Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/2485 z dnia 27 czerwca 2023 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2021/2139 ustanawiające dodatkowe techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich niektóre rodzaje działalności gospodarczej kwalifikują się jako wnoszące istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy działalność ta nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

Załącznik I

W mocy

Zmiany w załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2139

W załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2139 wprowadza się następujące zmiany:

1) W sekcji 3.3 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” wprowadza się następujące zmiany:

(i) w lit. l) dodaje się pkt (v) w brzmieniu:

„(v)

od 1 stycznia 2026 r.: statków, które są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliw o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych*1, osiągają wartość wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (EEDI) odpowiadającą redukcji względem linii odniesienia EEDI o co najmniej 20 punktów procentowych poniżej wymagań EEDI mających zastosowanie 1 kwietnia 2022 r.*2 oraz:

a) są w stanie wykorzystywać napęd typu plug-in w miejscu postoju;

b) w przypadku statków napędzanych gazem – wykazują się stosowaniem najnowocześniejszych środków i technologii w celu ograniczenia emisji wynikających z poślizgu metanu.”;

(ii) w lit. m) dodaje się pkt (iv) w brzmieniu:

„(iv)

od 1 stycznia 2026 r.: statków, które są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliw o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych*3, osiągają wartość wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (EEDI) odpowiadającą redukcji względem linii odniesienia EEDI o co najmniej 20 punktów procentowych poniżej wymagań EEDI mających zastosowanie 1 kwietnia 2022 r.*4 oraz:

a) są w stanie wykorzystywać napęd typu plug-in w miejscu postoju;

b) w przypadku statków napędzanych gazem – wykazują się stosowaniem najnowocześniejszych środków i technologii w celu ograniczenia emisji wynikających z poślizgu metanu.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

W stosownych przypadkach pojazdy nie zawierają ołowiu, rtęci, sześciowartościowego chromu ani kadmu.

Paliwa spełniające techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcjach 3.10. i 4.13 niniejszego załącznika.

Wymagania EEDI określane jako procentowy współczynnik redukcji, który należy stosować do wartości odniesienia EEDI, zgodnie z ustaleniami Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej dokonanymi na jego siedemdziesiątej piątej sesji. Zdefiniowane punkty procentowe w technicznych kryteriach kwalifikacji dla EEDI dodaje się do procentowego współczynnika redukcji EEDI.

Paliwa spełniające techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcjach 3.10. i 4.13 niniejszego załącznika.

Wymagania EEDI definiowane jako procentowy współczynnik redukcji, który należy stosować do wartości odniesienia EEDI, zgodnie z ustaleniami Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej dokonanymi na jego siedemdziesiątej piątej sesji. Zdefiniowane punkty procentowe w technicznych kryteriach kwalifikacji dla EEDI dodaje się do procentowego współczynnika redukcji EEDI.”;

2) dodaje się następujące sekcje 3.18, 3.19, 3.20 oraz 3.21:

„3.18. Produkcja komponentów samochodowych i komponentów urządzeń do mobilności

Opis działalności

Produkcja, naprawa, konserwacja, modernizacja, zmiana przeznaczenia i doposażenie komponentów do bezemisyjnych urządzeń do mobilności osobistej oraz układów, komponentów, oddzielnych zespołów technicznych, części i części zamiennych do samochodów i urządzeń do mobilności osobistej, zdefiniowanych w art. 3 pkt 18–21 i 23 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858*1, homologowanych, zaprojektowanych i skonstruowanych do użytku wyłącznie w pojazdach i autobusach kategorii M1, M2, M3, N1, N2 i N3, oraz w art. 3 pkt 15–18 i 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013*2, homologowanych, zaprojektowanych i skonstruowanych do użytku wyłącznie w pojazdach kategorii L, spełniających kryteria wymienione w niniejszej sekcji oraz niezbędnych do zapewnienia i poprawy efektywności środowiskowej pojazdu.

Działalność gospodarcza tej kategorii jest wyłączona z sekcji 3.3 i 3.6 niniejszego załącznika.

Jeżeli sekcje 3.2 i 3.4 niniejszego załącznika mają zastosowanie, działalność gospodarcza tej kategorii jest wyłączona z niniejszej sekcji.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C22.2, C26.1, 26.3, 26.4, C26.2, C28.14, C28.15, C29.2, C29.3 i C33.17 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1. Działalność gospodarcza polega na produkcji, naprawie, konserwacji, modernizacji, zmianie przeznaczenia i doposażeniu komponentów, które mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia i poprawy efektywności środowiskowej następujących pojazdów:

a) pojazdów miejskich, podmiejskich i drogowych do przewozu osób, o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

b) pojazdów należących do kategorii M2 i M3*3, których bezpośrednie emisje CO2 (w spalinach) wynoszą zero;

c) pojazdów należących do kategorii M1 i N1 sklasyfikowanych jako pojazdy lekkie*4, o indywidualnym poziomie emisji CO2, zgodnie z definicją w art. 3 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631*5, równym zero;

d) pojazdów należących do kategorii L*6 o poziomie emisji CO2 w spalinach wynoszącym 0 g CO2e/km, obliczonym zgodnie z badaniem emisji określonym w rozporządzeniu (UE) nr 168/2013;

e) pojazdów należących do kategorii N2 i N3 oraz N1 sklasyfikowanych jako pojazdy ciężkie, nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, które są »bezemisyjnymi pojazdami ciężkimi« zgodnie z definicją w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) Parlamentu Europejskiego i Rady 2019/1242*7.

2. Działalność gospodarcza polega na produkcji, naprawie, konserwacji, modernizacji, zmianie przeznaczenia i doposażeniu komponentów mobilnych do urządzeń do mobilności osobistej napędzanych siłą mięśni użytkownika, silnikiem bezemisyjnym lub z obu tych źródeł (silnika bezemisyjnego i siły mięśni).

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

2) Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

(a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

(b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

(c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji.

(d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

W stosownych przypadkach komponenty i części nie zawierają ołowiu, rtęci, sześciowartościowego chromu ani kadmu.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.19. Produkcja składników taboru kolejowego

Opis działalności

Produkcja, instalacja, doradztwo techniczne, modernizacja, doposażenie, naprawa, konserwacja i zmiana przeznaczenia produktów, urządzeń, systemów i oprogramowania związanych ze składnikami taboru kolejowego wyszczególnionymi w pkt 2.7 załącznika II do dyrektywy (UE) 2016/797.

Te składniki i usługi są niezbędne dla efektywności środowiskowej, eksploatacji i funkcjonowania taboru kolejowego, zgodnego z sekcją 3.3 niniejszego załącznika, przez cały okres jego eksploatacji.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C30.2, C27.1, C27.9 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza tej kategorii jest wyłączona z sekcji 3.3 i 3.6 niniejszego załącznika.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność gospodarcza polega na produkcji, instalacji, modernizacji, naprawie, konserwacji, doposażeniu lub zmianie przeznaczenia produktów, urządzeń, systemów lub oprogramowania związanych z poniższymi składnikami taboru kolejowego, wyszczególnionymi w pkt 2.7 załącznika II do dyrektywy (UE) 2016/797 lub na świadczeniu powiązanych usług doradztwa technicznego.

Te składniki i usługi są niezbędne dla efektywności środowiskowej, eksploatacji i funkcjonowania, przez cały okres eksploatacji, co najmniej jednej z technologii wymienionych poniżej:

a) pociągów, wagonów pasażerskich i wagonów o zerowej emisji bezpośredniej (w spalinach) CO2, zgodnych z sekcją 3.3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia;

b) pociągów, wagonów pasażerskich i wagonów o zerowej emisji bezpośredniej CO2 w spalinach, gdy są eksploatowane na torach z niezbędną infrastrukturą oraz wykorzystują konwencjonalne silniki, jeżeli taka infrastruktura nie jest dostępna (lokomotywy elektryczno-spalinowe), zgodnych z sekcją 3.3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

2) Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji.

d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

W stosownych przypadkach pojazdy nie zawierają ołowiu, rtęci, sześciowartościowego chromu ani kadmu.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.20. Produkcja, instalacja i serwisowanie urządzeń elektrycznych wysokiego, średniego i niskiego napięcia służących do przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej, które pociągają za sobą lub umożliwiają istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Opis działalności

Działalność gospodarcza polega na opracowywaniu, produkcji, instalacji, konserwacji lub serwisowaniu produktów, urządzeń lub systemów elektrycznych bądź oprogramowania, których celem jest znaczna redukcja emisji gazów cieplarnianych w systemach przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej wysokiego, średniego i niskiego napięcia poprzez elektryfikację, efektywność energetyczną, włączenie energii odnawialnej do sieci lub efektywne przetwarzanie energii elektrycznej.

Działalność gospodarcza obejmuje systemy włączenia odnawialnych źródeł energii do sieci elektroenergetycznej, tworzenie wzajemnych połączeń sieci lub zwiększenie automatyzacji, elastyczności i stabilności sieci, zarządzanie reakcją popytu, rozwój niskoemisyjnego transportu lub ogrzewania bądź wdrażanie inteligentnych technologii opomiarowania w celu istotnej poprawy efektywności energetycznej.

Działalność gospodarcza tej kategorii nie obejmuje urządzeń wytwarzających ciepło i energię ani urządzeń elektrycznych.

Jeżeli działalność gospodarcza wchodzi w zakres niniejszej sekcji i sekcji 4.9 niniejszego załącznika, zastosowanie ma sekcja 4.9 niniejszego załącznika.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C26.51, C27.1, C27.3, C27.9, C33.13, C33.14 i C33.2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1. Działalność polega na produkcji, instalacji lub konserwacji co najmniej jednego z następujących elementów bądź na świadczeniu usług z zakresu konserwacji, naprawy i doradztwa technicznego niezbędnych do funkcjonowania, przez cały okres eksploatacji, co najmniej jednego z następujących elementów:

a) stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz wspomagającej infrastruktury elektrycznej na potrzeby elektryfikacji transportu, instalowanej przede wszystkim w celu umożliwienia ładowania pojazdów elektrycznych.

