Artykuł 10

1. Przed rozpoczęciem weryfikacji raportu emisji i częściowego raportu emisji przedsiębiorstwo przedkłada weryfikatorowi następujące informacje uzupełniające:

a) wykaz rejsów odbytych przez dany statek w okresie sprawozdawczym lub – w przypadku częściowych raportów emisji – okres, w którym przedsiębiorstwo ponosiło odpowiedzialność za statek, zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) 2015/757;

b) jeżeli w okresie sprawozdawczym wystąpiły luki w danych:

(i) liczbę rejsów, w przypadku których wystąpiły luki w danych, oraz okoliczności i przyczyny takich luk;

(ii) zastosowaną metodę określania danych zastępczych, o której mowa w części C pkt 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2015/757 oraz w stosownych przypadkach w planie monitorowania;

(iii) ilość emisji obliczoną na podstawie danych zastępczych;

c) kopię raportu emisji z poprzedniego roku w stosownych przypadkach, jeżeli weryfikator nie przeprowadził weryfikacji tego raportu;

d) kopię stosowanego planu lub stosowanych planów monitorowania wraz z konkluzjami z oceny przeprowadzonej przez akredytowanego weryfikatora oraz, w stosownych przypadkach, dowodami zatwierdzenia przez odpowiedzialny organ administrujący wraz z powiadomieniem przesłanym przedsiębiorstwu przez odpowiedzialny organ administrujący.

2. Po zidentyfikowaniu przez weryfikatora konkretnych sekcji lub dokumentów uznanych za istotne do celów weryfikacji przedsiębiorstwo przedkłada również następujące informacje uzupełniające:

a) kopie dziennika pokładowego statku i książki zapisów olejowych (jeżeli są one odrębne);

b) kopie dokumentów bunkrowania;

c) kopie wszelkich odpowiednich certyfikatów dotyczących paliw do celów określenia współczynników emisji zgodnie z załącznikiem I lub częścią C pkt 1.2 załącznika II do rozporządzenia (UE) 2015/757;

d) kopie dokumentów zawierających informacje na temat liczby przewożonych pasażerów i wielkości przewożonego ładunku, przebytej odległości i czasu spędzonego na morzu w odniesieniu do rejsów danego statku w okresie sprawozdawczym.

3. Ponadto, w stosownych przypadkach i w zależności od zastosowanej metody monitorowania, weryfikatorzy mogą zwrócić się do przedsiębiorstwa o przedstawienie:

a) przeglądu środowiska informatycznego, przedstawiającego przepływy danych dla danego statku;

b) dowodów konserwacji oraz dokładności/niepewności urządzeń pomiarowych/przepływomierzy (np. świadectwa wzorcowania);

c) wyciągu danych dotyczących działania w zakresie zużycia paliwa z przepływomierzy;

d) kopii dowodów dotyczących wskazań liczników zbiornika paliwa;

e) wyciągu danych dotyczących działania pochodzących z systemów bezpośredniego pomiaru emisji;

f) wszelkich innych informacji istotnych dla weryfikacji raportów emisji lub częściowych raportów emisji.

4. W przypadku zmiany przedsiębiorstwa przedmiotowe przedsiębiorstwa wykazują należytą staranność, aby przedłożyć weryfikatorowi, na jego wniosek, dokumenty lub informacje uzupełniające, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, dotyczące rejsów wykonywanych w ramach ich odpowiednich obowiązków.

5. Przedsiębiorstwa przechowują informacje, o których mowa w ust. 1–4, przez okresy określone zgodnie z Międzynarodową konwencją o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki z 1973 r. (konwencja MARPOL) oraz Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu z 1988 r. (konwencja SOLAS). Do czasu wydania dokumentu zgodności zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) 2015/757 lub, w przypadku częściowych raportów emisji, do czasu wydania sprawozdania z weryfikacji, weryfikator może zażądać wszelkich informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 3.