Artykuł 7

1. Zatrzymanie transzy pierwszej straty, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) 2017/2402, realizuje się za pomocą dowolnej z następujących metod:

a) posiadanie pozycji bilansowych lub pozabilansowych;

b) posiadanie ekspozycji poprzez zapewnienie warunkowej formy zatrzymania lub instrumentu wsparcia płynności w kontekście programu ABCP, która to ekspozycja spełnia wszystkie następujące kryteria:

(i) ekspozycja pokrywa co najmniej 5 % wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji;

(ii) ekspozycja stanowi pozycję pierwszej straty w odniesieniu do danej sekurytyzacji;

(iii) ekspozycja pokrywa ryzyko kredytowe przez cały czas trwania zobowiązania do zatrzymania;

(iv) ekspozycję zapewnia podmiot zatrzymujący;

(v) inwestorom udzielono dostępu – w ramach początkowego ujawnienia informacji – do wszystkich informacji niezbędnych do zweryfikowania spełniania przepisów pkt (i)–(iv);

c) nadzabezpieczenie zdefiniowane w art. 242 pkt 9 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli takie nadzabezpieczenie funkcjonuje jako pozycja „pierwszej straty” w wysokości nie mniejszej niż 5 % wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji.

2. W przypadku gdy transza pierwszej straty przewyższa 5 % wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji, podmiot zatrzymujący może zdecydować się na zatrzymanie jedynie proporcjonalnej części takiej transzy pierwszej straty, pod warunkiem że część ta jest równoważna co najmniej 5 % wartości nominalnej ekspozycji sekurytyzowanych.