

30) „CO2 związany w paliwie” oznacza CO2 będący częścią strumienia materiałów wsadowych;

31) „węgiel kopalny” oznacza węgiel nieorganiczny i organiczny, który nie jest biomasą;

32) „punkt pomiarowy” oznacza źródło emisji, w przypadku którego do pomiaru emisji używa się systemów ciągłych pomiarów emisji (CEMS), lub przekrój systemu rurociągów, w przypadku którego ustala się przepływ CO2 przy użyciu systemów ciągłych pomiarów;

33) „emisje niezorganizowane” oznaczają nieregularne lub niezamierzone emisje ze źródeł, które nie są zlokalizowane lub są zbyt zróżnicowane albo zbyt małe, aby mogły być monitorowane indywidualnie;

34) „warunki standardowe” oznaczają temperaturę wynoszącą 273,15 K i ciśnienie wynoszące 101 325 Pa, definiujące normalny metr sześcienny (Nm3);

35) „dane przybliżone” oznaczają wartości roczne potwierdzone empirycznie lub uzyskane z przyjętych źródeł, wykorzystywane przez operatora do zastąpienia zbioru danych do celów zapewnienia pełnego raportowania, kiedy stosowana metodyka monitorowania nie pozwala na uzyskanie wszystkich wymaganych danych lub współczynników;

36) „mierzalne ciepło” oznacza przepływ netto ciepła transportowanego za pośrednictwem identyfikowalnych rurociągów lub kanałów przy zastosowaniu nośnika ciepła, takiego jak w szczególności para, gorące powietrze, woda, olej, metale ciekłe i sole, dla których zainstalowano lub można zainstalować ciepłomierz;

37) „ciepłomierz” oznacza miernik energii cieplnej lub każde inne urządzenie do pomiaru i zapisu ilości energii cieplnej wytwarzanej w oparciu o objętości i temperatury przepływu;

38) „niemierzalne ciepło” oznacza każde ciepło inne niż mierzalne ciepło;

39) „gaz odlotowy” oznacza gaz zawierający niezupełnie utleniony węgiel w stanie gazowym, w standardowych warunkach, powstały w wyniku procesów wymienionych w pkt 22;

40) „proces produkcji” oznacza procesy chemiczne lub fizyczne przeprowadzane w części instalacji w celu wytworzenia towarów należących do zbiorczych kategorii towarów określonych w tabeli 1 zawartej w sekcji 2 niniejszego załącznika oraz jej określone granice systemowe dotyczące czynników produkcji, produktów i odpowiadających im emisji;

41) „ścieżka produkcyjna” oznacza określoną technologię wykorzystywaną w procesie produkcji do wytwarzania towarów należących do zbiorczych kategorii towarów;

42) „zbiór danych” oznacza jeden rodzaj danych, albo na poziomie instalacji, albo na poziomie procesu produkcji, stosownie do okoliczności, taki jak jeden z następujących:

a) ilość paliw lub materiałów zużytych lub wyprodukowanych w wyniku procesu produkcji, mająca znaczenie dla metodyki opartej na obliczeniach, wyrażona w teradżulach, przy czym masa jest wyrażona w tonach lub w przypadku gazów objętość jest wyrażona w normalnych metrach sześciennych, w stosownych przypadkach, w tym dla gazów odlotowych;

b) współczynnik obliczeniowy;

c) ilość netto mierzalnego ciepła, a w szczególności odpowiednie parametry wymagane do określenia tej ilości:

— przepływ masowy nośnika ciepła oraz

— entalpia przesyłanego i powracającego nośnika ciepła, jak określono na podstawie składu, temperatury, ciśnienia i nasycenia;

d) ilości niemierzalnego ciepła, określone w oparciu o odpowiednie ilości paliw zużytych do produkcji ciepła oraz wartość opałową (NCV) miksu paliwowego;

e) ilości energii elektrycznej;

f) ilości CO2 przekazywanego między instalacjami;

g) ilości prekursorów otrzymanych poza instalacją oraz ich odpowiednie parametry, takie jak kraj pochodzenia, wykorzystana ścieżka produkcyjna, specyficzne emisje bezpośrednie i pośrednie, należna opłata emisyjna;

h) parametry istotne dla obliczenia należnej opłaty emisyjnej;

43) „wymogi minimalne” oznaczają metody monitorowania, w ramach których wykorzystuje się minimalne wysiłki dozwolone przy określaniu danych w celu uzyskania danych dotyczących emisji, akceptowalnych do celów rozporządzenia (UE) 2023/956;

44) „zalecane udoskonalenia” oznaczają metody monitorowania, które są sprawdzonym sposobem na zapewnienie dokładniejszych danych lub danych mniej podatnych na błędy niż w przypadku zwykłego stosowania wymogów minimalnych i które można wybierać na zasadzie dobrowolności;

45) „nieprawidłowość” oznacza pominięcie, podanie wprowadzających w błąd lub błędnych danych przez operatora, bez uwzględnienia dopuszczalnej niepewności pomiarów i analiz laboratoryjnych;

46) „istotna nieprawidłowość” oznacza nieprawidłowość, która, zdaniem weryfikatora, indywidualnie lub w połączeniu z innymi nieprawidłowościami przekracza poziom istotności lub może mieć wpływ na sposób rozpatrzenia sprawozdania operatora przez właściwy organ;

47) „wystarczająca pewność” oznacza wyrażony jasno we wnioskach z weryfikacji wysoki, ale nie absolutny poziom pewności, że weryfikowane sprawozdanie operatora jest wolne od istotnych nieprawidłowości;

48) „kwalifikowalny system monitorowania, raportowania i weryfikacji” oznacza systemy monitorowania, raportowania i weryfikacji, w przypadku gdy instalacja jest ustanowiona do celów systemu ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych, lub obowiązkowe systemy monitorowania emisji, lub system monitorowania emisji w instalacji, który może obejmować weryfikację prowadzoną przez akredytowanego weryfikatora, zgodnie z art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. ZESTAWIENIE KODÓW CN ZE ZBIORCZYMI KATEGORIAMI TOWARÓW

W tabeli 1 zawartej w niniejszym załączniku określono zbiorcze kategorie towarów w odniesieniu do każdego kodu CN wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2023/956. Kategorie te wykorzystuje się do celów wyznaczenia granic systemowych procesów produkcji przy określaniu emisji wbudowanych odpowiadających towarom wymienionym w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2023/956.