Z niniejszego punktu wyłączona jest każda działalność objęta sekcją 7.4;

b) przesyłowego i rozdzielczego sprzętu instalacyjnego przewodzącego prąd i sprzętu instalacyjnego nieprzewodzącego prądu, przeznaczonego do instalacji obwodów elektrycznych, jak również transformatorów, które spełniają wymogi dla etapu 2 (1 lipca 2021 r.) dotyczące transformatorów elektroenergetycznych dużej mocy, określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 548/2014*8, oraz transformatorów elektroenergetycznych średniej mocy o najwyższym napięciu urządzenia nieprzekraczającym 36 kV, spełniających wymogi dla poziomu AA0 dotyczące strat stanu jałowego określone w serii norm EN 50708, pod warunkiem że ten sprzęt i te transformatory przyczyniają się do zwiększenia udziału odnawialnych źródeł energii w systemie lub podnoszą efektywność energetyczną;

c) produktów, urządzeń i systemów elektrycznych niskiego napięcia, które zwiększają możliwości sterowania systemu elektroenergetycznego, przyczyniają się do zwiększenia udziału odnawialnych źródeł energii lub podnoszą efektywność energetyczną, czyli:

(i) wyłączników niskiego napięcia, aparatury rozdzielczej, rozdzielnic elektrycznych, tablic rozdzielczych lub centrów sterujących, które można ze sobą połączyć, które są zautomatyzowane lub wyposażone w urządzenia służące do pomiaru zużycia energii oraz są zgodne z normą IEC TR 63196 Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa oraz jej podzespoły – efektywność energetyczna;

(ii) domowych i budynkowych systemów elektronicznych (HBES), o których mowa w normie EN IEC 63044, w których te produkty i systemy są niezbędne do pomiaru, kontroli i zmniejszenia zużycia energii;

(iii) technologii umożliwiających zwiększenie efektywności energetycznej instalacji niskonapięciowych, uznanych na podstawie normy HD 60364-8-1: Instalacje elektryczne niskiego napięcia – część 8–1: Efektywność energetyczna oraz norma HD 60364-8-82: Instalacje elektryczne niskiego napięcia – część 8–82: Aspekty funkcjonalne – Niskonapięciowe instalacje elektryczne prosumenta, w tym liczniki energii i mocy, zewnętrzny wyświetlacz klienta, kompensacja mocy, kompensacja fazy i filtrowanie oraz wydajne systemy elektryczne o napędzie silnikowym;

d) wysoko- i średnionapięciowej aparatury rozdzielczej i sterowniczej, która zwiększa możliwości sterowania systemu elektroenergetycznego, jest włączona do systemu, aby zwiększać udział energii ze źródeł odnawialnych, i podnosi efektywność energetyczną.

Urządzenia, o których mowa w niniejszej lit. d), są zgodne z normą EN 62271-1 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza – część 1: Postanowienia wspólne dla aparatury rozdzielczej i sterowniczej prądu przemiennego, oraz z normą EN 62271-200 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza – część 200: Rozdzielnice prądu przemiennego w osłonach metalowych na napięcie znamionowe powyżej 1 kV do 52 kV włącznie lub z normą EN 62271-203 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza – Część 203: Rozdzielnice z izolacją gazową w osłonach metalowych prądu przemiennego na napięcia znamionowe wyższe niż 52 kV;

e) urządzeń, systemów i usług zarządzania reakcją popytu oraz przesuwania obciążeń, które zwiększają elastyczność systemu elektroenergetycznego i wspomagają stabilność sieci, obejmujących:

(i) rozwiązania służące do przekazywania informacji użytkownikom w celu zdalnego zarządzania zaopatrzeniem i zużyciem, w tym centra danych klientów;

(ii) zautomatyzowane centra sterujące do zarządzania obciążeniem sieci i ich kluczowe elementy (rozdzielnice, styczniki, przekaźniki, wyłączniki, automatyczne przełączniki).

Kluczowe elementy są instalowane jako część centrów sterujących;

(iii) zaawansowane oprogramowanie i analizy z zakresu maksymalizacji efektywności oraz automatyzacji sieci elektrycznych lub włączenie zdecentralizowanych zasobów energetycznych na poziomie sieci elektroenergetycznej lub branży, jeżeli nie uwzględniono ich w sekcji 8.2, które obejmują:

a) zaawansowane punkty dyspozytorskie, automatyzację podstacji elektrycznych, możliwości regulacji napięcia;

b) oprogramowanie operacyjne umożliwiające operatorom symulację obsługi sieci na potrzeby zapewnienia stabilności sieci, zarządzania rozproszonymi zasobami energetycznymi lub podniesienia efektywności sieci.

Oprogramowanie to pozwala obsługiwać dynamiczne cechy sieci niezbędne do przejścia na energię odnawialną. Jest ono w stanie przetwarzać dane pochodzące z pomiarów sieci dokonywanych w czasie zbliżonym do rzeczywistego, aby zaobserwować, jak faktycznie przebiega przesyłanie, dystrybucja i zużycie energii oraz aby wykorzystać te informacje w celu ulepszenia badań symulacyjnych i działalności eksploatacyjnej, w tym uniknięcia awarii zasilania, poważnych awarii systemu elektroenergetycznego oraz odpadów;

(iv) oprogramowanie wspomagające projektowanie i planowanie nowych sieci lub modernizację sieci istniejących, jeżeli nie uwzględniono go w sekcji 8.2.

Oprogramowanie to pozwala obsługiwać dynamiczne cechy sieci niezbędne do przejścia na energię odnawialną, w tym wytwarzanie lotnej energii elektrycznej na poziomie dystrybucji („prosumenci”), zmianę kierunków przepływu energii oraz wykorzystywanie jednostek magazynowych sieci;

(v) czujniki meteorologiczne do prognozowania wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych;

(vi) wolno stojące lub wbudowane sterowniki i przekaźniki, które można ze sobą połączyć, umożliwiające efektywne wykorzystanie źródeł energii elektrycznej i obciążeń;

(vii) urządzenia służące do zmniejszania i przesuwania obciążenia w zarządzaniu obciążeniem sieci oraz urządzenia służące do przełączania źródeł, jeżeli są zgodne z normą EN IEC 62962:2019 Wymogi szczególne dotyczące urządzeń służących do zmniejszania obciążenia;

f) systemów komunikacyjnych, oprogramowania i urządzeń sterujących, produktów, systemów i usług służących efektywności energetycznej lub włączeniu energii odnawialnej do sieci, jeżeli nie uwzględniono ich w sekcji 8.2:

(i) urządzeń umożliwiających wymianę energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych między użytkownikami;

(ii) technologii lub usługi wymiany akumulatorów wspomagającej elektryfikację transportu;

(iii) systemów zarządzania mikrosiecią;

(iv) systemów zarządzania energią lub mocą, systemów sterowania energią lub mocą oraz systemów SCADA służących do zarządzania mocą;

(v) styczników, rozruszników silnikowych i sterowników do silników, które można ze sobą połączyć lub które są zautomatyzowane i umożliwiają zdalną lub zautomatyzowaną kontrolę zużycia energii elektrycznej oraz optymalizację zmian obciążenia;

(vi) układów bezstopniowej regulacji obrotów i innych rozwiązań w zakresie bezstopniowej regulacji obrotów, z wyłączeniem układów łagodnego rozruchu, które umożliwiają efektywność energetyczną w zastosowaniach silników elektrycznych, jeżeli urządzenie jest zgodne z normą EN 61800-9-1: Elektryczne układy napędowe mocy o regulowanej prędkości – Część 9-1: Ekoprojektowanie dla układów napędowych mocy, rozruszników silnikowych, energoelektroniki i ich napędzanych aplikacji – Wymagania ogólne do przygotowania norm sprawności energetycznej dla wyposażenia napędowego mocy, stosujące rozszerzone podejście wyrobu (EPA) i model półanalityczny (SAM) oraz normy EN 61800-9-2: Elektryczne układy napędowe mocy o regulowanej prędkości – Część 9-2: Ekoprojektowanie dla układów napędowych mocy, rozruszników silnikowych, energoelektroniki i ich napędzanych aplikacji – Wskaźniki sprawności energetycznej dla układów napędowych mocy i rozruszników silnikowych;

(vii) niskonapięciowych silników elektrycznych o klasie efektywności energetycznej (zgodnie z normą EN 60034-30-1: Maszyny elektryczne wirujące – Część 30-1: Klasy sprawności silników prądu przemiennego bezpośrednio zasilanych z sieci (Kod IE)), wykraczających poza wymogi określone rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/1781*9, a w szczególności:

a) silników jednofazowych o mocy znamionowej wynoszącej 0,12 kW lub wyższej oraz klasie efektywności IE3 lub wyższej;

b) silników budowy wzmocnionej z certyfikatem Ex eb o mocy znamionowej od 0,12 kW do 1 000 kW, posiadających 2, 4, 6 lub 8 biegunów, oraz o klasie efektywności IE3 lub wyższej;

c) silników trójfazowych o mocy znamionowej od 0,75 kW do 1 000 kW, posiadających 2, 4, 6 lub 8 biegunów, które nie są silnikami budowy wzmocnionej z certyfikatem Ex eb, oraz (i) o klasie efektywności IE5 dla silników posiadających 2, 4 lub 6 biegunów oraz o mocy znamionowej od 75 kW do 200 kW, (ii) o klasie efektywności IE4 lub wyższej dla wszystkich pozostałych silników;

d) silników trójfazowych o mocy znamionowej od 0,12 kW do 0,75 kW, posiadających 2, 4, 6 lub 8 biegunów, które nie są silnikami budowy wzmocnionej z certyfikatem Ex eb, oraz o klasie efektywności IE3 lub wyższej;

e) silników trójfazowych wyłącznie z układem bezstopniowej regulacji obrotów o mocy znamionowej od 0,75 kW do 1 000 kW i posiadających 2, 4, 6 lub 8 biegunów, sklasyfikowanych zgodnie z normą EN IEC TS 60034-30-2 i klasą efektywności IE5;

(viii) średnio- i wysokonapięciowych silników o mocy znamionowej powyżej 1 000 kW oraz klasie efektywności energetycznej IE4 lub wyższej zgodnie z projektem normy IEC 60034-30-3.

