Artykuł 2

1. Wymóg określony w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2017/2402, zgodnie z którym zatrzymanego istotnego udziału gospodarczego netto nie dzieli się między poszczególne rodzaje podmiotów zatrzymujących, musi spełniać każdy z następujących podmiotów:

a) jednostka inicjująca lub jednostki inicjujące;

b) jednostka sponsorująca lub jednostki sponsorujące;

c) pierwotny kredytodawca lub pierwotni kredytodawcy;

d) jednostka obsługująca lub jednostki obsługujące w ramach tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, pod warunkiem że spełniają one wymóg dotyczący wiedzy fachowej określony w art. 19 niniejszego rozporządzenia.

2. W przypadku gdy do spełnienia wymogu zatrzymania kwalifikuje się więcej niż jedna jednostka inicjująca, każda z nich spełnia ten wymóg proporcjonalnie do sekurytyzowanych ekspozycji, w odniesieniu do których jest jednostką inicjującą.

3. W przypadku gdy do spełnienia wymogu zatrzymania kwalifikuje się więcej niż jeden pierwotny kredytodawca, każdy z nich spełnia ten wymóg proporcjonalnie do sekurytyzowanych ekspozycji, w odniesieniu do których jest pierwotnym kredytodawcą.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 i 3 wymóg zatrzymania może być w całości spełniony przez jedną jednostkę inicjującą lub jednego pierwotnego kredytodawcę, pod warunkiem że spełniony jest jeden z następujących warunków:

a) jednostka inicjująca lub pierwotny kredytodawca ustanowili i prowadzą program emisji papierów dłużnych przedsiębiorstw zabezpieczonych aktywami (program ABCP) lub inną sekurytyzację;

b) jednostka inicjująca lub pierwotny kredytodawca ustanowili program ABCP lub inną sekurytyzację i wnieśli ponad 50 % wszystkich sekurytyzowanych ekspozycji mierzonych według wartości nominalnej w momencie inicjowania.

5. W przypadku gdy do spełnienia wymogu zatrzymania kwalifikuje się więcej niż jedna jednostka sponsorująca, wymóg zatrzymania musi spełniać:

a) jednostka sponsorująca, której udział gospodarczy jest najbardziej zbieżny z interesami inwestorów, jak zgodnie ustaliły wszystkie zaangażowane jednostki sponsorujące na podstawie obiektywnych kryteriów, w tym wszystkich poniższych elementów:

(i) struktury opłaty transakcyjnej;

(ii) zaangażowania jednostki sponsorującej w ustanowienie i prowadzenie programu ABCP lub innej sekurytyzacji; oraz

(iii) ekspozycji sekurytyzacji na ryzyko kredytowe; albo

b) każda jednostka sponsorująca proporcjonalnie do całkowitej liczby jednostek sponsorujących.

6. W przypadku gdy do spełnienia wymogu zatrzymania kwalifikuje się więcej niż jedna jednostka obsługująca, wymóg zatrzymania musi spełniać:

a) jednostka obsługująca o przeważającym udziale gospodarczym, która tym samym ma największy interes w pomyślnej restrukturyzacji ekspozycji w ramach tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, jak zgodnie ustaliły wszystkie zaangażowane jednostki obsługujące na podstawie obiektywnych kryteriów, w tym struktury opłaty transakcyjnej i dostępnych zasobów jednostki obsługującej oraz jej wiedzy fachowej w zakresie zarządzania procesem restrukturyzacji ekspozycji; albo

b) każda jednostka obsługująca proporcjonalnie w stosunku do zarządzanych przez nią ekspozycji sekurytyzowanych, które oblicza się jako sumę wartości netto ekspozycji sekurytyzowanych kwalifikujących się jako ekspozycje nieobsługiwane oraz wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji obsługiwanych.

7. Podmiotu nie uznaje się za ustanowiony lub działający wyłącznie w celu sekurytyzowania ekspozycji, o czym jest mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) 2017/2402, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a) podmiot ten dysponuje strategią i zdolnością do wypełnienia zobowiązań płatniczych zgodnych z szerszym modelem biznesowym, który zakłada istotne wsparcie, którego źródłem są kapitał, aktywa, opłaty lub dochód z innych źródeł, dzięki czemu podmiot ten nie jest zależny od sekurytyzacji ekspozycji, od udziałów zatrzymanych lub planowanych do zatrzymania zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) 2017/2402, lub od dochodów z takich ekspozycji i udziałów jako swojego jedynego lub przeważającego źródła przychodów;

b) członkowie organu zarządzającego mają niezbędne doświadczenie, aby umożliwić podmiotowi realizację ustanowionej strategii biznesowej, jak również odpowiednie uzgodnienia dotyczące ładu korporacyjnego.