Artykuł 3

1. Spełnienie wymogu zatrzymania w sposób równoważny z jednym z wariantów określonych w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/2402 w drodze syntetycznej lub warunkowej formy zatrzymania musi być zgodne z wszystkimi następującymi warunkami:

a) zatrzymana kwota jest co najmniej równa kwocie wymaganej w ramach wariantu, któremu odpowiada syntetyczna lub warunkowa forma zatrzymania;

b) podmiot zatrzymujący wyraźnie ujawnił w ostatecznym dokumencie ofertowym, prospekcie emisyjnym, streszczeniu transakcji lub przeglądzie głównych cech sekurytyzacji, że będzie stale zatrzymywał istotny udział gospodarczy netto w sekurytyzacji w drodze syntetycznej lub warunkowej formy zatrzymania.

Do celów lit. b) podmiot zatrzymujący ujawnia w ostatecznym dokumencie ofertowym, prospekcie emisyjnym, streszczeniu transakcji lub przeglądzie głównych cech sekurytyzacji wszystkie szczegółowe informacje na temat mającej zastosowanie syntetycznej lub warunkowej formy zatrzymania, w tym metodę zastosowaną do określenia zatrzymanego istotnego udziału netto oraz wyjaśnienie, z którym z wariantów określonych w art. 6 ust. 3 lit. a)–e) rozporządzenia (UE) 2017/2402 zatrzymanie jest równoważne.

2. W przypadku gdy podmiot inny niż instytucja zdefiniowana w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz inny niż zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zdefiniowane w art. 13, odpowiednio, pkt 1 i 4 dyrektywy 2009/138/WE zatrzymuje udział gospodarczy w drodze syntetycznej lub warunkowej formy zatrzymania, ten zatrzymany udział musi być w całości zabezpieczony środkami pieniężnymi i utrzymywany zgodnie z mechanizmami, o których mowa w art. 16 ust. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (6).