2. Następujące elementy nie są zgodne z wymogami:

a) infrastruktura przeznaczona do tworzenia przyłącza bezpośredniego lub rozbudowy istniejącego bezpośredniego połączenia podstacji lub sieci z elektrownią, która emituje gazy cieplarniane w ilości większej niż 100 g CO2e/kWh, mierzone w oparciu o cykl życia. Wyłączenie to stosuje się wyłącznie do urządzeń, które wykorzystuje się bezpośrednio do połączenia lub wzmocnienia przyłącza z elektrownią, która emituje gazy cieplarniane w ilości większej niż 100 g CO2e/kWh, mierzone w oparciu o cykl życia;

b) produktów, urządzeń, systemów i oprogramowania instalowanych w infrastrukturze przeznaczonej do wydobycia, transportu, dystrybucji, magazynowania, produkcji lub przekształcania paliw kopalnych.

3. Wymogów nie spełnia aparatura rozdzielcza z substancją izolacyjną lub odłączającą dopływ prądu, wykorzystująca gazy o współczynniku globalnego ocieplenia powyżej 10, lub której funkcjonowanie opiera się na takich gazach.

Dla wszystkich zakresów mocy wymogów nie spełnia aparatura rozdzielcza zawierająca SF6.

4. Wszystkie produkty, urządzenia i systemy spełniają obowiązkowe wymogi z zakresu efektywności energetycznej i materiałowej określone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE*10. Producenci odnoszą się do najnowszych wymogów z zakresu efektywności obowiązujących w Unii.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

2) Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji;

d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.21. Produkcja statków powietrznych

Opis działalności

Produkcja, naprawa, konserwacja, naprawa główna, modernizacja, projektowanie, zmiana przeznaczenia i doposażenie statków powietrznych oraz ich części i wyposażenia*11.

Działalności gospodarcze w tej kategorii mogą być powiązane z kodami NACE, w szczególności C30.3 i C33.16 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

W przypadku gdy działalność gospodarcza należąca do tej kategorii nie spełnia kryterium dotyczącego istotnego wkładu określonego w lit. a) niniejszej sekcji, stanowi ona działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, o ile spełnia pozostałe techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność polega na produkcji, naprawie, konserwacji, naprawie głównej, modernizacji, projektowaniu, zmianie przeznaczenia lub doposażeniu jednego z poniższych:

a) statku powietrznego o zerowej emisji bezpośredniej CO2 w spalinach;

b) do 31 grudnia 2027 r. – statku powietrznego innego niż wyprodukowany na potrzeby lotnictwa prywatnego lub komercyjnego, który mieści się w marginesach podanych poniżej oraz jest ograniczony stopą zastąpienia w celu zapewnienia, aby dostawa nie zwiększyła ogólnoświatowej liczby samolotów:

(i) maksymalna masa startowa wyższa niż 5,7 t i niższa lub równa 60 t oraz certyfikowana wartość metryczna emisji CO2 niższa o co najmniej 11 % od limitu dla nowego typu wyznaczonego w normie Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO)*12;

(ii) maksymalna masa startowa wyższa niż 60 t i niższa lub równa 150 t oraz certyfikowana wartość metryczna emisji CO2 niższa o co najmniej 2 % od limitu dla nowego typu wyznaczonego w normie ICAO;

(iii) maksymalna masa startowa wyższa niż 150 t oraz certyfikowana wartość metryczna emisji CO2 niższa o co najmniej 1,5 % od limitu dla nowego typu wyznaczonego w normie ICAO.

Stopień zgodności kwalifikowalnego statku powietrznego z systematyką jest ograniczony stopą zastąpienia. Stopę zastąpienia oblicza się na podstawie stosunku liczby statków powietrznych trwale wycofanych z użytku do liczby statków powietrznych dostarczonych na poziomie globalnym, uśrednionym dla ostatnich 10 lat, na podstawie zweryfikowanych danych uzyskanych od niezależnych dostawców danych.

W przypadku braku certyfikatu dla wartości metrycznej emisji CO2, potwierdzającego wymagany margines w stosunku do limitu dla nowego typu wyznaczonego w normie ICAO, producent statku powietrznego składa oświadczenie, że statek powietrzny spełnia wymagany poziom efektywności oraz marginesy ulepszenia pod warunkiem że statek powietrzny został certyfikowany do 11 grudnia 2026 r.

c) od 1 stycznia 2028 r. do 31 grudnia 2032 r. – statku powietrznego spełniającego techniczne kryteria kwalifikacji określone w lit. b) niniejszej podsekcji, który certyfikowano do eksploatacji z wykorzystaniem 100 % mieszaniny zrównoważonych paliw lotniczych.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

2) Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji;

d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

Wprowadzono środki mające na celu gospodarowanie odpadami i recykling odpadów po wycofaniu z eksploatacji, w tym poprzez ustalenia umowne z dostawcami usług recyklingu dotyczące wycofania z eksploatacji, odzwierciedlenie w prognozach finansowych lub oficjalnej dokumentacji projektowej. Środki te zapewniają segregację i przetwarzanie komponentów i materiałów w celu maksymalizacji recyklingu i ponownego użycia zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, zasadami unijnego rozporządzenia w sprawie odpadów i mającymi zastosowanie przepisami, w szczególności poprzez ponowne użycie i recykling baterii i elektroniki oraz surowców krytycznych w nich zawartych. Środki te obejmują również kontrolę materiałów niebezpiecznych i zarządzanie nimi.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Statek powietrzny spełnia wymogi określone w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1139.

Statek powietrzny, o którym mowa w lit. b) i c) niniejszej sekcji, spełnia następujące normy:

a) poprawka 13 tomu I (hałas), rozdział 14 załącznika 16 do konwencji chicagowskiej, gdzie suma różnic we wszystkich trzech punktach pomiarowych między maksymalnymi poziomami hałasu a maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami hałasu określonymi w pkt 14.4.1.1, 14.4.1.2 i 14.4.1.3 nie może być mniejsza niż 22 EPNdB;

b) poprawka 10 tomu II (emisje z silnika), rozdziały 2 i 4 załącznika 16 do konwencji chicagowskiej.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U. L 151 z 14.6.2018, s. 1).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (Dz.U. L 60 z 2.3.2013, s. 52).

Jak określono w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/858.

Jak określono w art. 4 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2018/858.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 z dnia 17 kwietnia 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i dla nowych lekkich pojazdów użytkowych oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 443/2009 i (UE) nr 510/2011 (wersja przekształcona) (Dz.U. L 111 z 25.4.2019, s. 13).

Jak określono w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 168/2013.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 z dnia 20 czerwca 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 202).

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 548/2014 z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do transformatorów elektroenergetycznych małej, średniej i dużej mocy (Dz.U. L 152 z 22.5.2014, s. 1).

Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1781 z dnia 1 października 2019 r. ustanawiające wymogi dotyczące ekoprojektu dla silników elektrycznych i układów bezstopniowej regulacji obrotów na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 641/2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla pomp cyrkulacyjnych bezdławnicowych wolnostojących i pomp cyrkulacyjnych bezdławnicowych zintegrowanych z produktami oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 640/2009 (Dz.U. L 272 z 25.10.2019, s. 74).

*10

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (Dz.U. L 285 z 31.10.2009, s. 10).

*11

Działalność ta obejmuje produkcję części i urządzeń oraz świadczenie usług powiązanych, jak również usługi konserwacji, napraw i naprawy głównej (MRO) w zakresie, w jakim usługi te można powiązać z kwalifikowalnym typem statku powietrznego oraz w zakresie, w jakim podwyższają one lub utrzymują poziom wydajności statku powietrznego.

*12

Tom 3 (emisje CO2) standardu ochrony środowiska Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) zawartego w załączniku 16 do konwencji chicagowskiej, wydanie pierwsze.”;

3) w sekcji 4.4 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«”, pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Wprowadzono środki w celu ograniczenia toksyczności farby przeciwporostowej i produktów biobójczych, jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012*1.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).”;

4) w sekcji 4.9 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” pkt 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

instalacja transformatorów wykorzystywanych w sieciach przesyłu i dystrybucji, które spełniają wymogi dla etapu 2 (1 lipca 2021 r.) określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 548/2014 oraz – w przypadku transformatorów elektroenergetycznych średniej mocy o najwyższym napięciu urządzenia nieprzekraczającym 36 kV – wymogi dla poziomu AA0 dotyczące strat stanu jałowego określone w normie EN 50588-1*1.

CEI EN 50588-1 Transformatory średniej mocy 50 Hz, o najwyższym napięciu urządzenia nieprzekraczającym 36 kV.”;

5) w sekcji 4.26 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Dodatkowe kryteria dotyczące zasady »nie czyń poważnych szkód«”, pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

Zagrożenia degradacją środowiska związane z utrzymaniem jakości wody i unikaniem deficytów wody są identyfikowane i uwzględniane zgodnie z planem zarządzania dotyczącym wykorzystywania i ochrony wód, opracowanym w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami.

W celu ograniczenia anomalii termicznych związanych ze zrzutem ciepła odpadowego operatorzy śródlądowych elektrowni jądrowych stosujących chłodzenie jednoprzejściowe poprzez pobór wody z rzeki lub jeziora kontrolują:

a) maksymalną temperaturę przyjmującego zbiornika wody słodkiej po zmieszaniu oraz

b) maksymalną różnicę temperatur między zrzucaną wodą chłodzącą a przyjmującym zbiornikiem wody słodkiej.

Kontrola temperatury jest realizowana zgodnie z indywidualnymi warunkami licencji dla konkretnych operacji, w stosownych przypadkach, lub wartościami progowymi zgodnie z prawem Unii.

Działalność ta jest zgodna z normami Międzynarodowej Korporacji Finansowej (MKF).

