Załącznik I

1) Długotrwały problem zdrowotny

Problemy zdrowotne mogą być fizyczne, emocjonalne, behawioralne lub psychiczne. Pojęcie to obejmuje nie tylko choroby i zaburzenia, ale także na przykład ból, zły stan zdrowia spowodowany wypadkiem oraz urazy i choroby wrodzone.

Główną cechą długotrwałych problemów zdrowotnych jest ich trwały charakter i fakt, że mogą wymagać długiego okresu kontroli, obserwacji lub opieki. Długotrwałe problemy zdrowotne to takie, które trwały (lub nawracały) lub zgodnie z przewidywaniami będą trwać (lub nawracać) przez okres co najmniej 6 miesięcy; problemy tymczasowe nie są uwzględniane. Problemy, które występują sezonowo lub z przerwami, nawet jeżeli nasilają się na okres od 4 do 6 miesięcy, uznaje się za długotrwałe problemy zdrowotne.

2) Ograniczenia w aktywności

„Aktywność” definiuje się jako wykonanie przez osobę danego zadania lub działania, natomiast ograniczenia aktywności oznaczają trudności, jakich doświadcza osoba podczas wykonywania danej aktywności.

3) Wypadek w domu lub w czasie wolnym

„Wypadek w domu lub w czasie wolnym” oznacza niezamierzone zdarzenie charakteryzujące się gwałtowną siłą lub uderzeniem, które powoduje szkodę fizyczną, w domu, wokół domu (w garażu, ogrodzie, na drodze) lub w czasie wolnym spędzonym na zajęciach dla przyjemności lub osobistych zainteresowań.

Wypadki w domu lub w czasie wolnym obejmują również:

— przypadki ostrego zatrucia,

— urazy spowodowane przez zwierzęta lub owady.

Wypadki w domu lub w czasie wolnym nie obejmują:

— w przypadku osób zatrudnionych – wypadków, do których dochodzi podczas pracy z domu (pracy zdalnej), a więc podczas aktywności, której cel związany z pracą jest możliwy do ustalenia i która związana jest z warunkami zatrudnienia,

— wypadków w pracy lub w szkole,

— wypadków drogowych,

— chorób,

— urazów zamierzonych (będących skutkiem przemocy interpersonalnej – umyślnych działań innych osób – oraz rozmyślnego samookaleczania),

— drobnych obrażeń, jak np. powierzchowne skaleczeń i zadrapań.

4) Ból fizyczny

Ból fizyczny to nieprzyjemne doświadczenie zmysłowe i emocjonalne związane z rzeczywistym lub potencjalnym uszkodzeniem tkanki bądź opisane jako takie uszkodzenie; jest zawsze nieprzyjemne, a więc stanowi też doświadczenie emocjonalne.

5) Opieka zdrowotna

Opiekę zdrowotną definiuje się jako poszczególne usługi opieki zdrowotnej świadczone bezpośrednio osobom indywidualnym oraz wyroby medyczne używane przez takie osoby. Pojęcie to obejmuje usługi lecznicze, rehabilitację, długoterminową opiekę zdrowotną, usługi pomocnicze i wyroby medyczne dostarczane pacjentom ambulatoryjnym. Obejmuje również różne rodzaje opieki zdrowotnej (stacjonarną, ambulatoryjną, dzienną, domową).

6) Opieka w zakresie zdrowia psychicznego

Opieka w zakresie zdrowia psychicznego odnosi się do świadczeń zdrowotnych udzielanych w celu leczenia zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania. Opiekę taką mogą sprawować pracownicy medyczni (psychiatrzy) lub niemedyczny (psychologowie).

7) Pacjent leczony stacjonarnie

Pacjentami leczonymi stacjonarnie są pacjenci formalnie przyjęci do placówki opieki zdrowotnej (to znaczy hospitalizowani) w celu leczenia lub opieki, którzy muszą spędzić co najmniej jedną noc w szpitalu lub innej instytucji zapewniającej opiekę stacjonarną.

