Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/2485 z dnia 27 czerwca 2023 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2021/2139 ustanawiające dodatkowe techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich niektóre rodzaje działalności gospodarczej kwalifikują się jako wnoszące istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy działalność ta nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

Załącznik II

W mocy

ZMIANY W ZAŁĄCZNIKU II DO ROZPORZĄDZENIA DELEGOWANEGO (UE) 2021/2139

W załączniku II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2139 wprowadza się następujące zmiany:

1) w sekcji 3.13 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.”

2) w sekcji 4.14 podsekcja „Opis działalności” akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.22, F42.21 i H49.50 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.”;

3) w sekcji 4.14 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1)

Łagodzenie zmiany klimatu

Przekształcenie, zmiana przeznaczenia lub modernizacja nie zwiększa zdolności do transmisji i dystrybucji gazu.

Przekształcenie, zmiana przeznaczenia lub modernizacja nie przedłużają cyklu życia sieci powyżej ich przewidywanego cyklu życia przed przekształceniem, zmianą przeznaczenia lub modernizacją, chyba że sieć jest przeznaczona do transportu wodoru lub innych gazów niskoemisyjnych.”

4) w sekcji 5.6 podsekcja „Opis działalności” akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Działalności gospodarcze w tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności E37.00 i F42.99 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.”;

5) dodaje się sekcję 5.13 w brzmieniu:

„5.13. Odsalanie

Opis działalności

Budowa, eksploatacja, doposażenie, rozbudowa i modernizacja zakładów odsalania produkujących wodę przeznaczoną do dystrybucji w systemach zaopatrzenia w wodę pitną.

Działalność gospodarcza obejmuje pobór wody morskiej lub słonawej, wstępne oczyszczanie (takie jak oczyszczanie w celu usunięcia zanieczyszczeń, osadzającego się kamienia lub porastania membran), oczyszczanie (takie jak osmoza odwrócona z wykorzystaniem technologii membranowej), uzdatnianie (dezynfekcja i kondycjonowanie) oraz magazynowanie oczyszczonej wody. Działalność gospodarcza obejmuje również usuwanie solanki (wody odpadowej) za pomocą rur głębinowych lub odpływów zapewniających rozcieńczenie lub za pomocą innych technik odprowadzania solanki z zakładów położonych bardziej w głębi lądu (takich jak odsalanie wody słonawej).

Działalność gospodarcza może być stosowana do wód o różnych poziomach zasolenia, o ile wody te nie kwalifikują się jako woda słodka, jak określono w załączniku II do dyrektywy 2000/60/WE.

Działalności gospodarcze w tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności E36.00 i F42.9 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

W przypadku gdy działalność gospodarcza należąca do tej kategorii spełnia kryterium dotyczące istotnego wkładu określone w pkt 5, stanowi ona działalność wspomagającą zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852, o ile spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w adaptację do zmian klimatu

1. W ramach działalności gospodarczej wdrożono rozwiązania fizyczne i niefizyczne (»rozwiązania w zakresie adaptacji«), które zmniejszają najważniejsze zidentyfikowane ryzyka fizyczne związane z klimatem, które są istotne dla tej działalności.

2. Ryzyka fizyczne związane z klimatem kluczowe dla danej działalności wyodrębniono spośród ryzyk wymienionych w dodatku A do niniejszego załącznika w wyniku przeprowadzenia szczegółowej oceny ryzyka związanego z klimatem i narażenia na to ryzyko w następujących etapach:

a) kontrola aktywności w celu określenia, jakie ryzyka fizyczne związane z klimatem z wykazu w dodatku A do niniejszego załącznika mogą mieć wpływ na prowadzenie działalności gospodarczej w trakcie jej oczekiwanego cyklu życia;

b) w przypadku gdy ocenia się, że działalność jest narażona na co najmniej jedno ryzyko fizyczne związane z klimatem wymienione w dodatku A do niniejszego załącznika – ocena ryzyka związanego z klimatem i narażenia na to ryzyko w celu oceny, jak istotne jest to ryzyko dla danej działalności gospodarczej;

c) ocenę rozwiązań w zakresie adaptacji do zmiany klimatu, które mogą zmniejszyć stwierdzone ryzyka fizyczne związane z klimatem.

Ocena ryzyka związanego z klimatem i narażenia na to ryzyko jest proporcjonalna do skali działalności i oczekiwanego okresu jej prowadzenia:

a) w przypadku działalności, która ma trwać mniej niż 10 lat, ocenę przeprowadza się z zastosowaniem przynajmniej projekcji klimatu w najmniejszej odpowiedniej skali;

b) w przypadku wszystkich pozostałych rodzajów działalności ocenę przeprowadza się, stosując najbardziej wysokorozdzielcze, najnowocześniejsze projekcje klimatu z uwzględnieniem szeregu przyszłych scenariuszy*1 zgodnych z oczekiwanym czasem prowadzenia danej działalności, w tym przynajmniej scenariusze obejmujące projekcje klimatu w okresie 10–30 lat w przypadku dużych inwestycji.

3. Projekcje klimatu i ocena wpływu opierają się na najlepszych praktykach i dostępnych wytycznych oraz uwzględniają najnowocześniejszą wiedzę naukową w zakresie analizy narażenia i zagrożenia oraz powiązane metody zgodnie z najnowszymi sprawozdaniami Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu*2, recenzowanymi publikacjami naukowymi oraz modelami typu open source*3 lub modelami płatnymi.

4. Wdrożone rozwiązania w zakresie adaptacji:

a) nie mają negatywnego wpływu na działania w zakresie adaptacji ani na poziom odporności na ryzyka fizyczne związane z klimatem innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej;

b) w miarę możliwości sprzyjają wykorzystaniu rozwiązań opartych na zasobach przyrody*4 lub polegają na niebieskiej lub zielonej infrastrukturze*5;

c) są spójne z lokalnymi, sektorowymi, regionalnymi lub krajowymi strategiami i planami w zakresie adaptacji;

d) są monitorowane i mierzone przy użyciu uprzednio zdefiniowanych wskaźników, a w przypadku niezgodności z tymi wskaźnikami rozważa się podjęcie działań naprawczych;

e) w przypadku gdy wdrożone rozwiązanie ma charakter fizyczny i obejmuje działanie, w odniesieniu do którego w niniejszym załączniku określono techniczne kryteria kwalifikacji, rozwiązanie to jest zgodne z technicznym kryterium kwalifikacji dotyczącym nieczynienia poważnych szkód.

5. Aby działalność mogła zostać uznana za działalność wspomagającą zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852, podmiot gospodarczy wykazuje, w drodze oceny bieżących i przyszłych ryzyk związanych z klimatem, w tym niepewności, i w oparciu o szczegółowe dane, że działalność zapewnia technologię, produkt, usługę, informacje lub praktykę, bądź też wspiera ich zastosowanie, aby osiągnąć jeden z poniższych celów podstawowych:

a) podniesienie poziomu odporności na ryzyka fizyczne związane z klimatem innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej;

b) przyczynianie się do wysiłków w zakresie adaptacji innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

1) Łagodzenie zmiany klimatu

Emisje gazów cieplarnianych z zakładu odsalania nie przekraczają 1 080 g CO2e/m3 wyprodukowanej wody słodkiej (w tym oczyszczanie, pompowanie i usuwanie solanki oraz związane z tym zużycie energii).

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Zidentyfikowano i uwzględniono ryzyko degradacji środowiska związane z utrzymaniem jakości wody i unikaniem deficytu wody w celu osiągnięcia dobrego stanu wody i dobrego potencjału ekologicznego, jak określono w art. 2 pkt 22 i 23 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE*6, oraz w opracowanym na jej podstawie planie zarządzania dotyczącym wykorzystywania i ochrony wód dla potencjalnie narażonej jednolitej (narażonych jednolitych) części wód, w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami.

Projekt został zatwierdzony przez właściwy organ, w ramach zintegrowanej gospodarki wodnej, po uwzględnieniu w pierwszej kolejności wszystkich innych wykonalnych możliwości zaopatrzenia w wodę, środków gospodarowania zapotrzebowaniem na wodę i efektywnego gospodarowania wodą, w porozumieniu z organami ds. gospodarki wodnej.

Ocenę oddziaływania na środowisko lub procedurę preselekcji przeprowadza się zgodnie z przepisami krajowymi i obejmuje ona ocenę wpływu na wodę słodką i wody morskie zgodnie z dyrektywami 2000/60/WE i 2008/56/WE.

Działalność ta nie utrudnia osiągnięcia dobrego stanu środowiska wód morskich ani nie powoduje pogorszenia stanu wód morskich, których stan uznaje się za dobry zgodnie z definicją w art. 2 pkt 21 rozporządzenia (UE) 2020/852 oraz zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE, w której w szczególności zawarto wymóg wprowadzenia odpowiednich środków w celu zapobiegania skutkom lub ich łagodzenia w odniesieniu do wskaźników określonych w załączniku I do tej dyrektywy, z uwzględnieniem decyzji (UE) 2017/848 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących tych wskaźników.

Działalność jest zgodna z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/89/UE*7.

W celu ograniczenia anomalii termicznych związanych ze zrzutem ciepła odpadowego operator zakładu odsalania kontroluje:

a) maksymalną temperaturę przyjmującego morskiego zbiornika wodnego po zmieszaniu;

b) maksymalną różnicę temperatur między zrzucaną solanką a przyjmującym morskim zbiornikiem wodnym.

Kontrola temperatury jest realizowana zgodnie z wartościami progowymi określonymi w prawie Unii i prawie krajowym.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Usuwanie solanki opiera się na badaniu wpływu na środowisko obejmującym ocenę oddziaływania usuwania solanki do morza przeprowadzaną dla danego miejsca, biorąc pod uwagę następujące elementy:

a) opis i zrozumienie lokalnych warunków podstawowych, takich jak jakość wody morskiej, topografia, charakterystyka hydrodynamiczna i ekosystemy morskie na podstawie pomiarów i badań w terenie;

b) analiza skutków zrzutu solanki oparta na modelowaniu dyspersji zrzutu solanki i laboratoryjnych badaniach toksyczności w celu określenia bezpiecznych warunków zrzutu z uwzględnieniem stężenia soli, zasadowości całkowitej, temperatury i metali toksycznych.