Działalność jądrowa prowadzona jest zgodnie z wymogami zawartymi w dyrektywie 2000/60/WE oraz w dyrektywie Rady 2013/51/Euratom określającej wymogi dotyczące ochrony zdrowia ludności w odniesieniu do substancji promieniotwórczych w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi.”

6) w sekcji 4.27 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Dodatkowe kryteria dotyczące zasady »nie czyń poważnych szkód«”, pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

a) maksymalną temperaturę przyjmującego zbiornika wody słodkiej po zmieszaniu oraz

b) maksymalną różnicę temperatur między zrzucaną wodą chłodzącą a przyjmującym zbiornikiem wody słodkiej.

Kontrola temperatury jest realizowana zgodnie z indywidualnymi warunkami licencji dla konkretnych operacji, w stosownych przypadkach, lub wartościami progowymi zgodnie z prawem Unii.

Działalność ta jest zgodna z normami Międzynarodowej Korporacji Finansowej (MKF).

Działalność jądrowa prowadzona jest zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE w zakresie dotyczącym zbiorników wodnych wykorzystywanych do poboru wody pitnej oraz dyrektywą Rady 2013/51/Euratom określającą wymogi dotyczące ochrony zdrowia ludności w odniesieniu do substancji promieniotwórczych w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi.”

7) w sekcji 4.28 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Dodatkowe kryteria dotyczące zasady »nie czyń poważnych szkód«”, pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

a) maksymalną temperaturę przyjmującego zbiornika wody słodkiej po zmieszaniu oraz

b) maksymalną różnicę temperatur między zrzucaną wodą chłodzącą a przyjmującym zbiornikiem wody słodkiej.

Kontrola temperatury jest realizowana zgodnie z indywidualnymi warunkami licencji dla konkretnych operacji, w stosownych przypadkach, lub wartościami progowymi zgodnie z prawem Unii.

Działalność ta jest zgodna z normami Międzynarodowej Korporacji Finansowej (MKF).

Działalność jądrowa prowadzona jest zgodnie z wymogami dyrektywy 2000/60/WE w zakresie dotyczącym zbiorników wodnych wykorzystywanych do poboru wody pitnej oraz dyrektywą Rady 2013/51/Euratom określającą wymogi dotyczące ochrony zdrowia ludności w odniesieniu do substancji promieniotwórczych w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi.”

8) w sekcji 6.3 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku pojazdów drogowych kategorii M opony spełniają wymogi dotyczące zewnętrznego hałasu toczenia w najwyższej zapełnionej klasie oraz są zgodne ze współczynnikiem oporu toczenia (co wpływa na efektywność energetyczną pojazdu) w najwyższych dwu zapełnionych klasach określonych w rozporządzeniu (UE) 2020/740, co można zweryfikować na podstawie europejskiego rejestru produktów do celów etykietowania energetycznego (EPREL).

W stosownych przypadkach pojazdy są zgodne z wymogami ostatniego mającego zastosowanie etapu homologacji typu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (EURO VI) zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009.”

9) w sekcji 6.5 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Pojazdy spełniają wymogi ostatniego mającego zastosowanie etapu homologacji typu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów lekkich*1 (EURO 6), jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007.

Pojazdy spełniają progi emisji dla ekologicznie czystych pojazdów lekkich określone w tabeli 2 w załączniku do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE*2.

Pojazdy są zgodne z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014*3.

Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/1832 z dnia 5 listopada 2018 r. zmieniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 w celu udoskonalenia badań i procedur homologacji typu w odniesieniu do lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych, w tym badań i procedur dotyczących zgodności eksploatacyjnej i emisji zanieczyszczeń w rzeczywistych warunkach jazdy, a także wprowadzenia urządzeń służących do monitorowania zużycia paliwa i energii elektrycznej (Dz.U. L 301 z 27.11.2018, s. 1).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego (Dz.U. L 120 z 15.5.2009, s. 5).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie poziomu dźwięku pojazdów silnikowych i zamiennych układów tłumiących oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE i uchylające dyrektywę 70/157/EWG (Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 131).”;

10) w sekcji 6.6 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku pojazdów drogowych kategorii M i N opony spełniają wymogi dotyczące zewnętrznego hałasu toczenia w najwyższej zapełnionej klasie oraz są zgodne ze współczynnikiem oporu toczenia (co wpływa na efektywność energetyczną pojazdu) w najwyższych dwu zapełnionych klasach określonych w rozporządzeniu (UE) 2020/740, co można zweryfikować na podstawie europejskiego rejestru produktów do celów etykietowania energetycznego (EPREL). Pojazdy są zgodne z wymogami ostatniego mającego zastosowanie etapu homologacji typu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych zgodnie z normą Euro VI*1, jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009.

Pojazdy są zgodne z przepisami rozporządzenia (UE) nr 540/2014

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 582/2011 z dnia 25 maja 2011 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz zmieniające załączniki I i III do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 167 z 25.6.2011, s. 1).”;

11) w sekcji 6.7 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” dodaje się lit. c):

„c)

jeżeli z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia nie jest możliwe spełnienie wymogów określonych w lit. a), od 1 stycznia 2026 r. średnia roczna intensywność emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze zużycia energii na statku w okresie sprawozdawczym*1 nie wykracza poza następujące ograniczenia:

a) 76,4 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2029 r.;

b) 61,1 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2034 r.;

c) 45,8 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2035 r. do 31 grudnia 2039 r.;

d) 30,6 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2040 r. do 31 grudnia 2044 r.;

e) 15,3 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2045 r. do 31 grudnia 2049 r.;

f) 0 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2050 r.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Wprowadzono środki mające na celu zapobieganie wytwarzaniu odpadów w fazie użytkowania (konserwacja, realizacja usług transportowych w odniesieniu do odpadów gastronomicznych) oraz gospodarowanie wszelkimi pozostałymi odpadami zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami.

Intensywność emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze zużycia energii na statku podlega weryfikacji przez niezależną stronę trzecią i jest obliczana jako ilość emisji gazów cieplarnianych na jednostkę energii zgodnie z metodyką oraz wartościami domyślnymi określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie stosowania paliw odnawialnych i niskoemisyjnych w transporcie morskim oraz zmieniającym dyrektywę 2009/16/WE.”;

12) w sekcji 6.8 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” pkt 1 dodaje się lit. c):

„c)

jeżeli z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia nie jest możliwe spełnienie wymogów określonych w lit. a), od 1 stycznia 2026 r. średnia roczna intensywność emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze zużycia energii na statku lub flotę spółki w okresie sprawozdawczym*1 nie wykracza poza następujące ograniczenia:

a) 76,4 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2029 r.;

b) 61,1 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2034 r.;

c) 45,8 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2035 r. do 31 grudnia 2039 r.;

d) 30,6 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2040 r. do 31 grudnia 2044 r.;

e) 15,3 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2045 r. do 31 grudnia 2049 r.;

f) 0 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2050 r.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Silniki statków spełniają wartości graniczne emisji określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/1628 (uwzględniając statki spełniające te wartości graniczne bez rozwiązań objętych homologacją typu, w tym w ramach obróbki wtórnej).

13) w sekcji 6.9 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

W ramach działalności modernizacyjnej uzyskuje się co najmniej:

a) spadek zużycia paliwa przez śródlądowy statek pasażerski o przynajmniej 15 % wyrażone w jednostce energii na całą podróż (pełen pasażerski rejs wycieczkowy), co zostanie wykazane na podstawie obliczenia porównawczego dla reprezentatywnych obszarów nawigacyjnych (w tym reprezentatywnych profili obciążenia i dokowania), na których statek ma być eksploatowany, lub na podstawie wyników badań lub symulacji modelowych;

b) spadek zużycia paliwa przez śródlądowy statek towarowy o przynajmniej 15 % wyrażone w jednostce energii na tonokilometr, co zostanie wykazane na podstawie obliczenia porównawczego dla reprezentatywnych obszarów nawigacyjnych (w tym reprezentatywnych profili obciążenia), na których statek ma być eksploatowany, lub na podstawie wyników badań lub symulacji modelowych.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

14) w sekcji 6.10 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” pkt 1 dodaje się lit. e) i f) w brzmieniu:

„e)

jeżeli z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia nie jest możliwe spełnienie wymogów określonych w lit. a), od 1 stycznia 2026 r. statki, które są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliw o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych*1, osiągają wartość wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (EEDI) odpowiadającą redukcji względem linii odniesienia EEDI o co najmniej 20 punktów procentowych poniżej wymagań EEDI obowiązujących na dzień 1 kwietnia 2022 r.*2 oraz:

a) są w stanie wykorzystywać napęd typu plug-in w miejscu postoju;

b) w przypadku statków napędzanych gazem – wykazują się stosowaniem najnowocześniejszych środków i technologii w celu ograniczenia emisji wynikających z poślizgu metanu;

f) jeżeli z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia nie jest możliwe spełnienie kryterium określonego w lit. a), od 1 stycznia 2026 r., oprócz wartości osiągniętego wskaźnika efektywności energetycznej statku istniejącego (EEXI) odpowiadającej redukcji względem linii odniesienia EEDI o co najmniej 10 punktów procentowych poniżej wymogów EEXI obowiązujących na dzień 1 stycznia 2023 r.*3, średnia roczna intensywność emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze zużycia energii na statku w okresie sprawozdawczym*4 nie wykracza poza następujące ograniczenia:

a) 76,4 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2029 r.;

b) 61,1 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2034 r.;

c) 45,8 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2035 r. do 31 grudnia 2039 r.;

d) 30,6 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2040 r. do 31 grudnia 2044 r.;

e) 15,3 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2045 r.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W przypadku istniejących statków o pojemności brutto powyżej 500 jednostek oraz nowych statków je zastępujących działalność spełnia wymogi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013*5. Recykling statków odbywa się w zakładach widniejących w europejskim wykazie zakładów recyklingu statków określonym w decyzji wykonawczej Komisji 2016/2323*6.

Działalność ta jest zgodna z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883*7 w zakresie ochrony środowiska morskiego przed negatywnymi skutkami zrzutów odpadów ze statków.