Tabela 1

Zestawienie kodów CN ze zbiorczymi kategoriami towarów

Kod CN

Zbiorcza kategoria towarów

Gaz cieplarniany

Cement

2507 00 80 – Pozostałe gliny kaolinowe

Glina kalcynowana

Dwutlenek węgla

2523 10 00 – Klinkier cementowy

Klinkier cementowy

Dwutlenek węgla

2523 21 00 – Biały cement portlandzki, nawet sztucznie barwiony

2523 29 00 – Pozostały cement portlandzki

2523 90 00 – Pozostałe cementy hydrauliczne

Cement

Dwutlenek węgla

2523 30 00 – Cement glinowy

Cement glinowy

Dwutlenek węgla

Energia elektryczna

2716 00 00 – Energia elektryczna

Energia elektryczna

Dwutlenek węgla

Nawóz

2808 00 00 – Kwas azotowy; mieszaniny nitrujące

Kwas azotowy

Dwutlenek węgla i podtlenek azotu

3102 10 – Mocznik, nawet w roztworze wodnym

Mocznik

Dwutlenek węgla

2814 – Amoniak, bezwodny lub w roztworze wodnym

Amoniak

Dwutlenek węgla

2834 21 00 – Azotany potasu

3102 – Nawozy mineralne lub chemiczne, azotowe,

z wyjątkiem 3102 10 (Mocznik)

3105 – Nawozy mineralne lub chemiczne, zawierające dwa lub trzy z pierwiastków nawozowych: azot, fosfor i potas; pozostałe nawozy

— z wyjątkiem: 3105 60 00 – Nawozy mineralne lub chemiczne, zawierające dwa pierwiastki nawozowe: fosfor i potas

Nawozy mieszane

Dwutlenek węgla i podtlenek azotu

Żeliwo i stal

2601 12 00 – Aglomerowane rudy i koncentraty żelaza, inne niż wyprażone piryty żelazowe

Ruda spiekana

Dwutlenek węgla

7201 – Surówka i surówka zwierciadlista, w gąskach, blokach lub pozostałych pierwotnych postaciach

Do tej kategorii mogą należeć niektóre produkty objęte kodem 7205 (Surówka, surówka zwierciadlista, żeliwo lub stal, w postaci granulek lub proszku)

Surówka

Dwutlenek węgla

7202 1 – Żelazomangan

FeMn

Dwutlenek węgla

7202 4 – Żelazochrom

FeCr

Dwutlenek węgla

7202 6 – Żelazonikiel

FeNi

Dwutlenek węgla

7203 – Wyroby zawierające żelazo otrzymywane przez bezpośrednie odtlenianie rudy żelaza i pozostałych gąbczastych wyrobów zawierających żelazo

Żelazo DRI

Dwutlenek węgla

7206 – Żeliwo i stal niestopowa w postaci wlewków lub w pozostałych formach pierwotnych (z wyłączeniem żelaza objętego pozycją 7203 )

7207 – Półprodukty z żeliwa lub stali niestopowej

7218 – Stal nierdzewna w postaci wlewków lub pozostałych form pierwotnych; półprodukty ze stali nierdzewnej

7224 – Pozostała stal stopowa w postaci wlewków lub w pozostałych pierwotnych formach; półprodukty z pozostałej stali stopowej

Stal surowa

Dwutlenek węgla

7205 – Surówka, surówka zwierciadlista, żeliwo lub stal, w postaci granulek lub proszku (jeśli nie są objęte kategorią „Surówka”)

7208 – Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, walcowane na gorąco, nieplaterowane, niepokryte ani niepowleczone

7209 – Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, walcowane na zimno, nieplaterowane, niepowleczone lub niepokryte

7210 – Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, platerowane, powleczone lub pokryte

7211 – Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości mniejszej niż 600 mm, nieplaterowane, niepowleczone ani niepokryte

7212 – Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości mniejszej niż 600 mm, platerowane, powleczone lub pokryte

7213 – Sztaby i pręty, walcowane na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, z żeliwa lub stali niestopowej

7214 – Pozostałe sztaby i pręty z żeliwa lub stali niestopowej, nieobrobione więcej niż kute, walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane na gorąco, ale z włączeniem tych, które po walcowaniu zostały skręcone

7215 – Pozostałe sztaby i pręty, z żeliwa lub stali niestopowej

7216 – Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

7217 – Drut z żeliwa lub stali niestopowej

7219 – Wyroby walcowane płaskie ze stali nierdzewnej, o szerokości 600 mm lub większej

7220 – Wyroby walcowane płaskie ze stali nierdzewnej, o szerokości mniejszej niż 600 mm

7221 – Sztaby i pręty ze stali nierdzewnej, walcowane na gorąco, w nieregularnych kręgach

7222 – Pozostałe sztaby i pręty, ze stali nierdzewnej; kątowniki, kształtowniki i profile ze stali nierdzewnej

7223 – Drut ze stali nierdzewnej

7225 – Wyroby walcowane płaskie z pozostałej stali stopowej, o szerokości 600 mm lub większej

7226 – Wyroby walcowane płaskie z pozostałej stali stopowej, o szerokości mniejszej niż 600 mm

7227 – Sztaby i pręty, z pozostałej stali stopowej, walcowane na gorąco, w nieregularnych kręgach

7228 – Pozostałe sztaby i pręty, z pozostałej stali stopowej; kątowniki, kształtowniki i profile z pozostałej stali stopowej; sztaby i pręty drążone ze stali stopowej lub niestopowej, nadające się do wierceń

7229 – Drut z pozostałej stali stopowej

7301 – Ścianka szczelna z żeliwa lub stali, nawet drążona, tłoczona lub wykonana z połączonych elementów; spawane, zgrzewane kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali

7302 – Elementy konstrukcyjne torów kolejowych lub tramwajowych, z żeliwa lub stali: szyny, odbojnice i szyny zębate, iglice zwrotnicowe, krzyżownice, pręty zwrotnicowe i pozostałe elementy skrzyżowań, podkłady kolejowe, nakładki stykowe, siodełka szynowe, kliny siodełkowe, podkładki szynowe, łapki mocujące, płyty podstawowe, cięgna i pozostałe elementy przeznaczone do łączenia lub mocowania szyn

7303 – Rury, przewody rurowe i profile drążone, z żeliwa

7304 – Rury, przewody rurowe i profile drążone, bez szwu, żelazne (inne niż żeliwne) lub ze stali

7305 – Pozostałe rury i przewody rurowe (na przykład spawane, zgrzewane, nitowane lub podobnie zamykane), o przekroju poprzecznym w kształcie koła, których zewnętrzna średnica przekracza 406,4 mm, z żeliwa lub stali

7306 – Pozostałe rury, przewody rurowe i profile drążone, z żeliwa lub stali (na przykład z otwartym szwem lub spawane, zgrzewane, nitowane lub podobnie zamykane)

7307 – Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali

7308 – Konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406 ) i części konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali

7309 – Zbiorniki, cysterny, kadzie i podobne pojemniki na dowolny materiał (inny niż sprężony lub skroplony gaz), z żeliwa lub stali, o pojemności przekraczającej 300 l, nawet pokryte lub izolowane cieplnie, ale niewyposażone w urządzenia mechaniczne lub termiczne