Poziom szczegółowości wymagany przy ocenie jest odpowiedni do wielkości, procesu i stopni odzysku zakładu odsalania, a także jego lokalizacji.

Z badania wpływu na środowisko wynika, że wpływ zrzutu solanki nie pogarsza integralności ekosystemu.

Na podstawie badania wpływu na środowisko w ramach działalności przyjęto kryteria bezpiecznego zrzutu solanki, w tym odnoszące się do danego miejsca minimalne cele w zakresie rozcieńczania solanki, na podstawie odpowiedniej charakterystyki lokalnych warunków, ekosystemów, gatunków i siedlisk wodnych, w celu złagodzenia możliwych negatywnych skutków usuwania solanki.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Przeprowadzono ocenę oddziaływania na środowisko (OOŚ) lub procedurę preselekcji*8 zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi dotyczącymi OOŚ*9. W przypadku gdy przeprowadzono OOŚ, wdraża się wymagane środki łagodzące, odtwarzające lub kompensacyjne do celów ochrony środowiska.

Działalność nie ma znaczącego wpływu na obszary chronione (obiekty światowego dziedzictwa Unesco, obszary o zasadniczym znaczeniu dla bioróżnorodności, a także obszary chronione inne niż obszary Natura 2000) ani na gatunki chronione w oparciu o ocenę jej oddziaływania uwzględniającą najlepszą dostępną wiedzę*10.

Przyszłe scenariusze muszą obejmować następujące scenariusze RCP Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu: RCP2.6, RCP4.5, RCP6.0 i RCP8.5.

Sprawozdania z oceny dotyczące zmian klimatu: wpływ, adaptacja i narażenie (Assessments Reports on Climate Change: Impact, Adaptation and Vulnerability), publikowane okresowo przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC), organ ONZ ds. oceny wyników badań naukowych związanych ze zmianą klimatu, https://www.ipcc.ch/reports/.

Takimi jak usługi programu Copernicus zarządzane przez Komisję Europejską.

Rozwiązania oparte na zasobach przyrody definiuje się w następujący sposób: »rozwiązania, które powstały z inspiracji przyrodą lub są przez nią wspomagane, a ponadto są opłacalne i zapewniają jednocześnie korzyści środowiskowe, społeczne i ekonomiczne oraz pomagają w zwiększaniu odporności. Takie rozwiązania za pomocą systematycznych, dostosowanych do lokalnych warunków i efektywnie wykorzystujących zasoby działań wprowadzają do miasta oraz krajobrazu lądowego i morskiego coraz bardziej zróżnicowane, naturalne i wykorzystujące przyrodę elementy i procesy«. W związku z tym rozwiązania oparte na zasobach przyrody wpływają korzystnie na bioróżnorodność i wspierają świadczenie szeregu usług ekosystemowych (wersja z dnia 27.6.2023: https://ec.europa.eu/info/research-and-innovation/research-area/environment/nature-based-solutions_en/).

Zob. Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Zielona infrastruktura – zwiększanie kapitału naturalnego Europy (COM(2013) 249 final).

W przypadku działalności prowadzonych w państwach trzecich, zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym lub normami międzynarodowymi, które realizują równoważne cele dobrego stanu wód i dobrego potencjału ekologicznego, poprzez równoważne przepisy proceduralne i materialne, tj. planem zarządzania dotyczącym wykorzystywania i ochrony wód opracowanym w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, który zapewnia, że: 1) ocenia się wpływ działań na określony stan lub potencjał ekologiczny potencjalnie narażonej jednolitej (narażonych jednolitych) części wód, 2) unika się pogorszenia lub uniemożliwienia dobrego statusu/potencjału ekologicznego lub, w przypadku gdy nie jest to możliwe, 3) wszelkie działania o charakterze technicznym są uzasadnione brakiem wykonalnych ekologicznych alternatyw, które nie są nieproporcjonalne z punktu widzenia kosztów lub niemożliwe z technicznego punktu widzenia, a także podjęte zostały wszelkie możliwe działania dla ograniczenia negatywnych oddziaływań na stan jednolitej części wód.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/89/UE z dnia 23 lipca 2014 r. ustanawiająca ramy planowania przestrzennego obszarów morskich (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 135).

Procedura, w ramach której właściwy organ określa, czy projekty wymienione w załączniku II do dyrektywy 2011/92/UE mają zostać poddane ocenie oddziaływania na środowisko, o której mowa w art. 4 ust. 2 tej dyrektywy.

W przypadku działalności prowadzonych w państwach trzecich, zgodnie z równoważnym mającym zastosowanie prawem krajowym lub normami międzynarodowymi, które nakładają wymóg przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) lub procedury preselekcji, np. normą w zakresie pomiaru wyników MKF nr 1: ocena ryzyka środowiskowego i społecznego oraz zarządzanie tym ryzykiem (IFC Performance Standard 1: Assessment and Management of Environmental and Social Risks).

*10

W przypadku działalności prowadzonej w państwach trzecich, zgodnie z równoważnym obowiązującym prawem krajowym lub normami międzynarodowymi, których celem jest ochrona siedlisk przyrodniczych, dzikiej fauny i flory i które wymagają przeprowadzenia (1) procedury preselekcji w celu ustalenia, czy w odniesieniu do danej działalności potrzebna jest odpowiednia ocena możliwego oddziaływania na chronione siedliska i gatunki; (2) takiej odpowiedniej oceny, jeżeli procedura preselekcji wykaże, że jest ona potrzebna, np. normą w zakresie pomiaru wyników MKF nr 6: ochrona bioróżnorodności i zrównoważone zarządzanie żywymi zasobami naturalnymi (IFC Performance Standard 6: Biodiversity Conservation and Sustainable Management of Living Natural Resources).”;

6) w sekcji 6.3 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku pojazdów drogowych kategorii M opony spełniają wymogi dotyczące zewnętrznego hałasu toczenia w najwyższej zapełnionej klasie oraz są zgodne ze współczynnikiem oporu toczenia (co wpływa na efektywność energetyczną pojazdu) w dwóch najwyższych zapełnionych klasach określonych w rozporządzeniu (UE) 2020/740, co można zweryfikować na podstawie europejskiego rejestru produktów do celów etykietowania energetycznego (EPREL).

W stosownych przypadkach pojazdy są zgodne z wymogami ostatniego mającego zastosowanie etapu homologacji typu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (EURO VI) zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009.”

7) tytuł sekcji 6.5 otrzymuje brzmienie:

„6.5.

Transport motocyklami, samochodami osobowymi i lekkimi pojazdami użytkowymi”;

8) w sekcji 6.5 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Opis działalności” akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Zakup, finansowanie, wynajem leasing i eksploatacja pojazdów należących do kategorii M1*1 oraz N1*2, które to kategorie objęte są zakresem rozporządzenia (WE) nr 715/2007, lub do kategorii L (pojazdy dwu- i trójkołowe oraz czterokołowce)*3.”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Pojazdy są zgodne z wymogami ostatniego mającego zastosowanie etapu homologacji typu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów lekkich (EURO 6)*4, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007.

Pojazdy spełniają progi emisji dla ekologicznie czystych pojazdów lekkich określone w tabeli 2 w załączniku do dyrektywy 2009/33/WE.

W przypadku pojazdów drogowych kategorii M i N opony spełniają wymogi dotyczące zewnętrznego hałasu toczenia w najwyższej zapełnionej klasie oraz są zgodne ze współczynnikiem oporu toczenia (co wpływa na efektywność energetyczną pojazdu) w dwóch najwyższych zapełnionych klasach określonych w rozporządzeniu (UE) 2020/740, co można zweryfikować na podstawie europejskiego rejestru produktów do celów etykietowania energetycznego (EPREL).

Pojazdy są zgodne z przepisami rozporządzenia (UE) nr 540/2014.

Kategoria, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (UE) 2018/858.

Kategoria, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (UE) 2018/858.

Kategoria, o której mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/858.

Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/1832.”;

9) w sekcji 6.6 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Pojazdy są zgodne z wymogami ostatniego mającego zastosowanie etapu homologacji typu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych zgodnie z normą Euro VI*1, jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009.

Pojazdy są zgodne z przepisami rozporządzenia (UE) nr 540/2014.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 582/2011 wykonujące i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz zmieniające załączniki I i III do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 167 z 25.6.2011, s. 1).”;

10) w sekcji 6.12 wprowadza się następujące zmiany:

a) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” tytuł podsekcji „Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu” otrzymuje brzmienie „Istotny wkład w adaptację do zmian klimatu”;

b) w podsekcji „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„1)

Łagodzenie zmiany klimatu

Statki nie są przeznaczone do transportu paliw kopalnych.”

11) w sekcji 6.13 podsekcja „Opis działalności” akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności F42.11, F42.12, F42.13, F43.21, M71.12 i M71.20 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.”;

12) w sekcji 6.15 podsekcja „Opis działalności” akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być sklasyfikowane w ramach szeregu kodów NACE, w szczególności F42.11, F42.13, M71.12 i M71.20 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.”;

13) w sekcji 6.16 podsekcja „Opis działalności” akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności F42.91, M71.12 i M71.20 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.”;

14) w sekcji 7.1 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Elementy budynków i materiały budowlane wykorzystane przy budowie są zgodne z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Elementy budynków i materiały budowlane wykorzystane przy budowie, z którymi mieszkańcy mogą mieć kontakt*1, emitują mniej niż 0,06 mg formaldehydu na m3 komory badawczej na podstawie badania zgodnie z warunkami określonymi w załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 oraz mniej niż 0,001 mg innych rakotwórczych lotnych związków organicznych kategorii 1A i 1B na m3 komory badawczej, co należy ustalić w ramach badań przeprowadzonych zgodnie z normą CEN/EN 16516*2 lub ISO 16000-3*3 lub innymi równoważnymi znormalizowanymi warunkami badania i metodami oznaczania*4.