Eksploatacja statku przebiega zgodnie z załącznikiem V do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki z dnia 2 listopada 1973 r. (konwencja IMO MARPOL), w szczególności w celu produkcji ograniczonej ilości odpadów i ograniczenia legalnych zrzutów poprzez zarządzanie tymi odpadami w zrównoważony i racjonalny ekologicznie sposób.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Jeżeli chodzi o redukcję emisji tlenków siarki i cząstek stałych, statki spełniają przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/802*8 i prawidło 14*9 załącznika VI do konwencji IMO MARPOL. Zawartość siarki w paliwie nie może przekroczyć 0,5 % masy (całkowita dopuszczalna zawartość siarki) i 0,1 % masy na obszarach kontroli emisji tlenków siarki wyznaczonych przez IMO na Morzu Północnym i Morzu Bałtyckim, jak również na Morzu Śródziemnym (od 2025 r.)*10.

Jeżeli chodzi o emisje tlenków azotu (NOx), statki spełniają prawidło 13*11 załącznika VI do konwencji IMO MARPOL. Do statków zbudowanych po 2011 r. stosuje się wymaganie dotyczące poziomu II emisji NOx. Wyłącznie w przypadku eksploatacji na obszarach kontroli emisji NOx ustanowionych na podstawie reguł IMO statki zbudowane po dniu 1 stycznia 2016 r. spełniają bardziej restrykcyjne wymagania w zakresie silnika (III poziom emisji), co powoduje ograniczenie emisji NOx

*12.

Zrzuty ścieków z zawartością fekaliów i ścieków bytowych spełniają wymagania załącznika IV do konwencji IMO MARPOL.

Wprowadzono środki w celu ograniczenia toksyczności farby przeciwporostowej i produktów biobójczych, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012.

Paliwa spełniające techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcjach 3.10. i 4.13 niniejszego załącznika.

Wymagania EEXI definiowane jako procentowy współczynnik redukcji, który należy stosować do wartości odniesienia EEDI, zgodnie z ustaleniami Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej dokonanymi na jego siedemdziesiątej szóstej sesji. Zdefiniowane punkty procentowe w technicznych kryteriach kwalifikacji dotyczących systematyki dla EEXI należy dodać do procentowego współczynnika redukcji EEXI. (Osiągnięty wskaźnik efektywności energetycznej statku istniejącego (EEXI), obowiązkowy od 1 stycznia 2023 r. dla wszystkich statków w morskim transporcie towarowym/przewozie osób, służący do pomiaru ich efektywności energetycznej oraz jako wstęp do gromadzenia danych służących do zgłaszania rocznego eksploatacyjnego wskaźnika intensywności emisji dwutlenku węgla (CII) oraz oceny CII. (wersja z dnia 27.6.2023: https://www.imo.org/en/MediaCentre/HotTopics/Pages/EEXI-CII-FAQ.aspx).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie recyklingu statków oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE (Dz.U. L 330 z 10.12.2013, s. 1).

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/2323 z dnia 19 grudnia 2016 r. ustanawiająca europejski wykaz zakładów recyklingu statków zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 w sprawie recyklingu statków (Dz.U. L 345 z 20.12.2016, s. 119).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków, zmieniająca dyrektywę 2010/65/UE i uchylająca dyrektywę 2000/59/WE (Dz.U. L 151 z 7.6.2019, s. 116).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/802 z dnia 11 maja 2016 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych (Dz.U. L 132 z 21.5.2016, s. 58).

(Wersja z dnia 27.6.2023: http://www.imo.org/en/OurWork/Environment/PollutionPrevention/AirPollution/Pages/Sulphur-oxides- (SOx)-%E2 %80 %93-Regulation-14.aspx).

*10

Jeżeli chodzi o rozszerzenie wymagań stosowanych na obszarach kontroli emisji na pozostałe morza w UE, państwa położone nad Morzem Śródziemnym prowadzą rozmowy na temat utworzenia stosownego obszaru kontroli emisji w ramach prawnych konwencji barcelońskiej.

*11

(Wersja z dnia 27.6.2023: http://www.imo.org/en/OurWork/Environment/PollutionPrevention/AirPollution/Pages/Nitrogenoxides-(NOx)-–-Regulation-13.aspx).

*12

Na morzach w Unii wymaganie to stosuje się od 2021 r. w przypadku Morza Bałtyckiego i Morza Północnego.”;

15) w sekcji 6.11 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” dodaje się lit. d) i e) w brzmieniu:

„d)

jeżeli z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia nie jest możliwe spełnienie wymogów określonych w lit. a), od 1 stycznia 2026 r. statki, które są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliw o zerowych emisjach bezpośrednich (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych*1, osiągają wartość wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (EEDI) odpowiadającą redukcji względem linii odniesienia EEDI o co najmniej 20 punktów procentowych poniżej wymagań EEDI obowiązujących na dzień 1 kwietnia 2022 r.*2 oraz:

a) są w stanie wykorzystywać napęd typu plug-in w miejscu postoju;

b) w przypadku statków napędzanych gazem – wykazują się stosowaniem najnowocześniejszych środków i technologii w celu ograniczenia emisji wynikających z poślizgu metanu;

e) jeżeli z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia nie jest możliwe spełnienie lit. a), od 1 stycznia 2026 r., oprócz uzyskanej wartości wskaźnika rzeczywistej efektywności energetycznej statku (EEXI) odpowiadającej redukcji względem linii odniesienia EEDI o co najmniej 10 punktów procentowych poniżej wymogów EEXI obowiązujących na dzień 1 stycznia 2023 r.*3, średnia roczna intensywność emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze zużycia energii na statku w okresie sprawozdawczym*4 nie wykracza poza następujące ograniczenia:

a) 76,4 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2029 r.;

b) 61,1 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2034 r.;

c) 45,8 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2035 r. do 31 grudnia 2039 r.;

d) 30,6 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2040 r. do 31 grudnia 2044 r.;

e) 15,3 g CO2e/MJ od 1 stycznia 2045 r.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W przypadku istniejących statków o pojemności brutto powyżej 500 jednostek oraz nowych statków je zastępujących działalność spełnia wymogi rozporządzenia (UE) nr 1257/2013. Recykling statków odbywa się w zakładach widniejących w europejskim wykazie zakładów recyklingu statków określonym w decyzji wykonawczej Komisji 2016/2323.

Działalność ta jest zgodna z dyrektywą (UE) 2019/883 w zakresie ochrony środowiska morskiego przed negatywnymi skutkami zrzutów odpadów ze statków.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Jeżeli chodzi o redukcję emisji tlenków siarki i cząstek stałych, statki spełniają przepisy dyrektywy (UE) 2016/802 i prawidło 14 załącznika VI do konwencji IMO MARPOL. Zawartość siarki w paliwie nie może przekroczyć 0,50 % masy (całkowita dopuszczalna zawartość siarki) i 0,10 % masy na obszarach kontroli emisji tlenków siarki wyznaczonych przez IMO na Morzu Północnym i Morzu Bałtyckim, jak również na Morzu Śródziemnym (od 2025 r.)*5.

Jeżeli chodzi o emisje tlenków azotu (NOx), statki spełniają prawidło 13 załącznika VI do konwencji IMO MARPOL. Do statków zbudowanych po 2011 r. stosuje się wymaganie dotyczące poziomu II emisji NOx. Wyłącznie w przypadku eksploatacji na obszarach kontroli emisji NOx ustanowionych na podstawie reguł IMO statki zbudowane po dniu 1 stycznia 2016 r. spełniają bardziej restrykcyjne wymagania w zakresie silnika (III poziom emisji), co powoduje ograniczenie emisji NOx

*6.

Zrzuty ścieków z zawartością fekaliów i ścieków bytowych spełniają wymagania załącznika IV do konwencji IMO MARPOL.

Wprowadzono środki w celu ograniczenia toksyczności farby przeciwporostowej i produktów biobójczych, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012.

Paliwa spełniające techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcjach 3.10. i 4.13 niniejszego załącznika.

Na morzach w Unii wymaganie to stosuje się od 2021 r. w przypadku Morza Bałtyckiego i Morza Północnego.”;

16) w sekcji 6.12 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Działalność spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:

a) w wyniku działalności modernizacyjnej spada zużycia paliwa przez statek o przynajmniej 15 %, wyrażone w gramach paliwa na nośność na milę morską dla statków towarowych lub na pojemność brutto na milę morską dla statków pasażerskich, co zostanie wykazane na podstawie obliczeniowej dynamiki płynów, badań zbiornika lub podobnych obliczeń inżynieryjnych;

b) działalność umożliwia statkom uzyskanie wartości wskaźnika rzeczywistej efektywności energetycznej statku (EEXI) o co najmniej 10 % niższej od wymogów EEXI obowiązujących od 1 stycznia 2023 r. oraz jeżeli statki są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych*1 oraz są w stanie wykorzystywać napęd plug-in w miejscu postoju i są wyposażone w technologię energetyczną plug-in.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Działalność ta jest zgodna z dyrektywą (UE) 2019/883 w zakresie ochrony środowiska morskiego przed negatywnymi skutkami zrzutów odpadów ze statków.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

*3.

Zrzuty ścieków z zawartością fekaliów i ścieków bytowych spełniają wymagania załącznika IV do konwencji IMO MARPOL.

Wprowadzono środki w celu ograniczenia toksyczności farby przeciwporostowej i produktów biobójczych, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012.

Paliwa spełniające techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcjach 3.10 i 4.13 niniejszego załącznika.