7310 – Cysterny, beczki, bębny, puszki, skrzynki i podobne pojemniki na dowolny materiał (inny niż sprężony lub skroplony gaz), z żeliwa lub stali, o pojemności nieprzekraczającej 300 litrów, nawet pokryte lub izolowane cieplnie, ale niewyposażone w urządzenia mechaniczne lub termiczne

7311 – Pojemniki na sprężony lub skroplony gaz, z żeliwa lub stali

7318 – Wkręty, śruby, nakrętki, wkręty do podkładów, haki gwintowane, nity, zawleczki, przetyczki, podkładki (włącznie z podkładkami sprężystymi) i podobne artykuły, z żeliwa lub stali

7326 – Pozostałe artykuły z żeliwa lub stali

Produkty z żeliwa lub stali

Dwutlenek węgla

Aluminium

7601 – Aluminium nieobrobione plastycznie

Aluminium nieobrobione plastycznie

Dwutlenek węgla i perfluorowęglowodory

7603 – Proszki i płatki aluminium

7604 – Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium

7605 – Drut aluminiowy

7606 – Blachy grube, cienkie oraz taśma, o grubości przekraczającej 0,2 mm, z aluminium

7607 – Folia aluminiowa (nawet zadrukowana lub na podłożu z papieru, tektury, tworzyw sztucznych lub podobnych materiałów podłożowych), o grubości (z wyłączeniem dowolnego podłoża) nieprzekraczającej 0,2 mm

7608 – Rury i przewody rurowe, z aluminium

7609 00 00 – Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z aluminium

7610 – Konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406 ) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach

7611 00 00 – Zbiorniki, cysterny, kadzie i podobne pojemniki, z aluminium, na dowolny materiał (inny niż sprężony lub skroplony gaz), o pojemności przekraczającej 300 litrów, nawet pokryte lub izolowane cieplnie, ale niewyposażone w urządzenia mechaniczne lub termiczne

7612 – Beczki, bębny, puszki, skrzynki i podobne pojemniki, z aluminium (włączając sztywne lub składane pojemniki rurowe), na dowolny materiał (inny niż sprężony lub skroplony gaz), o pojemności nieprzekraczającej 300 litrów, nawet pokryte lub izolowane cieplnie, ale niewyposażone w urządzenia mechaniczne lub termiczne

7613 00 00 – Pojemniki z aluminium na sprężony lub skroplony gaz

7614 – Splotki, kable, taśmy plecione i temu podobne, z aluminium, nieizolowane elektrycznie

7616 – Pozostałe artykuły z aluminium

Produkty z aluminium

Dwutlenek węgla i perfluorowęglowodory

Chemikalia

2804 10 000 – Wodór

Wodór

Dwutlenek węgla

3. ŚCIEŻKI PRODUKCYJNE, GRANICE SYSTEMOWE I ODPOWIEDNIE PREKURSORY

3.1.

Zasady międzysektorowe

W celu określenia poziomu działalności (wyprodukowanej ilości) towarów, który jest stosowany jako mianownik w równaniach 50 i 51 (sekcja F.1 załącznika III), stosuje się zasady monitorowania określone w sekcji F.2 załącznika III.

W przypadku gdy w ramach tej samej instalacji do produkcji towarów objętych tym samym kodem CN wykorzystuje się kilka ścieżek produkcyjnych i gdy tym ścieżkom produkcyjnym przypisane są odrębne procesy produkcji, wielkość emisji wbudowanych z tych towarów oblicza się oddzielnie dla każdej ścieżki produkcyjnej.

W ramach monitorowania emisji bezpośrednich monitoruje się wszystkie źródła emisji i strumienie materiałów wsadowych związane z procesem produkcji, z uwzględnieniem – w stosownych przypadkach – szczególnych wymogów określonych w sekcjach 3.2–3.19 niniejszego załącznika oraz zasad określonych w załączniku III.

Jeżeli stosuje się wychwytywanie CO2, zastosowanie mają zasady określone w sekcji B.8.2 załącznika III.

Do celów monitorowania emisji pośrednich określa się całkowite zużycie energii elektrycznej w każdym procesie produkcji, w granicach systemowych określonych zgodnie z sekcjami 3.2–3.19 niniejszego załącznika oraz – w stosownych przypadkach – zgodnie z sekcją A.4 załącznika III. Odpowiedni współczynnik emisji dla energii elektrycznej określa się zgodnie z sekcją D.2 załącznika III.

Jeśli określono odpowiednie prekursory, odnoszą się one do odpowiednich zbiorczych kategorii towarów.

3.2.

Glina kalcynowana

3.2.1.

Przepisy szczególne

Glinom objętym kodem CN 2507 00 80 , które nie są kalcynowane, przypisuje się emisje wbudowane równe zero. Należy uwzględnić je w sprawozdaniu CBAM, ale dostarczenie dodatkowych informacji przez producenta gliny nie jest wymagane. Poniższe przepisy dotyczą wyłącznie glin objętych wspomnianym kodem CN, które są kalcynowane.

3.2.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku gliny kalcynowanej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z procesami produkcji, takie jak przygotowywanie surowców, mieszanie, suszenie i kalcynowanie oraz oczyszczanie spalin;

— emisje CO2 ze spalania paliw, a także, w stosownych przypadkach, z surowców.

Odpowiednie prekursory: brak.

3.3.

Klinkier cementowy

3.3.1.

Przepisy szczególne

Nie wprowadza się rozróżnienia między szarym i białym klinkierem cementowym.

3.3.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku klinkieru cementowego monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— kalcynację wapienia i innych węglanów znajdujących się w surowcach, konwencjonalne paliwa kopalne do wypalania, alternatywne paliwa do wypalania i surowce bazujące na kopalinach, paliwa do wypalania z biomasy (takie jak paliwa uzyskiwane z odpadów), paliwa niestosowane do wypalania, węgiel niewęglanowy zawarty w wapieniu i łupkach lub alternatywne surowce, takie jak popiół lotny jako składnik mączki surowcowej w piecu oraz surowce używane do oczyszczania spalin.

— Zastosowanie mają dodatkowe przepisy określone w sekcji B.9.2 załącznika III.

Odpowiednie prekursory: brak.

3.4.

Cement

3.4.1.

Przepisy szczególne

Brak.

3.4.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku cementu monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszystkie emisje CO2 ze spalania paliwa, w przypadku gdy proces ten ma związek z suszeniem materiałów.

Odpowiednie prekursory:

— klinkier cementowy;

— glina kalcynowana, jeśli jest wykorzystywana w procesie.

3.5.

Cement glinowy

3.5.1.

Przepisy szczególne

Brak.

3.5.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku cementu glinowego monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszystkie emisje CO2 ze spalania paliwa bezpośrednio lub pośrednio związane z procesem;

— emisje z procesów technologicznych pochodzące z węglanów zawartych w surowcach, w stosownych przypadkach, oraz z oczyszczania spalin.

Odpowiednie prekursory: brak.

3.6.