Jeżeli nowy budynek jest wznoszony na terenie potencjalnie zanieczyszczonym (teren zdegradowany), taki teren poddano badaniu pod kątem potencjalnych zanieczyszczeń, na przykład z wykorzystaniem normy ISO 18400*5.

Wprowadzono środki służące redukcji emisji hałasu, kurzu i zanieczyszczeń w trakcie robót budowlanych lub konserwacyjnych.

Dotyczy farb i lakierów, paneli sufitu, pokryć podłogowych, w tym powiązanych spoiw, szczeliw, izolacji wewnętrznej i zewnętrznej obróbki powierzchni, w tym obróbki zapobiegającej wilgoci i pleśni.

CEN/TS 16516: 2013, »Wyroby budowlane – Ocena uwalniania substancji niebezpiecznych – Określenie emisji do wnętrza budynku«.

ISO 16000-3:2011, »Powietrze wnętrz – Część 3: Oznaczanie formaldehydu i innych związków karbonylowych w powietrzu wewnątrz pomieszczeń i w komorze badawczej – Pobieranie próbek metodą aktywną«.

Próg emisji rakotwórczych lotnych związków organicznych dotyczy 28-dniowego okresu badania.

Seria ISO 18400 »Jakość gleby – Pobieranie próbek«.”;

15) w sekcji 7.2 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Elementy budynków i materiały budowlane wykorzystane przy budowie są zgodne z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Elementy budynków i materiały budowlane wykorzystane przy renowacji budynku, z którymi mieszkańcy mogą mieć kontakt*1, emitują mniej niż 0,06 mg formaldehydu na m3 komory badawczej na podstawie badania zgodnie z warunkami określonymi w załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 oraz mniej niż 0,001 mg innych rakotwórczych lotnych związków organicznych kategorii 1A i 1B na m3 komory badawczej, co należy ustalić w ramach badań przeprowadzonych zgodnie z normą CEN/EN 16516*2 lub ISO 16000-3:2011*3 lub innymi równoważnymi znormalizowanymi warunkami badania i metodami oznaczania*4.

Wprowadzono środki służące redukcji emisji hałasu, kurzu i zanieczyszczeń w trakcie robót budowlanych lub konserwacyjnych.

Dotyczy farb i lakierów, paneli sufitu, pokryć podłogowych (w tym powiązanych spoiw i szczeliw), izolacji wewnętrznej i zewnętrznej obróbki powierzchni (w tym obróbki zapobiegającej wilgoci i pleśni).

CEN/TS 16516: 2013, »Wyroby budowlane – Ocena uwalniania substancji niebezpiecznych – Określenie emisji do wnętrza budynku«.

ISO 16000-3:2011, „Powietrze wnętrz – Część 3: Oznaczanie formaldehydu i innych związków karbonylowych w powietrzu wewnątrz pomieszczeń i w komorze badawczej – Pobieranie próbek metodą aktywną (wersja z dnia 27.6.2023: https://www.iso.org/standard/51812.html).

Próg emisji rakotwórczych lotnych związków organicznych dotyczy 28-dniowego okresu badania.”;

16) w sekcji 7.3 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„1)

Łagodzenie zmiany klimatu

Budynek nie jest przeznaczony do wydobycia, magazynowania, transportu lub produkcji paliw kopalnych.”

17) w sekcji 7.4 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„1)

Łagodzenie zmiany klimatu

Budynek nie jest przeznaczony do wydobycia, magazynowania, transportu lub produkcji paliw kopalnych.”

18) w sekcji 7.5 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„1)

Łagodzenie zmiany klimatu

Budynek nie jest przeznaczony do wydobycia, magazynowania, transportu lub produkcji paliw kopalnych.”

19) w sekcji 7.6 podsekcja „Techniczne kryteria kwalifikacji” podsekcja „Zasada »nie czyń poważnych szkód«” pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„1)

Łagodzenie zmiany klimatu

Budynek nie jest przeznaczony do wydobycia, magazynowania, transportu lub produkcji paliw kopalnych.”

20) dodaje się sekcję 8.4 w brzmieniu:

„8.4. Oprogramowanie umożliwiające zarządzanie ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem oraz adaptację do nich

Opis działalności

Działalność związana z tworzeniem lub rozwojem oprogramowania mająca na celu dostarczenie oprogramowania na potrzeby:

a) prognozowania, przewidywania i monitorowania ryzyk związanych z klimatem;

b) systemów wczesnego ostrzegania przed ryzykami związanymi z klimatem;

c) zarządzania ryzykami związanymi z klimatem.

Działalność gospodarcza nie obejmuje tworzenia i rozwoju oprogramowania w ramach działalności w zakresie inżynierii oraz związanego z nią doradztwa technicznego służącego adaptacji do zmian klimatu (zob. sekcja 9.1 niniejszego załącznika), pomocy przeznaczonej na badania rynkowe, rozwój oraz innowacje (zob. sekcja 9.2 niniejszego załącznika) ani w ramach doradztwa w zakresie zarządzania ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem oraz adaptacji do nich (zob. sekcja 9.3 niniejszego załącznika).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE J62.01 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w adaptację do zmian klimatu

1. Działalność usuwa przeszkody utrudniające adaptację do zmian klimatu w zakresie informacji, technologii i zdolności.

2. W działalności wykorzystuje się metodykę i dane, które:

a) opierają się na najlepszych praktykach i dostępnych wytycznych oraz uwzględniają najnowocześniejszą wiedzę naukową w zakresie analizy narażenia i zagrożenia oraz powiązane metody zgodnie z najnowszymi sprawozdaniami Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu*1, recenzowanymi publikacjami naukowymi oraz modelami typu open source*2 lub modelami płatnymi;

b) są zgodne z normami i wytycznymi dotyczącymi adaptacji do zmian klimatu i zarządzania ryzykiem oraz ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych, w tym na przykład z normą EN ISO 14090*3 dotyczącą zrozumienia wpływu klimatu i niepewności z nim związanych oraz ich wykorzystania w procesie podejmowania decyzji, a także z normą EN ISO 14091*4 dotyczącą podatności, wpływów i oceny ryzyka wynikających ze zmian klimatu, z wytycznymi technicznymi dotyczącymi kompleksowej oceny ryzyka i planowania w kontekście zmiany klimatu*5 oraz z ramami z Sendai dotyczącymi ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych*6.

3. Opracowane oprogramowanie:

a) jest ukierunkowane na umożliwienie zarządzania ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem odnoszącymi się do zagrożeń wymienionych w dodatku A do niniejszego załącznika;

b) nie ma negatywnego wpływu na działania w zakresie adaptacji ani na poziom odporności na ryzyka fizyczne związane z klimatem innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej;

c) w miarę możliwości sprzyja wykorzystaniu rozwiązań opartych na zasobach przyrody**7;

d) Jest spójne z lokalnymi, sektorowymi, regionalnymi lub krajowymi strategiami i planami w zakresie adaptacji;

e) jest monitorowane i mierzone przy użyciu uprzednio zdefiniowanych wskaźników, a w przypadku niezgodności z tymi wskaźnikami rozważa się podjęcie działań naprawczych.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

1) Łagodzenie zmiany klimatu

Nie dotyczy

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Nie dotyczy

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Nie dotyczy

Takimi jak usługi programu Copernicus i usługi wczesnego ostrzegania Galileo zarządzane przez Komisję Europejską.

Norma ISO 14090:2019, Adaptacja do zmian klimatu – Zasady, wymagania i wytyczne (wersja z dnia 27.6.2023: https://www.iso.org/standard/68507.html).

Norma ISO 14091:2021, Adaptacja do zmian klimatu – Wytyczne dotyczące podatności, wpływów i oceny ryzyka (wersja z dnia 27.6.2023: https://www.iso.org/standard/68508.html).

Wytyczne techniczne dotyczące kompleksowej oceny ryzyka i planowania w kontekście zmiany klimatu, https://www.undrr.org/publication/technical-guidance-comprehensive-risk-assessment-and-planning-context-climate-change.

Ramy z Sendai dotyczące ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych w latach 2015–2030, https://www.undrr.org/publication/sendai-framework-disaster-risk-reduction-2015-2030

21) dodaje się sekcję 9.3 w brzmieniu:

„9.3. Doradztwo w zakresie zarządzania ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem oraz adaptacji do nich

Opis działalności

Świadczenie lub zlecanie usług doradczych umożliwiających przedsiębiorstwom lub organizacjom zarządzanie ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem.

Działalność gospodarcza jest prowadzona w co najmniej jednym z następujących celów:

a) zapewnienie wsparcia w przeprowadzaniu ocen wpływu klimatu, ryzyka związanego z klimatem lub narażenia na to ryzyko;

b) opracowywanie, wdrażanie, monitorowanie lub ocena strategii, planów lub środków zarządzania ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem.

Działalność gospodarcza nie obejmuje doradztwa technicznego związanego z działalnością w zakresie inżynierii w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu (zob. sekcja 9.1 niniejszego załącznika), pomocy przeznaczonej na badania rynkowe, rozwój oraz innowacje (zob. sekcja 9.2 niniejszego załącznika) ani doradztwa w ramach tworzenia i rozwoju oprogramowania umożliwiającego zarządzanie ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem oraz adaptację do nich (zob. sekcja 8.4 niniejszego załącznika).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE M74.90 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w adaptację do zmian klimatu

1. Działalność usuwa przeszkody utrudniające adaptację do zmian klimatu w zakresie informacji, technologii i zdolności.

2. W działalności wykorzystuje się metodykę i dane, które:

b) są zgodne z normami i wytycznymi dotyczącymi adaptacji do zmian klimatu i zarządzania ryzykiem oraz zmniejszania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi, w tym na przykład z normą EN ISO 14090:2019*3 dotyczącą zrozumienia wpływów klimatu i niepewności z nim związanych oraz ich wykorzystania w procesie podejmowania decyzji, a także z normą ISO 14091:2021*4 dotyczącą podatności, wpływów i oceny ryzyka wynikających ze zmian klimatu, z wytycznymi technicznymi dotyczącymi kompleksowej oceny ryzyka i planowania w kontekście zmiany klimatu*5 oraz z ramami z Sendai dotyczącymi ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych*6.

