Artykuł 13

1. Organ, który udzielił homologacji typu, ocenia wyniki badań przeprowadzonych zgodnie z art. 12 na potrzeby oceny ryzyka zastosowania w badanym pojeździe strategii sztucznie poprawiających wyniki pojazdu, porównując ze sobą następujące elementy:

a) wartości emisji CO2 z badania, o którym mowa w art. 12 lit. b), z wartościami z badania, o którym mowa w art. 12 lit. a);

b) wartości emisji CO2, podzielone przez zapotrzebowanie na energię w cyklu, z badania, o którym mowa w art. 12 lit. c), z wartościami z badania, o którym mowa w art. 12 lit. a);

c) wartości emisji CO2, podzielone przez zapotrzebowanie na energię w cyklu, z badania, o którym mowa w art. 12 lit. d), z wartościami z badania, o którym mowa w art. 12 lit. c).

2. Organ, który udzielił homologacji typu, opisuje kryteria stosowane do tej oceny w sprawozdaniu z badań, przy czym strategie sztucznie poprawiające wyniki pojazdu należy rozumieć jako każde oprogramowanie, strategię sterowania, sprzęt lub komponent na pokładzie pojazdu lub związane z pojazdem, które zmniejszają wartości emisji CO2 lub zużycia paliwa przez pojazd w badaniach przeprowadzonych do celów homologacji typu w zakresie emisji, ale które nie działają spójnie podczas eksploatacji pojazdu, z uwzględnieniem różnic w warunkach, chyba że jest to wymagane przepisami lub może być uzasadnione koniecznością ochrony pojazdu przed natychmiastowym uszkodzeniem lub zapewnienia bezpiecznego użytkowania pojazdu.

3. Jeżeli na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z ust. 1 organ, który udzielił homologacji typu, wysoko oceni ryzyko, że w badanym pojeździe zastosowano strategie sztucznie poprawiające wyniki pojazdu, wówczas określa on i realizuje konkretny program badań – oprócz badań przeprowadzonych zgodnie z art. 12 – w celu stwierdzenia, czy strategie sztucznie poprawiające wyniki pojazdu zostały zastosowane, czy też nie.

4. Jeżeli organ, który udzielił homologacji typu, stwierdzi, że zastosowano strategie sztucznie poprawiające wyniki pojazdu, określa on wielkość odchylenia wartości emisji CO2, porównując wartości emisji CO2 w przypadku zastosowania strategii sztucznie poprawiających wyniki pojazdu i w przypadku ich niezastosowania. Jeżeli wielkości tego odchylenia nie można określić na podstawie badań przeprowadzonych zgodnie z art. 12 i, w stosownych przypadkach, ust. 3, wielkość odchylenia wartości emisji CO2 wynosi 10 % wartości emisji CO2 pojazdu High z rodziny na potrzeby weryfikacji w trakcie eksploatacji lub, w przypadku pojazdu OVC-HEV, 10 % wartości emisji CO2 w trybie ładowania podtrzymującego pojazdu High z rodziny na potrzeby weryfikacji w trakcie eksploatacji, w obu przypadkach przy minimalnej wartości 14 g/km.