Wodór

3.6.1.

Przepisy szczególne

Uwzględnia się wyłącznie produkcję czystego wodoru lub mieszanin wodoru z azotem nadających się do produkcji amoniaku. Nie obejmuje to produkcji gazu syntezowego ani wodoru w rafineriach lub instalacjach chemii organicznej, w przypadku gdy wodór jest wykorzystywany wyłącznie w tych zakładach i nie jest wykorzystywany do produkcji towarów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2023/956.

3.6.2.

Ścieżki produkcyjne

3.6.2.1. Reforming parowy i częściowe utlenianie

W przypadku tych ścieżek produkcyjnych monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją wodoru oraz oczyszczanie spalin;

— wszystkie paliwa używane w procesie produkcji wodoru, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane do celów energetycznych, czy nieenergetycznych, i paliwa używane w innych procesach spalania, w tym w celu ogrzewania wody lub wytwarzania pary wodnej.

Odpowiednie prekursory: brak.

3.6.2.2. Elektroliza wody

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje, w stosownych przypadkach:

— wszystkie emisje pochodzące z wykorzystania paliw, bezpośrednio lub pośrednio związane z procesem produkcji wodoru i z oczyszczaniem spalin.

Emisje pośrednie: W przypadku gdy wyprodukowany wodór posiada certyfikat zgodności z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2023/1184 (

3

), można zastosować zerowy współczynnik emisji dla energii elektrycznej. We wszystkich pozostałych przypadkach zastosowanie mają zasady dotyczące pośrednich emisji wbudowanych (sekcja D załącznika III).

Odpowiednie prekursory: brak.

Przypisywanie emisji do produktów: Jeśli tlen powstający jako produkt uboczny jest uwalniany do atmosfery, wszystkie emisje z procesu produkcji przypisuje się do wodoru. W przypadku gdy tlen będący produktem ubocznym jest wykorzystywany w innych procesach produkcji w danej instalacji lub jest sprzedawany, a emisje bezpośrednie lub pośrednie nie są równe zeru, emisje z procesu produkcji przypisuje się do wodoru, opierając się na proporcjach molowych przy zastosowaniu następującego równania:

(równanie 1)

gdzie:

oznacza emisje bezpośrednie albo pośrednie przypisane do wodoru wyprodukowanego w okresie sprawozdawczym, wyrażone w tonach CO2;

Em

total

oznacza emisje bezpośrednie albo pośrednie związane z całym procesem produkcji w okresie sprawozdawczym, wyrażone w tonach CO2;

oznacza masę tlenu sprzedanego lub wykorzystanego w instalacji w okresie sprawozdawczym, wyrażoną w tonach;

oznacza masę tlenu wyprodukowanego w okresie sprawozdawczym, wyrażoną w tonach;

oznacza masę wodoru wyprodukowanego w okresie sprawozdawczym, wyrażoną w tonach;

oznacza masę molową O2 (31,998 kg/kmol), a

oznacza masę molową H2 (2,016 kg/kmol).

3.6.2.3. Elektroliza chlorków metali alkalicznych i produkcja chloranów

W przypadku tych ścieżek produkcyjnych monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje, w stosownych przypadkach:

— wszystkie emisje pochodzące z wykorzystania paliw, bezpośrednio lub pośrednio związane z procesem produkcji wodoru i z oczyszczaniem spalin.

Emisje pośrednie: W przypadku gdy wyprodukowany wodór posiada certyfikat zgodności z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2023/1184 (1), można zastosować zerowy współczynnik emisji dla energii elektrycznej. We wszystkich pozostałych przypadkach zastosowanie mają zasady dotyczące pośrednich emisji wbudowanych (sekcja D załącznika III).

Odpowiednie prekursory: brak.

Przypisywanie emisji do produktów: Ponieważ w tym procesie produkcji wodór uznaje się za produkt uboczny, odpowiednią proporcję molową całego procesu przypisuje się jedynie do części wodoru sprzedawanej lub wykorzystywanej jako prekursor w instalacji. O ile emisje bezpośrednie lub pośrednie nie są równe zeru, emisje z procesu produkcji przypisuje się do wodoru wykorzystanego lub sprzedanego przy zastosowaniu następujących równań:

Elektroliza chlorków metali alkalicznych:

(równanie 2)

Produkcja chloranu sodu:

(równanie 3)

gdzie:

oznacza emisje bezpośrednie albo pośrednie przypisane do wodoru sprzedanego lub wykorzystanego jako prekursor w okresie sprawozdawczym, wyrażone w tonach CO2;

Em

total

oznacza emisje bezpośrednie albo pośrednie związane z procesem produkcji w okresie sprawozdawczym, wyrażone w tonach CO2;

oznacza masę wodoru sprzedanego lub wykorzystanego jako prekursor w okresie sprawozdawczym, wyrażoną w tonach;

oznacza masę wodoru wyprodukowanego w okresie sprawozdawczym, wyrażoną w tonach;

oznacza masę chloru wyprodukowanego w okresie sprawozdawczym, wyrażoną w tonach;

m

NaOH,prod

oznacza masę wodorotlenku sodu (sody kaustycznej) wyprodukowanego w okresie sprawozdawczym, wyrażoną w tonach, w przeliczeniu na 100 % NaOH;

oznacza masę chloranu sodu wyprodukowanego w okresie sprawozdawczym, wyrażoną w tonach, w przeliczeniu na 100 % NaClO3;

oznacza masę molową H2 (2,016 kg/kmol);

oznacza masę molową Cl2 (70,902 kg/kmol);

M

NaOH

oznacza masę molową NaOH (39,997 kg/kmol), a

oznacza masę molową NaClO3 (106,438 kg/kmol).

3.7.

Amoniak

3.7.1.

Przepisy szczególne

Zarówno amoniak w roztworze wodnym, jak i amoniak bezwodny podaje się w sprawozdaniu łącznie jako 100 % amoniak.

Jeżeli CO2 z produkcji amoniaku jest wykorzystywany jako surowiec do produkcji mocznika lub innych substancji chemicznych, zastosowanie mają zasady określone w sekcji B.8.2 lit. b) załącznika III. W przypadku gdy zgodnie z tą sekcją dozwolone jest odliczenie CO2 i gdy prowadziłoby to do ujemnych specyficznych bezpośrednich emisji wbudowanych amoniaku, specyficzne bezpośrednie emisje wbudowane amoniaku przyjmuje się jako zero.

3.7.2.

Ścieżki produkcyjne

3.7.2.1. Proces Habera-Boscha z reformingiem parowym gazu ziemnego lub biogazu

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszystkie paliwa bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją amoniaku oraz materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin.

— Monitorowaniem objęte są wszystkie paliwa, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane jako wsad energetyczny, czy nieenergetyczny.

— Jeżeli w procesie wykorzystywany jest biogaz, zastosowanie mają przepisy określone w sekcji B.3.3 załącznika III.