3. Opracowane strategie, plany i środki zarządzania ryzykami związanymi z klimatem:

b) w miarę możliwości sprzyjają wykorzystaniu rozwiązań*7 opartych na zasobach przyrody lub polegają na niebieskiej lub zielonej infrastrukturze*8;

c) są spójne z lokalnymi, sektorowymi, regionalnymi lub krajowymi strategiami i planami w zakresie adaptacji;

d) są monitorowane i mierzone przy użyciu uprzednio zdefiniowanych wskaźników, a w przypadku niezgodności z tymi wskaźnikami rozważa się podjęcie działań naprawczych.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

1) Łagodzenie zmiany klimatu

Działalność nie jest prowadzona na terenie wydobycia, magazynowania, transportu lub produkcji paliw kopalnych.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Nie dotyczy

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Nie dotyczy

Takimi jak usługi programu Copernicus i usługi wczesnego ostrzegania Galileo zarządzane przez Komisję Europejską.

Norma ISO 14090:2019, Adaptacja do zmian klimatu – Zasady, wymagania i wytyczne (wersja z dnia 27.6.2023: https://sklep.pkn.pl/pn-en-iso-14090-2019-08p.html).

Norma ISO 14091:2021, Adaptacja do zmian klimatu – Wytyczne dotyczące podatności, wpływów i oceny ryzyka (wersja z dnia 27.6.2023: https://sklep.pkn.pl/pn-en-iso-14091-2021-08e.html).

Ramy z Sendai dotyczące ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych w latach 2015–2030, https://www.undrr.org/publication/sendai-framework-disaster-risk-reduction-2015-2030

Rozwiązania oparte na zasobach przyrody definiuje się w następujący sposób: „rozwiązania, które powstały z inspiracji przyrodą lub są przez nią wspomagane, a ponadto są opłacalne i zapewniają jednocześnie korzyści środowiskowe, społeczne i ekonomiczne oraz pomagają w zwiększaniu odporności. Takie rozwiązania za pomocą systematycznych, dostosowanych do lokalnych warunków i efektywnie wykorzystujących zasoby działań wprowadzają do miasta oraz krajobrazu lądowego i morskiego coraz bardziej zróżnicowane, naturalne i wykorzystujące przyrodę elementy i procesy”. W związku z tym rozwiązania oparte na zasobach przyrody wpływają korzystnie na bioróżnorodność i wspierają świadczenie szeregu usług ekosystemowych (wersja z dnia 27.6.2023: https://ec.europa.eu/info/research-and-innovation/research-area/environment/nature-based-solutions_en/).

22) dodaje się sekcję 14 w brzmieniu:

„14.

ZARZĄDZANIE RYZYKIEM ZWIĄZANYM Z KLĘSKAMI ŻYWIOŁOWYMI”

23) dodaje się sekcje 14.1 oraz 14.2 w brzmieniu:

„14.1. Służby ratunkowe

Opis działalności

1. Działania służb ratunkowych obejmujące:

a) koordynację reagowania na klęski żywiołowe w zakresie tworzenia i prowadzenia obiektów i zespołów zapewniających ocenę, koordynację lub gotowość, takich jak stałe centra koordynacji reagowania kryzysowego lub lokalne centra koordynacji operacji w miejscu wystąpienia sytuacji kryzysowej. Operacje w zakresie reagowania kryzysowego obejmują dowodzenie, ocenę lub analizę, planowanie, łączność lub koordynację, komunikację i informacje w mediach;

b) ratownictwo medyczne, tj. pierwszą pomoc w nagłych wypadkach i opiekę medyczną nad pacjentami w terenie, w tymczasowych szpitalach polowych, w tym w szpitalach wojskowych lub placówkach medycznych dla pacjentów hospitalizowanych i ambulatoryjnych w sytuacji nagłego zagrożenia, z uwzględnieniem uznanych międzynarodowych wytycznych dotyczących korzystania ze szpitali polowych*1. Działalność ta obejmuje:

(i) przyjmowanie pacjentów, badania przesiewowe i profilowanie (segregacja medyczna) na miejscu klęski żywiołowej lub w placówce opieki zdrowotnej;

(ii) udzielanie pierwszej pomocy;

(iii) stabilizację i kierowanie poważnych nagłych przypadków związanych lub niezwiązanych z urazami, w stosownych przypadkach, przygotowanie pacjenta do transportu do placówki opieki zdrowotnej w celu właściwego leczenia;

(iv) specjalistyczne zabiegi resuscytacyjne;

(v) przeprowadzanie znieczuleń, badań obrazowych, sterylizacji, badań laboratoryjnych i transfuzji krwi związanych z sytuacjami zagrożenia zdrowia;

(vi) przeprowadzanie zabiegów chirurgicznych zgodnie ze strategią »damage control« i ogólnych zabiegów chirurgicznych w sytuacjach zagrożenia zdrowia;

(vii) zapewnianie opieki w nagłych przypadkach mniejszej wagi związanych lub niezwiązanych z urazami;

(viii) ewakuację medyczną ofiar klęsk żywiołowych, w tym transport lądowy, wodny i ewakuację powietrzną;

c) pomoc w przypadku klęsk żywiołowych, tj. doraźne działania na miejscu po wystąpieniu klęski żywiołowej, takie jak tworzenie ośrodków ewakuacyjnych i zarządzanie nimi w koordynacji z istniejącymi strukturami, władzami lokalnymi i organizacjami międzynarodowymi do czasu przekazania ich władzom lokalnym lub organizacjom humanitarnym oraz dostarczanie najbardziej niezbędnych rzeczy (takich jak leki, żywność, woda, ciepła odzież i koce dla osób dotkniętych klęską żywiołową), w trakcie klęski żywiołowej i bezpośrednio po jej wystąpieniu. Działalność ta obejmuje:

(i) wstępne wyznaczanie i zapewnianie gotowości ośrodków pomocy doraźnej w wypadku klęsk żywiołowych, takich jak ośrodki ewakuacji ludności, punkty wydawania wody, żywności i udzielania pomocy itp.;

(ii) szkolenie personelu niosącego pomoc w przypadku klęsk żywiołowych, jeśli ma dojść do przekazania odpowiedzialności;

d) poszukiwanie i ratownictwo, takie jak poszukiwanie, lokalizowanie i ratowanie ofiar, które znajdują się w sytuacji zagrożenia lub w bezpośrednim niebezpieczeństwie, są odcięte przez powódź, znajdują się pod gruzami, są zagubione, opuszczone lub odizolowane bez zdolności do ewakuacji lub środków umożliwiających ewakuację, zaginione i nieodnalezione na lądzie i w wodzie. Działania te prowadzone zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi*2. Działalność ta obejmuje:

(i) poszukiwania na lądzie, na wodzie i z powietrza, w tym z udziałem psów poszukiwawczych lub technicznego sprzętu poszukiwawczego;

(ii) operacje ratunkowe, w tym podnoszenie i przemieszczanie;

(iii) działania ratujące życie oraz dostarczanie najbardziej niezbędnych rzeczy;

(iv) rozbijanie i tworzenie wyłomów, cięcie;

(v) ratownictwo wysokościowe;

(vi) podpieranie;

e) reagowanie na materiały niebezpieczne, takie jak wykrywanie i izolowanie materiałów niebezpiecznych, ograniczone do przypadków, w których jest to prowadzone w trakcie lub w bezpośrednim następstwie zdarzenia związanego z materiałami niebezpiecznymi w celu natychmiastowego zmniejszenia ryzyka, w tym: dekontaminacja gleb i wód gruntowych na obszarach zanieczyszczonych, in situ albo ex situ, z zastosowaniem metod mechanicznych, chemicznych lub biologicznych; dekontaminacja zakładów lub terenów przemysłowych, w tym elektrowni jądrowych i terenów obiektów jądrowych; dekontaminacja i oczyszczanie wód powierzchniowych po przypadkowym zanieczyszczeniu, w tym poprzez zbieranie zanieczyszczeń lub stosowanie chemikaliów; usuwanie wycieków ropy naftowej i innych rodzajów zanieczyszczeń na lądzie, w wodach powierzchniowych, w oceanach i morzach, w tym na obszarach przybrzeżnych; usuwanie azbestu, farb ołowiowych i innych materiałów toksycznych. Działalność ta obejmuje:

(i) identyfikacja skażeń chemicznych i wykrywanie skażeń radiologicznych przy użyciu kombinacji urządzeń ręcznych, mobilnych i laboratoryjnych;

(ii) gromadzenie biologicznych, chemicznych i radiologicznych próbek, właściwe obchodzenie się z nimi oraz ich przygotowywanie w celu poddania ich analizom przeprowadzanym w innym miejscu;

(iii) zastosowanie odpowiedniego modelu naukowego do celów prognozowania zagrożeń;

(iv) natychmiastowe zmniejszanie ryzyka, w tym zapobieganie rozprzestrzenianiu się skażenia, likwidacja skażenia oraz leczenie lub odkażanie osób, zwierząt i sprzętu na miejscu, co może obejmować natychmiastowe czynności zapobiegawcze i zaradcze zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*3;

f) walka z ogniem i zapobieganie pożarom, w tym kierowanie regularnymi i ochotniczymi oddziałami straży pożarnej i ich działania w zakresie zapobiegania pożarom i walki z ogniem na lądzie, na wodzie i z powietrza;

g) reagowanie i pomoc w zakresie ochrony technicznej w przypadku zagrożenia klimatycznego, gdy są one realizowane w trakcie sytuacji nadzwyczajnej i bezpośrednio po jej wystąpieniu. Działalność ta obejmuje:

(i) pompowanie o dużej wydajności, takie jak dostarczenie sprzętu pompującego na tereny zalane i do pomocy przy gaszeniu pożarów poprzez pompowanie wody;

(ii) oczyszczanie, magazynowanie i dostarczanie wody przez przenośne zespoły oczyszczania i magazynowania wody;

(iii) transport personelu i zaopatrzenia na potrzeby reagowania kryzysowego;

(iv) stworzenie, konserwacja i eksploatacja systemów łączności alarmowej w celu zapewnienia łączności w sytuacjach kryzysowych i po ich zakończeniu;

(v) stworzenie, konserwacja i eksploatacja systemów wytwarzania energii elektrycznej w sytuacjach kryzysowych i po ich zakończeniu;

(vi) zapobieganie rozprzestrzenianiu się powodzi w celu wzmocnienia istniejących struktur i budowy nowych wałów zapobiegających dalszemu wylewaniu rzek, zbiorników wodnych i cieków wodnych, w których podnosi się poziom wód.

