Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2675 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie ochrony Unii i jej państw członkowskich przed stosowaniem wymuszenia ekonomicznego przez państwa trzecie
Załącznik II
W mocyReguły pochodzenia i zasady określania przynależności państwowej
1. Pochodzenie towarów jest określane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (
2
).
2. Pochodzenie usługi, w tym usługi świadczonej w obszarze zamówień publicznych, ustala się na podstawie przynależności państwowej osoby fizycznej lub prawnej, która świadczy daną usługę.
Przynależność państwową usługodawcy określa się:
a) w przypadku osoby fizycznej – według państwa, którego osoba ta jest obywatelem lub w którym posiada miejsce stałego pobytu;
b) w przypadku osoby prawnej – według któregokolwiek z poniższych:
(i) jeżeli usługa jest świadczona inaczej niż poprzez obecność handlową w obrębie Unii – według państwa, w którym osoba prawna została utworzona lub w inny sposób zorganizowana zgodnie z prawem tego państwa i na terytorium którego prowadzi znaczące operacje gospodarcze;
(ii) jeżeli usługa jest świadczona poprzez obecność handlową w Unii;
a) jeżeli osoba prawna prowadzi znaczące operacje gospodarcze na terytorium państwa członkowskiego, w którym ta osoba prawna posiada zakład, w taki sposób, że ma ona bezpośredni i skuteczny związek z gospodarką tego państwa członkowskiego – według państwa członkowskiego, w którym ta osoba prawna posiada zakład lub, jeśli unijne środki reagowania mają zastosowanie do tej osoby – według przynależności państwowej lub miejsca stałego pobytu osoby fizycznej lub prawnej lub osób fizycznych lub prawnych, które są właścicielami osoby prawnej w Unii lub sprawują nad nią kontrolę;
b) jeżeli osoba prawna nie prowadzi znaczących operacji gospodarczych, które powodują, że ma ona bezpośredni i skuteczny związek z gospodarką państwa członkowskiego – według państwa pochodzenia osób fizycznych lub prawnych, które są jej właścicielami lub sprawują nad nią kontrolę.
Osoby z danego państwa uznaje się za „właścicieli” danej osoby prawnej, jeżeli osoby z tego państwa posiadają udział w jej kapitale, który przekracza 50 %; osoby z danego państwa uznaje się za „sprawujące kontrolę” nad daną osobą prawną, jeżeli osoby takie są uprawnione do powoływania większości członków jej organu zarządzającego lub są w inny sposób uprawnione do kierowania jej działaniami.
3. Przynależność państwową inwestycji określa się:
a) jeżeli inwestycja uczestniczy w znaczących operacjach gospodarczych na terytorium państwa członkowskiego, w którym ją utworzono, w taki sposób, że ma ona bezpośredni i skuteczny związek z gospodarką tego państwa członkowskiego – według państwa członkowskiego, w którym ją utworzono lub, jeśli unijne środki reagowania mają zastosowanie do osoby fizycznej lub prawnej, która jest właścicielem inwestycji w Unii lub sprawuje nad nią kontrolę – według przynależności państwowej lub miejsca stałego pobytu tej osoby fizycznej lub prawnej;
b) jeżeli inwestycja nie uczestniczy w znaczących operacjach gospodarczych, które powodują, że ma ona bezpośredni i skuteczny związek z gospodarką państwa członkowskiego, w którym ją utworzono – według przynależności państwowej osób fizycznych lub prawnych, które są jej właścicielami lub sprawują nad nią kontrolę.
Osoby z danego państwa uznaje się za „właścicieli” danej inwestycji, jeżeli osoby z tego państwa posiadają udział w jej kapitale, który przekracza 50 %; osoby z danego państwa uznaje się za „sprawujące kontrolę” nad daną inwestycją, jeżeli osoby takie są uprawnione do powoływania większości członków jej organu zarządzającego lub są w inny sposób uprawnione do kierowania jej działaniami.
4. W odniesieniu do handlowych aspektów praw własności intelektualnej termin „obywatele” należy rozumieć jako „podmioty” w znaczeniu, w jakim termin ten został użyty w art. 1 ust. 3 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej WTO (TRIPS) z uwzględnieniem jego przyszłych zmian.
W odniesieniu do niniejszego rozporządzenia wydane zostały dwa oświadczenia, które dostępne są w Dz.U. C, C/2023/1340 z 7.12.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2023/1340/oj oraz w Dz.U. C, C/2023/1341 z 7.12.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2023/1341/o.
(
1
) Korekta punktacji oznacza zobowiązanie instytucji zamawiających lub podmiotów prowadzących postępowania o udzielenie zamówienia publicznego do względnego obniżenia o określoną wartość procentową, z zastrzeżeniem pewnych wyjątków, punktacji oferty wynikającej z jej oceny na podstawie kryteriów udzielenia zamówienia określonych w odpowiednich dokumentach zamówienia publicznego. Jeżeli jedynym kryterium udzielenia zamówienia jest cena lub koszt, korekta punktacji oznacza względne zwiększenie, na potrzeby oceny ofert, ceny oferowanej przez oferenta o określoną wartość procentową.
(
2
) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.