— Jeśli do procesu dodawany jest wodór z innych ścieżek produkcyjnych, należy go traktować jako prekursor z własnymi emisjami wbudowanymi.

Odpowiednie prekursory: oddzielnie wytwarzany wodór, jeśli jest wykorzystywany w procesie.

3.7.2.2. Proces Habera-Boscha ze zgazowaniem węgla lub innych paliw

Ta ścieżka ma zastosowanie w przypadku, gdy wodór jest wytwarzany w procesie zgazowania węgla, ciężkich paliw rafineryjnych lub innych surowców kopalnych. Materiały wsadowe mogą obejmować biomasę, w odniesieniu do której należy uwzględnić przepisy sekcji B.3.3 załącznika III.

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszystkie paliwa bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją amoniaku oraz materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin.

— Każdy wsad paliwa monitoruje się jako jeden strumień paliwa, niezależnie od tego, czy jest wykorzystywany jako wsad energetyczny, czy nieenergetyczny.

— Jeśli do procesu dodawany jest wodór z innych ścieżek produkcyjnych, należy go traktować jako prekursor z własnymi emisjami wbudowanymi.

Odpowiednie prekursory: oddzielnie wytwarzany wodór, jeśli jest wykorzystywany w procesie.

3.8.

Kwas azotowy

3.8.1.

Przepisy szczególne

Ilości wyprodukowanego kwasu azotowego monitoruje się i podaje w sprawozdaniu jako 100 % kwas azotowy.

3.8.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku kwasu azotowego monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 ze wszystkich paliw bezpośrednio lub pośrednio związanych z produkcją kwasu azotowego oraz materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin;

— emisje N2O ze wszystkich źródeł emitujących N2O z procesu produkcji, w tym emisje nieobniżone i obniżone. Z monitorowania wyłączone są wszelkie emisje N2O pochodzące ze spalania paliw.

Odpowiednie prekursory: amoniak (jako 100 % amoniak).

3.9.

Mocznik

3.9.1.

Przepisy szczególne

W przypadku gdy CO2 wykorzystywany do produkcji mocznika pochodzi z produkcji amoniaku, uwzględnia się to przez odjęcie go od emisji wbudowanych amoniaku jako prekursora mocznika, jeżeli przepisy sekcji 3.7 niniejszego załącznika zezwalają na takie odliczenie. Jeżeli jednak jako prekursor stosowany jest amoniak produkowany bez bezpośredniej emisji kopalnego CO2, zużyty CO2 można odliczyć od emisji bezpośrednich z instalacji produkującej CO2, pod warunkiem że w akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 12 ust. 3b dyrektywy 2003/87/WE definiuje się produkcję mocznika jako przypadek, w którym CO2 jest trwale związany chemicznie, tak aby nie przedostawał się do atmosfery podczas normalnego użytkowania, w tym podczas wszelkich zwykłych czynności mających miejsce po zakończeniu cyklu życia produktu. W przypadku gdy takie odliczenie prowadziłoby do ujemnych specyficznych bezpośrednich emisji wbudowanych mocznika, przyjmuje się, że specyficzne bezpośrednie emisje wbudowane mocznika wynoszą zero.

3.9.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku mocznika monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 ze wszystkich paliw bezpośrednio lub pośrednio związanych z produkcją mocznika oraz materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin.

— W przypadku gdy CO2 jest otrzymywany z innej instalacji jako materiał wsadowy do procesu, CO2 otrzymany i niezwiązany w moczniku uznaje się za emisję, o ile nie uwzględniono go już jako emisji z instalacji, w której CO2 został wyprodukowany, w ramach kwalifikowalnego systemu monitorowania, raportowania i weryfikacji.

Odpowiednie prekursory: amoniak (jako 100 % amoniak).

3.10.

Nawozy mieszane

3.10.1.

Przepisy szczególne

Niniejsza sekcja ma zastosowanie do produkcji wszelkiego rodzaju nawozów zawierających azot, w tym azotanu amonu, azotanu amonowo-wapniowego, siarczanu amonu, fosforanów amonu, roztworów saletrzano-mocznikowych, a także nawozów azotowo-fosforowych (NP), azotowo-potasowych (NK) i azotowo-fosforowo-potasowych (NPK). Uwzględnia się wszystkie rodzaje operacji, takie jak mieszanie, neutralizacja, granulacja, bryłkowanie, niezależnie od tego, czy zachodzi tylko mieszanie fizyczne, czy mają miejsce reakcje chemiczne.

Ilości różnych związków azotu zawartych w produkcie końcowym rejestruje się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 (

4

):

— zawartość N w postaci amonu (NH4

+),

— zawartość N w postaci azotanu (NO3

–),

— zawartość N w postaci mocznika,

— zawartość N w innych postaciach (organicznych).

Emisje bezpośrednie i pośrednie z procesów produkcji należących do tej zbiorczej kategorii towarów można określić dla całego okresu sprawozdawczego i przypisać do wszystkich nawozów mieszanych proporcjonalnie do tony produktu końcowego. Dla każdej klasy nawozu emisje wbudowane oblicza się oddzielnie, biorąc pod uwagę odpowiednią masę użytych prekursorów i stosując średnie emisje wbudowane w okresie sprawozdawczym dla każdego z prekursorów.

3.10.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku nawozów mieszanych monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 ze wszystkich paliw bezpośrednio lub pośrednio związanych z produkcją nawozów, takich jak paliwa stosowane w suszarniach i do podgrzewania materiałów wsadowych, oraz materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin.

Odpowiednie prekursory:

— amoniak (jako 100 % amoniak), jeśli jest wykorzystywany w procesie;

— kwas azotowy (jako 100 % kwas azotowy), jeśli jest wykorzystywany w procesie;

— mocznik, jeśli jest wykorzystywany w procesie;

— nawozy mieszane (w szczególności sole zawierające amon lub azotan), jeśli są wykorzystywane w procesie.

3.11.

Ruda spiekana

3.11.1.

Przepisy szczególne

Ta zbiorcza kategoria towarów obejmuje wszystkie rodzaje produkcji granulatu rudy żelaza (z przeznaczeniem na sprzedaż, jak również do bezpośredniego wykorzystania w tej samej instalacji) oraz produkcję spieku. W zakresie objętym kodem CN 2601 12 00 do kategorii tej można również zaliczyć rudy żelaza stosowane jako prekursory żelazochromu (FeCr), żelazomanganu (FeMn) lub żelazoniklu (FeNi).

3.11.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku rudy spiekanej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 z wsadów do procesu takich jak wapień i inne węglany lub rudy węglanowe;

— CO2 ze wszystkich paliw, w tym koksu, gazów odlotowych, takich jak gaz koksowniczy, gaz wielkopiecowy lub gaz konwertorowy, bezpośrednio lub pośrednio związanych z procesem produkcji oraz materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin.