Formalne przyjęcie oznacza, że pacjentowi przypisano pokój lub łóżko na czas pobytu w placówce opieki zdrowotnej.

8) Pacjent jednodniowy

Pacjent jednodniowy oznacza pacjenta, który otrzymuje planowe świadczenia medyczne i paramedyczne w placówce opieki zdrowotnej, jest formalnie przyjęty na badania diagnostyczne, leczenie lub w celu uzyskania innego rodzaju świadczenia zdrowotnego i w tym samym dniu wypisany. Pojęcie to nie obejmuje osób korzystających ze świadczeń ambulatoryjnych (którzy nie są formalnie przyjęci do placówki opieki zdrowotnej), świadczeń ratownictwa medycznego ani usług świadczonych przez ośrodki diagnostyczne lub podobne placówki, które nie są częścią prywatnych ani publicznych szpitali czy klinik.

Formalne przyjęcie oznacza, że pacjentowi przypisano pokój lub łóżko na czas pobytu w placówce opieki zdrowotnej.

9) Pracownik opieki zdrowotnej

Pracownik opieki zdrowotnej to osoba, która obecnie świadczy opiekę zdrowotną i posiada do tego odpowiednie kwalifikacje zdobyte w drodze edukacji, szkoleń, certyfikacji lub licencji. Pracownik opieki zdrowotnej związany jest z obszarem lub dziedziną specjalizacji i należy do jednej z następujących grup:

a) pracownicy medyczni i dentystyczni (zarówno ogólni, jak i specjaliści);

b) pielęgniarki i położne;

c) pracownicy związani z medycyną, np. psychologowie kliniczni, dietetycy, fizjoterapeuci;

d) personel pogotowia ratunkowego lub pracownicy paramedyczni;

e) inni pracownicy, którzy mają bezpośredni kontakt z pacjentami, tacy jak farmaceuci, osoby zajmujące się fotografią medyczną, prowadzące dokumentację medyczną.

10) Lekarz dentysta

Lekarz dentysta to pracownik opieki zdrowotnej, który diagnozuje i leczy choroby, urazy i wady rozwojowe zębów, dziąseł i powiązanych struktur jamy ustnej. Przywraca normalne funkcjonowanie jamy ustnej przy zastosowaniu szerokiej gamy sposobów leczenia, m.in. zabiegów chirurgicznych i innych specjalistycznych technik, jak również poradnictwa w zakresie zdrowia jamy ustnej. Do zadań lekarzy dentystów należy: diagnostyka, poradnictwo i niezbędne leczenie dentystyczne, wykonywanie zabiegów chirurgicznych, medycznych i innych form leczenia poszczególnych rodzajów chorób i zaburzeń jamy ustnej.

11) Lekarz ortodonta

Lekarz ortodonta to specjalista stomatologii, który zajmuje się diagnostyką, profilaktyką i korygowaniem wad zębowych i zgryzowych (na przykład za pomocą aparatów korekcyjnych).

12) Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej/lekarz rodzinny

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej/lekarz rodzinny to lekarz, który nie ogranicza swojej praktyki do określonych kategorii chorób (tj. nie jest specjalistą), udziela osobom, rodzinom i społecznościom szeroki zakres świadczeń opieki medycznej i może kierować pacjentów do innych pracowników opieki zdrowotnej.

13) Lekarz specjalista lub chirurg

Lekarz specjalista lub chirurg to lekarz, który specjalizuje się w diagnostyce lub stosowaniu chirurgicznych technik w celu leczenia zaburzeń i chorób. Do jego zadań należy przeprowadzanie badań lekarskich i stawianie diagnozy; przepisywanie leków oraz leczenie rozpoznanych chorób, zaburzeń lub urazów; zapewnianie specjalistycznego lub chirurgicznego leczenia szczególnych rodzajów chorób, zaburzeń lub urazów; poradnictwo w zakresie profilaktyki oraz stosowanie metod i leczenia służących profilaktyce zdrowotnej. Kategoria ta obejmuje również lekarzy ginekologów, psychiatrów i innych lekarzy specjalistów spełniających tę definicję. Należą do niej również chirurdzy stomatolodzy, ale nie ogólni lekarze dentyści.