Na morzach w Unii wymaganie to stosuje się od 2021 r. w przypadku Morza Bałtyckiego i Morza Północnego.”;

17) w sekcji 6.13 podsekcja „Opis działalności” akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności F42.11, F42.12, F42.13, F43.21, M71.12 i M71.20 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.”;

18) w sekcji 6.14 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Opis działalności” akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Produkcja, instalacja, doradztwo techniczne, modernizacja, doposażenie, naprawa, konserwacja, zmiana przeznaczenia produktów, urządzeń, systemów i oprogramowania związanych z jednym z następujących elementów:

a) gotowy osprzęt torów kolejowych;

b) składniki taboru kolejowego wyszczególnione w pkt 2.2–2.6 załącznika II do dyrektywy (UE) 2016/797.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C25.99, C27.9, C30.20, F42.12, F42.13, M71.12, M71.20, F43.21 i H52.21 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” pkt 1 dodaje się lit. d):

„d)

narzędzia cyfrowe umożliwiają wzrost wydajności, przepustowości lub oszczędności energii.”;

c) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Operatorzy ograniczają wytwarzanie odpadów w procesach związanych z budową i rozbiórką oraz uwzględniają najlepsze dostępne techniki. Co najmniej 70 % (masy) innych niż niebezpieczne odpadów z budowy i rozbiórki (wyłączając naturalnie występujące materiały określone w kategorii 17 05 04 w europejskim wykazie odpadów ustanowionym w decyzji 2000/532/WE) wytwarzanych na placu budowy jest gotowe do ponownego użycia, recyklingu i innych procesów odzysku materiału, takich jak operacje wypełniania wykopów z wykorzystaniem odpadów zastępujących inne materiały, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami i Protokołem UE dotyczącym gospodarowania odpadami z budowy i rozbiórki*1. Operatorzy stosują selektywną rozbiórkę w celu umożliwienia usunięcia substancji niebezpiecznych i bezpiecznego postępowania z nimi oraz ułatwienia ponownego użycia i wysokiej jakości recyklingu.

W odniesieniu do wytwarzania składników – w ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji.

d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W stosownych przypadkach, mając na uwadze wrażliwość narażonego obszaru, w szczególności ze względu na liczebność narażonej ludności, poziom hałasu i wibracji wynikający z użytkowania infrastruktury zostaje ograniczony dzięki stosowaniu otwartych wykopów, ekranów akustycznych lub innego rodzaju środków oraz jest zgodny z wymaganiami dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*2.

Wprowadzono środki służące redukcji emisji hałasu, kurzu i zanieczyszczeń w trakcie robót budowlanych lub konserwacyjnych.

W odniesieniu do wytwarzania składników – działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

Dodatkowo muszą zostać spełnione następujące warunki:

a) w Unii w odniesieniu do obszarów Natura 2000: działalność ta nie wywiera znaczącego wpływu na obszary Natura 2000 pod względem celów wyznaczonych w zakresie ochrony na podstawie właściwej oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG*3;

b) w Unii na pozostałym obszarze: działalność ta nie wpływa negatywnie na przywrócenie do stanu wyjściowego ani na utrzymanie populacji gatunków, chronionych na mocy dyrektywy 92/43/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE*4, we właściwym stanie ochrony. Działalność ta nie wpływa negatywnie także na przywrócenie do stanu wyjściowego ani na utrzymanie danych typów siedlisk, chronionych na mocy dyrektywy 92/43/EWG, we właściwym stanie ochrony.

c) poza Unią działalność jest prowadzona zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym ochrony siedlisk i gatunków.

Protokół UE dotyczący gospodarowania odpadami z budowy i rozbiórki, wrzesień 2016 r.: https://ec.europa.eu/docsroom/documents/20509/.

Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku – Oświadczenie Komisji złożone w komitecie pojednawczym dotyczące dyrektywy w sprawie oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (Dz.U. L 189 z 18.7.2002, s. 12).

Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7).”;

19) w sekcji 6.15 podsekcja „Opis działalności” akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności F42.11, F42.13, M71.12 i M71.20 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.”;

20) w sekcji 6.16 wprowadza się następujące zmiany:

a) podsekcja „Opis działalności” otrzymuje brzmienie:

„

Opis działalności

Budowa, modernizacja, eksploatacja i konserwacja infrastruktury niezbędnej do osiągnięcia eksploatacji statków lub prowadzenia działalności własnej portu przy zerowej emisji CO2 w spalinach, a także infrastruktury przeznaczonej do przeładunku i przesunięć międzygałęziowych, jak również obiektów infrastruktury usługowej oraz systemów bezpieczeństwa i zarządzania ruchem.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie obejmują pogłębiania dróg wodnych.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności F42.91, M71.12 i M71.20 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” pkt 1 dodaje się lit. e):

„e)

modernizacja istniejącej infrastruktury niezbędnej do tego, aby możliwe było przesunięcie międzygałęziowe oraz gotowej do użytkowania przez statki o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach) i podlegającej weryfikacji pod względem wpływu na klimat zgodnie z zawiadomieniem Komisji — Wytyczne techniczne dotyczące weryfikacji infrastruktury pod względem wpływu na klimat w latach 2021–2027 (2021/C 373/01)”

c) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 3, 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z wymogami określonymi w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE.

Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2000/60/WE, a w szczególności z ust. 7 tego artykułu, należy przeprowadzić ocenę oddziaływania projektu w celu oceny jego potencjalnego wpływu na stan jednolitych części wód w obrębie tego samego dorzecza oraz na chronione siedliska i gatunki bezpośrednio zależne od wody, uwzględniając w szczególności korytarze migracyjne, rzeki o swobodnym przepływie lub ekosystemy w stanie zbliżonym do warunków niezakłóconych ludzką działalnością.

Ocena oparta jest na najnowszych, kompleksowych i dokładnych danych, w tym danych z monitorowania elementów jakości biologicznej, które są szczególnie wrażliwe na zmiany hydromorfologiczne, oraz na porównaniu spodziewanego stanu jednolitej części wód w wyniku podjęcia nowych działań ze stanem obecnym. Ocena uwzględnia w szczególności skumulowane skutki nowego projektu i innej istniejącej lub planowanej infrastruktury w dorzeczu.

Na podstawie tej oceny oddziaływania ustalono, że elektrownia jest planowana – pod względem projektu i lokalizacji oraz pod względem środków łagodzących – tak, aby spełniała jeden z następujących wymogów:

a) projekt nie prowadzi do pogorszenia stanu ani nie zagraża osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału określonej jednolitej części wód, w obrębie której ma działać;

b) w przypadku gdy projekt grozi pogorszeniem stanu lub zagraża osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału określonej jednolitej części wód, w której ma zostać zrealizowany, takie pogorszenie nie jest znaczące i jest uzasadnione szczegółową oceną kosztów i korzyści wykazującą oba poniższe elementy:

(i) względy nadrzędnego interesu publicznego lub fakt, że korzyści, które ma przynieść planowany projekt infrastruktury żeglarskiej pod względem korzyści dla łagodzenia zmian klimatu lub adaptacji do zmian klimatu, przewyższają koszty dla środowiska i społeczeństwa związane z pogorszeniem stanu wód;

(ii) fakt, że nadrzędnego interesu publicznego lub spodziewanych korzyści związanych z działalnością nie można – ze względu na wykonalność techniczną lub nieproporcjonalne koszty – osiągnąć za pomocą metod alternatywnych, które doprowadziłyby do lepszych rezultatów dla środowiska (metod takich jak: rozwiązania oparte na zasobach przyrody, inna lokalizacja, renowacja lub modernizacja istniejącej infrastruktury lub wykorzystanie technologii niezakłócających ciągłości rzek).

Wdrożono wszystkie technicznie wykonalne i istotne z punktu widzenia ochrony środowiska środki łagodzące mające zmniejszyć niekorzystny wpływ na zasoby wodne, jak również na chronione siedliska i gatunki bezpośrednio zależne od wody.

Środki łagodzące obejmują, w stosownych przypadkach i w zależności od ekosystemów występujących naturalnie w narażonych jednolitych częściach wód:

a) środki mające na celu zapewnienie warunków jak najbardziej zbliżonych do niezakłóconej ciągłości, w tym środki mające zapewnić połączenia na długości i szerokości, minimalne przepływy hydrobiologiczne oraz przepływy osadów;

b) środki mające na celu ochronę lub polepszenie warunków morfologicznych i siedlisk gatunków wodnych;

c) środki mające na celu ograniczenie niekorzystnych skutków eutrofizacji.

Skuteczność tych środków jest monitorowana w kontekście koncesji lub pozwolenia określającego warunki mające na celu osiągnięcie dobrego stanu lub potencjału narażonej jednolitej części wód.

Projekt nie zagraża trwale osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału w którejkolwiek jednolitej części wód należącej do tego samego obszaru dorzecza.

Oprócz środków łagodzących w stosownych przypadkach wdraża się środki kompensacyjne w celu zapewnienia, aby projekt nie prowadził do ogólnego pogorszenia stanu jednolitej części wód w tym samym obszarze dorzecza. Przeprowadza się to w drodze przywrócenia ciągłości (na długości i szerokości) w obrębie tego samego obszaru dorzecza w stopniu, który kompensuje zakłócenia ciągłości, jakie może wywołać planowany projekt infrastruktury żeglarskiej. Kompensacja rozpoczyna się przed realizacją projektu.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Operatorzy ograniczają wytwarzanie odpadów w procesach związanych z budową i rozbiórką oraz uwzględniają najlepsze dostępne techniki. Co najmniej 70 % (masy) innych niż niebezpieczne odpadów z budowy i rozbiórki (wyłączając naturalnie występujące materiały określone w kategorii 17 05 04 w europejskim wykazie odpadów ustanowionym w decyzji 2000/532/WE) wytwarzanych na placu budowy jest gotowe do ponownego użycia, recyklingu i innych procesów odzysku materiału, takich jak operacje wypełniania wykopów z wykorzystaniem odpadów zastępujących inne materiały, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami i Protokołem UE dotyczącym gospodarowania odpadami z budowy i rozbiórki. Operatorzy stosują selektywną rozbiórkę w celu umożliwienia usunięcia substancji niebezpiecznych i bezpiecznego postępowania z nimi oraz ułatwienia ponownego użycia i wysokiej jakości recyklingu.

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji;

d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Wprowadzono środki służące redukcji emisji hałasu, wibracji, kurzu i zanieczyszczeń w trakcie robót budowlanych lub konserwacyjnych.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Przeprowadzono ocenę oddziaływania na środowisko (OOŚ) lub procedurę preselekcji*1 zgodnie z dyrektywą 2011/92/UE*2. W przypadku gdy przeprowadzono OOŚ, wdraża się wymagane środki łagodzące i kompensacyjne do celów ochrony środowiska.

