Artykuł 44

1. Wniosek o rejestrację znaku towarowego, którego stosowanie byłoby sprzeczne z art. 40, zostaje odrzucony, jeżeli został on złożony po dacie, w której do Urzędu złożono wniosek o rejestrację oznaczenia geograficznego. W stosownych przypadkach uwzględnia się wszelkie prawa pierwszeństwa zastrzeżone we wniosku o rejestrację znaku towarowego.

2. Wniosek o rejestrację oznaczenia geograficznego zostaje odrzucony, w przypadku gdy z powodu istnienia znaku towarowego, który ma renomę lub jest dobrze znany, nazwa proponowana jako oznaczenie geograficzne mogłaby wprowadzać konsumenta w błąd co do prawdziwej tożsamości produktu.

3. Urząd i, w stosownych przypadkach, właściwe organy krajowe unieważniają, na wniosek, znaki towarowe zarejestrowane z naruszeniem ust. 1.

4. Bez uszczerbku dla ust. 3 niniejszego artykułu znak towarowy, którego stosowanie jest sprzeczne z art. 40 niniejszego rozporządzenia, będący przed datą przedłożenia Urzędowi wniosku o rejestrację oznaczenia geograficznego znakiem towarowym zgłoszonym, zarejestrowanym albo uzyskanym w wyniku stosowania w dobrej wierze na terytorium Unii, jeśli prawo mające zastosowanie dopuszcza taką możliwość, może być nadal stosowany i przedłużany niezależnie od rejestracji oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że brak jest podstaw do unieważnienia lub wygaśnięcia tego znaku towarowego na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 (25) lub rozporządzenia (UE) 2017/1001. W takich przypadkach dozwolone jest stosowanie oznaczenia geograficznego i odpowiedniego znaku towarowego.

5. Wraz z oznaczeniem geograficznym można umieszczać na etykietach i opakowaniach znaki gwarancyjne lub znaki certyfikujące, o których mowa w art. 28 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/2436 i art. 83 rozporządzenia (UE) 2017/1001, oraz znaki wspólne, o których mowa w art. 29 ust. 3 dyrektywy (UE) 2015/2436 i art. 74 rozporządzenia (UE) 2017/1001.