Odpowiednie prekursory: brak.

3.12.

FeMn (żelazomangan), FeCr (żelazochrom) i FeNi (żelazonikiel)

3.12.1.

Przepisy szczególne

Ten proces obejmuje wyłącznie produkcję stopów objętych kodami CN 7202 1, 7202 4 i 7202 6. Nie obejmuje on innych materiałów żeliwnych o znacznej zawartości stopu, takich jak surówka zwierciadlista. Uwzględnia się w nim NPI (surówkę niklową), jeśli zawartość niklu przekracza 10 %.

W przypadku gdy gazy odlotowe lub inne spaliny są emitowane bez redukcji emisji, CO zawarty w gazach odlotowych uznaje się za równoważnik molowy emisji CO2.

3.12.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku FeMn, FeCr i FeNi monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— emisje CO2 spowodowane przez paliwa, niezależnie od tego, czy są one wykorzystywane do celów energetycznych, czy nieenergetycznych;

— emisje CO2 z materiałów wsadowych wykorzystywanych w procesie, takich jak wapień, oraz z oczyszczania spalin;

— emisje CO2 wynikające z zużycia elektrod lub past elektrodowych;

— węgiel pierwiastkowy pozostający w produkcie lub w żużlu lub odpadach uwzględnia się przy użyciu metody bilansu masowego zgodnie z sekcją B.3.2 załącznika III.

Odpowiednie prekursory: ruda spiekana, jeśli jest wykorzystywana w procesie.

3.13.

Surówka

3.13.1.

Przepisy szczególne

Ta zbiorcza kategoria towarów obejmuje surówkę niestopową z wielkich pieców, jak również surówki stopowe (np. surówkę zwierciadlistą), niezależnie od postaci fizycznej (np. wlewki, granulki). Uwzględnia się w niej NPI (surówkę niklową), jeśli zawartość niklu nie przekracza 10 %. W zintegrowanych stalowniach ciekła surówka („ciekły metal”) jako bezpośredni wsad do konwertora tlenowego jest produktem, który oddziela proces produkcji surówki od procesu produkcji stali surowej. Jeśli surówka produkowana w instalacji nie jest sprzedawana ani przekazywana do innych instalacji, nie jest konieczne oddzielne monitorowanie emisji z produkcji surówki. Można zdefiniować wspólny proces produkcji obejmujący wytwarzanie stali surowej oraz – z zastrzeżeniem zasad określonych w sekcji A.4 załącznika III – dalsze procesy produkcji niższego szczebla.

3.13.2

Ścieżki produkcyjne

3.13.2.1. Ścieżka produkcyjna związana z wielkim piecem

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 z paliw i czynników redukujących, takich jak koks, pył koksowy, węgiel, paliwa olejowe, odpady z tworzyw sztucznych, gaz ziemny, odpady drzewne, węgiel drzewny, a także z gazów odlotowych, takich jak gaz koksowniczy, gaz wielkopiecowy lub gaz konwertorowy;

— jeżeli w procesie wykorzystywana jest biomasa, uwzględnia się przepisy określone w sekcji B.3.3 załącznika III;

— CO2 z wsadów do procesu, takich jak wapień, magnezyt i inne węglany, rudy węglanowe; materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin;

— węgiel pierwiastkowy pozostający w produkcie lub w żużlu lub odpadach uwzględnia się przy użyciu metody bilansu masowego zgodnie z sekcją B.3.2 załącznika III.

Odpowiednie prekursory:

— ruda spiekana;

— surówka lub żelazo z bezpośredniej redukcji (żelazo DRI) z innych instalacji lub procesów produkcji, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— FeMn, FeCr, FeNi, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— wodór, jeśli jest wykorzystywany w procesie.

3.13.2.2. Redukcja przez wytapianie

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 z paliw i czynników redukujących, takich jak koks, pył koksowy, węgiel, paliwa olejowe, odpady z tworzyw sztucznych, gaz ziemny, odpady drzewne, węgiel drzewny, gazy odlotowe z procesu lub gaz konwertorowy itp.;

— jeżeli w procesie wykorzystywana jest biomasa, uwzględnia się przepisy określone w sekcji B.3.3 załącznika III;

— CO2 z wsadów do procesu, takich jak wapień, magnezyt i inne węglany, rudy węglanowe; materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin;

— węgiel pierwiastkowy pozostający w produkcie lub w żużlu lub odpadach uwzględnia się przy użyciu metody bilansu masowego zgodnie z sekcją B.3.2 załącznika III.

Odpowiednie prekursory:

— ruda spiekana;

— surówka lub żelazo DRI z innych instalacji lub procesów produkcji, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— FeMn, FeCr, FeNi, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— wodór, jeśli jest wykorzystywany w procesie.

3.14.

Żelazo DRI (żelazo z bezpośredniej redukcji)

3.14.1.

Przepisy szczególne

Zdefiniowana jest tylko jedna ścieżka produkcyjna, chociaż na potrzeby różnych technologii można wykorzystywać rudy o różnej jakości, które mogą wymagać peletyzacji lub spiekania, oraz różnych czynników redukujących (gaz ziemny, różne paliwa kopalne lub biomasa, wodór). W związku z tym istotne mogą być prekursory w postaci rudy spiekanej lub wodoru. Produktami mogą tu być żelazo gąbczaste, żelazo brykietowane na gorąco (HBI) lub inne formy żelaza z bezpośredniej redukcji, w tym żelazo DRI, które jest bezpośrednio podawane jako wsad do pieców łukowych lub innych dalszych procesów.

Jeśli żelazo DRI produkowane w instalacji nie jest sprzedawane ani przekazywane do innych instalacji, nie jest konieczne oddzielne monitorowanie emisji z produkcji żelaza DRI. Można stosować wspólny proces produkcji obejmujący wytwarzanie stali oraz – z zastrzeżeniem zasad określonych w sekcji A.4 załącznika III – dalsze procesy produkcji niższego szczebla.

3.14.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 z paliw i czynników redukujących, takich jak gaz ziemny, paliwa olejowe, gazy odlotowe z procesu lub gaz konwertorowy itp.;

— jeżeli w procesie wykorzystywany jest biogaz lub inne postaci biomasy, uwzględnia się przepisy określone w sekcji B.3.3 załącznika III;

— CO2 z wsadów do procesu, takich jak wapień, magnezyt i inne węglany, rudy węglanowe; materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin;

— węgiel pierwiastkowy pozostający w produkcie lub w żużlu lub odpadach uwzględnia się przy użyciu metody bilansu masowego zgodnie z sekcją B.3.2 załącznika III.

Odpowiednie prekursory:

— ruda spiekana, jeśli jest wykorzystywana w procesie;

— wodór, jeśli jest wykorzystywany w procesie;

— surówka lub żelazo DRI z innych instalacji lub procesów produkcji, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— FeMn, FeCr, FeNi, jeśli są wykorzystywane w procesie.