2. Działalność gospodarcza w tej kategorii obejmuje również działania w zakresie gotowości*4 bezpośrednio związane ze służbami ratunkowymi, takie jak:

a) opracowywanie i aktualizacja odpowiednich planów w celu zapewnienia gotowości działań w zakresie reagowania kryzysowego;

b) szkolenia i budowanie zdolności pracowników i ekspertów oraz, w stosownych przypadkach, wolontariuszy i psów pomocników;

c) stworzenie obiektów szkoleniowych wykorzystywanych do szkoleń w zakresie reagowania na zagrożenia klimatyczne;

d) nabywanie, przechowywanie, modernizacja i konserwacja środków materialnych, w tym części modułów*5 w ramach pomocy w zakresie ochrony ludności*6 niezbędnych do łagodzenia bezpośrednich skutków klęski żywiołowej;

e) nabywanie, instalacja, naprawa, eksploatacja, konserwacja i zdalne monitorowanie systemów sygnalizacji pożarowej i systemów wczesnego ostrzegania;

f) działania edukacyjne i służące zwiększeniu świadomości w zakresie ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi prowadzone przez służby ratunkowe w ramach społeczności lub skierowane do wybranych zainteresowanych stron lub grup docelowych.

3. Działalność gospodarcza, o której mowa w pkt 1 i 2, jest uwzględniana w przypadkach, w których może ona zaradzić klęskom żywiołowym lub ich skutkom związanym z zagrożeniami klimatycznymi.

4. Działania i aktywa, których główny cel jest inny niż świadczenie cywilnych usług ratownictwa, mogą być tu uwzględnione tylko wtedy, gdy stanowią wsparcie dla cywilnego reagowania kryzysowego na klęski żywiołowe, które można zaliczyć do klęsk żywiołowych związanych z klimatem.

Działalność gospodarcza w tej kategorii nie obejmuje działalności prowadzonej w ramach działania »Infrastruktura zapobiegania ryzyku powodziowemu i ochrony przeciwpowodziowej« (zob. sekcja 14.2 niniejszego załącznika).

Działalność gospodarcza w tej kategorii nie obejmuje działalności prowadzonej przez podmiot gospodarczy odpowiedzialny za szkody wyrządzone środowisku naturalnemu zgodnie z dyrektywą 2004/35/WE.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności A2.40, B9.10, E39.00, H52.23, N80.20, Q84, O84.25, Q86.10, Q86.90 i Q88.99 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w adaptację do zmian klimatu

c) ocenę rozwiązań w zakresie adaptacji do zmiany klimatu, które mogą zmniejszyć stwierdzone ryzyka fizyczne związane z klimatem.

Ocena ryzyka związanego z klimatem i narażenia na to ryzyko jest proporcjonalna do skali działalności

i oczekiwanego okresu jej prowadzenia, tj.:

a) w przypadku działalności, która ma trwać mniej niż 10 lat, ocenę przeprowadza się z zastosowaniem przynajmniej projekcji klimatu w najmniejszej odpowiedniej skali;

b) w przypadku wszystkich pozostałych rodzajów działalności ocenę przeprowadza się, stosując najbardziej wysokorozdzielcze, najnowocześniejsze projekcje klimatu z uwzględnieniem szeregu przyszłych scenariuszy*7 zgodnych z oczekiwanym czasem prowadzenia danej działalności, w tym przynajmniej scenariusze obejmujące projekcje klimatu w okresie 10–30 lat w przypadku dużych inwestycji.

3. Projekcje klimatu i ocena wpływu opierają się na najlepszych praktykach i dostępnych wytycznych oraz uwzględniają najnowocześniejszą wiedzę naukową w zakresie analizy narażenia i zagrożenia oraz powiązane metody zgodnie z najnowszymi sprawozdaniami Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu*8, recenzowanymi publikacjami naukowymi oraz modelami typu open source*9 lub modelami płatnymi.

4. Wdrożone rozwiązania w zakresie adaptacji:

b) w miarę możliwości sprzyjają wykorzystaniu rozwiązań*10 opartych na zasobach przyrody lub polegają na niebieskiej lub zielonej infrastrukturze*11;

c) są spójne z lokalnymi, sektorowymi, regionalnymi lub krajowymi strategiami i planami w zakresie adaptacji;

d) są monitorowane i mierzone przy użyciu uprzednio zdefiniowanych wskaźników, a w przypadku niezgodności z tymi wskaźnikami rozważa się podjęcie działań naprawczych;

a) podniesienie poziomu odporności na ryzyka fizyczne związane z klimatem innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej;

b) przyczynianie się do wysiłków w zakresie adaptacji innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

1) Łagodzenie zmiany klimatu

1. Podmiot prowadzący tę działalność opracował i wdrożył plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska, w którym:

a) określono główne szkodliwe skutki dla klimatu wywierane przez jego aktywa i operacje, które są istotne pod względem łagodzenia zmiany klimatu, w tym skutki:

(i) emisji gazów cieplarnianych z zakresu 1*12;

(ii) emisji gazów cieplarnianych z zakresu 2*13;

(iii) emisji gazów cieplarnianych z zakresu 3*14;

b) określono środki niezbędne do zminimalizowania określonych szkodliwych skutków działalności dla klimatu, przy jednoczesnym osiągnięciu głównego celu służb ratunkowych;

c) wyjaśniono poziom poprawy możliwy do osiągnięcia dzięki wdrożeniu proponowanych środków i uwzględniono harmonogram wdrożenia tych środków;

d) monitoruje się i dokumentuje wdrażanie określonych środków zgodnie z harmonogramem i osiągniętym poziomem poprawy.

2. Plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska:

a) opiera się na najlepszych dostępnych dowodach naukowych, które są ujawniane publicznie;

b) opracowuje się w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym organami ds. ochrony środowiska;

c) aktualizuje się, w przypadku gdy cechy i sposób prowadzenia działalności zmieniają się tak znacząco, że zmienia się charakter lub skala skutków dla klimatu i środowiska;

d) w przypadku operacji gaszenia pożarów jest zgodny z art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014*15.

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

1. Podmiot prowadzący tę działalność opracował i wdrożył plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska, w którym:

a) określono główne szkodliwe skutki dla środowiska wywierane przez jego aktywa i operacje, które są istotne pod względem ochrony zasobów wodnych i morskich, w tym skutki dla zasobów wodnych i morskich na obszarach uwzględnionych w rejestrach obszarów chronionych określonych w art. 6 dyrektywy 2000/60/WE lub w innych równoważnych krajowych lub międzynarodowych klasyfikacjach lub definicjach, w tym negatywne skutki dla zasobów wodnych wywierane przez szkodliwe substancje (takie jak substancje per- i polifluoroalkilowe (PFAS)) zawarte w pianach gaśniczych, środkach gaśniczych i produktach hamujących palność;

b) określono środki niezbędne do zminimalizowania określonych szkodliwych skutków działalności dla środowiska, przy jednoczesnym osiągnięciu głównego celu służb ratunkowych, z uwzględnieniem zasad ukierunkowanego stosowania (w czasie i na obszarze ich stosowania) i realizacji na odpowiednich poziomach (przy czym w miarę możliwości preferowane są metody fizyczne lub inne metody niechemiczne) przy planowaniu reagowania kryzysowego;

c) wyjaśniono poziom poprawy możliwy do osiągnięcia dzięki wdrożeniu proponowanych środków i uwzględniono harmonogram wdrożenia tych środków;

d) monitoruje się i dokumentuje wdrażanie określonych środków zgodnie z harmonogramem i osiągniętym poziomem poprawy.

2. Plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska:

a) opiera się na najlepszych dostępnych dowodach naukowych, które są ujawniane publicznie;

b) opracowuje się w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym organami ds. ochrony środowiska;

c) aktualizuje się, w przypadku gdy cechy i sposób prowadzenia działalności zmieniają się tak znacząco, że zmienia się charakter lub skala skutków dla klimatu i środowiska.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

1. Podmiot prowadzący tę działalność opracował i wdrożył plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska, w którym:

a) określono główne szkodliwe skutki dla środowiska wywierane przez jego aktywa i operacje, które są istotne pod względem przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym skutki dla wytwarzania odpadów*16, gospodarowania nimi, ich przetwarzania, w tym negatywne skutki wysokiego poziomu lub częstego stosowania produktów jednorazowego użytku nienadających się do recyklingu i niewłaściwego gospodarowania odpadami (zarówno niebezpiecznymi, jak i innymi niż niebezpieczne) oraz przechowywania i unieszkodliwiania czynników chemicznych*17 i odpadów medycznych*18;

b) określono środki niezbędne do zminimalizowania określonych szkodliwych skutków działalności dla środowiska, przy jednoczesnym osiągnięciu głównego celu służb ratunkowych, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE*19, w tym środki mające na celu zminimalizowanie niszczenia niewykorzystanych składowanych towarów oraz dobre praktyki sektorowe w zakresie usuwania tymczasowej infrastruktury, jak określono w protokole UE dotyczącym gospodarowania odpadami z budowy i rozbiórki*20;

c) wyjaśniono poziom poprawy możliwy do osiągnięcia dzięki wdrożeniu proponowanych środków i uwzględniono harmonogram wdrożenia tych środków;

d) monitoruje się i dokumentuje wdrażanie określonych środków zgodnie z harmonogramem i osiągniętym poziomem poprawy.

2. Plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska:

a) opiera się na najlepszych dostępnych dowodach naukowych, które są ujawniane publicznie;

b) opracowuje się w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym organami ds. ochrony środowiska;

c) aktualizuje się, w przypadku gdy cechy i sposób prowadzenia działalności zmieniają się tak znacząco, że zmienia się charakter lub skala skutków dla klimatu i środowiska.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

1. Podmiot prowadzący tę działalność opracował i wdrożył plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska, w którym:

a) określono główne szkodliwe skutki dla środowiska wywierane przez jego aktywa i operacje, które są istotne pod względem zapobiegania zanieczyszczeniu i jego kontroli, w tym skutki emisji zanieczyszczeń do powietrza, wody lub gruntu zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE*21, w tym negatywne skutki szkodliwych substancji zawartych w pianach gaśniczych, środkach gaśniczych, produktach hamujących palność dla poziomów zanieczyszczenia środowiska oraz negatywny wpływ stosowania halonów na zubożenie warstwy ozonowej;

b) określono środki niezbędne do zminimalizowania określonych szkodliwych skutków działalności dla środowiska, przy jednoczesnym osiągnięciu głównego celu służb ratunkowych;

c) wyjaśniono poziom poprawy możliwy do osiągnięcia dzięki wdrożeniu proponowanych środków i uwzględniono harmonogram wdrożenia tych środków;

d) monitoruje się i dokumentuje wdrażanie określonych środków zgodnie z harmonogramem i osiągniętym poziomem poprawy.

2. Plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska:

a) opiera się na najlepszych dostępnych dowodach naukowych, które są ujawniane z zachowaniem przejrzystości;

b) opracowuje się w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym organami ds. ochrony środowiska;

c) aktualizuje się, w przypadku gdy cechy i sposób prowadzenia działalności zmieniają się znacząco, potencjalnie zmieniając charakter lub skalę skutków dla klimatu i środowiska;

d) w przypadku operacji gaszenia pożarów jest zgodny z art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009*22.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

1. Podmiot prowadzący tę działalność opracował i wdrożył plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska, w którym:

a) określono główne szkodliwe skutki dla środowiska wywierane przez jego aktywa i operacje, które są istotne pod względem ochrony i odbudowy bioróżnorodności i ekosystemów, w tym skutki dla:

(i) obszarów wrażliwych pod względem bioróżnorodności, takich jak obszary Natura 2000*23 zgodnie z art. 3 dyrektywy 92/43/EWG, art. 4 dyrektywy 2009/147/WE oraz art. 13 ust. 4 dyrektywy 2008/56/WE lub innymi równoważnymi krajowymi lub międzynarodowymi klasyfikacjami/definicjami*24;

(ii) przejmowania gruntów i stosowania »hierarchii przejmowania gruntów« zgodnie z opisem w Strategii UE na rzecz ochrony gleb 2030, w tym w związku z tworzeniem oraz średnio- i długoterminowym funkcjonowaniem obozów dla ofiar klęsk żywiołowych;

b) określono środki niezbędne do zminimalizowania określonych szkodliwych skutków działalności dla środowiska, przy jednoczesnym osiągnięciu głównego celu służb ratunkowych, w tym planowane działania w celu zminimalizowania ryzyka dla obszarów wrażliwych pod względem bioróżnorodności, na przykład przez uwzględnienie informacji przestrzennych dotyczących obszarów wrażliwych pod względem bioróżnorodności i zasad ostrożności przy planowaniu reagowania kryzysowego;

c) wyjaśniono poziom poprawy możliwy do osiągnięcia dzięki wdrożeniu proponowanych środków i uwzględniono harmonogram wdrożenia tych środków;

d) monitoruje się i dokumentuje wdrażanie określonych środków zgodnie z harmonogramem i osiągniętym poziomem poprawy.

2. Plan łagodzenia zmiany klimatu i ochrony środowiska:

a) opiera się na najlepszych dostępnych dowodach naukowych, które są ujawniane publicznie;

b) opracowuje się w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym organami ds. ochrony środowiska;

c) aktualizuje się, w przypadku gdy cechy i sposób prowadzenia działalności zmieniają się znacząco, potencjalnie zmieniając charakter lub skalę skutków dla klimatu i środowiska.

14.2. Infrastruktura zapobiegania ryzyku powodziowemu i ochrony przeciwpowodziowej

Opis działalności

Działalność odnosi się do strukturalnych*25 i niestrukturalnych*26 środków mających na celu zapobieganie powodziom i ochronę osób, ekosystemów, dziedzictwa kulturowego i infrastruktury przed powodziami zgodnie z dyrektywą 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady*27.

1. Zastosowane środki strukturalne obejmują:

a) wały, wały nadrzeczne;

b) wały przeciwsztormowe, zapory przeciwsztormowe, opaski brzegowe, ostrogi i falochrony;

c) zbiorniki buforowe działające w trybie online i offline do zatrzymywania i kontroli powodzi w naturalnych i sztucznych systemach odwadniania;

d) środki służące kontroli powodzi poprzez zwiększenie zdolności retencyjnej zlewni, takie jak wdrożenie rozproszonych zbiorników buforowych lub przelewów burzowych;

e) konstrukcje hydrauliczne regulujące przepływ wody, takie jak przepompownie, śluzy, bramy;

f) konstrukcje służące do kontroli osadów.

2. Zastosowane środki niestrukturalne obejmują:

a) kampanie podnoszące świadomość na temat powodzi;

b) modelowanie i prognozowanie powodzi, mapowanie zagrożenia i ryzyka powodziowego;

c) planowanie przestrzenne na obszarach zagrożonych powodzią w celu zmniejszenia ryzyka powodziowego, np. przez stosowanie ograniczeń w użytkowaniu gruntów i egzekwowanie kryteriów ochrony w drodze przepisów budowlanych;

d) systemy wczesnego ostrzegania przed powodziami.

Działalność obejmuje projektowanie, budowę, rozbudowę, odnowę, modernizację i eksploatację środków strukturalnych lub niestrukturalnych.

Działalność w tej kategorii nie obejmuje planowania, budowy, rozbudowy i eksploatacji zakrojonych na szeroką skalę, opartych na zasobach przyrody środków zarządzania w przypadku powodzi i susz oraz odbudowy terenów podmokłych objętych działalnością »Rozwiązania oparte na zasobach przyrody dotyczące zapobiegania ryzyku powodzi i suszy oraz ochrony przed tym ryzykiem« (zob. sekcja 3.1 w załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/XXX). Działalność ta nie obejmuje również infrastruktury transportu wodnego, takiej jak drogi wodne, porty i przystanie (zob. sekcja 6.16 niniejszego załącznika), reagowania kryzysowego w przypadku powodzi (zob. sekcja 14.1 niniejszego załącznika), doradztwa w zakresie zarządzania ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem i adaptacji do nich (zob. sekcja 9.3) ani oprogramowania umożliwiającego fizyczne zarządzanie ryzykami fizycznymi związanymi z klimatem oraz adaptację do nich (zob. sekcja 8.4).

Działalność w tej kategorii nie obejmuje budowy, modyfikacji lub usuwania konstrukcji zatrzymujących wodę w trybie online, które powodują piętrzenie wód głównie do celów wykorzystania energii wodnej lub nawadniania.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE F42.91 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w adaptację do zmian klimatu

c) ocenę rozwiązań w zakresie adaptacji do zmiany klimatu, które mogą zmniejszyć stwierdzone ryzyka fizyczne związane z klimatem.

Ocena ryzyka związanego z klimatem i narażenia na to ryzyko jest proporcjonalna do skali działalności

i oczekiwanego okresu jej prowadzenia, tj.:

a) w przypadku działalności, która ma trwać mniej niż 10 lat, ocenę przeprowadza się z zastosowaniem przynajmniej projekcji klimatu w najmniejszej odpowiedniej skali;

b) w przypadku wszystkich pozostałych rodzajów działalności ocenę przeprowadza się, stosując najbardziej wysokorozdzielcze, najnowocześniejsze projekcje klimatu z uwzględnieniem szeregu przyszłych scenariuszy*28 zgodnych z oczekiwanym czasem prowadzenia danej działalności, w tym przynajmniej scenariusze obejmujące projekcje klimatu w okresie 10–30 lat w przypadku dużych inwestycji.

3. Projekcje klimatu i ocena wpływu opierają się na najlepszych praktykach i dostępnych wytycznych oraz uwzględniają najnowocześniejszą wiedzę naukową w zakresie analizy narażenia i zagrożenia oraz powiązane metody zgodnie z najnowszymi sprawozdaniami Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu*29, recenzowanymi publikacjami naukowymi oraz modelami typu open source*30 lub modelami płatnymi.

4. Wdrożone rozwiązania w zakresie adaptacji:

b) w miarę możliwości sprzyjają wykorzystaniu rozwiązań opartych na zasobach przyrody*31 lub polegają na niebieskiej lub zielonej infrastrukturze*32;

c) są spójne z lokalnymi, sektorowymi, regionalnymi lub krajowymi strategiami i planami w zakresie adaptacji;

d) są monitorowane i mierzone przy użyciu uprzednio zdefiniowanych wskaźników, a w przypadku niezgodności z tymi wskaźnikami rozważa się podjęcie działań naprawczych;

a) podniesienie poziomu odporności na ryzyka fizyczne związane z klimatem innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej;

b) przyczynianie się do wysiłków w zakresie adaptacji innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej.