14) Fizjoterapeuta/kinezyterapeuta

Fizjoterapeuta/kinezyterapeuta to świadczeniodawca medyczny lub niemedyczny, który stosuje co najmniej jedną z następujących terapii w celu poprawy lub przywrócenia funkcji motorycznych pacjenta: terapia ruchowa, masaż leczniczy, fizjoterapia w ścisłym znaczeniu (stosowanie bodźców fizycznych, elektroterapia, terapia ultradźwiękami, termoterapia, hydroterapia, balneoterapia oraz elektrodiagnostyka, z wyłączeniem stosowania promieni jonizujących). Leczy zaburzenia układu kostnego, mięśniowego i części układu krążenia i układu nerwowego, stosując metody manipulacji, a także ultradźwięki, termoterapię, techniki laserowe lub podobne, bądź stosuje takie terapie jako część leczenia osób, które są (czasowo) niepełnosprawne fizycznie bądź cierpią na choroby lub zaburzenia psychiczne.

Pracownicy opieki zdrowotnej zapewniają te terapie w różnych placówkach, np. szpitalach, prywatnych gabinetach, przychodniach ambulatoryjnych, w ramach usług zdrowotnych w domu pacjenta, szkołach, siłowniach itp.

15) Psycholog, psychoterapeuta lub psychiatra

Psychologowie, psychoterapeuci lub psychiatrzy to pracownicy opieki zdrowotnej, którzy zapewniają opiekę w zakresie zdrowia psychicznego i mogą być specjalistami medycznymi (psychiatrami) lub nie. Ich rola obejmuje ocenę psychologiczną i psychoterapię, a także medyczną opiekę psychiatryczną (psychiatrzy).

16) Usługi zdrowotne w domu pacjenta

Usługi zdrowotne w domu pacjenta oznaczają świadczenie medycznych i niemedycznych usług na rzecz osób, które z powodu osłabienia, choroby lub niepełnosprawności psychicznej lub fizycznej nie mogą wykonywać określonych czynności opieki osobistej lub domowej bądź nie mogą wychodzić z domu. Są to między innymi usługi świadczone w domu pacjenta przez pielęgniarki lub pracowników opiekuńczych z instytucji, agencji lub towarzystw zdrowotnych bądź organizacji społecznych korzystających z usług profesjonalnego personelu lub wolontariuszy.

17) Leki na receptę

Lek to produkt stosowany w celu złagodzenia objawów, zapobiegania chorobie lub poprawy złego stanu zdrowia. Leki na receptę to leki przepisane przez lekarza (refundowane z ubezpieczenia zdrowotnego lub nierefundowane). Obejmują one: leki, ziołowe produkty lecznicze, leki homeopatyczne i suplementy diety (np. witaminy, minerały lub toniki), tabletki antykoncepcyjne stosowane do celów innych niż antykoncepcja, hormony (inne niż do celów antykoncepcji). Tabletki antykoncepcyjne i hormony przepisywane i stosowane do celów antykoncepcji nie należą do tej kategorii.

18) Palenie tytoniu

Palenie tytoniu oznacza wdychanie i wydychanie dymu z wyrobów tytoniowych takich jak gotowe papierosy, samodzielnie skręcane papierosy, cygara, fajki i nargile.

Palenie tytoniu nie obejmuje:

a) stosowania podgrzewanych wyrobów tytoniowych;

b) używania papierosów elektronicznych lub podobnych urządzeń elektronicznych;

c) palenia marihuany zmieszanej z tytoniem.

19) Podgrzewane wyroby tytoniowe

Podgrzewane wyroby tytoniowe to produkty tytoniowe, które wytwarzają aerozol zawierający nikotynę i inne substancje chemiczne wdychane przez użytkowników przez usta.

20) Napój alkoholowy

Napój alkoholowy to każdy napój zawierający etanol, niezależnie od rodzaju napoju (np. mocne lub słabe piwo, wino lub napój spirytusowy) czy spożywanych ilości.