3.15.

Stal surowa

3.15.1.

Przepisy szczególne

Granice systemowe obejmują wszystkie działania i jednostki niezbędne do uzyskania stali surowej:

— jeśli proces rozpoczyna się od ciekłego metalu (ciekłej surówki), granice systemowe obejmują podstawowy konwertor tlenowy, odgazowywanie próżniowe, obróbkę pozapiecową, odwęglanie argonowo-tlenowe/odwęglanie próżniowo-tlenowe, odlewanie ciągłe lub odlewanie wlewków, w stosownych przypadkach walcowanie na gorąco lub kucie oraz wszystkie niezbędne czynności pomocnicze, takie jak przemieszczanie, ponowne rozgrzewanie i oczyszczanie spalin;

— jeśli w procesie wykorzystuje się piec łukowy, granice systemowe obejmują wszystkie niezbędne działania i jednostki, takie jak sam piec łukowy, obróbka pozapiecowa, odgazowywanie próżniowe, odwęglanie argonowo-tlenowe/odwęglanie próżniowo-tlenowe, odlewanie ciągłe lub odlewanie wlewków, w stosownych przypadkach walcowanie na gorąco lub kucie oraz wszystkie niezbędne czynności pomocnicze, takie jak przemieszczanie, podgrzewanie surowców i sprzętu, ponowne rozgrzewanie i oczyszczanie spalin.

— Do tej zbiorczej kategorii produktów zalicza się wyłącznie pierwotne walcowanie na gorąco i wstępne kształtowanie przez kucie w celu uzyskania półproduktów objętych kodami CN 7207 , 7218 i 7224 . Wszystkie inne procesy walcowania i kucia są ujęte w zbiorczej kategorii towarów „produkty z żeliwa lub stali”.

3.15.2.

Ścieżki produkcyjne

3.15.2.1. Produkcja stali metodą konwertorowo-tlenową

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 ze wszystkich paliw, takich jak węgiel, gaz ziemny, paliwa olejowe, gazy odlotowe, takie jak gaz wielkopiecowy, gaz koksowniczy lub gaz konwertorowy itp.;

— CO2 z wsadów do procesu, takich jak wapień, magnezyt i inne węglany, rudy węglanowe; materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin;

— węgiel wprowadzany do procesu jako złom, stopy, grafit itp. oraz węgiel pierwiastkowy pozostający w produkcie lub w żużlu lub odpadach uwzględnia się przy użyciu metody bilansu masowego zgodnie z sekcją B.3.2 załącznika III.

Odpowiednie prekursory:

— surówka, żelazo DRI, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— FeMn, FeCr, FeNi, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— stal surowa z innych instalacji lub procesów produkcji, jeśli jest wykorzystywana w procesie.

3.15.2.2. Piec łukowy

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— CO2 ze wszystkich paliw, takich jak węgiel, gaz ziemny, paliwa olejowe, a także z gazów odlotowych, takich jak gaz wielkopiecowy, gaz koksowniczy lub gaz konwertorowy;

— CO2 z zużycia elektrod i past elektrodowych;

— CO2 z wsadów do procesu, takich jak wapień, magnezyt i inne węglany, rudy węglanowe; materiały wykorzystywane do oczyszczania spalin;

— węgiel wprowadzany do procesu, np. w postaci złomu, stopów i grafitu, oraz węgiel pierwiastkowy pozostający w produkcie lub w żużlu lub odpadach uwzględnia się przy użyciu metody bilansu masowego zgodnie z sekcją B.3.2 załącznika III.

Odpowiednie prekursory:

— surówka, żelazo DRI, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— FeMn, FeCr, FeNi, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— stal surowa z innych instalacji lub procesów produkcji, jeśli jest wykorzystywana w procesie.

3.16.

Produkty z żeliwa lub stali

3.16.1.

Przepisy szczególne

Z zastrzeżeniem przepisów sekcji A.4 załącznika III i sekcji 3.11–3.15 niniejszego załącznika proces produkcji produktów z żeliwa lub stali może mieć zastosowanie w następujących przypadkach:

— Granice systemowe obejmują w ramach jednego procesu wszystkie etapy zintegrowanej stalowni od produkcji surówki lub żelaza DRI, stali surowej, półproduktów, aż po produkcję końcowych produktów stalowych objętych kodami CN wymienionymi w sekcji 2 niniejszego załącznika.

— Granice systemowe obejmują produkcję stali surowej, półproduktów oraz końcowych produktów stalowych objętych kodami CN wymienionymi w sekcji 2 niniejszego załącznika.

— Granice systemowe obejmują produkcję końcowych produktów stalowych objętych kodami CN wymienionymi w sekcji 2 niniejszego załącznika ze stali surowej, półproduktów lub z innych końcowych produktów stalowych objętych kodami CN wymienionymi w sekcji 2, które są albo otrzymywane z innych instalacji, albo produkowane w tej samej instalacji, ale w ramach oddzielnego procesu produkcji.

Należy unikać podwójnego liczenia lub luk w monitorowaniu procesów produkcji prowadzonych w instalacji. Proces wytwarzania „produktów z żeliwa lub stali” obejmuje następujące etapy produkcji:

— wszystkie etapy produkcji towarów objętych kodami CN podanymi w sekcji 2 niniejszego załącznika dla zbiorczej kategorii towarów „produkty z żeliwa lub stali”, które nie są jeszcze objęte oddzielnymi procesami produkcji surówki, żelaza DRI lub stali surowej, zgodnie z wymogami sekcji 3.11–3.15 niniejszego załącznika i stosownie do procesu prowadzonego w danej instalacji;

— wszystkie etapy produkcji prowadzone w danej instalacji, począwszy od stali surowej, w tym m.in.: ponowne rozgrzewanie, przetapianie, odlewanie, walcowanie na gorąco, walcowanie na zimno, kucie, wytrawianie, wyżarzanie, platerowanie, powlekanie, cynkowanie, ciągnienie drutu, cięcie, spawanie, wykańczanie.

W przypadku produktów, które zawierają więcej niż 5 % masy innych materiałów, np. materiałów izolacyjnych objętych kodem CN 7309 00 30 , jako masę wyprodukowanych towarów podaje się wyłącznie masę żeliwa lub stali.

3.16.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku produktów z żeliwa lub stali monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszystkie emisje CO2 ze spalania paliw i emisje z procesów technologicznych z oczyszczania spalin, związane z etapami produkcji prowadzonymi w danej instalacji, w tym m.in.: ponowne rozgrzewanie, przetapianie, odlewanie, walcowanie na gorąco, walcowanie na zimno, kucie, wytrawianie, wyżarzanie, platerowanie, powlekanie, cynkowanie, ciągnienie drutu, cięcie, spawanie i wykańczanie produktów z żeliwa lub stali.