Zasada »nie czyń poważnych szkód«

1) Łagodzenie zmiany klimatu

Nie dotyczy

3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta nie utrudnia osiągnięcia dobrego stanu środowiska wód morskich ani nie powoduje pogorszenia stanu wód morskich, których stan uznaje się za dobry zgodnie z definicją w art. 2 pkt 21 rozporządzenia (UE) 2020/852 oraz zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE, w której w szczególności zawarto wymóg wprowadzenia odpowiednich środków w celu zapobiegania skutkom lub ich łagodzenia w odniesieniu do wskaźników określonych w załączniku I do tej dyrektywy, z uwzględnieniem decyzji Komisji (UE) 2017/848 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących tych wskaźników.

Działalność ta jest zgodna z przepisami dyrektywy 2000/60/WE*33, w szczególności z wszystkimi wymogami określonymi w art. 4 tej dyrektywy.

Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2000/60/WE, a w szczególności z ust. 7 tego artykułu, przeprowadza się ocenę oddziaływania projektu w celu oceny jego potencjalnego wpływu na stan jednolitych części wód w obrębie tego samego dorzecza oraz na chronione siedliska i gatunki bezpośrednio zależne od wody, uwzględniając w szczególności korytarze migracyjne, rzeki o swobodnym przepływie lub ekosystemy w stanie zbliżonym do warunków niezakłóconych ludzką działalnością.

Ocena oparta jest na najnowszych, kompleksowych i dokładnych danych, w tym danych z monitorowania elementów jakości biologicznej, które są szczególnie wrażliwe na zmiany hydromorfologiczne, oraz na porównaniu spodziewanego stanu jednolitej części wód w wyniku podjęcia nowych działań ze stanem obecnym.

Ocena uwzględnia w szczególności skumulowane skutki tego nowego projektu i innej istniejącej lub planowanej infrastruktury w dorzeczu. Na podstawie tej oceny oddziaływania ustalono, że elektrownia jest planowana – pod względem projektu i lokalizacji oraz pod względem środków łagodzących – tak, aby spełniała jeden z następujących wymogów:

a) projekt nie prowadzi do pogorszenia stanu ani nie zagraża osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału określonej jednolitej części wód, w obrębie której ma działać;

b) w przypadku gdy projekt grozi pogorszeniem stanu lub zagraża osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału określonej jednolitej części wód, w której ma zostać zrealizowany, takie pogorszenie nie jest znaczące i jest uzasadnione szczegółową oceną kosztów i korzyści wykazującą oba poniższe elementy:

(i) względy nadrzędnego interesu publicznego lub fakt, że korzyści, które ma przynieść planowany projekt infrastruktury żeglarskiej pod względem korzyści dla łagodzenia zmian klimatu lub adaptacji do zmian klimatu, przewyższają koszty dla środowiska i społeczeństwa związane z pogorszeniem stanu wód;

(ii) fakt, że nadrzędnego interesu publicznego lub spodziewanych korzyści związanych z działalnością nie można – ze względu na wykonalność techniczną lub nieproporcjonalne koszty – osiągnąć za pomocą metod alternatywnych, które doprowadziłyby do lepszych rezultatów dla środowiska (metod takich jak: rozwiązania oparte na zasobach przyrody, inna lokalizacja, renowacja lub modernizacja istniejącej infrastruktury lub wykorzystanie technologii niezakłócających ciągłości rzek).

Wdrożono wszystkie technicznie wykonalne i istotne z punktu widzenia ochrony środowiska środki łagodzące mające zmniejszyć niekorzystny wpływ na zasoby wodne, jak również na chronione siedliska i gatunki bezpośrednio zależne od wody.

Środki łagodzące obejmują, w stosownych przypadkach i w zależności od ekosystemów występujących naturalnie w narażonych jednolitych częściach wód:

a) środki mające na celu zapewnienie warunków jak najbardziej zbliżonych do niezakłóconej ciągłości (w tym środki mające zapewnić połączenia na długości i szerokości, minimalne przepływy hydrobiologiczne oraz przepływy osadów);

b) środki mające na celu ochronę lub polepszenie warunków morfologicznych i siedlisk gatunków wodnych;

c) środki mające na celu ograniczenie niekorzystnych skutków eutrofizacji.

Skuteczność tych środków jest monitorowana w kontekście koncesji lub pozwolenia określającego warunki mające na celu osiągnięcie dobrego stanu lub potencjału narażonej jednolitej części wód.

Projekt nie zagraża trwale osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału w którejkolwiek jednolitej części wód należącej do tego samego obszaru dorzecza.

Oprócz środków łagodzących, o których mowa powyżej, w stosownych przypadkach wdraża się środki kompensacyjne w celu zapewnienia, aby projekt nie prowadził do ogólnego pogorszenia stanu jednolitej części wód w tym samym obszarze dorzecza. Przeprowadza się to w drodze przywrócenia ciągłości (na długości i szerokości) w obrębie tego samego obszaru dorzecza w stopniu, który kompensuje zakłócenia ciągłości, jakie może wywołać planowany projekt infrastruktury żeglarskiej. Kompensacja rozpoczyna się przed realizacją projektu.

4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Operatorzy ograniczają wytwarzanie odpadów w procesach związanych z budową i rozbiórką oraz uwzględniają najlepsze dostępne techniki. Co najmniej 70 % (masy) innych niż niebezpieczne odpadów z budowy i rozbiórki (wyłączając naturalnie występujące materiały, o których mowa w kategorii 17 05 04 w europejskim wykazie odpadów ustanowionym w decyzji 2000/532/WE) wytwarzanych na placu budowy przygotowuje się do ponownego użycia, recyklingu i innych procesów odzysku materiału, takich jak wypełnianie wyrobisk z wykorzystaniem odpadów zastępujących inne materiały, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami i Protokołem UE dotyczącym gospodarowania odpadami z budowy i rozbiórki*34. Operatorzy stosują selektywną rozbiórkę w celu umożliwienia usunięcia substancji niebezpiecznych i bezpiecznego postępowania z nimi oraz ułatwienia ponownego użycia i wysokiej jakości recyklingu.

5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Wdrożono odpowiednie środki w celu uniknięcia i złagodzenia wyrządzających szkody przelewów wód burzowych z połączonego systemu zbierania ścieków, które to środki mogą obejmować zrównoważone miejskie systemy odwadniania, oddzielne systemy zbierania wód burzowych, zbiorniki retencyjne i oczyszczanie pierwszej fali spływu zanieczyszczeń.

6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

Dodatkowo muszą zostać spełnione następujące warunki:

a) w UE w odniesieniu do obszarów Natura 2000: działalność ta nie wywiera znaczącego wpływu na obszary Natura 2000 pod względem celów wyznaczonych w zakresie ochrony na podstawie właściwej oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG;

b) w UE na każdym obszarze: działalność ta nie wpływa negatywnie na przywrócenie do stanu wyjściowego ani na utrzymanie populacji gatunków, chronionych na mocy dyrektywy 92/43/EWG oraz dyrektywy 2009/147/WE, we właściwym stanie ochrony. Działalność ta nie wpływa negatywnie także na przywrócenie do stanu wyjściowego ani na utrzymanie danych typów siedlisk, chronionych na mocy dyrektywy 92/43/EWG, we właściwym stanie ochrony;

c) w UE zapobiega się wprowadzeniu inwazyjnych gatunków obcych lub kontroluje się ich rozprzestrzenianie zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1143/2014;

d) poza UE działalność prowadzona jest zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym ochrony siedlisk i gatunków oraz działań zaradczych w odniesieniu do inwazyjnych gatunków obcych.

Na przykład wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące zakładów opieki zdrowotnej odpornych na zmianę klimatu i zrównoważonych środowiskowo, 2020 r., dostępne pod adresem: https://www.who.int/publications/i/item/9789240012226 i Światowa Organizacja Zdrowia; 2020. Licencja: CC BY-NC-SA 3.0 IGO, Światowa Organizacja Zdrowia, Zestaw narzędzi dla inteligentnych szpitali, Panamerykańska Organizacja Zdrowia, 2017 r., dokument dostępny pod adresem: https://cdn.who.int/media/docs/default-source/climate-change/smart-hospital-toolkit-paho.pdf.

Na przykład wytyczne Międzynarodowej Grupy Doradczej ds. Poszukiwań i Ratownictwa (INSARAG) 2020, »Tom II: Gotowość i reagowanie« oraz »Tom III: Wytyczne operacyjne w terenie«, Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA), dostępne pod adresem: www.insarag.org.

Dyrektywa 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 56).

»Gotowość« oznacza osiągnięty w wyniku podjętych uprzednio działań stan przygotowania zasobów ludzkich i środków materialnych, struktur, społeczności i organizacji do skutecznego szybkiego reagowania na klęskę lub katastrofę.

Moduł do celów niniejszego załącznika określa się na podstawie definicji opartej na art. 4 pkt 6 decyzji nr 1313/2013/UE ustanawiającej Unijny Mechanizm Ochrony Ludności i oznacza »samowystarczalną i niezależną procedurę wykorzystania zasobów […] dostosowaną do wykonania wcześniej określonych zadań lub służącą zaspokojeniu wcześniej określonych potrzeb, lub mobilny zespół reagowania operacyjnego […]; obejmuje on zarówno zasoby ludzkie, jak i materialne i można go określić w kategoriach zdolności interwencyjnej lub wykonywania zadania (zadań), którego(-ych) jest w stanie się podjąć«. Zasoby materialne obejmują transport wymagany do wsparcia interwencji kryzysowej. Przykłady wymaganych zasobów materialnych dla różnych rodzajów modułów reagowania służb ratunkowych określono w decyzjach wykonawczych 2014/762 i 2019/570 (UMOL), na przykład zasoby materialne związane z gaszeniem pożarów z powietrza lub ziemi, takie jak śmigłowce, statki powietrzne i pojazdy, łodzie ratownicze i środki służące powietrznej ewakuacji medycznej.

