Artykuł 8

1. Zatrzymanie ekspozycji pierwszej straty na poziomie każdej sekurytyzowanej ekspozycji, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/2402, uznaje się za zrealizowane wyłącznie wówczas, gdy zatrzymane ryzyko kredytowe ma stopień uprzywilejowania niższy niż stopień uprzywilejowania ryzyka kredytowego sekurytyzowanego z tytułu tych samych ekspozycji.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 zatrzymanie ekspozycji pierwszej straty na poziomie każdej sekurytyzowanej ekspozycji, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/2402, może zostać zrealizowane również poprzez sprzedaż przez jednostkę inicjującą lub pierwotnego kredytodawcę ekspozycji bazowych według zdyskontowanej wartości, jeżeli spełniony jest każdy z następujących warunków:

a) kwota dyskonta wynosi nie mniej niż 5 % wartości nominalnej każdej ekspozycji;

b) zdyskontowana kwota sprzedaży podlega zwrotowi na rzecz jednostki inicjującej lub pierwotnego kredytodawcy wyłącznie wówczas, gdy ta zdyskontowana kwota sprzedaży nie jest absorbowana przez straty związane z ryzykiem kredytowym powiązanym z sekurytyzowanymi ekspozycjami.