Odpowiednie prekursory:

— stal surowa, jeśli jest wykorzystywana w procesie;

— surówka, żelazo DRI, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— FeMn, FeCr, FeNi, jeśli są wykorzystywane w procesie;

— produkty z żeliwa lub stali, jeśli są wykorzystywane w procesie.

3.17.

Aluminium nieobrobione plastycznie

3.17.1.

Przepisy szczególne

Ta zbiorcza kategoria towarów obejmuje zarówno aluminium niestopowe, jak i stopowe, w postaci fizycznej typowej dla metali nieobrobionych plastycznie, takiej jak wlewki, płyty, kęsy lub granulki. W zintegrowanych hutach aluminium uwzględnia się również ciekłe aluminium wykorzystywane bezpośrednio jako wsad do produkcji wyrobów aluminiowych. Jeśli aluminium nieobrobione plastycznie produkowane w instalacji nie jest sprzedawane ani przekazywane do innych instalacji, oddzielne monitorowanie emisji z produkcji aluminium nieobrobionego plastycznie nie jest konieczne. Można zdefiniować wspólny proces produkcji obejmujący wytwarzanie aluminium nieobrobionego plastycznie oraz – z zastrzeżeniem zasad określonych w sekcji A.4 załącznika III – dalsze procesy wytwarzania produktów z aluminium.

3.17.2.

Ścieżki produkcyjne

3.17.2.1. Wytop pierwotny (elektrolityczny)

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— emisje CO2 wynikające z zużycia elektrod lub past elektrodowych;

— emisje CO2 z wszelkich wykorzystywanych paliw (np. do suszenia i wstępnego podgrzewania surowców, nagrzewania ogniw elektrolitycznych, rozgrzewania wymaganego do odlewania);

— emisje CO2 z oczyszczania spalin, w stosownych przypadkach z węglanu sodu lub wapienia;

— emisje perfluorowęglowodorów spowodowane efektami anodowymi, monitorowane zgodnie z sekcją B.7 załącznika III.

Odpowiednie prekursory: brak.

3.17.2.2. Wytop wtórny (recykling)

Do wytopu wtórnego (recyklingu) aluminium wykorzystuje się głównie złom aluminiowy. Jeśli jednak do procesu dodawane jest aluminium nieobrobione plastycznie z innych źródeł, traktuje się je jak prekursor. Ponadto, jeśli produkt tego procesu zawiera więcej niż 5 % pierwiastków stopowych, emisje wbudowane produktu oblicza się tak, jakby masa pierwiastków stopowych odpowiadała aluminium nieobrobionemu plastycznie z wytopu pierwotnego.

W przypadku tej ścieżki produkcyjnej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— emisje CO2 z wszelkich paliw wykorzystywanych do suszenia i wstępnego podgrzewania surowców, wykorzystywanych w piecach topielnych, do obróbki wstępnej złomu, takiej jak usuwanie powłok i odolejanie, oraz do spalania powiązanych pozostałości, oraz z paliw niezbędnych do odlewania wlewków, kęsów lub płyt;

— emisje CO2 z wszelkich paliw wykorzystywanych w powiązanych działaniach, takich jak przetwarzanie szumowin i odzysk żużla;

— emisje CO2 z oczyszczania spalin, w stosownych przypadkach z węglanu sodu lub wapienia.

Odpowiednie prekursory:

— aluminium nieobrobione plastycznie z innych źródeł, jeśli jest wykorzystywane w procesie.

3.18.

Produkty z aluminium

3.18.1.

Przepisy szczególne

Z zastrzeżeniem przepisów sekcji A.4 załącznika III i sekcji 3.17 niniejszego załącznika proces produkcji produktów z aluminium może mieć zastosowanie w następujących przypadkach:

— Granice systemowe obejmują w ramach jednego procesu wszystkie etapy zintegrowanej huty aluminium od produkcji aluminium nieobrobionego plastycznie po półprodukty, jak również końcowe produkty z aluminium objęte kodami CN wymienionymi w sekcji 2 niniejszego załącznika.

— Granice systemowe obejmują produkcję produktów z aluminium objętych kodami CN wymienionymi w sekcji 2 niniejszego załącznika z półproduktów lub z innych produktów z aluminium objętych kodami CN wymienionymi w sekcji 2, które są albo otrzymywane z innych instalacji, albo produkowane w tej samej instalacji, ale w ramach oddzielnego procesu produkcji.

Należy unikać podwójnego liczenia lub luk w monitorowaniu procesów produkcji prowadzonych w instalacji. Proces produkcji „produktów z aluminium” obejmuje następujące etapy produkcji:

— wszystkie etapy produkcji towarów objętych kodami CN podanymi w sekcji 2 niniejszego załącznika dla zbiorczej kategorii towarów „produkty z aluminium”, które nie są jeszcze objęte oddzielnymi procesami produkcji aluminium nieobrobionego plastycznie, zgodnie z wymogami sekcji 3.17 niniejszego załącznika i stosownie do procesu prowadzonego w danej instalacji;

— wszystkie etapy produkcji prowadzone w danej instalacji, począwszy od aluminium nieobrobionego plastycznie, w tym m.in.: ponowne rozgrzewanie, przetapianie, odlewanie, walcowanie, wytłaczanie, kucie, powlekanie, cynkowanie, ciągnienie drutu, cięcie, spawanie, wykańczanie.

Jeśli produkt zawiera więcej niż 5 % (m/m) pierwiastków stopowych, emisje wbudowane produktu oblicza się tak, jakby masa pierwiastków stopowych odpowiadała aluminium nieobrobionemu plastycznie z wytopu pierwotnego.

W przypadku produktów, które zawierają więcej niż 5 % (m/m) innych materiałów, np. materiałów izolacyjnych objętych kodem CN 7611 00 00 , jako masę wyprodukowanych towarów podaje się wyłącznie masę aluminium.

3.18.2.

Ścieżka produkcyjna

W przypadku produktów z aluminium monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszystkie emisje CO2 pochodzące z zużycia paliw w procesach wytwarzania produktów z aluminium i oczyszczania spalin.

Odpowiednie prekursory:

— aluminium nieobrobione plastycznie, jeśli jest wykorzystywane w procesie produkcji (jeśli dane są znane, aluminium pierwotne i wtórne należy ujmować oddzielnie);

— produkty z aluminium, jeśli są wykorzystywane w procesie produkcji.

3.19.

Energia elektryczna

3.19.1.

Przepisy szczególne

W przypadku energii elektrycznej monitorowanie i sprawozdawczość dotyczy wyłącznie emisji bezpośrednich. Współczynnik emisji dla energii elektrycznej określa się zgodnie z sekcją D.2 załącznika III.

3.19.2.

Ścieżki produkcyjne

W przypadku energii elektrycznej monitorowanie emisji bezpośrednich obejmuje:

— wszelkie emisje pochodzące ze spalania oraz emisje z procesów technologicznych z oczyszczania spalin.

Odpowiednie prekursory: brak.