Działalność ta nie wywiera znaczącego wpływu na obszary chronione (obiekty światowego dziedzictwa Unesco, obszary o zasadniczym znaczeniu dla bioróżnorodności, jak również obszary chronione inne niż obszary Natura 2000) ani na gatunki chronione na podstawie oceny jej skutków uwzględniającej najlepszą dostępną wiedzę*3.

Dodatkowo zapewnia się, co następuje:

b) w Unii na pozostałym obszarze: działalność ta nie wpływa negatywnie na przywrócenie do stanu wyjściowego ani na utrzymanie populacji gatunków, chronionych na mocy dyrektywy 92/43/EWG oraz dyrektywy 2009/147/WE, we właściwym stanie ochrony. Działalność ta nie wpływa negatywnie także na przywrócenie do stanu wyjściowego ani na utrzymanie danych typów siedlisk, chronionych na mocy dyrektywy 92/43/EWG, we właściwym stanie ochrony;

c) w Unii zapobiega się wprowadzeniu inwazyjnych gatunków obcych lub kontroluje się ich rozprzestrzenianie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014*4;

d) poza Unią działalność prowadzona jest zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym ochrony siedlisk i gatunków oraz działań zaradczych w odniesieniu do inwazyjnych gatunków obcych.

Procedura, w ramach której właściwy organ określa, czy projekty wymienione w załączniku II do dyrektywy 2011/92/UE mają zostać poddane ocenie oddziaływania na środowisko (o której mowa w art. 4 ust. 2 tej dyrektywy).

W przypadku działalności prowadzonych w państwach trzecich, zgodnie z równoważnym mającym zastosowanie prawem krajowym lub normami międzynarodowymi, które nakładają wymóg przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) lub procedury preselekcji, np. normą w zakresie pomiaru wyników MKF nr 1: ocena ryzyka środowiskowego i społecznego oraz zarządzanie tym ryzykiem (IFC Performance Standard 1: Assessment and Management of Environmental and Social Risks).

W przypadku działalności prowadzonej w państwach trzecich, zgodnie z równoważnym obowiązującym prawem krajowym lub normami międzynarodowymi, których celem jest ochrona siedlisk przyrodniczych, dzikiej fauny i flory i które wymagają przeprowadzenia 1) procedury preselekcji w celu ustalenia, czy w odniesieniu do danej działalności potrzebna jest odpowiednia ocena możliwego oddziaływania na chronione siedliska i gatunki; 2) takiej odpowiedniej oceny, jeżeli procedura preselekcji wykaże, że jest ona potrzebna, np. normą w zakresie pomiaru wyników MKF nr 6: ochrona bioróżnorodności i zrównoważone zarządzanie żywymi zasobami naturalnymi (IFC Performance Standard 6: Biodiversity Conservation and Sustainable Management of Living Natural Resources).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 35).”

21) w sekcji 6.17 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Opis działalności” akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„

Opis działalności

Budowa, modernizacja, konserwacja i eksploatacja infrastruktury niezbędnej do eksploatacji statków powietrznych lub prowadzenia działalności własnej portu lotniczego przy zerowej emisji CO2 w spalinach, a także dostarczania energii elektrycznej z naziemnych źródeł zasilania i klimatyzowanego powietrza do wentylacji do nieruchomych statków powietrznych, jak również infrastruktury przeznaczonej do przeładunku w ramach transportu kolejowego i wodnego.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” dodaje się lit. d):

„d)

infrastruktura i instalacje są przeznaczone do przeładunku towarów w ramach transportu kolejowego i wodnego: infrastruktura terminali i konstrukcje nośne do załadunku, wyładunku i przeładunku towarów”;

22) dodaje się sekcje 6.18, 6.19 oraz 6.20 w brzmieniu:

„6.18. Leasing statków powietrznych

Opis działalności

Wynajem i leasing statków powietrznych oraz ich części i wyposażenia*1.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE, w szczególności N77.35, zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność obejmuje wynajem lub leasing jednego z poniższych:

a) statku powietrznego o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

b) statku powietrznego dostarczonego przed 11 grudnia 2023 r., spełniającego techniczne kryteria kwalifikacji, o których mowa w sekcji 3.21 podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” lit. b) lub c);

c) statku powietrznego dostarczonego po 11 grudnia 2023 r., spełniającego techniczne kryteria kwalifikacji, o których mowa w sekcji 3.21 podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu”, lit. b) lub c), przy jednoczesnym zobowiązaniu co do tego, że inny statek powietrzny we flocie, który nie spełnia kryteriów:

(i) zostanie trwale wycofany z użytku w terminie 6 miesięcy od dostarczenia statku powietrznego zgodnego z wymogami, w którym to przypadku nie stosuje się stopy zastąpienia; lub

(ii) zostanie trwale wycofany z floty w terminie sześciu miesięcy od dostarczenia statku powietrznego zgodnego z wymogami, w którym to przypadku stopień zgodności kwalifikowalnego statku powietrznego z systematyką jest ograniczony stopą zastąpienia określoną w sekcji 3.21;

w przypadku gdy statek powietrzny trwale wycofany z użytku lub z floty:

(i) nie mieści się w marginesach wskazanych w sekcji 3.21 podsekcja »Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu« lit. b);

(ii) jego maksymalna masa startowa wynosi co najmniej 80 % maksymalnej masy startowej statku powietrznego zgodnego z wymogami;

(iii) przed wycofaniem pozostawał we flocie przez co najmniej 12 miesięcy;

(iv) posiada zaświadczenie o zdatności do lotu wystawione mniej niż 6 miesięcy przed dostarczeniem statku powietrznego zgodnego z wymogami.

Leasingodawca zapewnia, aby statki powietrzne wymienione w lit. b) lub c) były eksploatowane z wykorzystaniem zrównoważonych paliw lotniczych (SAF) zgodnie z kryteriami określonymi w sekcji 6.19 lit. d) i akapit drugi niniejszego załącznika.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

2) Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Nie dotyczy

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Wprowadzono środki mające na celu zapobieganie wytwarzaniu odpadów w fazie użytkowania (konserwacja) oraz gospodarowanie wszelkimi pozostałymi odpadami zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami.

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji;

d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Statek powietrzny jest zgodny z odpowiednimi wymogami, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1139.

Statek powietrzny, o którym mowa w podsekcji »Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu« lit. b) i c), spełnia następujące normy:

a) odnośnie do statków powietrznych innych niż samoloty towarowe: poprawka 13 tomu I (hałas), rozdział 14 załącznika 16 do konwencji chicagowskiej, gdzie suma różnic we wszystkich trzech punktach pomiarowych między maksymalnymi poziomami hałasu a maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami hałasu określonymi w pkt 14.4.1.1, 14.4.1.2 i 14.4.1.3 nie może być mniejsza niż 22 EPNdB; odnośnie do samolotów towarowych: poprawka 13 tomu I (hałas), rozdział 14 załącznika 16 do konwencji chicagowskiej;

b) poprawka 10 tomu II (emisje z silnika), rozdziały 2 i 4 załącznika 16 do konwencji chicagowskiej.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Nie dotyczy

6.19. Pasażerski i towarowy transport lotniczy

Opis działalności

Zakup, finansowanie i obsługa statków powietrznych, w tym przewóz pasażerów i towarów.

Działalność gospodarcza nie obejmuje leasingu statków powietrznych, o którym mowa w sekcji 6.18.

Działalności gospodarcze w tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności H51.1 i H51.21 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność jest wykonywana z użyciem jednego z następujących:

a) statku powietrznego o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

b) do 31 grudnia 2029 r. – statku powietrznego nabytego przed 11 grudnia 2023 r., spełniającego techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcji 3.21 podsekcja »Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu« lit. b) lub c);

c) do 31 grudnia 2029 r. – statku powietrznego nabytego po 11 grudnia 2023 r., spełniającego techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcji 3.21 podsekcja „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu”, lit. b) lub c), przy jednoczesnym zobowiązaniu do tego, że inny statek powietrzny we flocie, który nie spełnia kryteriów:

(i) zostanie trwale wycofany z użytku w terminie 6 miesięcy od dostarczenia statku powietrznego zgodnego z wymogami, w którym to przypadku nie stosuje się stopy zastąpienia; lub

(ii) zostanie trwale wycofany z użytku w terminie 6 miesięcy od dostarczenia statku powietrznego zgodnego z wymogami, w którym to przypadku udział zgodności kwalifikowalnego statku powietrznego z systematyką jest ograniczony stopą zastąpienia określoną w sekcji 3.21;

w przypadku gdy statek powietrzny trwale wycofany z użytku lub z floty:

(i) nie mieści się w marginesach określonych w sekcji 3.21 podsekcja »Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu«, lit. b);

(ii) jego maksymalna masa startowa wynosi co najmniej 80 % maksymalnej masy startowej statku powietrznego zgodnego z wymogami;

(iii) przed wycofaniem pozostawał we flocie przez co najmniej 12 miesięcy;

(iv) posiada zaświadczenie o zdatności do lotu wystawione mniej niż 6 miesięcy przed dostarczeniem statku powietrznego zgodnego z wymogami.

d) od 1 stycznia 2030 r. – statku powietrznego spełniającego techniczne kryteria kwalifikacji określone w lit. b) lub c) powyżej oraz eksploatowanego przy minimalnym udziale zrównoważonych paliw lotniczych (SAF), w 2030 r. wynoszącym 15 %, a następnie wzrastającym o 2 punkty procentowe rocznie;

e) statku powietrznego eksploatowanego przy minimalnym udziale zrównoważonych paliw lotniczych (SAF), w 2022 r. wynoszącym 5 %, a następnie wzrastającym o 2 punkty procentowe rocznie.