»Pomoc w zakresie ochrony ludności« oznacza zespoły, ekspertów lub moduły przeznaczone do ochrony ludności, wraz z ich sprzętem, a także ze sprzętem przeznaczonym do zwalczania skutków klęsk i katastrof lub z zasobami niezbędnymi do złagodzenia bezpośrednich skutków wystąpienia klęski lub katastrofy. Art. 2 pkt 2 decyzji wykonawczej Komisji z dnia 16 października 2014 r. ustanawiającej zasady wdrażania decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności oraz uchylającej decyzje Komisji 2004/277/WE, Euratom oraz 2007/606/WE, Euratom (notyfikowanej jako dokument nr C(2014) 7489) (2014/762/UE).

Przyszłe scenariusze muszą obejmować następujące scenariusze RCP Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu: RCP2.6, RCP4.5, RCP6.0 i RCP8.5.

Takimi jak usługi programu Copernicus zarządzane przez Komisję Europejską.

*10

Rozwiązania oparte na zasobach przyrody definiuje się w następujący sposób: „rozwiązania, które powstały z inspiracji przyrodą lub są przez nią wspomagane, a ponadto są opłacalne i zapewniają jednocześnie korzyści środowiskowe, społeczne i ekonomiczne oraz pomagają w zwiększaniu odporności. Takie rozwiązania za pomocą systematycznych, dostosowanych do lokalnych warunków i efektywnie wykorzystujących zasoby działań wprowadzają do miasta oraz krajobrazu lądowego i morskiego coraz bardziej zróżnicowane, naturalne i wykorzystujące przyrodę elementy i procesy”. W związku z tym rozwiązania oparte na zasobach przyrody wpływają korzystnie na bioróżnorodność i wspierają świadczenie szeregu usług ekosystemowych (wersja z dnia 27.6.2023: https://research-and-innovation.ec.europa.eu/research-area/environment/nature-based-solutions_pl)

*11

*12

»Emisje gazów cieplarnianych zakresu 1« oznaczają bezpośrednie emisje gazów cieplarnianych ze źródeł, które stanowią własność operatora lub są przez niego zarządzane, w tym misje gazów cieplarnianych z lądowego, wodnego i powietrznego transportu ratunkowego.

*13

»Emisje gazów cieplarnianych z zakresu 2« oznaczają pośrednie emisje gazów cieplarnianych pochodzące z wytwarzania energii elektrycznej zużywanej przez operatora.

*14

»Emisje gazów cieplarnianych z zakresu 3« oznaczają wszystkie pośrednie emisje gazów cieplarnianych nieobjęte zakresem 2. Aby uzyskać wskazówki dotyczące sposobu obliczania śladu węglowego organizacji humanitarnych, zob. karta dotycząca klimatu, kalkulator śladu węglowego organizacji humanitarnych, 2023 r., https://www.climate-charter.org/humanitarian-carbon-calculator/.

*15

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006 (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 195).

*16

Zgodnie z definicją zawartą w decyzji Komisji 2000/532/WE w sprawie wykazu odpadów.

*17

Takich jak czynniki chemiczne zawarte w pianach gaśniczych, środkach gaśniczych, produktach hamujących palność.

*18

Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, Gospodarowanie odpadami medycznymi, 2011 r., dokument dostępny pod adresem: https://www.icrc.org/en/doc/assets/files/publications/icrc-002-4032.pdf.

*19

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

*20

Protokół i wytyczne UE dotyczące gospodarowania odpadami z budowy i rozbiórki, Rynek wewnętrzny, Przemysł, Przedsiębiorczość i MŚP, dostępne pod adresem: https://single-market-economy.ec.europa.eu/content/eu-construction-and-demolition-waste-protocol-0_pl.

*21

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (wersja przekształcona) (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).

*22

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (wersja przekształcona) (Dz.U. L 286 z 31.10.2009, s. 1).

*23

Wymienione w przeglądarce Natura 2000, zob. Europejska Agencja Środowiska, przeglądarka sieci Natura 2000, https://natura2000.eea.europa.eu/.

*24

W tym skutki wynikające z utworzenia i funkcjonowania obozów dla ofiar klęsk żywiołowych, skutki dla obszarów o uznanej wysokiej wartości pod względem bioróżnorodności wynikające z nieumyślnego wprowadzenia/wycieków materiałów niebezpiecznych lub z braku ochrony podczas reagowania na materiały niebezpieczne.

*25

W tym obiekty inżynierii lądowej i wodnej.

*26

Z wyłączeniem obiektów inżynierii lądowej i wodnej.

*27

Dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim (Dz.U. L 288 z 6.11.2007, s. 27).

*28

Przyszłe scenariusze muszą obejmować następujące scenariusze RCP Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu: RCP2.6, RCP4.5, RCP6.0 i RCP8.5.

*29

*30

Takimi jak usługi programu Copernicus zarządzane przez Komisję Europejską.

*31

Rozwiązania oparte na zasobach przyrody definiuje się w następujący sposób: »rozwiązania, które powstały z inspiracji przyrodą lub są przez nią wspomagane, a ponadto są opłacalne i zapewniają jednocześnie korzyści środowiskowe, społeczne i ekonomiczne oraz pomagają w zwiększaniu odporności. Takie rozwiązania za pomocą systematycznych, dostosowanych do lokalnych warunków i efektywnie wykorzystujących zasoby działań wprowadzają do miasta oraz krajobrazu lądowego i morskiego coraz bardziej zróżnicowane, naturalne i wykorzystujące przyrodę elementy i procesy«. W związku z tym rozwiązania oparte na zasobach przyrody wpływają korzystnie na bioróżnorodność i wspierają świadczenie szeregu usług ekosystemowych (wersja z dnia 27.6.2023: https://research-and-innovation.ec.europa.eu/research-area/environment/nature-based-solutions_pl)

*32

*33

W przypadku działalności prowadzonych w państwach trzecich, zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym lub normami międzynarodowymi, które realizują równoważne cele dobrego stanu wód i dobrego potencjału ekologicznego, poprzez równoważne przepisy proceduralne i materialne, tj. planem zarządzania dotyczącym wykorzystywania i ochrony wód opracowanym w porozumieniu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, który zapewnia, że 1) ocenia się wpływ działań na określony stan lub potencjał ekologiczny potencjalnie narażonej jednolitej (narażonych jednolitych) części wód, 2) unika się pogorszenia lub uniemożliwienia dobrego statusu/potencjału ekologicznego lub, w przypadku gdy nie jest to możliwe, 3) wszelkie działania o charakterze technicznym są uzasadnione brakiem wykonalnych ekologicznych alternatyw, które nie są nieproporcjonalne z punktu widzenia kosztów lub niemożliwe z technicznego punktu widzenia, a także podjęte zostały wszelkie możliwe działania dla ograniczenia negatywnych oddziaływań na stan jednolitej części wód.

*34

Protokół i wytyczne UE dotyczące gospodarowania odpadami z budowy i rozbiórki, Rynek wewnętrzny, przemysł, przedsiębiorczość i MŚP (europa.eu) https://single-market-economy.ec.europa.eu/content/eu-construction-and-demolition-waste-protocol-0_pl.”;

24) w dodatku B dodaje się akapit w brzmieniu:

„Działalność ta nie utrudnia osiągnięcia dobrego stanu środowiska wód morskich ani nie powoduje pogorszenia stanu wód morskich, których stan uznaje się za dobry zgodnie z definicją w art. 3 pkt 5 dyrektywy 2008/56/WE, uwzględniając decyzję Komisji (UE) 2017/848*1 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących tych wskaźników.

Definicja określona w art. 3 pkt 5 dyrektywy 2008/56/WE stanowi w szczególności, że dobry stan środowiska określa się na podstawie wskaźników jakości określonych w załączniku I do tej dyrektywy.”;

25) w dodatku C lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

substancji, w postaci samoistnej, w mieszaninach lub w wyrobach, w stężeniu przekraczającym 0,1 % (m/m), spełniających kryteria określone w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 i zidentyfikowanych zgodnie z art. 59 ust. 1 tego rozporządzenia, na okres co najmniej osiemnastu miesięcy, z wyjątkiem przypadków, w których operator oceni i udokumentuje, że na rynku nie są dostępne żadne inne odpowiednie substancje lub technologie alternatywne oraz że są one stosowane w warunkach kontrolowanych*1;

Komisja dokona przeglądu wyjątków od zakazu produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania substancji, o których mowa w lit. f), po opublikowaniu zasad horyzontalnych dotyczących nieodzownego zastosowania chemikaliów.”;

26) w dodatku C skreśla się lit. g);

27) w dodatku C po lit. f) dodaje się akapit w brzmieniu:

„Ponadto działalność nie prowadzi do produkcji, obecności w produkcie końcowym lub wytworze, bądź wprowadzania do obrotu, innych substancji, w postaci samoistnej, w mieszaninach lub w wyrobach, w stężeniu przekraczającym 0,1 % (m/m), spełniających kryteria określone w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 w odniesieniu do jednej z klas zagrożenia lub kategorii zagrożenia, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, z wyjątkiem przypadków, w których operator oceni i udokumentuje, że na rynku nie są dostępne żadne inne odpowiednie substancje lub technologie alternatywne oraz że są one stosowane w warunkach kontrolowanych*1.

Komisja dokona przeglądu wyjątków od zakazu produkcji, obecności w produkcie końcowym lub wytworze, bądź wprowadzania do obrotu, substancji, o których mowa w tym akapicie, po opublikowaniu zasad horyzontalnych dotyczących nieodzownego zastosowania chemikaliów.”.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.