Wymóg dotyczący wykorzystania SAF, o którym mowa w lit. d) i e), oblicza się w odniesieniu do łącznego wykorzystania paliwa lotniczego przez zgodny z wymogami statek powietrzny oraz SAF wykorzystywanego na poziomie floty. Operatorzy obliczają zgodność jako stosunek ilości (wyrażonej w tonach) SAF zakupionego na poziomie floty do całkowitej ilości paliwa lotniczego wykorzystanej przez statek powietrzny zgodny z wymogami, pomnożonej przez 100. SAF są zdefiniowane w rozporządzeniu w sprawie zapewnienia równych warunków działania dla zrównoważonego transportu lotniczego.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

2) Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Nie dotyczy

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Wprowadzono środki mające na celu zapobieganie wytwarzaniu odpadów w fazie użytkowania (konserwacja, realizacja usług transportu lotniczego w odniesieniu do odpadów gastronomicznych) oraz gospodarowanie wszelkimi pozostałymi odpadami zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Statek powietrzny jest zgodny z odpowiednimi wymogami, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1139.

Statek powietrzny zgodny z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w lit. b)–e) jest zgodny z następującymi normami:

b) poprawka 10 tomu II (emisje z silnika), rozdziały 2 i 4 załącznika 16 do konwencji chicagowskiej.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Nie dotyczy

6.20. Obsługa naziemna transportu lotniczego

Opis działalności

Produkcja, naprawa, konserwacja, naprawa główna, modernizacja, projektowanie, zmiana przeznaczenia i doposażenie, zakup, finansowanie, wynajem, leasing i eksploatacja urządzeń oraz działalność usługowa wspomagająca transport lotniczy (obsługa naziemna), w tym obsługa naziemna w portach lotniczych i obsługa ładunków, w tym załadunek i wyładunek towarów ze statków powietrznych.

Działalność gospodarcza obejmuje:

a) pojazdy służące do koordynacji ruchu naziemnego i świadczenia innych usług w obrębie płyty postojowej;

b) sprzęt umożliwiający przyjęcie pasażerów na pokład, w tym pojazdy wahadłowe, schody mobilne;

c) sprzęt do obsługi bagażu i ładunków, w tym taśmociągi bagażowe, ciągniki bagażowe, lotniskowe wózki paletowe, urządzenia do załadunku dolnego pokładu, urządzenia do załadunku głównego pokładu;

d) wyposażenie na potrzeby świadczenia usług gastronomicznych, w tym kontenery chłodnicze, z wyłączeniem urządzeń chłodniczych wyposażonych w silnik spalinowy wewnętrznego spalania;

e) sprzęt do konserwacji, w tym stanowiska i platformy konserwacyjne;

f) ciągniki samolotowe;

g) sprzęt do odladzania samolotów i silników;

h) pługi odśnieżne i inny sprzęt do odśnieżania i odladzania powierzchni;

i) nieautonomiczne kołowanie.

Działalność gospodarcza nie obejmuje pojazdów do przewozu pasażerów i załogi oraz do tankowania statków powietrznych w porcie lotniczym, objętych sekcjami 3.3, 6.3 i 6.6 niniejszego załącznika.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności H52.23, H52.24, H52.29 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Emisja bezpośrednia CO2 (w spalinach) pojazdów obsługi naziemnej wynosi zero.

Wszystkie urządzenia i sprzęt do obsługi naziemnej napędzane są silnikiem bezemisyjnym.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

2) Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

W odniesieniu do działań związanych z odladzaniem wprowadzono środki zapewniające niezbędną kontrolę zrzutów na poziomie portu lotniczego w celu zmniejszenia wpływu na środowisko cieków wodnych, w tym obejmujące stosowanie bardziej zrównoważonych środowiskowo chemikaliów, odzyskiwanie glikolu i uzdatnianie wód powierzchniowych.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Nie dotyczy

Działalność ta obejmuje leasing części i urządzeń w zakresie, w jakim mogą być one powiązane z kwalifikującym się typem statku powietrznego i poprawiają lub utrzymują poziom efektywności statku powietrznego.”;

23) w sekcji 7.1 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji”, w podsekcji „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Elementy budynków i materiały budowlane wykorzystane przy budowie są zgodne z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Elementy budynków i materiały budowlane wykorzystane przy budowie, z którymi mieszkańcy mogą mieć kontakt*1, emitują mniej niż 0,06 mg formaldehydu na m3 komory badawczej na podstawie badania zgodnie z warunkami określonymi w załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 oraz mniej niż 0,001 mg innych rakotwórczych lotnych związków organicznych kategorii 1A i 1B na m3 komory badawczej, co należy ustalić w ramach badań przeprowadzonych zgodnie z normą CEN/EN 16516*2 lub ISO 16000-3:2011*3 lub innymi równoważnymi znormalizowanymi warunkami badania i metodami oznaczania*4.

Jeżeli nowy budynek jest wznoszony na terenie potencjalnie zanieczyszczonym (teren zdegradowany), taki teren poddano badaniu pod kątem potencjalnych zanieczyszczeń, na przykład z wykorzystaniem normy ISO 18400*5.

Wprowadzono środki służące redukcji emisji hałasu, kurzu i zanieczyszczeń w trakcie robót budowlanych lub konserwacyjnych.

Dotyczy farb i lakierów, paneli sufitu, pokryć podłogowych, w tym powiązanych spoiw, szczeliw, izolacji wewnętrznej i zewnętrznej obróbki powierzchni, w tym obróbki zapobiegającej wilgoci i pleśni.

CEN/TS 16516: 2013, »Wyroby budowlane – Ocena uwalniania substancji niebezpiecznych – Określenie emisji do wnętrza budynku«.

ISO 16000-3:2011, »Powietrze wnętrz – Część 3: Oznaczanie formaldehydu i innych związków karbonylowych w powietrzu wewnątrz pomieszczeń i w komorze badawczej – Pobieranie próbek metodą aktywną« (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.iso.org/standard/51812.html).

Próg emisji rakotwórczych lotnych związków organicznych dotyczy 28-dniowego okresu badania.

Seria ISO 18400 »Jakość gleby — Pobieranie próbek.«”;

24) w sekcji 7.2 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Elementy budynków i materiały budowlane wykorzystane przy budowie są zgodne z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Elementy budynków i materiały budowlane wykorzystane przy renowacji budynku, z którymi mieszkańcy mogą mieć kontakt*1, emitują mniej niż 0,06 mg formaldehydu na m3 komory badawczej na podstawie badania zgodnie z warunkami określonymi w załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 oraz mniej niż 0,001 mg innych rakotwórczych lotnych związków organicznych kategorii 1A i 1B na m3 komory badawczej, co należy ustalić w ramach badań przeprowadzonych zgodnie z normą CEN/EN 16516 lub ISO 16000-3:2011*2 lub innymi równoważnymi znormalizowanymi warunkami badania i metodami oznaczania*3.

Wprowadzono środki służące redukcji emisji hałasu, kurzu i zanieczyszczeń w trakcie robót budowlanych lub konserwacyjnych.

Dotyczy farb i lakierów, paneli sufitu, pokryć podłogowych (w tym powiązanych spoiw i szczeliw), izolacji wewnętrznej i zewnętrznej obróbki powierzchni (w tym obróbki zapobiegającej wilgoci i pleśni).

Próg emisji rakotwórczych lotnych związków organicznych dotyczy 28-dniowego okresu badania.”;

25) w dodatku B dodaje się akapit w brzmieniu:

„Działalność ta nie utrudnia osiągnięcia dobrego stanu środowiska wód morskich ani nie powoduje pogorszenia stanu wód morskich, których stan uznaje się za dobry zgodnie z definicją w art. 3 pkt 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE*1, *2, uwzględniając decyzję Komisji (UE) 2017/848*3 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących tych wskaźników.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).

Definicja określona w art. 3 pkt 5 dyrektywy 2008/56/WE stanowi w szczególności, że dobry stan środowiska określa się na podstawie wskaźników jakości opisanych w załączniku I do tej dyrektywy.

Decyzja Komisji (UE) 2017/848 z dnia 17 maja 2017 r. ustanawiająca kryteria i standardy metodologiczne dotyczące dobrego stanu środowiska wód morskich oraz specyfikacje i ujednolicone metody monitorowania i oceny, oraz uchylająca decyzję 2010/477/UE (Dz.U. L 125 z 18.5.2017, s. 43).”;

26) w dodatku C lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

substancji, w postaci samoistnej, w mieszaninach lub w wyrobach, w stężeniu przekraczającym 0,1 % (m/m), spełniających kryteria określone w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 i zidentyfikowanych zgodnie z art. 59 ust. 1 tego rozporządzenia, na okres co najmniej osiemnastu miesięcy, z wyjątkiem przypadków, w których operator oceni i udokumentuje, że na rynku nie są dostępne żadne inne odpowiednie substancje lub technologie alternatywne oraz że są one stosowane w warunkach kontrolowanych*1;

Komisja dokona przeglądu wyjątków od zakazu produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania substancji, o których mowa w lit. f), po opublikowaniu zasad horyzontalnych dotyczących nieodzownego zastosowania chemikaliów.”;

27) w dodatku C skreśla się lit. g);

28) w dodatku C po lit. f) dodaje się akapit w brzmieniu:

„Ponadto działalność nie prowadzi do produkcji, obecności w produkcie końcowym lub wytworze, bądź wprowadzania do obrotu, innych substancji, w postaci samoistnej, w mieszaninach lub w wyrobach, w stężeniu przekraczającym 0,1 % (m/m), spełniających kryteria określone w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 w odniesieniu do jednej z klas zagrożenia lub kategorii zagrożenia, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, z wyjątkiem przypadków, w których operator oceni i udokumentuje, że na rynku nie są dostępne żadne inne odpowiednie substancje lub technologie alternatywne oraz że są one stosowane w warunkach kontrolowanych*1.

Komisja dokona przeglądu wyjątków od zakazu produkcji, obecności w produkcie końcowym lub wytworze, bądź wprowadzania do obrotu, substancji, o których mowa w tym akapicie, po opublikowaniu zasad horyzontalnych dotyczących nieodzownego zastosowania chemikaliów.”.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.